Różne > "Proklamacja w sprawie Rekonstrukcji"

Grodzisk, dnia 12 listopada 2004 r.

Proklamacja Księcia Sarmacji
w sprawie Rekonstrukcji

Drodzy Mieszkańcy i Obywatele!

Tak, jak napisałem przed kilkoma dniami, pochodzące z wyboru władze znalazły się w stanie rozkładu. Podjąłem wówczas decyzję o przeprowadzeniu niezbędnych dla odnowy sytuacji w Księstwie Sarmacji zmian w konstytucji sarmackiej. Zmiany te znacząco ograniczą przyczyny niekończących się sporów w naszej wspólnocie. Wypływają one z założenia, iż należy liczyć przyczyny, a nie skutki choroby. Choroby, z którą bezskutecznie zmagaliśmy się na przestrzeni ostatnich miesięcy, a która zaatakowała ostatnio Sarmację z wielką mocą. Nasze księstwo stało się domem podzielonym, areną walk między różnymi grupami ludzi. Zbyt często przedkładaliśmy własne interesy czy aspiracje ponad dobro ogółu. Zbyt wiele żądaliśmy, sami nie dając nic w zamian. Zbyt wielka była chęć poniżenia adwersarza, zbyt mała dotarcia do prawdy i wypracowania kompromisu.

Sarmacja ma za sobą okresy lepsze i gorsze. Zawsze potrafiliśmy przezwyciężyć wspólnymi siłami gorsze czasy, i wierzę, że tym razem będzie podobnie. Wiarę tę chcę jednak oprzeć na solidnych fundamentach. Jakkolwiek trudny nie byłby mój apel, wzywam wszystkich Was do tego, abyście wznieśli się ponad toczone w przeszłości spory i podjęli trud budowy bardziej solidarnego społeczeństwa. Abyście zawsze na uwadze mieli to, iż Wasze czyny dotykają innych Sarmatów. Abyście starali się dostrzec racje Waszych adwersarzy i broniąc — nierzadko stanowczo, ale bez gniewu i złości — własnych stanowisk pamiętali o szacunku dla drugiej strony oraz zwykłej, ludzkiej przyzwoitości. Abyście potrafili przyznać się do błędów, które popełniamy wszyscy, i umieli powiedzieć „przepraszam”. Abyście przed zabraniem głosu zastanowili się, czy istotnie warto sprawę podnosić publicznie. Abyście nie tylko krytykowali, ale potrafili także docenić słowem lub czynem to, co uważacie w naszym kraju za godne pochwały.

Zdaję sobie sprawę z błędów, jakie popełniłem na przestrzeni ostatnich trzydziestu miesięcy. Nierzadko podejmowałem decyzje w pośpiechu, bez rozwagi. Chęć postawienia na swoim przesłaniała mi nieraz szacunek dla drugiej osoby. Wiele razy unosiłem się gniewem, moimi czynami czy wypowiedziami lub ich brakiem w Sarmacji dotknięte były inne osoby. Przekonany jestem zatem, iż publiczny rachunek sumienia powinienem rozpocząć od siebie. Dlatego też, z tego miejsca, pragnę przeprosić za to, co względem nich niewłaściwego uczyniłem, Roberta C*****skiego, Sebastiana Inkaskiego, Jakoba, Marcina Jordanowskiego, Damiana Koniecznego, Piotra Kościńskiego, Krzysztofa Kowalczykowskiego, Piotra Krupińskiego, Macieja Poleszczyka, Przemysława Rogowskiego, Rafała Szcześniewskiego, Krzysztofa Szczuckiego, Michała Sobczaka, Wojciecha Stempniewicza, Tomasza Urbana, Tomasza Wachowicza, Michasia Winnickiego oraz wszystkie te osoby, o których nie wiem lub których nie jestem w stanie sobie przypomnieć. Szczególne przeprosiny chcę złożyć na ręce Wieńczysława Wiensko za to, iż nie dołożyłem wszelkich starań, aby nie dopuścić do obecnej sytuacji w Gellonii oraz, iż w złości pozwoliłem sobie na brak szacunku wobec jego osoby.

Sarmacja, jaką chciałbym widzieć za kilka tygodni czy miesięcy, to Sarmacja, w której nie dzieli się ludzi według tego, z jakiej prowincji są lub jaką partię polityczną reprezentują, ale według tego, kim są i co dla naszego kraju — jako całości — robią. Nie chcę tego, aby zadawnione rozłamy i krzywdy rzutowały na nasz kraj w przyszłości. Dlatego, na mocy uprawnień, jakie daje mi art. 7 pkt 15 Konstytucji, ogłaszam powszechną amnestię połączoną z zatarciem wyroków i abolicję w sprawach karnych ściganych z oskarżenia publicznego, za wyjątkiem uprawomocnionych i wykonanych wyroków banicji oraz spraw toczonych przeciwko osobom oskarżonym o wielokrotnie zapisy do Księstwa Sarmacji. Wszystkich z Was, którzy złożyli w sądzie powództwa wzywam do tego, abyście wycofali swoje pozwy i zdołali podjąć wysiłek przebaczenia wyrządzonych Wam krzywd. Jestem przekonany o tym, iż jednym z najlepszych wskaźników tego, iż moje, nasze starania odniosły sukces będzie dramatyczny spadek liczby spraw toczonych przed Sądem Najwyższym — sędziowie grodziskiego sądu również to powinni Wam wybaczyć. ;-)

Program zasadniczych zmian politycznych ogłosiłem 6 listopada. Określenie „zmiany polityczne” może być jednak o tyle mylące, iż u podstaw zmian ustrojowych leży przeświadczenie o konieczności ograniczenia roli polityki w Księstwie Sarmacji. Nie jest moim celem ani likwidacja rozwiązań prawnych służących bezpośredniemu wpływowi obywateli na władze, ani też przejęcie władzy absolutnej — jeżeli przez tę władzę rozumieć należy nieliczenie się ze zdaniem zwykłych Sarmatów. To, co chcę przez te zmiany osiągnąć, i sądzę, że cel ten zostanie osiągnięty, to likwidacja „polityki totalnej”, przejawiającej się we wszechobecności polityki we wszystkich sferach życia w Sarmacji. Polaryzacja społeczeństwa sarmackiego oraz partykularne interesy ustąpić muszą miejsca działaniom na rzecz dobra wspólnego, takiej Sarmacji, w której czują się dobrze wszyscy, nie tylko ci, którzy są aktualnie u steru rządów. Wierzę głęboko w możliwość naprawy naszej wspólnoty przez Was i Wasze działania.

Oprócz trzech zasadniczych zmian w konstytucji, o których pisałem wcześniej — likwidacji urzędu Kanclerza, wzmocnienia weta Izby Senatorskiej oraz wprowadzenia instytucji dekretu z mocą ustawy, chcę w naszej ustawie zasadniczej wprowadzić także zmiany mniej ważne ustrojowo, ale porządkujące część zagadnień prawno-konstytucyjnych. Należą do nich m.in. konstytucyjne umocowanie prokuratury, zmniejszenie szczegółowości przepisów konstytucyjnych dotyczących obywatelstwa sarmackiego — z przeniesieniem ich do ustawy, konstytucyjne zagwarantowanie nietykalności osobistej oraz zmiana przepisu dotyczącego wejścia w życie zmian w samej konstytucji. Uznając za słuszną sugestię barona Inkaskiego, na którego list nie byłem w stanie odpowiedzieć z powodu problemów technicznych, za celowe uważam skrócenie kadencji Izby Poselskiej do trzech miesięcy, które powinno zagwarantować większą rotację wśród posłów, a tym samym większą efektywność całej Izby i lepsze odzwierciedlanie przez nią całego społeczeństwa sarmackiego. Cały tekst poddanej gruntownemu przeglądowi konstytucji podam do publicznej wiadomości w ciągu najbliższych dni.

Boże, błogosław Sarmację!