Grodzisk, dnia 30 lipca 2004 r.
Dekret Księcia Sarmacji nr 167
o zmianie Statutu Prowincji Gellonia
§ 1.
W imieniu Księcia Sarmacji, na podstawie art. 1. Dekretu Księcia Sarmacji nr 129 o Regencie z dnia 15 stycznia 2004 r. oraz art. 4. ust. 3. Ustawy Sejmu nr 24 o samorządzie terytorialnym z dnia 22 sierpnia 2003 r. z późn. zm. wyrażam zgodę na zmianę statutu prowincji Gellonia mocą Edyktu o zmianie Statutu Prowincji Gellonia.
§ 2.
Edykt o zmianie Statutu Prowincji Gellonia oraz załączony do edyktu Statut Prowincji Gellonia stanowią załącznik do niniejszego dekretu.
§ 3.
Dekret wchodzi w życie z chwilą jego ogłoszenia.
(-)
Piotr baronet Krupiński
Regent Sarmacji
Edykt
o zmianie Statutu Prowincji Gellonia
Kierując się wola mieszkańców Prowincji Gellonia, wyrażoną przez Sejmik Ziemski - i działając na podstawie Statutu Prowincji Gellonia, postanawiam co następuje:
art. 1.
Z dniem 1 sierpnia 2004 r. wchodzi w życie nowy Statut
Prowincji Gellonia. Tekst Statutu stanowi załącznik do niniejszego
Edyktu.
art. 2.
Do dnia 30 lipca 2004 r. Namiestnik przeprowadzi w Sejmiku
Ziemskim wybory Marszałka, przewidzianego § 4. nowego Statutu Prowincji
Gellonia. Po dokonaniu tego wyboru, Marszałek przejmie przewodnictwo
Sejmiku i rozpocznie procedurę wyboru Kuratorów przewidzianą § 6.
nowego Statutu.
art. 3.
Do dnia 28 lipca 2004 r. Premier, Ministrowie oraz Sędzia
Prowincji Gellonia przedstawią Namiestnikowi proponowane przez nich
ustawy i edykty wraz ze zmianami, które po dokonaniu w nich zmian mogą
zostać przyjęte jako obowiązujące przy nowym Statucie.
art. 4.
Do dnia 1 sierpnia 2004 r. Namiestnik sporządzi listę ustaw i
edyktów, które po dokonaniu w nich zmian będą mogły być przyjęte jako
obowiązujące przy nowym Statucie - i przekaże Marszałkowi Sejmiku.
art. 5.
Z dniem 1 sierpnia 2004 r. kończą swoje urzędowanie - Premier,
Ministrowie oraz Sędzia Prowincji Gellonia. Przekażą oni swoje urzędy
wraz z wszelkimi rozpoczętymi lub trwającymi pracami oraz zadaniami -
Marszałkowi Sejmiku Ziemskiego, a jeżeli do 1 sierpnia wybrani zostaną
Kuratorowie - to Straży Praw.
Piotr diuk Kościński
Namiestnik Prowincji Gellonia
Statut Prowincji Gellonia
My, lud Gellonii, w trosce o byt i rozwój matki naszej Gellonii, niniejszy statut uchwalamy.
§ 1.
Ślubujemy, że nie dopuścimy, aby ktokolwiek i kiedykolwiek w jednej ręce władzę zwierzchnią zawarł. Od powyższej zasady JKW wyjątkiem czynimy, Jego wolę szanować będziemy i zawsze szablami, i życiem naszym służyć Mu będziemy, a postanowieniom podjętym przezeń wierność ślubujemy.
§ 2.
Postanawiamy, że prawem Gellonii prawo Sarmacji, ustawy i Straży Praw rozporządzenia równe ustawie mocą jak i zwyczaj tradycją uświęcony będą.
§ 3.
Aby interesy ludu zabezpieczyć, Sejmik Ziemski Gellonii do życia powołujemy. W tymże Sejmiku zasiadać będzie każdy chętny mieszkaniec Gellonii, któremu dobro matki naszej Gellonii na sercu leży.
§ 4.
Spośród wszystkich zgłoszonych kandydatów Sejmik Marszałka obierze, który odtąd rejestr mieszkańców będzie prowadził i obradom Sejmiku przewodził. Służbę jego jedynie za honorową uznajemy i przywilejów żadnych z jej tytułu czynić mu nie będziemy.
§ 5.
Ażeby prawa Posłów zagwarantować, Marszałek wniosku żadnego przez Posła ani Straż Praw złożonego odrzucić nie będzie mógł, chyba, że w zamiarze tym Wielki Kurator go utwierdzi. Marszałek głosowania nad projektami uchwał, ustaw i poprawkami do nich, w kolejności od najbardziej radykalnych zarządzać będzie. A kiedy jedna z poprawek uchwalona zostanie, dalszych, tej samej sprawy dotyczących, głosowań Marszałek nie przeprowadzi. Wszystko podług demokratycznych się zasad będzie odbywać, w przytomności co najmniej dwóch z pięciu części ogólnej liczby Posłów. Jeśliby głosy nad uchwałą lub ustawą równo się rozłożyły, uzna się, że lud Gellonii zachowania status quo będzie pragnął.
§ 6.
Sejmik z grona swego trzech najszlachetniejszych mężów wybierać będzie, którzy zwać się będą Kuratorami i Straż Praw stworzą. Każdy Kurator będzie mógł być przez Sejmik odwołany. Ci mężowie spośród siebie najgodniejszego będą wskazywać, który będzie ich obradom przewodził i który Wielkim Kuratorem będzie zwany.
§ 7.
Kuratorzy projekta rozporządzeń równych ustawie mocą Wielkiemu Kuratorowi przedkładać będą, a ten głosowanie nad nimi w gronie Kuratorów urządzał. Wtedy rozporządzenia w życie wejść będą mogły, kiedy dwóch Kuratorów się za nimi opowie, a z prawem matki naszej, Gellonii, będą one zgodne. Każdy Poseł będzie mógł głosowania nad rozporządzeniem w Sejmiku zażądać, a jeśliby Sejmik rozporządzenie swą uchwałą odrzucił, moc ono z chwilą powzięcia uchwały utraci.
§ 8.
Każda ustawa przez Sejmik przyjęta Straży Praw będzie przedkładana, gdzie Wielki Kurator będzie nad nią głosowanie urządzał. Ustawę za zatwierdzoną się uzna, kiedy Kuratorzy jednomyślność osiągną. Jeśliby jednak co najmniej dwóch Kuratorów zgody swej ustawie nie udzieliło, puszczona zostanie ona w niepamięć. Gdyby zaś jeden tylko Kurator zgody swej nie udzielił lub własną propozycję przedstawił, wtedy zdanie jego Sejmikowi przez Marszałka pod osąd poddane zostanie, gdzie Posłowie będą mogli do niego się przychylić lub wolą własną je oddalić.
§ 9.
Aby JKW hołd oddać i przedstawicielowi Jego należy szacunek okazać, urząd Namiestnika utrzymujemy i akceptujemy. On to będzie w imieniu JKW swego podpisu wszystkim ustawom, rozporządzeniom równym ustawie mocą i wyrokom Trybunału udzielał, które to bez jego pieczęci nieważnymi będą. Jeśliby miał wątpliwości, czy podpisu swego aktowi zgodnemu z prawem udziela, sprawę będzie mógł przed oblicze Sądu Najwyższego wnieść. Niezgodnego z prawem aktu nie podpisze, lecz udzielić go będzie musiał temu, który Sąd Najwyższy za zgodny z prawem uzna.
§ 10.
Gellonia sprawiedliwa być winna. Przeto, gdy zajdzie taka potrzeba, Trybunałem Sejmik wraz ze Strażą Praw się stanie. Gdy oskarżenie podniesione będzie, Marszałek sprawę przed oblicze Sejmiku wniesie i rozprawie będzie przewodniczyć. Każdy Poseł będzie mógł wówczas pytania stronom zadawać, aby do prawdy dotrzeć. Na końcu, głosowanie tajne się odbędzie, a Sejmik o winie lub niewinności zadecyduje. W głosowaniu tym strony udziału brać nie będą mogły, a wstrzymujące się głosy za niebyłe zostaną uznane. Jeżeli wina dowiedziona przez Sejmik zostanie, Straż Praw na tajnych obradach karę wymierzy. Jeśliby jednak co najmniej dwóch Kuratorów o winie przekonanych nie było, oskarżony do społeczności wolnych mężów powróci.
§ 11.
Jeśliby się zdarzyło, że szlachetny Kurator w stan oskarżenia postawiony zostanie, a Sejmik winę jego uzna, miejsce swoje on w Straży Praw niezwłocznie utraci, a na jego miejsce nowego Kuratora Sejmik powoła. Wtedy dopiero dysputa o wymiarze kary rozpoczęta będzie być mogła.
§ 12.
Wraz z ogłoszeniem niniejszego statutu, wszelkie powzięte wcześniej ustawy, edykty i rozporządzenia moc swoją tracą.