Miasto Antares

Miasto przezywało swój rozkwit około roku 1010, kiedy tymi ziemiami władał ród Zawiszów. Miasto założono jako osadę górniczą, za względu na bogate złoża, rudy żelaza. W tym czasie miasto znakomicie się rozwinęło. Około roku 1100 złoża wyczerpały się, zmuszając mieszkańców do emigracji, bądź przekwalifikowani się na rolnictwo. Zaczęto uprawiać, kukurydze, bawełnę, pszenice itp., wówczas region zasłyną ze tkaniny zwanej antaraska, był to najdelikatniejszy i zarazem najdroższy materiał, jak wyprodukowano, było cieńszy i delikatniejszy od jedwabiu.
Jednak z biegiem lat przemysł upad, zapomniano też o sekrecie splotu owej tkaniny. Do dziś naukowcy, z Margońskiego Instytutu Włókiennictwa, bezskutecznie próbują odnaleźć strukturę splotu tkaniny. Utrudnieniem jest fakt, ze nie został żaden fragment materiału. Za panowanie Rodu Chojnackich miasto, znów zaczęło się prężnie rozwijać. Towarami eksportowymi jest Wino Antares,z rodzimych winogron, znakomity szafran, oraz znakomite wędzone wędliny z dodatkiem aromatycznych ziół.
Dziś Anteres jest spokojnym, małym miasteczkiem, nastawionym na rolnictwo jak i na turystykę. Ze względu na swój łagodny klimat, jak i urokliwe krajobrazy, jakich na próżno szukać w całej Sarmacji. Miasto posiada jeszcze znakomicie zachowany system fortyfikacji, niestety zamek po licznych przebudowach nie ma już charakteru obronnego. Obecnie jest siedzibą władcy lennego tych ziem. Zewnętrza fasada jest neogotycka, wokół zamku roztacza się piękny ogród, w stylu sarmackim, styl ten charakteryzują gładkie, proste linie. Wszystko geometrycznie posegregowane, ułożone w idealnej harmonię kształtów i kolorów. Wnętrze zamku raczej w stylu klasycystycznym przeważają liczne obrazy przodków, pamiątki rodzinne. Na belkach stropowych charakterystyczne malowidła dla wieku XV. Liczne motywy roślinne, wzory geometryczne.