Grodzisk, dnia 31 stycznia 2005 r.

Ustawa Sejmu nr 32
o miejscowościach

Sejm Księstwa Sarmacji:

stanowi niniejszą ustawę.

ROZDZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE

Art. 1. [Cel ustawy]

  1. Niniejsza ustawa określa tryb, warunki i zasady lokowania, funkcjonowania oraz likwidacji miejscowości.
  2. Nadzór nad wykonywaniem niniejszej ustawy sprawuje minister właściwy do spraw samorządu terytorialnego.

Art. 2. [Objaśnienie wyrażeń ustawowych]

  1. Miejscowością w rozumieniu niniejszej ustawy jest posiadający wyodrębnione organy władzy oraz strony internetowe teren o określonych granicach będący skupiskiem ludności oraz przeznaczony pod zabudowę, któremu nadano prawa miejscowości.
  2. Zamieszkaniem w rozumieniu niniejszej ustawy jest zameldowanie w miejscowości.
  3. Trwałym zamieszkaniem w rozumieniu niniejszej ustawy jest:
    1. posiadanie na własność przez mieszkańca zameldowanego w miejscowości posesji położonej w granicach miejscowości, na której znajduje się budynek mieszkalny,
    2. wynajmowanie przez mieszkańca zameldowanego w miejscowości lokalu mieszkalnego.
  4. Posesją przemysłową w rozumieniu niniejszej ustawy jest inna niż rolnicza posesja należąca do osoby fizycznej lub osoby prawnej innej, niż Korona, prowincja lub miejscowość, na której znajduje się budynek służący do podejmowania działalności produkcyjnej lub usługowej w systemie automatycznej gospodarki.
  5. Posesją rolniczą w rozumieniu niniejszej ustawy jest posesja należąca do osoby fizycznej lub osoby prawnej innej, niż Korona, prowincja lub miejscowość, na której znajduje się budynek służący do podejmowania działalności produkcyjnej w systemie automatycznej gospodarki w sektorach rolnictwa, rybołówstwa i leśnictwa.
  6. Osadą w rozumieniu niniejszej ustawy jest posiadający wyodrębnione organy władzy oraz strony internetowe teren o określonych granicach, na którym ma powstać miejscowość.
  7. Zasadźcą w rozumieniu niniejszej ustawy jest mieszkaniec, który podejmuje się stworzenia miejscowości lub koordynowania prac nad jej stworzeniem.
  8. Prawem miejskim w rozumieniu niniejszej ustawy jest statut miasta oraz akty prawa miejskiego wydane z upoważnienia niniejszej ustawy lub statutu miasta.
  9. Prawem wiejskim w rozumieniu niniejszej ustawy jest statut wsi oraz akty prawa wiejskiego wydane z upoważnienia niniejszej ustawy lub statutu wsi.
  10. Prowincją (Koroną) w rozumieniu niniejszej ustawy jest prowincja, na terenie której znajduje się osada lub miejscowość, a jeżeli osada lub miejscowość znajduje się na terenie nieznajdującym się w granicach prowincji — Korona.

Art. 3. [Rodzaje miejscowości]

Miejscowość może być miastem lub wsią.

Art. 4. [Miasto]

  1. Miastem jest miejscowość posiadająca prawa miejskie:
    1. której teren został podzielony na nie mniej, niż 32 posesji,
    2. zamieszkała przez nie mniej, niż 16 mieszkańców,
    3. trwale zamieszkała przez nie mniej, niż 4 mieszkańców oraz
    4. na której terenie znajduje się nie mniej, niż 1 posesja przemysłowa.
  2. Miastem jest także miejscowość będąca stolicą prowincji, choćby nie spełniała kryteriów, o których mowa w ust. 1.

Art. 5. [Wieś]

Wsią jest miejscowość niebędąca miastem:

  1. której teren został podzielony na nie mniej, niż 8 posesji,
  2. zamieszkała przez nie mniej, niż 4 mieszkańców oraz
  3. trwale zamieszkała przez nie mniej, niż 1 mieszkańca.

Art. 6. [Język urzędowy]

  1. Językiem urzędowym miejscowości jest język polski.
  2. W prowincji, w której ustanowiono dodatkowy język urzędowy, w miejscowości można równolegle stosować dodatkowy język urzędowy, z zachowaniem pierwszeństwa języka polskiego.
  3. W razie rozbieżności między wersjami polską oraz wersją w dodatkowym języku urzędowym, stosuje się wersję polską.

ROZDZIAŁ II
LOKOWANIE OSADY

Art. 7. [Organ uprawniony do lokacji osady]

Osadę lokuje namiestnik prowincji, a na terenie nieznajdującym się w granicach prowincji — Książę, zwani dalej „panami ziemi”.

Art. 8. [Zasadźca]

Zasadźcą może być osoba, która:

  1. posiada obywatelstwo sarmackie,
  2. jest mieszkańcem Księstwa Sarmacji od co najmniej miesiąca,
  3. nie została skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo popełnione z winy umyślnej ścigane z oskarżenia publicznego,
  4. nie została uznana prawomocnym wyrokiem sądu winną umyślnego wyrządzenia szkody lub rażącego niedbalstwa.

Art. 9. [Możliwość lokacji osady]

  1. Przed rozpoczęciem prac nad stworzeniem miejscowości zasadźca zwraca się do ministra właściwego do spraw infrastruktury oraz pana ziemi z zapytaniem o możliwość lokacji osady na wskazanym terenie.
  2. Minister właściwy do spraw infrastruktury oraz pan ziemi udzielają odpowiedzi w ciągu siedmiu dni od dnia otrzymania zapytania.

Art. 10. [Wyrażenie zgody na lokację osady]

  1. Zasadźca po otrzymaniu pozytywnych odpowiedzi w sprawie możliwości lokacji osady na wskazanym terenie zwraca się do pana ziemi z wnioskiem o wyrażenie zgody na lokację osady, przedstawiając projekt:
    1. nazwy osady,
    2. stron internetowych,
    3. krótkiego opisu osady,
    4. historii osady zgodnej z historią Księstwa Sarmacji i regionu,
    5. opisów zabytków, wraz ze zdjęciami, znajdujących się na terenie osady — jeżeli mają one znajdować się na terenie osady,
    6. herbu osady,
    7. mapy osady z wytyczonymi posesjami,
    8. organizacji organów władzy, trybu ich powoływania i odwoływania oraz ich kompetencji — zgodnych z prawami wyższego rzędu,
    9. programu rozwoju osady na najbliższe miesiące,
  2. Pan ziemi, po zaakceptowaniu lub uzgodnieniu z zasadźcą zmian wprowadzonych do przedstawionych przez niego projektów, wyraża w ciągu siedmiu dni zgodę na lokację osady lub odmawia zgody na lokację osady.
  3. Odmowa lokacji osady wymaga uzasadnienia.

Art. 11. [Lokacja osady]

  1. Niezwłocznie po wyrażeniu zgody na lokację osady pan ziemi wydaje i podaje do publicznej wiadomości akt lokacji osady, zawierający:
    1. oznaczenie zasadźcy i wysokość wynagrodzenia zasadźcy za stworzenie miejscowości,
    2. wysokość wsparcia finansowego przyznawanego miejscowości za każdego mieszkańca trwale w niej zamieszkującego w dniu nadania miejscowości praw miejskich lub wiejskich,
    3. termin wyznaczony zasadźcy na stworzenie miejscowości,
    4. termin, przez który zasadźca zobowiązuje się pełnić funkcję burmistrza, wójta lub sołtysa po stworzeniu miejscowości, nie krótszy, niż cztery miesiące,
    5. statut osady, określający w szczególności:
      1. nazwę osady,
      2. zarządzany przez pana ziemi alias stron internetowych osady,
      3. nazwę konta bankowego osady w Banku Sarmacji,
      4. terenu, na którym lokowana jest osada,
      5. organizację organów władzy w osadzie, tryb ich powoływania i odwoływania oraz ich kompetencje — zgodne z prawami wyższego rzędu,
      6. symbole, w szczególności herb, osady,
      7. tryb zmiany statutu,
    6. adres oraz zarządzany przez pana ziemi alias stron internetowych osady.
  2. Minister właściwy do spraw infrastruktury w ciągu siedmiu dni od dnia wydania aktu lokacji dokonuje niezbędnych zmian w systemie informatycznym Księstwa Sarmacji.
  3. Książę może w okresie tworzenia miejscowości nakazać zasadźcy zmianę, w terminie siedmiu dni od dnia wystawienia nakazu, niezgodnych z dziedzictwem narodowym Księstwa Sarmacji:
    1. nazwy osady,
    2. historii osady,
    3. opisów zabytków znajdujących się na terenie osady,
    4. symboli, w szczególności herbu, osady.

Art. 12. [Nadanie osadzie praw miejskich lub wiejskich]

  1. Zasadźca w terminie określonym w akcie lokacji osady, nie dłuższym, niż sześć tygodni, tworzy miejscowość lub koordynuje prace nad jej stworzeniem.
  2. Zasadźca nie może nabywać na własność ziemi w osadzie.
  3. Zasadźca może nabywać czasowe prawo do dzierżawy ziemi w osadzie.
  4. Miejscowość uznaje się za stworzoną, gdy spełnia ona kryteria miasta lub wsi.
  5. Stworzenie miejscowości stwierdza pan ziemi, wydając przywilej:
    1. nadający osadzie odpowiednio prawa miejskie lub wiejskie,
    2. określający adres oraz zarządzany przez pana ziemi alias stron internetowych miejscowości,
    3. przekształcający statut osady w statut miejscowości,
    4. przekształcający prawo osady w prawo miejscowości,
    5. powołujący zasadźcę odpowiednio na burmistrza, wójta lub sołtysa na okres określony w akcie lokacji osady,
    6. przekształcający czasowe prawo dzierżawcy do dzierżawy ziemi w osadzie w prawo własności,
    7. przyznający zasadźcy wynagrodzenie za stworzenie miejscowości w wysokości określonej aktem lokacji osady,
    8. przyznający jednorazowo miejscowości wsparcie finansowe w wysokości określonej aktem lokacji osady.

Art. 13. [Odwołanie aktu lokacji osady]

  1. W razie niestworzenia miejscowości w terminie określonym w akcie lokacji osady pan ziemi odwołuje akt lokacji osady oraz przekazuje wszystkie materiały dotyczące osady Księciu.
  2. Jeżeli w granicach osady znajdują się zabudowane posesje, pan ziemi, po porozumieniu z właścicielami posesji:
    1. zwraca się do ministra właściwego do spraw infrastruktury o przeniesienie posesji wraz z budynkami do wskazanych miejscowości lub
    2. wypłaca właścicielom posesji równowartość posesji i znajdujących się na nich budynków.
  3. Jeżeli w granicach osady znajdują się niezabudowane posesje, pan ziemi, po porozumieniu z właścicielami posesji:
    1. zwraca się do ministra właściwego do spraw infrastruktury o przeniesienie posesji do wskazanych miejscowości lub
    2. wypłaca właścicielom posesji równowartość posesji.
  4. Zasadźca traci czasowe prawo do dzierżawy ziemi w osadzie.
  5. Minister właściwy do spraw infrastruktury w ciągu siedmiu dni od dnia odwołania aktu lokacji dokonuje niezbędnych zmian w systemie informatycznym Księstwa Sarmacji.

ROZDZIAŁ III
FUNKCJONOWANIE MIEJSCOWOŚCI

CZĘŚĆ I
MIASTO

Art. 14. [Burmistrz]

  1. Na czele miasta stoi burmistrz.
  2. Burmistrzem może być osoba, która spełnia warunki, o których mowa w art. 8. 

Art. 15. [Obowiązki burmistrza]

Burmistrz, jeżeli prawo miejskie nie stanowi inaczej:

  1. reprezentuje miasto na zewnątrz,
  2. stanowi oraz wykonuje prawo miejskie,
  3. ustanawia i znosi urzędy w mieście oraz określa ich kompetencje,
  4. powołuje i odwołuje funkcjonariuszy miejskich,
  5. utrzymuje, prowadzi i aktualizuje nie rzadziej, niż raz na dwa tygodnie stronę internetową miasta zawierającą przynajmniej:
    1. nazwę miasta,
    2. symbole, w szczególności herb, miasta,
    3. krótki opis miasta,
    4. historię miasta,
    5. opis zabytków, wraz ze zdjęciami, znajdujących się na terenie miasta,
    6. mapę miasta,
    7. odsyłacz do znajdujących się na stronach internetowych Księstwa Sarmacji wykazów:
      1. mieszkańców miasta,
      2. mieszkańców trwale zamieszkujących w mieście,
      3. posesji w mieście,
      4. posesji przemysłowych i rolniczych w mieście,
      5. konta bankowego miasta,
    8. prawo miejscowe,
    9. informacje o organach władzy w mieście oraz osobach piastujących funkcje publiczne w mieście,
    10. strategię rozwoju miasta.
  6. zarządza finansami i innym mieniem oraz prawami majątkowymi miasta, o ile prawo wyższego rzędu nie stanowi inaczej,
  7. określa i realizuje strategię rozwoju miasta,
  8. udziela wsparcia nowym mieszkańcom,
  9. wykonuje zadania określone przez prawo Księstwa Sarmacji lub prawo prowincji.

Art. 16. [Ograniczenia w stanowieniu prawa miejskiego]

  1. Nie można stanowić prawa miejskiego, które:
    1. ogranicza lub znosi obowiązek wykonywania przez burmistrza lub inny organ władzy w mieście obowiązku, o którym mowa w art. 15,
    2. jest niezgodne z prawem Księstwa Sarmacji lub prawem prowincji.
  2. Pan ziemi może wystąpić do Sądu Najwyższego z wnioskiem o zbadanie zgodności prawa miejskiego z prawem wyższego rzędu i zawiesić jego obowiązywanie do czasu rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego.

Art. 17. [Zmiana granic miasta]

  1. Jeżeli liczba posesji w mieście stanowiących własność osób fizycznych oraz osób prawnych innych, niż miasto, przekracza 90% ogółu posesji w mieście, burmistrz może, za zgodą pana ziemi, przyłączyć do miasta obszar znajdujący się w jego bezpośrednim sąsiedztwie oraz wytyczyć na nim nowe posesje, nie więcej jednak, niż 12.
  2. Minister właściwy do spraw infrastruktury w ciągu siedmiu dni od dnia wytyczenia nowych posesji dokonuje niezbędnych zmian w systemie informatycznym Księstwa Sarmacji.

Art. 18. [Świadczenia na rzecz Korony i prowincji]

  1. Miasto przekazuje Koronie, ostatniego dnia każdego miesiąca, 30% miesięcznego przychodu pomniejszonego o przychód ze sprzedaży posesji.
  2. Miasto przekazuje Koronie, w chwili dokonania transakcji, 30% przychodu ze sprzedaży posesji.
  3. Wysokość świadczeń na rzecz prowincji określa prawo prowincji.

Art. 19. [Nadzór Księcia]

Książę może nakazać burmistrzowi zmianę, w terminie siedmiu dni od dnia wystawienia nakazu, niezgodnych z dziedzictwem narodowym Księstwa Sarmacji:
  1. nazwy miasta,
  2. historii miasta,
  3. opisów zabytków znajdujących się na terenie miasta,
  4. symboli, w szczególności herbu, miasta.

Art. 20. [Wynagrodzenie burmistrza]

  1. Wynagrodzenie burmistrza wypłacane jest przez Koronę za każdy zakończony miesiąc kalendarzowy.
  2. Wynagrodzenie burmistrza składa się z wynagrodzenia zasadniczego oraz dodatków do wynagrodzenia zależnych od pracy burmistrza.
  3. Wysokość wynagrodzenia zasadniczego oraz sposób obliczania i wysokość dodatków do wynagrodzenia określa dekret Księcia.
  4. Wynagrodzenie burmistrza nie może pochodzić ze środków miasta.

CZĘŚĆ II
WIEŚ

Art. 21. [Wójt lub sołtys]

  1. Na czele wsi stoi wójt lub sołtys.
  2. Wójtem lub sołtysem może być osoba, która spełnia warunki, o których mowa w art. 8.

Art. 22. [Stosowanie przepisów dotyczących miasta]

Przepisy art. 15, 16, 18, 19 i 20 stosuje się odpowiednio.

Art. 23. [Zmiana granic wsi]

  1. Jeżeli liczba posesji we wsi stanowiących własność osób fizycznych oraz osób prawnych innych, niż wieś, przekracza 90% ogółu posesji we wsi, wójt (sołtys) może, za zgodą pana ziemi, przyłączyć do wsi obszar znajdujący się w jej bezpośrednim sąsiedztwie oraz wytyczyć na nim nowe posesje, nie więcej jednak, niż 3 i jeżeli wskutek wytyczenia nowych posesji łączna suma posesji we wsi nie przekroczy 31.
  2. Minister właściwy do spraw infrastruktury w ciągu siedmiu dni od dnia wytyczenia nowych posesji dokonuje niezbędnych zmian w systemie informatycznym Księstwa Sarmacji.

Art. 24. [Nadanie wsi praw miejskich]

  1. Wsi można nadać prawa miejskie, jeżeli w jej granicach znajduje się 31 posesji oraz spełnia ona kryteria miasta, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2-4.
  2. Prawa miejskie wsi może nadać, na wniosek wójta (sołtysa), pan ziemi, wydając przywilej:
    1. przyznający wsi prawa miejskie,
    2. zmieniający odpowiednio statut wsi w statut miasta,
    3. powołujący wójta (sołtysa) na burmistrza miasta,
    4. przyznający miastu środki finansowe w wysokości 15 lt za każdego mieszkańca trwale zamieszkującego w mieście w dniu wydania przywileju,
    5. przyłączający do miasta obszar znajdujący się w jego bezpośrednim sąsiedztwie z przeznaczeniem na wytyczenie na nim 1 posesji.
  3. Minister właściwy do spraw infrastruktury w ciągu siedmiu dni od dnia wytyczenia nowej posesji dokonuje niezbędnych zmian w systemie informatycznym Księstwa Sarmacji.

ROZDZIAŁ IV
LIKWIDACJA MIEJSCOWOŚCI

Art. 25. [Pozbawienie miasta praw miejskich]

  1. Pan ziemi pozbawia miasto praw miejskich, przekształcając je w wieś, jeżeli przestaje ono spełniać kryteria miasta, a może spełniać kryteria wsi:
    1. przyznając miastu prawa wiejskie,
    2. zmieniając odpowiednio statut miasta w statut wsi,
    3. powołując burmistrza na wójta (sołtysa),
    4. odłączając od wsi część jej obszaru tak, aby znajdowało się w niej nie więcej, niż 31 posesji, w pierwszej kolejności odłączając obszar zajmowany przez te posesje, których właścicielami nie są osoby fizyczne oraz osoby prawne inne, niż prowincja (Korona) lub wieś.
  2. Minister właściwy do spraw infrastruktury w ciągu siedmiu dni od dnia wytyczenia nowej posesji dokonuje niezbędnych zmian w systemie informatycznym Księstwa Sarmacji.

Art. 26. [Likwidacja miejscowości]

  1. Jeżeli miejscowość przestała spełniać kryteria miasta i wsi, pan ziemi likwiduje miejscowość oraz przekazuje wszystkie materiały dotyczące miejscowości Księciu.
  2. Jeżeli w granicach miejscowości znajdują się zabudowane posesje, pan ziemi zwraca się do ministra właściwego do spraw infrastruktury o przeniesienie posesji wraz z budynkami do wskazanych przez pana ziemi w porozumieniu z właścicielami posesji miejscowości.
  3. Jeżeli w granicach miejscowości znajdują się niezabudowane posesje stanowiące własność osób fizycznych lub prawnych innych niż prowincja (Korona) lub miejscowość, pan ziemi nadaje właścicielom posesji, w porozumieniu z nimi, posesje na własność w innych miejscowościach.
  4. Posesje posiadane na własność przez burmistrza, wójta lub sołtysa z mocy prawa stają się własnością prowincji (Korony).
  5. Środki finansowe i inne mienie oraz prawa majątkowe miejscowości z mocy prawa stają się własnością prowincji (Korony).
  6. Minister właściwy do spraw infrastruktury w ciągu siedmiu dni od dnia likwidacji miejscowości dokonuje niezbędnych zmian w systemie informatycznym Księstwa Sarmacji.

Art. 27. [Inny warunek likwidacji miejscowości]

  1. Miejscowość podlega likwidacji także wtedy, gdy organy władzy w miejscowości nie wykonują swoich kompetencji lub nie sprawują swoich obowiązków przez okres co najmniej czterech tygodni bądź gdy funkcja burmistrza, wójta lub sołtysa pozostaje opróżniona przez okres co najmniej czterech tygodni.
  2. Przepis art. 26 stosuje się odpowiednio.

ROZDZIAŁ V
PRZEPISY KOŃCOWE

Art. 28. [Opracowanie skryptów do realizacji ustawy]

  1. Minister właściwy do spraw infrastruktury w ciągu czternastu dni od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy opracowuje skrypty niezbędne do realizacji jej postanowień.
  2. Opracowanie skryptów, o których mowa w ust. 1., stwierdza Książę.

Art. 29. [Czasowy zakaz lokacji osad]

W okresie od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy do dnia zakończenia weryfikacji, o której mowa w art. 31, nie można lokować nowych osad.

Art. 30. [Wejście w życie ustawy]

Ustawa wchodzi w życie po upływie siedmiu dni od dnia opracowania przez ministra właściwego do spraw infrastruktury skryptów niezbędnych do realizacji postanowień ustawy.

Art. 31. [Weryfikacja istniejących miejscowości]

  1. W ciągu trzydziestu dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy minister właściwy do spraw samorządu terytorialnego dokonuje weryfikacji istniejących miejscowości.
  2. Po upływie trzydziestu dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy minister właściwy do spraw samorządu terytorialnego przedstawia publicznie wiążące zalecenia panom ziemi.

(—) Piotr Mikołaj.