Ratusz Miejski w Czarnolesie
Ratusz Miejski jest siedzibą najwyższych organów administracyjnych Czarnolasu i jednym z najcenniejszych zabytków architektury czarnoleskiej i sarmackiej. Wybudowany został przez Elfy 40 lat po założeniu miasta, czyli ok. 334 r. p.n.e. Stał się pierwszą budowlą kamienną w mieście. Był wielokrotnie przebudowywany. Wówczas pełnił bardzo wiele funkcji, m.in. funkcję kościoła domowego, szpitala, siedziby przedstawicieli trzech kultur zamieszkujących Czarnolas, którzy zwani byli Starszymi. Ratusz pozwolił więc na formalizację ukształtowania się demokracji i związanych z nią zjawisk w mieście.
Ostateczny wygląd zanany do dziś uzyskał dzięki pracy architekta Kana Basty Caiusa, który na polecenie króla Karola II Ślepca odrestaurował ratusz (1486-1493 r.) tak, aby stał się jeszcze większym unikatem w skali globalnej. Odrestaurowano go tak, by był identyfikowany z późnym gotykiem. Dwukondygnacyjny korpus na planie wydłużonego prostokąta składa się w rzeczywistości z większej ilości budynków i przybudówek, z biegiem czasu połączonych. Najstarszą częścią ratusza jest dawna izba sądowa wymurowana w wątku romańskim. W północno-zachodnim narożu powstała w kilku etapach wieża o łącznej wysokości 67 m, nakryta renesansowym hełmem. Znajduje się w niej najstarszy w Sarmacji dzwon zegarowy z 672 r. wykonany przez czarnoleskiego arcymistrza ludwisarstwa, który, według zapisków historycznych, zwał się Artimi Grattio. Od strony rynku ratusz posiada główną elewację z wykuszem kaplicy i bogato zdobionym, niegdyś zapewne polichronowym szczytem ze sterczynami, a pod nim średniowiecznym zegarem. Elewację z drugiej strony zdobią trzy wykusze zdobione późnogotycką kamieniarką i nakryte miedzianymi hełmami.
