Przemówienie Marszałka Sejmu, Brunona Krasnodębskiego

Wasza Książęca Mość
Wasze Królewskie Mości
Wasze Książęce Wysokości
Czcigodni Obywatele i Obywatelki Wspólnoty Sarmackiej
Najznamienitsi Goście Zagraniczni
Dear Esteemed Guests

W dniu takim, jak ten, władza może wydawać się błogosławieństwem. Kiedy lud gromkimi brawami i okrzykami radośnie wita władcę-elekta, a cały Dwór pieczołowicie przygotowuje najmniejsze drobiazgi na uroczystości, tak, aby nowowybrana głowa państwa została godnie intronizowana, można poczuć, że świat rzuca się Waszej Książęcej Mości do stóp. Jednak chwila przeminie, goście rozjadą się do domów, najznakomitsze trunki zostaną wypite, a we Wspólnocie Sarmackiej znów zapanuje szara codzienność. Natomiast Wy dalej będziecie głową państwa sarmackiego: tym razem bez fanfarów i okrzyków radości, lecz nierzadko z głosami krytyki lub społecznymi zawirowaniami.

„Co ma przyjść, przyjdzie, co ma minąć, minie; w dni najburzliwsze czas jednak płynie”. Głęboko wierzę, że tak doświadczonej przez Polin osoby, jaką jest Wasza Książęca Mość, nie trzeba przekonywać o tym, że władza jest przekleństwem, a nie błogosławieństwem. Jestem przekonany, że ma Wasza Książęca Mość świadomość tego, jak łatwo na Tronie zyskać wrogów, a jak trudno o prawdziwych i oddanych przyjaciół. Cieszy mnie jednak, że mimo tych wszystkich potencjalnych przeciwności losu, jakie mogą Was spotkać podczas panowania, zdecydowała się Wasza Książęca Mość objąć stery łodzi o nazwie Księstwo Sarmacji.

Z całego serca życzę Waszej Książęcej Mości, abyście byli godnym kapitanem tego okrętu i żebyście pamiętali, że nasza flota składa się z więcej niż jednego statku: wszak za okrętem Księstwo Sarmacji płyną łodzie Republika Baridas, Konfederacja Sclavinii i Królestwo Teutonii. Życzę, aby każda podjęta przez Was decyzja była przemyślana nie trzy, ale trzydzieści razy; aby każde słowo, jakie wypłynie z Waszych ust, miało na celu budowanie potęgi i chwały Najjaśniejszej Wspólnoty Sarmackiej. Życzę wytrwałości w panowaniu, ale także nieustannej pogody ducha i wiary we własne zdolności — „niech wasza mowa będzie: tak, tak; nie, nie.”.

W niewątpliwie trudnym czasie ustrojowych zawirowań całej Wspólnocie Sarmackiej życzę wiary w to, że pomimo różnic tworzymy jedną, wielką i piękną wspólnotę, której przyświecać mogą różne cele, ale wspólne ideały. Całemu społeczeństwu sarmackiemu, Narodowi Sarmackiemu oraz Narodom Stowarzyszonym życzę zrozumienia dla drugiego człowieka i świadomości tego, jak niezwykłą wspólnotę udało się zbudować nam i naszym przodkom; wspólnotę, którą niezwykle przykro byłoby zatracić. Pamiętajmy o tym, że konflikty, które teraz wydają nam się nie do pokonania, za kilka lat mogą być jedynie wspominane z politowaniem i w nastroju niezrozumienia, dlaczego właściwie potrafiliśmy się o pewne kwestie tak bardzo kłócić.

Vivat Książę Sarmacji!
Vivat Naród Sarmacki!
Vivat Naród Baridajski, Sclaviński i Teutoński!

Uprzejmie dziękuję.