https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/rotria/forum/ Sun, 07 Jun 2026 21:32:36 +0000 MyBB https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/rotria/forum/showthread.php?tid=2261 Sat, 24 Oct 2020 14:50:21 +0200 Aurelio de Medici y Zep]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/rotria/forum/showthread.php?tid=2261 Prywatna kaplica

kard. de Medici y Zep

Kardynał Aurelio Lorenzo Carlo de Medici y Zep od dawna poszukiwał swojego własnego miejsca, w którym mógłby sprawować kult Boży. Błąkał się między kościołami, lecz słabe zdrowie sprawiło, że zapragnął miejsca pozwalającego na odosobnioną i spokojną modlitwę w gronie najbliższych. Odwiedziwszy jedną ze starych rodzinnych posiadłości, znalazł się w opuszczonej pałacowej kapliczce, która niegdyś służyła za miejsce codziennej modlitwy jego Ojca. Natychmiast, używając aparatu telefonicznego, przedzwonił do zaprzyjaźnionego złotej rączki, który z radością pomógł odnowić kapliczkę i przywrócić jej dawny blask. Aby uczynić to miejsce bardziej osobistym, kardynał urządził je korzystając z pamiątek i prezentów, które otrzymywał podczas różnych etapów swojej wieloletniej posługi. Ampułki są darem od wiernych z Pennabilli, pierwszej posiadłości Aureliusza Medyceusza. Czerwony ornat jest darem od Michelangela Piccolominiego, wówczas biskupa, który wręczył go kardynałowi podczas jego pierwszej koronacji patriarszej. Z tego samego dnia pochodzi bardzo szczególny prezent - kielich mszalny, będący darem kuzyna i przyjaciela, a dziś Ojca Świętego - wówczas Piusa Marii Cezarego de Medici, dziś Jego Świątobliwości Jana III. Tablice ołtarzowe pochodzą z prywatnej kaplicy w Brodrii, gdzie Jego Eminencja dawniej rezydował, zaś wieczna lampka jest pamiątką z Wenecji. Podczas wymiany tego utensylium na bardziej szlachetne, kardynał zachował stary egzemplarz, który miał być wycofany z użytku. Szczególne miejsce zajęły relikwie św. Ignacego Loyoli, które kardynał otrzymał od współbraci, gdy pełnił funkcję Generała Towarzystwa Jezusowego.  Zaskakującym elementem jest klęcznik, którego kardynał używał w Wolnogradzie, pełniąc nieważnie i niegodziwie urząd biskupi w schizmatyckim Kościele Ekumenicznym. Przypomina on Medyceuszowi o konieczności pokuty za dawne grzechy. W zakrystii zaś Jego Eminencja ukrył skrzętnie czerwone pantofle i białą piuskę, które są pamiątkami po kolejno pierwszym i drugim pontyfikacie. Przypominają one o trudach patriarszego urzędu i konieczności modlitwy za dzisiejszego Najwyższego Kapłana, którego portret również w zakrystii zawieszono.

Kapliczka jest mała i skromna, ale zaskakująco pojemna. Zmieści się w niej wiele osób, które zapragną modlić się razem z Aureliuszem Medycejskim. 

]]> Prywatna kaplica

kard. de Medici y Zep

Kardynał Aurelio Lorenzo Carlo de Medici y Zep od dawna poszukiwał swojego własnego miejsca, w którym mógłby sprawować kult Boży. Błąkał się między kościołami, lecz słabe zdrowie sprawiło, że zapragnął miejsca pozwalającego na odosobnioną i spokojną modlitwę w gronie najbliższych. Odwiedziwszy jedną ze starych rodzinnych posiadłości, znalazł się w opuszczonej pałacowej kapliczce, która niegdyś służyła za miejsce codziennej modlitwy jego Ojca. Natychmiast, używając aparatu telefonicznego, przedzwonił do zaprzyjaźnionego złotej rączki, który z radością pomógł odnowić kapliczkę i przywrócić jej dawny blask. Aby uczynić to miejsce bardziej osobistym, kardynał urządził je korzystając z pamiątek i prezentów, które otrzymywał podczas różnych etapów swojej wieloletniej posługi. Ampułki są darem od wiernych z Pennabilli, pierwszej posiadłości Aureliusza Medyceusza. Czerwony ornat jest darem od Michelangela Piccolominiego, wówczas biskupa, który wręczył go kardynałowi podczas jego pierwszej koronacji patriarszej. Z tego samego dnia pochodzi bardzo szczególny prezent - kielich mszalny, będący darem kuzyna i przyjaciela, a dziś Ojca Świętego - wówczas Piusa Marii Cezarego de Medici, dziś Jego Świątobliwości Jana III. Tablice ołtarzowe pochodzą z prywatnej kaplicy w Brodrii, gdzie Jego Eminencja dawniej rezydował, zaś wieczna lampka jest pamiątką z Wenecji. Podczas wymiany tego utensylium na bardziej szlachetne, kardynał zachował stary egzemplarz, który miał być wycofany z użytku. Szczególne miejsce zajęły relikwie św. Ignacego Loyoli, które kardynał otrzymał od współbraci, gdy pełnił funkcję Generała Towarzystwa Jezusowego.  Zaskakującym elementem jest klęcznik, którego kardynał używał w Wolnogradzie, pełniąc nieważnie i niegodziwie urząd biskupi w schizmatyckim Kościele Ekumenicznym. Przypomina on Medyceuszowi o konieczności pokuty za dawne grzechy. W zakrystii zaś Jego Eminencja ukrył skrzętnie czerwone pantofle i białą piuskę, które są pamiątkami po kolejno pierwszym i drugim pontyfikacie. Przypominają one o trudach patriarszego urzędu i konieczności modlitwy za dzisiejszego Najwyższego Kapłana, którego portret również w zakrystii zawieszono.

Kapliczka jest mała i skromna, ale zaskakująco pojemna. Zmieści się w niej wiele osób, które zapragną modlić się razem z Aureliuszem Medycejskim. 

]]>