<![CDATA[Państwo Kościelne Rotria

<![CDATA[Państwo Kościelne Rotria - Fiesole]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/rotria/forum/ Sun, 07 Jun 2026 08:39:30 +0000 MyBB <![CDATA[Tezy]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/rotria/forum/showthread.php?tid=2678 Sat, 20 Mar 2021 13:22:54 +0100 Gagik Bagratyda]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/rotria/forum/showthread.php?tid=2678 Cytat:Miłość do Kościoła i prawdy i pragnienie ujawnienia jej są przyczyną, że zamierza się przeprowadzić w Fiesole dysputę nad niżej podanymi tezami. Przewodzić temu będzie niegodny ojciec Gagik Bagratyda, licencjusz świętej teologii i nauczyciel tejże na urzędzie pasterskim. Dlatego prosi on tych, którzy nie będą mogli osobiście wziąć udziału i dysputować z nami ustnie, żeby uczynili to na piśmie. W imię Pana naszego Jezusa Chrystusa. Amen.

1. Gdy Pan i Mistrz nasz Jezus Chrystus powiada: "Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu!", to chce, aby Jego Święty Kościół był rzeczywiście powszechny.

2. W żaden sposób nie można pod wyrazem "powszechny'' rozumieć Kościoła będącego własnością i dodatkiem do jednego tylko narodu, choćby i działał także wśród innych.

3. Nie chce jednak Pan rozumieć tu tylko wewnętrznej i niewidzialnej jedności i powszechności Kościoła, gdyż to, co widzialne, zaprzeczające niewidzialnemu Kościołowi powszechnemu, nie jest Kościołem powszechnym.

4. Kościół powszechny nie powinien w nazwie mieć odwołania do jednego narodu czy państwa, chyba, że jest to uzasadnione starą i nieprzerwaną tradycją.

5. Błądzi, kto pragnie, by Kościół służył tylko jednemu narodowi, zapominając, iż nie ma już Żyda ani Greka.

6. Duchowni winni być gotowi do posługi wszędzie tam, gdzie będą ich potrzebować wierni.

7. Kościół jest ustanowiony przede wszystkim do posługi wiernym, a dopiero potem - dla działalności hierarchów.

8. Patriarcha Rotrii, choć jest suwerenem Państwa Kościelnego, jest przede wszystkim posłany, by służyć Kościołowi.

9. Powinnością Patriarchy jest to, aby był sługą Kościoła, a nie świeckim władcą i żeby w ten sposób wykonywał swoją posługę jako wybrany do przewodzenia wspólnocie v-Kościoła.

10. Patriarcha Rotrii nie chce, ani nie może zmieniać nauki i praw Kościoła innych jak tylko tych, które ustanowił wedle rozumienia swego i wedle ustaw kościelnych.

11. Patriarcha Rotrii nie może przedkładać interesu Państwa Kościelnego nad interes Kościoła, gdyż, jak sama nazwa wskazuje, Państwo zostało ustanowione do pomocy Kościołowi.

12. Bóg nie odpuszcza nikomu win, kto zasłania się prawem, choćby wiedział o jego niesłuszności.

13. Ustawy kościelne są stanowione tylko dla dobra wiernych i nie obowiązują, jeśli są z nim sprzeczne.

14. Nie należy potępiać jakiejś doktryny, póki się jej dokładnie nie zbada.

15. V-Kościół jest dziełem ludzkim, zatem potrzebuje ludzkich środków odnowy, nawet jeśli byłyby nie do pomyślenia w realowym Kościele, będącym dziełem Bożym.

16. Inne v-wyznania tak samo są dziełem ludzkim i nie powinno się ich zwalczać, jeśli nie działają na szkodę Kościoła, lecz raczej szukać dróg porozumienia i współpracy.

17. Kościół Rotryjski nie może zamykać się w sobie, lecz działać w mikroświecie na rzecz wartości chrześcijańskich, aby poprzez swoją działalność przysporzyć jak największy pożytek duszom. Ceremonie same w sobie bowiem go nie dadzą, a więc to w jaki sposób v-Kościół działa musi wykraczać poza ramy suchych ceremonii.

18. Przeto godne pochwały są kreatywna działalność duszpasterska i kazania duchownych, o ile mówią nie o realu, lecz o sytuacji i etyce mikroświata.

19. Patriarcha Rotrii, tak jak każdy chrześcijanin, ma być „światłem świata”. Jeżeli zamyka się on dla mikroświata, staje się „więźniem Kwirynału”, to nim nie jest. W mikroświecie szarga się wartości, a nie ma nikogo, kto by konsekwentnie stał po stronie Prawdy. Prawdziwy „Ojciec Królów i Książąt” wiernie broni Prawdy, bez względu na straty dla Państwa, czy dla siebie samego.

20. Patriarcha Rotrii musi w tym zakresie współpracować z chrześcijańskimi monarchami i zachęcić ich do tego by poprzez opiekę nad danym Kościołem lokalnym, stawali się „obrońcami Wiary”. Oni to bowiem poprzez Boże powołanie i namaszczenie zostali wybrani, by pełnić władzę nad swoimi krajami. To Boże powołanie zobowiązuje ich do świadczenia o swojej wierze wobec tych, nad którymi mają władzę.

21. Kardynałowie, Arcybiskupi i Biskupi nie powinni mieć zbyt wielu przywilejów państwowych, również w Państwie Kościelnym, chyba że jest to konieczne lub jest związane z pełnioną funkcją lub urzędem.

22. Pan i Mistrz nasz Jezus Chrystus nie dał Pawłowi żadnej innej władzy prócz tej, jaką powierzył wszystkim apostołom.

23. Patriarcha Rotrii jest „pierwszym wśród równych”, nie zaś tyranem. Powinien zawsze wysłuchiwać swoich podwładnych, nie powinien zaś mieć władzy absolutnej w Kościele, lecz pełnić ją wspólnie z Kościołem reprezentowanym przez biskupów, tak jak wspólnie pełnili władzę Apostołowie pod przewodnictwem Piotra w pierwszych wiekach chrześcijaństwa. Patriarcha zatem, jako Biskup Rotrii, powinien we wszelkich kwestiach powinien radzić się i podejmować decyzje wspólnie z Synodem Biskupów, natomiast w kwestiach bardzo ważnych dla Kościoła wagi powinien powierzać je do rozstrzygnięcia Soborowi Powszechnemu. Jedynie to, co wymaga natychmiastowej reakcji, może być przez niego stanowione bez konsultacji z Synodem czy Soborem.

24. Jeśli zaś chodzi o Kolegium Kardynalskie, Patriarcha powinien dobierać kandydatów z Kościołów lokalnych, nie tylko zaś z Rotrii, aby to reprezentacja Kościoła miała przywilej wyboru Biskupa Powszechnego.

25. Kościół Rotryjski powinien dać więcej wolności biskupom ordynariuszom. Oni bowiem często posiadają o wiele większą wiedzę o mentalności swoich wiernych i ich potrzebach. Z tego względu muszą mieć więcej wolności i niezależności od Stolicy Pawłowej.

26. Każdy biskup jest równy wobec siebie w Kolegium Biskupów.

27. Biskup także jako pierwszy pasterz swojej diecezji powinien dbać jak najlepiej o swoje owieczki. Powinien być dla nich obrazem Boga Ojca – sprawiedliwym sędzią, ale także miłosiernym ojcem.

28. Biskup jest przede wszystkim pasterzem swoich wiernych, a dopiero potem przedstawicielem władz Kościoła wobec nich.

29. Nieaktywni biskupi winni być zdejmowani z urzędu.

30. Chociaż Patriarcha ma jako jedyny prawo kreacji nowych biskupów, jednakże to Synod Biskupów lub Synod Prowincjonalny powinien wskazywać kandydatów do tego zaszczytnego urzędu, a Patriarcha jedynie zatwierdzać lub odrzucać ich nominacje.

31. Najwyższą władzę w danej prowincji kościelnej powinien mieć Synod Prowincjonalny pod honorowym przewodnictwem prymasa. Sam zaś synod powinien składać się z biskupów diecezjalnych oraz reprezentacji niższego duchowieństwa. Na czele diecezji staje zaś biskup, którego wspomaga kapituła.

32. Kościół Rotryjski to nie tylko hierarchia, ale też świeccy. Biskupi powinni wyciągnąć ku nim rękę i sprawować nad nimi pasterską opiekę. Powinni także radzić się ich w ważnych kwestiach, a także dołączać do składu kapituł.

33. Kościół winien być apolityczny i nie zajmować stanowiska w sporach, które go nie dotyczą, a także otaczać opieką duszpasterską wszystkich bez względu na popierane stronnictwo czy poglądy.

34. Te zaś wszystkie tezy, które tu spisałem, spisane zostały na chwałę Bożą oraz v-Kościoła. Niechaj Ci, którzy posiadają władzę w Kościele Rotrii kontemplują je i przekazują owoce tej kontemplacji wiernym, aby Kościół, który wciąż się reformuje, był prawdziwie powszechny, świadczył o wierze jak latarnia wśród mroków tego mikroświata i nigdy nie odwracał się od swych świętych, chrześcijańskich korzeni. Amen. ]]> Cytat:Miłość do Kościoła i prawdy i pragnienie ujawnienia jej są przyczyną, że zamierza się przeprowadzić w Fiesole dysputę nad niżej podanymi tezami. Przewodzić temu będzie niegodny ojciec Gagik Bagratyda, licencjusz świętej teologii i nauczyciel tejże na urzędzie pasterskim. Dlatego prosi on tych, którzy nie będą mogli osobiście wziąć udziału i dysputować z nami ustnie, żeby uczynili to na piśmie. W imię Pana naszego Jezusa Chrystusa. Amen.

1. Gdy Pan i Mistrz nasz Jezus Chrystus powiada: "Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu!", to chce, aby Jego Święty Kościół był rzeczywiście powszechny.

2. W żaden sposób nie można pod wyrazem "powszechny'' rozumieć Kościoła będącego własnością i dodatkiem do jednego tylko narodu, choćby i działał także wśród innych.

3. Nie chce jednak Pan rozumieć tu tylko wewnętrznej i niewidzialnej jedności i powszechności Kościoła, gdyż to, co widzialne, zaprzeczające niewidzialnemu Kościołowi powszechnemu, nie jest Kościołem powszechnym.

4. Kościół powszechny nie powinien w nazwie mieć odwołania do jednego narodu czy państwa, chyba, że jest to uzasadnione starą i nieprzerwaną tradycją.

5. Błądzi, kto pragnie, by Kościół służył tylko jednemu narodowi, zapominając, iż nie ma już Żyda ani Greka.

6. Duchowni winni być gotowi do posługi wszędzie tam, gdzie będą ich potrzebować wierni.

7. Kościół jest ustanowiony przede wszystkim do posługi wiernym, a dopiero potem - dla działalności hierarchów.

8. Patriarcha Rotrii, choć jest suwerenem Państwa Kościelnego, jest przede wszystkim posłany, by służyć Kościołowi.

9. Powinnością Patriarchy jest to, aby był sługą Kościoła, a nie świeckim władcą i żeby w ten sposób wykonywał swoją posługę jako wybrany do przewodzenia wspólnocie v-Kościoła.

10. Patriarcha Rotrii nie chce, ani nie może zmieniać nauki i praw Kościoła innych jak tylko tych, które ustanowił wedle rozumienia swego i wedle ustaw kościelnych.

11. Patriarcha Rotrii nie może przedkładać interesu Państwa Kościelnego nad interes Kościoła, gdyż, jak sama nazwa wskazuje, Państwo zostało ustanowione do pomocy Kościołowi.

12. Bóg nie odpuszcza nikomu win, kto zasłania się prawem, choćby wiedział o jego niesłuszności.

13. Ustawy kościelne są stanowione tylko dla dobra wiernych i nie obowiązują, jeśli są z nim sprzeczne.

14. Nie należy potępiać jakiejś doktryny, póki się jej dokładnie nie zbada.

15. V-Kościół jest dziełem ludzkim, zatem potrzebuje ludzkich środków odnowy, nawet jeśli byłyby nie do pomyślenia w realowym Kościele, będącym dziełem Bożym.

16. Inne v-wyznania tak samo są dziełem ludzkim i nie powinno się ich zwalczać, jeśli nie działają na szkodę Kościoła, lecz raczej szukać dróg porozumienia i współpracy.

17. Kościół Rotryjski nie może zamykać się w sobie, lecz działać w mikroświecie na rzecz wartości chrześcijańskich, aby poprzez swoją działalność przysporzyć jak największy pożytek duszom. Ceremonie same w sobie bowiem go nie dadzą, a więc to w jaki sposób v-Kościół działa musi wykraczać poza ramy suchych ceremonii.

18. Przeto godne pochwały są kreatywna działalność duszpasterska i kazania duchownych, o ile mówią nie o realu, lecz o sytuacji i etyce mikroświata.

19. Patriarcha Rotrii, tak jak każdy chrześcijanin, ma być „światłem świata”. Jeżeli zamyka się on dla mikroświata, staje się „więźniem Kwirynału”, to nim nie jest. W mikroświecie szarga się wartości, a nie ma nikogo, kto by konsekwentnie stał po stronie Prawdy. Prawdziwy „Ojciec Królów i Książąt” wiernie broni Prawdy, bez względu na straty dla Państwa, czy dla siebie samego.

20. Patriarcha Rotrii musi w tym zakresie współpracować z chrześcijańskimi monarchami i zachęcić ich do tego by poprzez opiekę nad danym Kościołem lokalnym, stawali się „obrońcami Wiary”. Oni to bowiem poprzez Boże powołanie i namaszczenie zostali wybrani, by pełnić władzę nad swoimi krajami. To Boże powołanie zobowiązuje ich do świadczenia o swojej wierze wobec tych, nad którymi mają władzę.

21. Kardynałowie, Arcybiskupi i Biskupi nie powinni mieć zbyt wielu przywilejów państwowych, również w Państwie Kościelnym, chyba że jest to konieczne lub jest związane z pełnioną funkcją lub urzędem.

22. Pan i Mistrz nasz Jezus Chrystus nie dał Pawłowi żadnej innej władzy prócz tej, jaką powierzył wszystkim apostołom.

23. Patriarcha Rotrii jest „pierwszym wśród równych”, nie zaś tyranem. Powinien zawsze wysłuchiwać swoich podwładnych, nie powinien zaś mieć władzy absolutnej w Kościele, lecz pełnić ją wspólnie z Kościołem reprezentowanym przez biskupów, tak jak wspólnie pełnili władzę Apostołowie pod przewodnictwem Piotra w pierwszych wiekach chrześcijaństwa. Patriarcha zatem, jako Biskup Rotrii, powinien we wszelkich kwestiach powinien radzić się i podejmować decyzje wspólnie z Synodem Biskupów, natomiast w kwestiach bardzo ważnych dla Kościoła wagi powinien powierzać je do rozstrzygnięcia Soborowi Powszechnemu. Jedynie to, co wymaga natychmiastowej reakcji, może być przez niego stanowione bez konsultacji z Synodem czy Soborem.

24. Jeśli zaś chodzi o Kolegium Kardynalskie, Patriarcha powinien dobierać kandydatów z Kościołów lokalnych, nie tylko zaś z Rotrii, aby to reprezentacja Kościoła miała przywilej wyboru Biskupa Powszechnego.

25. Kościół Rotryjski powinien dać więcej wolności biskupom ordynariuszom. Oni bowiem często posiadają o wiele większą wiedzę o mentalności swoich wiernych i ich potrzebach. Z tego względu muszą mieć więcej wolności i niezależności od Stolicy Pawłowej.

26. Każdy biskup jest równy wobec siebie w Kolegium Biskupów.

27. Biskup także jako pierwszy pasterz swojej diecezji powinien dbać jak najlepiej o swoje owieczki. Powinien być dla nich obrazem Boga Ojca – sprawiedliwym sędzią, ale także miłosiernym ojcem.

28. Biskup jest przede wszystkim pasterzem swoich wiernych, a dopiero potem przedstawicielem władz Kościoła wobec nich.

29. Nieaktywni biskupi winni być zdejmowani z urzędu.

30. Chociaż Patriarcha ma jako jedyny prawo kreacji nowych biskupów, jednakże to Synod Biskupów lub Synod Prowincjonalny powinien wskazywać kandydatów do tego zaszczytnego urzędu, a Patriarcha jedynie zatwierdzać lub odrzucać ich nominacje.

31. Najwyższą władzę w danej prowincji kościelnej powinien mieć Synod Prowincjonalny pod honorowym przewodnictwem prymasa. Sam zaś synod powinien składać się z biskupów diecezjalnych oraz reprezentacji niższego duchowieństwa. Na czele diecezji staje zaś biskup, którego wspomaga kapituła.

32. Kościół Rotryjski to nie tylko hierarchia, ale też świeccy. Biskupi powinni wyciągnąć ku nim rękę i sprawować nad nimi pasterską opiekę. Powinni także radzić się ich w ważnych kwestiach, a także dołączać do składu kapituł.

33. Kościół winien być apolityczny i nie zajmować stanowiska w sporach, które go nie dotyczą, a także otaczać opieką duszpasterską wszystkich bez względu na popierane stronnictwo czy poglądy.

34. Te zaś wszystkie tezy, które tu spisałem, spisane zostały na chwałę Bożą oraz v-Kościoła. Niechaj Ci, którzy posiadają władzę w Kościele Rotrii kontemplują je i przekazują owoce tej kontemplacji wiernym, aby Kościół, który wciąż się reformuje, był prawdziwie powszechny, świadczył o wierze jak latarnia wśród mroków tego mikroświata i nigdy nie odwracał się od swych świętych, chrześcijańskich korzeni. Amen. ]]> <![CDATA[Przepowiednia Grzegorza od św. Piotra]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/rotria/forum/showthread.php?tid=2675 Fri, 19 Mar 2021 16:53:51 +0100 Gagik Bagratyda]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/rotria/forum/showthread.php?tid=2675 Korzystając z pobytu w Fiesole, zagłębiłem się w przepastne zbiory biblioteki, z której niegdyś słynął tutejszy klasztor. Wśród starych ksiąg natrafiłem na unikatowy zabytek starego rotryjskiego piśmiennictwa - Przepowiednię Grzegorza od św. Piotra.

Grzegorz od św. Piotra był rotryjskim benedyktynem żyjącym w pierwszej dekadzie XXI w., często uważa się, że za pontyfikatu patriarchy Wiktora. Zachowało się niewiele wiadomości o jego życiu; powszechnie uważa się, że był w jakiś sposób związany z bazyliką św. Piotra za Murami. Wskazuje na to fakt, że liczba patriarchów w jego proroctwie pokrywa się z liczbą miejsc na medaliony z wizerunkami biskupów Rotrii w tej świątyni, po zapełnieniu których ma nastąpić koniec świata.

Sama Przepowiednia to zbiór 48 krótkich wersów mających dotyczyć kolejnych patriarchów począwszy od Wiktora. Po nich następuje dłuższy tekst mówiący o patriarsze końca świata - Pawle Rotryjczyku. Poniżej zamieszczam pełną, oryginalną treść Przepowiedni:

Cytat:Propethia Gregorii a Sancto Petro monachi, de Summis Pontificibus

Primus patrum

Contra patriam

Brevis pastor

Finis principii

Restaurator civitatis

Hostes ignoti

Memento mori

Continuans mutationum

Religio deleta

Summus turbator

Flos Etruriae

Semper Tuscia

Fidelis schisma

Renovator fidei

In alis aquilae

Ex longa terra

Pacem in terris

Niger et albus

Inimicus murariorum

Mors octobris

Schisma universalis

Semper tenere

Iustus illegitimus

Sine rubrum

Ab omnis reliquus

Futurae optationes

Falsus finis

Medicus Ecclesiae

Mysterium iniquitatis

Plenum nihil

Nova omnia

Columna Rotriae

Culmen et fons

Peregrinus cordis

Illuminator omnis terrae

Silentium magnum

Ex oriente lux

Haeresis Armenica

Senex perseverans

Stella pallens

Rex librorum

Custos patriae

Semper vivens

Gloria perseverantibus

Defensor mundi

Colens hereditatis

Fossor Pollinis

Multum natus

In persecutione extrema S.R.E. sedebit Paulus Rotrianus, qui pascet oves in multis tribulationibus: quibus transactis civitas ad Bishofis flumen sita diruetur, & Iudex tremendus iudicabit populum suum.
Finis.

]]> Korzystając z pobytu w Fiesole, zagłębiłem się w przepastne zbiory biblioteki, z której niegdyś słynął tutejszy klasztor. Wśród starych ksiąg natrafiłem na unikatowy zabytek starego rotryjskiego piśmiennictwa - Przepowiednię Grzegorza od św. Piotra.

Grzegorz od św. Piotra był rotryjskim benedyktynem żyjącym w pierwszej dekadzie XXI w., często uważa się, że za pontyfikatu patriarchy Wiktora. Zachowało się niewiele wiadomości o jego życiu; powszechnie uważa się, że był w jakiś sposób związany z bazyliką św. Piotra za Murami. Wskazuje na to fakt, że liczba patriarchów w jego proroctwie pokrywa się z liczbą miejsc na medaliony z wizerunkami biskupów Rotrii w tej świątyni, po zapełnieniu których ma nastąpić koniec świata.

Sama Przepowiednia to zbiór 48 krótkich wersów mających dotyczyć kolejnych patriarchów począwszy od Wiktora. Po nich następuje dłuższy tekst mówiący o patriarsze końca świata - Pawle Rotryjczyku. Poniżej zamieszczam pełną, oryginalną treść Przepowiedni:

Cytat:Propethia Gregorii a Sancto Petro monachi, de Summis Pontificibus

Primus patrum

Contra patriam

Brevis pastor

Finis principii

Restaurator civitatis

Hostes ignoti

Memento mori

Continuans mutationum

Religio deleta

Summus turbator

Flos Etruriae

Semper Tuscia

Fidelis schisma

Renovator fidei

In alis aquilae

Ex longa terra

Pacem in terris

Niger et albus

Inimicus murariorum

Mors octobris

Schisma universalis

Semper tenere

Iustus illegitimus

Sine rubrum

Ab omnis reliquus

Futurae optationes

Falsus finis

Medicus Ecclesiae

Mysterium iniquitatis

Plenum nihil

Nova omnia

Columna Rotriae

Culmen et fons

Peregrinus cordis

Illuminator omnis terrae

Silentium magnum

Ex oriente lux

Haeresis Armenica

Senex perseverans

Stella pallens

Rex librorum

Custos patriae

Semper vivens

Gloria perseverantibus

Defensor mundi

Colens hereditatis

Fossor Pollinis

Multum natus

In persecutione extrema S.R.E. sedebit Paulus Rotrianus, qui pascet oves in multis tribulationibus: quibus transactis civitas ad Bishofis flumen sita diruetur, & Iudex tremendus iudicabit populum suum.
Finis.

]]> <![CDATA[Przyjazd na proces]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/rotria/forum/showthread.php?tid=2671 Thu, 18 Mar 2021 22:36:38 +0100 Gagik Bagratyda]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/rotria/forum/showthread.php?tid=2671 W czwartkowy wieczór na pokładzie niewielkiej barki płynącej w górę rzeki Bishof przybył do Fiesole abp Gagik Bagratuni. Nie był już właścicielem tych ziem, ale zawsze mógł liczyć na gościnność miejscowych bazylianów. W ich monasterze zatrzymał się, by oczekiwać na wezwanie do Pałacu Laterańskiego. Na razie czas spędza na uczestniczeniu w monasterskiej liturgii i indywidualnej modlitwie w celi.

[Obrazek: 1237027_10151566643965723_1106189716_n-700x903.jpg]

]]> W czwartkowy wieczór na pokładzie niewielkiej barki płynącej w górę rzeki Bishof przybył do Fiesole abp Gagik Bagratuni. Nie był już właścicielem tych ziem, ale zawsze mógł liczyć na gościnność miejscowych bazylianów. W ich monasterze zatrzymał się, by oczekiwać na wezwanie do Pałacu Laterańskiego. Na razie czas spędza na uczestniczeniu w monasterskiej liturgii i indywidualnej modlitwie w celi.

]]> <![CDATA[Wizyta w Fiesole]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/rotria/forum/showthread.php?tid=2522 Sat, 20 Feb 2021 10:24:29 +0100 Tymoteusz Dostojewski]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/rotria/forum/showthread.php?tid=2522 <![CDATA[Wędrówka przez Fiesole]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/rotria/forum/showthread.php?tid=2311 Mon, 09 Nov 2020 20:19:07 +0100 Aurelio de Medici y Zep]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/rotria/forum/showthread.php?tid=2311 Wędrówka przez Fiesole

Kolejny dzień włóczęgi przyniósł Bratu Symoenowi wizytę w Fiesole, miasteczku należącym do Przewielebnego Księdza Gagika Bagratydy. Od razu uwagę pustelnika zwrócił spokój tej prowincji. Hipnotyzujący śpiew ptaków i szum wiatru wśród drzew, pozwalały ukoić zmęczenie pieszą wędrówką. Idąc wybrukowaną drogą, na pierwszy rzut oka - bardzo starą, podróżnik został zaintrygowany przez wynurzające się z ziemi kamienne kształty, które nijak nie przypominały dzieła natury. Podszedł bliżej i ujrzał strukturę przywodzącą na myśl fundament domu. Pomyślał chwilę nad przemijaniem znanego nam świata, którego to przemijania ruiny domu były dowodem. Nie sądził jednak, jak stare są fundamenty, które ujrzał. Niewiele dalej eremita ujrzał wśród krzewów niewielką stelę. Postanowił podejść bliżej i zapoznać się z jej treścią. To co ujrzał, zdumiało go. Wśród przetartych liter majaczył napis VESPASIANVS. Był to, jak się okazało, kamień milowy pamiętający czasy starożytnego Rzymu.

Idąc dalej, włóczęga mijał kolejne budynki i wchodził coraz głębiej w zabudowania Fiesole. W końcu ukazał się jego oczom przepiękny, podominikański kompleks - Monaster św. Nila. Pustelnik ucieszył się na wiadomość, że obecnie zamieszkują go ojcowie Bazylianie, który praktykują modlitwę i liturgię według starożytnego wschodniego porządku. Zapukał do furty i został z uśmiechem przyjęty przez mnichów, którzy od razu zaprosili go do wspólnej modlitwy. Wędrowca miał okazję odmówić prymę, tercję i sekstę, na które jeszcze zdążył. Następnie wziął udział w Boskiej Liturgii, która od zawsze olśniewała go swoim pięknem. Wspomniał wówczas z sentymentem czasy swojej brodryjskiej posługi. W międzyczasie pustelnik pomagał mnichom w codziennej pracy, zajmując się roślinami rosnącymi w ogrodzie. Na pożegnanie, Bazylianie zaprosili wędrowca do wspólnego postnego posiłku i podarowali mu piękną ikonę oraz komboskion, na którym Brat Symeon postanowił odtąd się modlić. Żegnając się z mnichami, udał się na północ.

[Obrazek: church-interior-architecture-chapel-chri...cyprus.jpg]

[Obrazek: church-interior-architecture-chapel-chri...cyprus.jpg]

]]> Wędrówka przez Fiesole

]]> <![CDATA[Monaster św. Nila]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/rotria/forum/showthread.php?tid=2310 Mon, 09 Nov 2020 12:43:45 +0100 Gagik Bagratyda]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/rotria/forum/showthread.php?tid=2310 Monaster św. Nila w Fiesole

21 marca AD 2013 Wielki Xiążę Toskanii, Lorenzo Pietro kard. de Medici, podarował Zakonowi Braci Dominikanów klasztor we wsi Fiesole oraz przynależne do niego 100 hektarów ziemi. Klasztor stał się siedzibą zakonu, miejscem składania ślubów i obrad kapituły. Ostatnie ślady działalności zakonu pochodzą z wiosny AD 2015. Od tego czasu klasztor stał pusty, służąc jedynie nielicznym wędrowcom za schronienie przed deszczem. Zmieniło się to wiosną tego roku, kiedy w czasie wojny bizantyjsko - mauryjskiej grupa Greków z Sycylii i Kalabrii uciekła do Rotrii, a za nimi pośpieszyło kilku mnichów bazyliańskich, mających nieść im posługę duchową. Osiedlili się w klasztorze, dostosowując go do obrządku welijskiego i tworząc w Państwie Kościelnym trzeci - po Pustelni św. Efrema i Klasztorze św. Antoniego w Palestrinie - ośrodek monastycyzmu i duchowości wschodniej. Taki był początek monasteru św. Nila w Fiesole.

Klasztorna kaplica poświęcona obecnie św. Nilowi

Wirydarz

Mnisi wiodą bardzo proste życie, wypełnione modlitwą i kontemplacją, a także licznymi postami. Cykl dobowy nabożeństw różni się nieco od łacińskiego: poszczególne nabożeństwa nie są służone oddzielnie, lecz łączą się w trzy grupy: wieczorne (nona, wieczernia (Ἑσπερινός) i powieczerze (Ἀπόδειπνον)), poranne (nabożeństwo o północy (Μεσονυκτικόν), jutrznia (Ὂρθρος) i pryma (Πρῶτη Ὣρα)) oraz dzienne (tercja (Τρίτη Ὣρα), seksta i Liturgia). Poza tym bazylianie zgodnie z nakazem Apostoła nieustannie się modlą (1 Tes 5,17), odmawiając Modlitwę Jezusową.

Zakonnicy pracują w ogrodzie, ale głównym źródłem ich utrzymania prócz datków są zyski z niewielkiego sklepiku, w którym sprzedają ikony, świeczki, komboskiony i inne produkty związane z duchowością Wschodu.

Takie dochody nie pozwalają na więcej niż skromne życie, ale mnichom to wystarcza w zupełności. Mało tego, w miarę możliwości wspierają finansowo miejscową biedotę, a wszelcy włóczędzy i bezdomni zawsze znajdą schronienie i nocleg w klasztorze.

Mnisza cela

W jednej z cel zamieszkuje w czasie swego pobytu w Rotrii x. Gagik, będący właścicielem Fiesole. Bazylianie zawsze korzystają z okazji, aby wyciągnąć od niego trochę pieniędzy dla ubogich.

]]> Monaster św. Nila w Fiesole

Klasztorna kaplica poświęcona obecnie św. Nilowi

Wirydarz

Mnisza cela

W jednej z cel zamieszkuje w czasie swego pobytu w Rotrii x. Gagik, będący właścicielem Fiesole. Bazylianie zawsze korzystają z okazji, aby wyciągnąć od niego trochę pieniędzy dla ubogich.

]]> <![CDATA[Fiesole]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/rotria/forum/showthread.php?tid=2281 Mon, 02 Nov 2020 21:30:26 +0100 Gagik Bagratyda]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/rotria/forum/showthread.php?tid=2281 Fiesole

[Obrazek: Fiesole-Toskania-W%C5%82ochy-crafftheway...6x1024.jpg]

Fiesole jest niewielkim miasteczkiem położonym na wzgórzach pomiędzy Rotrią a Florencją, a widoki na te miasta należą do najważniejszych atrakcji turystycznych miejscowości. Przybywają tu czasem podróżnicy zmęczeni gwarem metropolii, ale jest ich niewielu i Fiesole stanowi oazę spokoju pośród wielkich centrów.

[Obrazek: DSC_1155.jpg?ssl=1]

Widok na Florencję

Miasteczko ma za sobą długą historię, zostało bowiem założone przez Etrusków, niemniej wiatry historii zazwyczaj omijały to zaciszne miejsce. Po czasach Cesarstwa pozostało tu nieco ruin, nie są one jednak wystarczająco interesujące, aby przyciągnąć turystów.

[Obrazek: IMG_20190522_143226.jpg?ssl=1]

[Obrazek: IMG_20190522_143226.jpg?ssl=1]

[Obrazek: IMG_20190522_143056.jpg?ssl=1]

W dziejach Rotrii Fiesole wsławiło się głównie klasztorem dominikanów, który przez kilka lat, odkąd ich zakon przestał istnieć, stał pusty, służąc co najwyżej za nocleg dla nielicznych turystów. Zmieniło się to wiosną tego roku, kiedy w czasie wojny bizantyjsko - mauryjskiej grupa Greków z Sycylii i Kalabrii uciekła do Rotrii, a za nimi pośpieszyło kilku mnichów bazylianów, mających nieść im posługę duchową. Osiedlili się w klasztorze, dając początek monasterowi św. Nila w Fiesole.

[Obrazek: DSC_1159.jpg?ssl=1]

Wkrótce napiszę więcej o klasztorze.

]]> Fiesole

Wkrótce napiszę więcej o klasztorze.

]]>