„Stan wyjątkowy” autorstwa Iva de Folvil-Arpeda

Pomny tradycji sarmackich rymowanek
O rymach prostych i niewyszukanych
Rytmie ciężkim, dziwnie rozbuchanym
Jak but podkuty co o bruk stuka nad ranem
Dzisiaj dla Ciebie, Michale Feliksie
Słowa te psowam, mając nadzieję, że
Odpowiednio gdzie trzeba włażę
Przypochlebiam, łaszę i się podlizuję
Na okazje Twojej jutrzejszej koronacji
Rymy ty klecę przy skromnej kolacji
Było do Tronu konkurentów wielu
Że wspomnę o cnym diuku Matwieju
Co w starosarmackiej siedzi okolicy
Diuka Kościńskiego mając po prawicy
Dzierży Feru przesłoneczne okolice
Słynne w powabne, acz złe bawolice
Szmrek co starował, legendarny wielce
Nikt szans nie miał, gdyś sukces ujął w lejce
I w cuglach wygrał sarmacką Elekcję
Pijaru i zasług dajac popis wspaniały
Kiedy odchodził z Tronu poprzednik
Chcąc na swój sposób Sarmację ratować
W Grodziska rytm sjesty poobiedni
Wdarł się wrzask tłuszczy co tratować
Rżnąć, niszczyć i rokosz szykować
Przelewała się jako morze i wrzała
Ruszyło się wszystko co mogło, ożyło
Wtedyś przyszedł, lewicą skinął
Przepad-ł
Zgiełk i przeminął chaos i złość
Onegdaj w Acjo bywało pogańskim
W zwyczaju wodzom zwycięskim
Libacje sprawiać i krwawe ofiary
I dzisiaj wśród ludu chcą ten zwyczaj
Wskrzesić. Lecz w miejsce ciur
Oraz licznych portowych obwiesi
Szykuje się nowa, niewinna ofiara
Chcą Ci bowiem złożyć doktora Kedara
Posłuchajcięż wieszcza co trzyma
W swej dłoni klawisze alt i enter
Skromny i mocny jest w rymach
Czas nadszedł by wszystko ozdrowić
Nie krwi nam trzeba, lecz zgody
Mieliśmy tu liczne Stany Wyjątkowe
Do dziś nad tym sam zachodzę w głowę
Jutro jednak Książę zasiądzie na tron
Kefasowy. I trwał będzie wiecznie
Stan radości powszechnej wyjątkowy

Ivo „Ingawaar” de Folvil-Arped
19 stycznia 2010