Katedra św. Jana
W kościele św. Jerzego w roku 1277 odbył się synod, na którym podzielono na biskupstwa terytorium książąt trzyczaszkowskich, obejmujące terytorium całej wyspy, za wyjątkiem wyspy Troi. Grodzisk stał się wówczas stolicą biskupstwa północnego, a Trzyczaszkowo — południowego. Postanowiono wówczas zbudować katedrę świętego Jana, która została ukończona w roku 1268.
Architektem tego ogromnego przedsięwziecia był obcokrajowiec Sylvestro Gaaldini. Początkowo obawiano się, że porywa się on na zbyt duże wyzwanie, zarówno dla swego kunsztu, jak i środków oraz funduszy zgromadzonych przez ofiarnych mieszkańców. Czas pokazał jednak, że śmiałość koncepcji wyszła wszytkim a zwłaszcza miastu i mieszkańcom na dobre.
Potężny gotycki gmach budzi respekt i szacunek, urzekając przy tym swym pięknem i drobiazgowością wykończeń. Wnętrze świątyni zostało udekorowane przepięknymi malowidłami, których wykonanie zajęło całemu sztabowi malarzy aż 5 lat. Witraże, które stworzył miejscowy, pochodzący z Grodziska artysta, nie mają sobie równych, a ich odpowiednie usytuowanie oświetla w niezwykły sposób wnętrza. Na uwagę zasługuje też przepiękna rzeźba przedstawiająca św. Jerzego zabijającego smoka, wykonana z polichromowanego drewna lipowego. Świątynia została rozbudowana dwukrotnie w XVI i XVII wieku. Wzniesiono nawy boczne i podniesiono o kilka metrów wszytkie trzy wieże. Został też wtedy wykonany nowy dzwon, którego serce odlano ze spiżu i złota pochodzącego z darowizn mieszczan.
To wspaniałe dzieło architektury średniowiecznej, jakim jest Katedra św. Jerzego jest powodem do dumy wszytkich mieszkańców Książęcego Miasta Grodziska. W doskonałym stanie pełni swą funkcję do dziś.
Jan „Pinki” Stadnicki Minister Dziedzictwa Narodowego
