Grodzisk, dnia 8 grudnia 2003 r.

Dekret Księcia Sarmacji nr 116
o urzędach konsularnych Księstwa Sarmacji

Art. 1.

Księstwo Sarmacji powołuje w państwach obcych swoje urzędy konsularne - konsulaty generalne i konsulaty - oraz przyjmuje na swoim terytorium urzędy konsularne państw obcych.

Art. 2.

Do zadań urzędów konsularnych Księstwa Sarmacji należy:

1. popieranie rozwoju stosunków handlowych, gospodarczych, naukowych i konsularnych między Księstwem Sarmacji a państwem przyjmującym oraz przyczynianie się w inny sposób do rozwoju przyjaznych stosunków między nimi,
2. wykonywanie innych czynności konsularnych, w szczególności udzielanie wiz oraz ochrona prawna obywateli Księstwa Sarmacji,
3. reprezentowanie prowincji Księstwa Sarmacji na podstawie umów zawieranych przez ministra właściwego do spraw zagranicznych Księstwa Sarmacji z namiestnikami prowincji Księstwa Sarmacji.

Art. 3.

Ustanowienie urzędu konsularnego następuje w drodze decyzji Kanclerza podjętej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zagraniczych po uzyskaniu zgody państwa przyjmującego.

Art. 4.

Kierownik urzędu konsularnego jest akredytowany przy ministrze właściwym do spraw zagranicznych państwa przyjmującego i zostaje dopuszczony do wykonywania swoich funkcji na mocy upoważnienia państwa przyjmującego (exequatur).

Art. 5.

Księstwo Sarmacji mianuje i przyjmuje honorowych urzędników konsularnych. Honorowi urzędnicy konsularni Księstwa Sarmacji mogą być obywatelami państwa przyjmującego.

Art. 6.

Konwencje konsularne z państwami obcymi zawiera, na wniosek ministra właściwego do spraw zagranicznych, Kanclerz za zgodą Księcia. Konwencja uwzględnia zasady określone w niniejszym dekrecie. Wzór ramowej konwencji konsularnej określa załącznik do niniejszego dekretu.

Art. 7.

Dekret wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Załącznik
Wzór ramowej konwencji konsularnej

Art. 1.

Niniejsza konwencja dotyczy powoływania urzędów konsularnych - konsulatów generalnych i konsulatów.

Art. 2.

Do zadań urzędów konsularnych należy:

1. popieranie rozwoju stosunków handlowych, gospodarczych, naukowych i konsularnych między państwem wysyłającym a państwem przyjmującym oraz przyczynianie się w inny sposób do rozwoju przyjaznych stosunków między nimi,
2. wykonywanie innych czynności konsularnych, w szczególności udzielanie wiz oraz ochrona prawna obywateli państwa wysyłającego,
3. reprezentowanie jednostek terytorialnych państwa wysyłającego.

Art. 3.

Ustanowienie urzędu konsularnego następuje w drodze decyzji szefa rządu państwa wysyłającego podjętej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zagraniczych po uzyskaniu zgody państwa przyjmującego.

Art. 4.

Kierownik urzędu konsularnego jest akredytowany przy ministrze właściwym do spraw zagranicznych państwa przyjmującego i zostaje dopuszczony do wykonywania swoich funkcji na mocy upoważnienia państwa przyjmującego (exequatur).

Art. 5.

Państwo przyjmujące może w każdej chwili zawiadomić państwo wysyłające o uznaniu jego urzędnika konsularnego za persona non grata. Państwo wysyłające odwołuje urzędnika konsularnego uznanego za persona non grata.

Art. 6.

Wysokie Umawiające się Strony mogą mianować i przyjmować honorowych urzędników konsularnych. Honorowi urzędnicy konsularni mogą być obywatelami państwa przyjmującego.

Art. 7.

Kierownik urzędu konsularnego nie podlega jurysdykcji karnej, cywilnej i administracyjnej państwa przyjmującego. Korzysta on z nietykalności osobistej i nie podlega zatrzymaniu, aresztowaniu ani ograniczeniu wolności w jakiejkolwiek formie.