Różne > "Sarmacka polityka"

Jak łatwo da się zauważyć, Rząd Ministra-Kanclerza Macieja Poleszczyka jest rządem, który zdecydowanie i pewnie porusza się na scenie wewnętrznej Księstwa. Reforma gospodarcza i działania promocyjne to niewątpliwie największe obecnie sukcesy Wielkiej Koalicji stworzonej przez NZM, MŻ i MRW. Cieszy to tym bardziej, że po okresie burzliwych sporów politycznych z czasów Ministra Kanclerza Roberta Janusza C*****skiego, dawni wrogowie zasiedli do wspólnej pracy na rzecz Księstwa. Pracy, która daje efekty. Uwadze komentatorów politycznych umknęła jednak jedna zasadnicza kwestia. Nie tak dawna rezygnacja z mandatu poselskiego Piotra diuka Kościńskiego, a co za nią idzie, zastosowanie zmienionej przez Izbę Poselską ostatniej kadencji ordynację wyborczą, diametralnie zmieniła układ sił w najważniejszej izbie sarmackiego parlamentu.

Po wyborach pewną i silną większość w IP miała partia diuka Kościńskiego - NZM. Posiadając 4 mandaty poselskie, przy 2 mandatach Mniejszości Żydowskiej i 1 mandacie Międzyprowincjonalnego Ruchu Wolnościowego, NZM mogło spokojnie tworzyć Rząd nie obawiając się problemów. ze strony słabej opozycji. Dodatkowo, krok Ministra-Kanclerza, polegający na zaproszeniu do Rządu przedstawicieli każdej formacji politycznej działającej na terenie Księstwa, dał mu, bez wątpienia, gwarancję spokojnych i trwałych rządów.

Siedząc w zaciszu swojego gabinetu i patrząc na schematyczny układ sił w Izbie Poselskiej, już po zmianie na fotelu jednego z posłów, naszła mnie szatańska w swej istocie wizja. Proszę sobie wyobrazić scenariusz, gdy Mniejszość Żydowska, posiadając swoje dwa mandaty, a jednocześnie chcąca spektakularnie zaistnieć na najwyższych szczeblach władzy, dogaduje się za plecami NZM, z jej odwiecznym wrogiem - MRW. Partia założona przez Wiktora Szpunara, nieustannie krytykowana przez swoich przeciwników za brak programu, wizji i Bóg jeden wie czego jeszcze, zyskała w ostatnim czasie drugi mandat. Dwa plus dwa równa się cztery. Cztery jest większe od trzech. Te dwa proste działania matematyczne prowadzą wprost do istoty mojej szatańskiej wizji. Po raz pierwszy od swego powstania NZM stoi przed realnym zagrożeniem utraty władzy w Księstwie na rzecz dotychczasowych opozycjonistów. Wystarczy, że koalicja MŻ i MRW, gdyby taka powstała, przegłosuje wotum nieufności wobec Ministra - Kanclerza Poleszczyka i zaproponuje na jego miejsce jednego z liderów MRW, bądź MŻ właśnie. Rząd by powstał. Bez większego problemu NZM zostałaby pozbawiona realnego wpływu na to, co się w Państwie sarmackim dzieje.

Dywagować na temat tego, kto by został w takiej sytuacji Ministrem - Kanclerzem i czy byłby dobry, czy nie, można prowadzić długo. Nie ma tu jednak na to miejsca. Moim celem było zasygnalizowanie, że sarmacka polityka, mimo istnienia Wielkiej Koalicji, nie jest czymś, co skazane zostało na powolne umieranie. Pokazanie, że to, co się w niej będzie działo w przyszłości, zależy tylko i wyłącznie od politycznego sprytu ludzi kierujących poszczególnymi formacjami politycznymi. Międzyprowincjonalny Ruch Wolnościowy ma, po raz pierwszy od swego powstania, realną szansę na przejęcie władzy w Księstwie Sarmacji. Jak się okazuje, zmiana ordynacji wyborczej w punkcie dotyczącym uzupełniania ubytków w liczebności posłów, zadziałała jako jeszcze jeden determinant stopnia ciekawości sarmackiego życia politycznego.