|
|
|
|
  
|
|
 Ta
XVII-wieczna budowla nawiązuje architektonicznie do starych
kamienic gotyckich. Zarówno jej fasada, jak i zadaszenie
przypominają wyglądem najsędziwsze miejskie budowle tego typu.
Sama kamienica jest prostokątnym, prawie kwadratowym budynkiem o pięciu
poziomach, murowanym i tynkowanym. Swoją nazwę zawdzięcza właśnie
malowanym na żółto ścianom, które w dolnej partii porozdzielane
są czarnymi pasami. Szczególnie imponująco kamienica wygląda
rankiem i tuż pod wieczór, gdy nisko padające promienie słońca
"przemieniają" ją w niezwykle urokliwą budowlę.
|
|
Wejście stanowi umieszczona centralnie półkolista
dębowa brama, która prowadzi do obszernej oficyny. Na uwagę zasługuje
też potężny, ceglany komin, który przeszywa całą budowlę i
łączy w jeden system cztery zabytkowe piece znajdujące się w jej
wnętrzu. Każdy z nich został wykonany przez innego rzemieślnika
i stanowi przykład połączenia funkcjonalności z estetyką. Warto
też nadmienić, że kolekcja gobelinów znajdująca się w tzw.
"sali balowej" należy do najbogatszych i najpiękniejszych
w całej Sarmacji. |
|
Jan "Pinki" Stadnicki
Generalny Konserwator Zabytków |
|
