Tomasz Avatar markiz Chojnacki

Aktualny Wielki Mistrz Zakonu Feniksa.

W Księstwie Sarmacji zamieszkał 28 grudnia 2004 r., jeden z najstarszych wiekiem Sarmatów. Od 31 grudnia 2004 r. redaktor Gellońskiego Portalu Informacji Wszelakiej.

W styczniu 2005 r. założył razem z Piotrem diukiem Kościńskim Grupę Kapitałową HAMMER. Od 3 stycznia 2005 r. dyrektor Wydziału Infrastruktury Urzędu Miasta w Ferze (Gellonia), od 27 stycznia 2005 r. wiceburmistrz Feru - poźniejszy burmistrz tego miasta. Od 10 lutego 2005 r. Wiceminister Samorządu Terytorialnego, następnie Minister Ekonomii, Finansów i Samorządu Terytorialnego. Pierwszy Konsul Generalny Księstwa na terenie Mandragoratu Wandystanu, gdzie stworzył od podstaw trzecie co do wielkości przedsiębiorstwo.

18 lutego 2005 r. otworzył Muzeum Historii Naturalnej Wirtualnego świata w Ferze. 18 lutego 2005 r., w tysięczny dzień istnienia Księstwa Sarmacji, otrzymał godność kawalera - w następnych latach odznaczany i podnoszony do godności barona, hrabiego i w końcu markiza (2009 rok). Twórca wielu stron internetowych oraz inicjatyw. Senator.
Obecnie zamieszkały w Ferze.

Yaraeh Aluś bar. -Kami-Chojnacki-Euskadi la Taureau

Lorem Ipsum is simply dummy text of the printing and typesetting industry. Lorem Ipsum has been the industry's standard dummy text ever since the 1500s, when an unknown printer took a galley of type and scrambled it to make a type specimen book. It has survived not only five centuries, but also the leap into electronic typesetting, remaining essentially unchanged. It was popularised in the 1960s with the release of Letraset sheets containing Lorem Ipsum passages, and more recently with desktop publishing software like Aldus PageMaker including versions of Lorem Ipsum. Why do we use it?

It is a long established fact that a reader will be distracted by the readable content of a page when looking at its layout. The point of using Lorem Ipsum is that it has a more-or-less normal distribution of letters, as opposed to using 'Content here, content here', making it look like readable English. Many desktop publishing packages and web page editors now use Lorem Ipsum as their default model text, and a search for 'lorem ipsum' will uncover many web sites still in their infancy. Various versions have evolved over the years, sometimes by accident, sometimes on purpose (injected humour and the like).

Matwiej diuk Skarbnikow

W Księstwie Sarmacji zamieszkał 19 sierpnia 2003 r. W 2003 r. Sołtys Murowanej Wsi, od listopada 2003 r. pełnił do połowy grudnia 2003 r. obowiązki namiestnika prowincji Gellonia. Od połowy grudnia 2003 r. premier. W późniejszym okresie dwukrotnie Kanclerz Rządu Księstwa Sarmacji, Namiestnik Hrabstwa Gellonii, Poseł 9 kadencji Izby Poseleskiej, Minister w kilku Rządach.

W 2004 r. członek władz Ruchu Socjalistycznego "Spes Unica". Twórca prężnego koncernu przemysłowego GKP Fenix. Twórca wielu inicjatyw regionalnych, jak Gelloński Urząd Miar i Statystyk (luty 2004 r.), Gelloński Portal Informacji Wszelakiej, Galeria Gellońska, Biblioteka im. Zakonu Semnoteam w Ferze (wrzesień 2004 r.), Cmentarz Hrabstwa Gellonii (grudzień 2004 r.), Gelloński Związek Sportów Zimowych (luty 2005 r.).

Od 25 października 2003 r. kawaler, tytułu zrzekł się w 2004 r. Od 25 listopada 2004 r. namiestnik Hrabstwa Gellonii. Godność baroneta otrzymał 25 grudnia 2004 r. 18 lutego 2005 r., w tysięczny dzień istnienia Księstwa Sarmacji, podniesiony do godności barona. Od 25 maja 2005 r. Hrabia, od 25 maja 2006 r. Markiz a 5 listopada 2006 r. Diuk.

Paweł v-hr. Szermiński

W Księstwie Sarmacji od 17 lipca 2002 r. Od 25 listopada 2002 r. oficjalnie Minister Informacji Narodowej (rzecznik rządu Księstwa Sarmacji oraz osoba odpowiedzialna za wprowadzenie nowych mieszkańców do Księstwa, współzarządzał także listą dyskusyjną Księstwa Sarmacji), po zmianie nazwy urzędu Minister Informacji (z krótką przerwą w lipcu i sierpniu 2003 r.) do października 2003 r.

Twórca regionu i pierwszy namiestnik prowincji Gellonia od 5 listopada 2003 r. do grudnia 2003 r., ponownie od 8 września 2004 r. do 11 listopada 2004 r. Założyciel pierwszej w Księstwie Sarmacji Sarmackiej Świątyni Boga Słońca, szef nieistniejącej już Sarmackiej Partii "Semnoteam" (2002-2003).

Twórca i redaktor naczelny gazety Krezus (2002 r.). 1 lipca 2004 r. skazany za stworzenie klonów na karę miesiąca pozbawienia wolności, 250 lt grzywny i karę dyb. Od zimy 2004 r. do 22 lutego 2005 r. redaktor Bramy Sarmackiej. Aktywny na polu kultury i prasy, artysta malarz, grafik, prozaik, eseista, poeta i esteta. W 2004 r. m.in. twórca Lochów Gellońskich i Galerii Osobowości.

Przewodniczący Sarmackiego Ruchu Monarchistycznego "Korona" od połowy 2004 r. Od 8 grudnia 2004 r. poseł do Izby Poselskiej Sejmu VI kadencji, od 17 grudnia 2004 r. do 2 lutego 2005 r. Wicemarszałek Izby Poselskiej, od 2 lutego 2005 r. Marszałek Izby Poselskiej. Od 12 grudnia 2004 r. Minister Dziedzictwa Narodowego. Od 25 listopada 2002 r. baronet. Dnia 1 stycznia 2003 r. został podniesiony do godności barona.

Od dnia 25 maja 2003 r. hrabia. 25 października 2003 r. odznaczony Złotym Orderem Zasługi (ob. Krzyż Złoty Orderu Wolności). 20 listopada 2003 r. pozbawiony tytułu przez Księcia Sarmacji. Powrócił w szeregi szlachty 19 października 2004 r., otrzymując godność kawalera. 25 grudnia 2004 r. odznaczony Krzyżem Brązowym Orderu Wolności za wyjątkową aktywność na polu publicznym, tworzenie i wspieranie nowych inicjatyw oraz kierowanie resortem dziedzictwa narodowego.

Buntownik z urodzenia, kolekcjoner orderów, obecnie nicnierobiący - zamieszkuje w Fer.

Matwiej diuk Skarbnikow

Tomasz Avatar markiz Chojnacki

Matwiej diuk Skarbnikow

Piotr diuk Kościński

Do Sarmacji przybył 3 listopada 2002 r. z misją Heroldii Królestwa Cyberii.

W późniejszym okresie ambasador i specjalny przedstawiciel Cyberii w Sarmacji. Były premier Królestwa Hasselandu (później Cyberii), regent Królestwa Cyberii w okresie od stycznia do marca 2003 r., prezes Powszechnego Banku Cyberyjskiego, przewodniczący Cyberyjskiego Ruchu Monarchistycznego. Arcyksiążę Cyberii. Odznaczony dwukrotnie orderem "Przyjaźń i współpraca" - 1 stycznia 2003 r. oraz 13 lipca 2003 r. za zasługi położone dla współpracy między Królestwem Cyberii a Księstwem Sarmacji podczas przyjmowania wspólnego systemu bankowego, zacieśniania więzów gospodarczych między państwami oraz aktywności na forach międzynarodowych. Pod koniec sierpnia 2003 r. wobec kryzysu państwowego w Cyberii zrezygnował ze wszystkich stanowisk publicznych tam sprawowanych i osiedlił się w Sarmacji. 2 września 2003 r. uzyskał indygenat dla posiadanego przez niego tytułu arcyksięcia Cyberii, otrzymując tytuł diuka oraz obywatelstwo sarmackie.

We wrześniu 2003 r. rozpatrywał apelacje od wyroków sądu w Grodzisku, od 20 września 2003 r. do 8 października 2003 r. pełnił funkcję sędziego Sądu Najwyższego. Od 8 października 2003 r. Minister Spraw Zagranicznych w rządzie Roberta Czekańskiego. 25 października 2003 r. odznaczony Złotym Orderem Zasługi (ob. Krzyż Złoty Orderu Wolności.

Od grudnia 2003 r. do 8 września 2004 r. drugi namiestnik Hrabstwa Gellonii - następca Wieńczysława Wiensko, założyciela prowincji. 20 sierpnia 2004 r. podpisał rozporządzenie Straży Praw Hrabstwa Gellonii powołujące do życia Flotyllę Gellońską obejmującą pancernik "Słońce Gellonii", którego dowódcą w stopniu komandora, a tym samym dowódcą całej flotylli, został mianowany. 12 marca 2004 r. powołany ad interim na urząd Kanclerza Księstwa Sarmacji, od 28 kwietnia 2004 r. do 29 sierpnia 2004 r. Kanclerz w rządzie SRM-"K" i SUO-D, odpowiedzialny także za politykę zagraniczną. Od 1 października 2004 r. senator Księstwa Sarmacji. Od 8 listopada 2004 r. burmistrz miasta Fer (Gellonia). Od 14 listopada 2004 r. Minister Spraw Zagranicznych Księstwa Sarmacji. 25 maja 2004 r. odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu św. Piotra.

W latach 2003-2004 Rektor Wirtualnego Instytutu Dziennikarstwa (przeniesiony z Cyberii 17 września 2003 r., rozpoczął działalność 14 listopada 2003 r.), przewodniczący i założyciel Rady Promocji Księstwa Sarmacji (3 listopada 2003 r., prace od 27 października 2003 r. do 2004 r.) i Sarmackiego Ruchu Monarchistycznego "Korona" (4 kwietnia 2004 r., od połowy 2004 r. zastąpił go Wieńczysław kaw. Wiensko). Inicjator Sarmackiej Wyprawy Naukowej "Sawanna" (3-16 czerwca 2004 r.). 29 grudnia 2004 r. założył Sarmacką Agencję Badań Kosmicznych (SASA). 25 grudnia 2004 r. odznaczony Krzyżem Brązowym Orderu Wolności.

W styczniu 2005 r. założył razem z Tomaszem Chojnackim Grupę Kapitałową HAMMER, obejmującą m.in. agencję reklamowo-wydawniczą, przedsiębiorstwo budowlane, przedsiębiorstwo rybołówstwa, przedsiębiorstwo transportowe, żwirownię, pola naftowe, restaurację i cegielnię oraz spółkę FER APK, wchodzącą w skład Grupy Kapitałowej HAMMER.

Paweł v-hr. Szermiński

Kostho

Kostho był szlachcicem, pochodził z podferskiej jurysdyki Gotzlav. Niewiele wiadomo o jego życiu. Rodzice sporo ziemi mieli, jakieś młyny, gorzelnię - w każdym razie bogaci byli. Syna w szkole w samym Grodzisku uczyli, a jak wrócił, gospodarkę przejął. Gdy po upadku Semnoteam Gellonię wrogowie napadli, Kostho regiment Ferski Feniks wystawił. I przyczynił się do zwycięstwa.

To on założył Zakon Feniksa. Mówiono, że sam Vieno, dawny Wielki Mistrz Semnoteam, i inni wielcy Zakonu, mu doradzali. Proponowano mu by został Wielkim Mistrzem, ale odmówił - twierdził, że jest za młody. Został więc Kanclerzem. Za Alburyka to on Gellonią kierował; za Yurana za tworzenie silnego wojska się zabrał. Chliboryk go nie lubił i do Grodziska z misją wysłał. Ale po rebelii Rabyra Kostha wezwano do Krezu. Z Grodziska wrócił i Wielkim Mistrzem został.

Kostho jest postacią wielce tajemniczą. Długi czas był osobą numer dwa w Zakonie, ale władzę miał ogromną. Gdy został postacią numer jeden, władzę właściwie oddał. Kanclerzem młodego Partyula mianował. I że Kostho więcej na wielkomistrzowskim tronie podsypiał, właśnie.

Chliboryk

Chliboryk nazywany był Omyłkowym Mistrzem. Bo Wielki Mistrz Yuran wiele dobrych rzeczy uczynił, a jedną niedobrą: za jego poleceniem Chliboryk Wielkim Mistrzem został.
Yuran chciał kolejnego, mądrego magistera praw, a Chliboryk też szkoły ukończył. Ale daleko mu do Yurana było. Sekretarzem Yurana będąc, przekonał go, że jego dzieło ukończy. A o mało go nie zaprzepaścił.

Kanclerza zakonnego Kostha do Grodziska wysłał. Kostho wojownikiem był, to i Chliboryk nowym kanclerzem niejakiego Rabyr mianował. Rabyr był kiedyś dowódcą Tajnej Straży Zakonnej, ale potem został Mieczem Sprawiedliwości Zakonu, który złoczyńców ścigał. I te ściganie mu się chyba na mózg się rzuciło.
Rabyr ogłosił, że jest prapraprawnukiem sławetnego przywódcy Zakonu Semnoteam Astrachana, który się potomkiem Wodza Gella w swoim czasie głosił. Rabyr zmienił imię na Rabyr Astrachan i od Chliboryka zażądał, by ten mu władzę oddał. Ale Chliboryk odmówił i do walki na miecze między nimi doszło.

Rabyr silny był, a Chliboryk starszy i słabszy. Już, już wydawało się, że Rabyr zwycięży. I że wprowadzi swoje prawa: Zakon nie miał być świecki, a Słońce Gellonii czcić powinien; Słońca namiestnikiem na Ziemi są potomkowie Wodza Gella... a więc Rabyr sam!
Ale gdy miecz Rabyra sięgał chliborykowego gardła, jasność niezwykła się stała i na zamkowym placu pojawił się człowiek wysoki, czy też może cień jego. Niektórzy mówili, że to sam Gell był, inni, że wódz Nirrh, a jeszcze inni - że Vieno. Wiatr silny dmuchnął, Rabyra obalił, Chliboryk mieczem machnął i Kanclerz ducha wyzionął. A postać tajemnicza zniknęła.

Yuran (przez niektórych Yurandem zwany)

Yuran (przez niektórych Yurandem zwany) był następcą Alburyka. Jego przeszłość jest wielce tajemnicza. Są tacy, ktorzy mówią, że Yuran to tak naprawdę dawny Wielki Mistrz Vieno, a inni dowodzili, że znów to Vienowy brat jest. Odkryte niedawno pisma Kostha dowodzą, że ani jedno, ani drugie prawdą nie było. Yuran był podobno za młodu żołnierzem, walczył z Yatfingami i Samujdynami. Gdy dorósł, Zakon wysłał go na nauki do Skolandyji; został nawet magisterem czy ministerem, jak to wedle skolandyjskich tytulatur naukowcy się nazywają. I potem w Zakonie w Kancelaryi Zakonnej pracował. A Vieno go tak polubił, że do rodziny przyjął, jak brata młodszego traktując.

Yuran wprowadził kilka praw ważnych. Po pierwsze, dwunaścinę (inni zwali ją tuziną). Dwunaścina to jedna dwunasta zarobków, które od każdego Gellończyka na Zakon szły. Za to Zakon sumptem swoim wystawił Straż Gellońską, która niejednego wroga od Krezu i Feru odpędziła.
Inne prawo Yurana, to przywilej wiejski. Każdy chłop, co pracował dobrze, ziemię od Zakonu dostawał. A jak jeszcze wyższa dwunaścina od niego było, to dostawał tej ziemi jeszcze więcej. I tak się ludzie dzięki Zakonowi wzbogacali.

Alburyk, wójt ziemski Krezu

Ojciec Alburyka, Dumbeldar, był właścicielem wspaniałej winnicy koło Krezu i człowiekiem bardzo pokojowo nastawionym. Ale że czasy nastały niespokojne, posłał syna do szkoły strażników zakonnych. I choć Alburyk pomagał ojcu prowadzić winnicę i produkować doskonałe krezskie wino, to zarazem awansował w strukturach straży zakonnej, aż do stopnia podregimentarza. A potem Zakon mianował go wójtem ziemskim Krezu. Dostrzegł go sam Wielki Mistrz Semnoteam Vieno - Alburyk był zresztą jego siostrzeńcem - i przyjął jako kandydata do Zakonu. A niektórzy mówili, że tajnym zakonnikiem był już wcześniej. Po rzekomej śmierci Viena, Alburyk stworzył ochotniczy regiment Rycerze Krezu, walcząc ramię przy ramieniu z regimentem Ferski Feniks. Gdy po zwycięstwie dowódca Ferskiego Feniksa jego dowódca Kostho zaproponował stworzenie nowego, świeckiego Zakonu, noszącego imię Feniksa, poparł go. Były pogłoski, że Alburyk spotkał się potajemnie, co to nie zginął, a to tajemnych zakonnych podziemi się schował.

Gdy Alburyk osiwiał ostatecznie, a na dodatek włosy z głowy wszystkie stracił, zamieszkał był w winnicy, gdzie do ostatnich swych dni znakomite "Vino Fenix" wytwarzał, zyskiem uczciwie dzieląc się z Zakonem. Zmarł zostawiając pięciu synów i cztery córki.