 Wysłany: Pią 15:58, 02 Mar 2007 Temat postu: |
|
| 155 mm armatohaubica samobieżna konstrukcji niemieckiej, opracowana przez koncern Krauss-Maffei Wegmann i wprowadzona do uzbrojenia Bundeswehry jesienią 1998 roku, w miejsce stopniowo wycofywanych 155 mm haubic samobieżnych M109G i ich wersji oraz 155 mm armatohaubic ciągnionych FH-70. Decyzję o rozpoczęciu prac nad działem podjęto w połowie lat osiemdziesiątych, kiedy niepowodzeniem zakończył się niemiecko-włosko-brytyjski program, związany z opracowaniem 155 mm armatohaubicy samobieżnej SP-70 (realizowany od 1973 roku). Pierwszych 14 sztuk produkowanych seryjnie PzH-200 skierowano do 345. batalionu artylerii w Küsel pod koniec 1998 roku. Do grudnia 2002 roku planuje się dostarczenie Bundeswehrze 185, a docelowo - 594 dział. Armatohaubicą są zainteresowane również armie m.in.: Włoch, Hiszpanii, Szwecji i Danii. PzH-2000 (PzH jest skrótem od Panzerhaubitze, a liczba 2000 oznacza, że zalicza się ją do generacji dział lat 2000) jest przeznaczona do niszczenia różnych celów powierzchniowych i punktowych, a zwłaszcza umocnień, środków ogniowych (w tym czołgów i bojowych wozów opancerzonych) oraz siły żywej. Można z niej prowadzić ogień pośredni i bezpośredni (na wprost). Stosowana jest również inna nazwa działa: SP-2000 (SP - skrót od Self Propelled). Armatohaubica to działo typu zakrytego, zbudowane na podwoziu gąsienicowym, bazującym na zespołach z czołgu Leopard 2. Ma przedział napędowy i kierowania z przodu kadłuba (mechanik-kierowca zajmuje miejsce po prawej stronie), a przedział bojowy i amunicyjny - w środkowej i tylnej części kadłuba oraz w wieży. Lufa, o długości 52 kalibrów, ma przewód bruzdowany i komorę nabojową, spełniającą normy NATO i Joint Ballistics Memorandum of Understanding. Pzh-2000 w położeniu marszowymLufę wyposażono w hamulec wylotowy i przedmuchiwacz. Zamek klinowy o ruchu pionowym (otwierany do góry) zawiera mechanizm półsamoczynnego działania (powoduje otwarcie zamka po strzale i zamknięcie zamka po załadowaniu naboju) i magazyn zapłonników (30 sztuk). PzH-2000 wyposażono w zmechanizowany, półsamoczynny układ zasilania w pociski (modułowe ładunki miotające DM 72 są dosyłane do komory nabojowej ręcznie), napędzany silnikami elektrycznymi i sterowany elektronicznie. Składa się on z: przenośnika (w kadłubie, pod podłogą), podajnika (w środkowej części kadłuba) i dosyłacza pocisków. Naboje można ładować przy dowolnym kącie podniesienia lufy. Układ zasilania umożliwia również automatyczne dosyłanie pocisków, podawanych z zewnątrz wozu. Naprowadzanie działa w obu płaszczyznach odbywa się za pomocą mechanizmów elektrycznych lub ręcznie (awaryjnie). Armatohaubica ma dwa odciążacze typu pneumatycznego (zamontowane pod stropem wieży) i oporopowrotnik hydropneumatyczny. Konstrukcja wieży umożliwia wymianę lufy bez konieczności demontażu i podnoszenia wieży. Wieżę wyposażono m.in. w: pancerz stalowy odporny na działanie pocisków strzeleckich (kalibru do 14,5 mm) oraz odłamków pocisków artyleryjskich, system zabezpieczenia przed bronią masowego rażenia, system ostrzegania i gaszenia pożaru w przedziale silnikowym, system wentylacyjny, celownik dzienno-nocny z dalmierzem laserowym, a także pancerz reaktywny, chroniący załogę przed oddziaływaniem pocisków kasetowych. Komputerowy system kierowania ogniem zapewnia załodze możliwość szybkiego otwarcia ognia zarówno samodzielnie, jak i we współpracy z bateryjnym (dywizjonowym) stanowiskiem dowodzenia i kierowania ogniem; bateria PzH-2000 potrzebuje około 120 s na: osiągnięcie gotowości do otwarcia ognia po przejściu z położenia marszowego w bojowe, oddanie 8 salw artyleryjskich, powrót do położenia marszowego i opuszczenie stanowiska ogniowego.PzH-2000 Uzbrojenie dodatkowe działa składa się z 7,62 mm karabinu maszynowego MG3 i 8 wyrzutni granatów dymnych (2x4). Na pokładzie są przewożone: 60 pocisków działowych i 48 pełnych ładunków miotających (sześciosegmentowych), 2000 nabojów do karabinu maszynowego i 8 granatów do wyrzutni granatów. Do strzelania są stosowane standardowe w NATO naboje rozdzielnego ładowania. W PzH-2000 zastosowano ośmiocylindrowy, wysokoprężny silnik z turbodoładowaniem MT881 Ka 500 o mocy 736 kW (niemieckiej firmy MTU) oraz układ napędowy HSWL-284C (firmy Renk), z czterema biegami do przodu i jednym do tyłu. Zawieszenie indywidualne zawiera 14 wałków skrętnych wraz z wahaczami oraz amortyzatory hydrauliczne. Dane taktyczno-techniczne PzH-2000: masa działa - ponad 55 000 kg wymiary: długość w położeniu marszowym - 11,64 m, szerokość w położeniu marszowym - 3,58 m, wysokość w położeniu marszowym (z karabinem maszynowym) - 3,43 m, prześwit - 0,44 m maksymalna prędkość jazdy - 60 km/h zasięg jazdy - około 420 km moc silnika - 736 kW (987 KM) moc jednostkowa - 13,4 kW/t (18 KM/t) pojemność zbiorników paliwa - 1000 l nacisk jednostkowy - 0,98 kN/cm2 długość lufy - 52 kalibry kąt ostrzału działa w płaszczyźnie: pionowej - od -2,5° do +65°, poziomej - 360° prędkość naprowadzania lufy: minimalna - 0,2 tys./s, maksymalna - 200 tys./s masa pocisku odłamkowo-burzącego - 46,5 kg donośność pocisku: zwykłego - 30,3 km, z generatorem gazowym - 36,5 km, z dodatkowym napędem rakietowym - ponad 40 km prędkość początkowa pocisku na ładunku miotającym: standardowym - 827 m/s, zwiększonym dla temperatury ładunku: 21°C - 945 m/s, 52°C - 980 m/s, 63°C - 1000 m/s szybkostrzelność w czasie: 8,4 s - 3 strzały, 37,1 s - 8 strzałów, 48,1 s - 10 strzałów, 59,8 s - 12 strzałów, 107 s - 20 strzałów zdolność pokonywania przeszkód: wzniesienia - 50%, ścianki o wysokości - 1 m, rowy o szerokości - 3 m, brody o głębokości - 1,5 m załoga - 5 żołnierzy żródło: www.kaw.fora.pl |
|
| Wysłany: Śro 0:17, 28 Lut 2007 Temat postu: |
|
  |
|
| Wysłany: Pią 15:12, 22 Gru 2006 Temat postu: PzH 2000 |
|
| Wprowadzenie do tematu PzH 2000 (Panzerhaubitze 2000) W roku 1986 Włochy, Wielka Brytania i Niemcy zawiesiły projekt PzH 155-1 (SP 70) który napotkał na swej drodze zbyt wiele trudności z użyciem armaty opracowanej przez NORICUM, bazującej na konstrukcji Kanadyjczyka Gerald Bull'sa GC-45 howitzer. Poproszono niemiecki przemysł o opracowanie pojazdu zdolnego do zamontowania na nim cięższego i potężniejszego działa niż na SP 70. Rheinmetall opracował działo kaliber 155mm (o lufie długości 52 kalibrów), z w pełni zautomatyzowanym systemem ładowania, donośność maksymalna 30km pocisków L15A2, 35km przy pociskach o zwiększonym zasięgu (base bleed). Przy konstrukcji pojazdu zaczerpnięto wiele z Leoparda 1. Działo jest umieszczone w pancernej wierzy w pełni je obudowującej. Większość dział jest wyposażona w system pozwalające na prowadzenie ognia na dystansie do 40km. PzH 2000 jest dzisiaj prawdopodobnie najpotężniejszym systemem artyleryjskim duży zasięg i wysoka szybkostrzelność (strzał co 9s) czyni z nie potężne najedzie walki. Całkowite zamówienie Niemieckie wynosi 450 haubic. Greckiej armii dostarczono 24 haubice w latach 2003/2004. Włoska Armia zamówiła 70, haubic zamówienie ma być realizowane w latach 2005-2008. Holendrzy podpisali kontrakt na 57 egzemplarzy, które mają zostać dostarczone 2005-2009. Jak dotąd jedyny konflikt zbrojny w którym brał udział PzH 2000 była wojna w Afganistanie przeciwko Talibom. Holenderskie wozy walczyły w prowincji Kandahar, w trakcie operacji Meduza. Dane techniczne - załoga 5 osób (dowódca, kierowca, celowniczy, dwóch ładowniczych) - długość 11,5m - szerokość 3,6m - wysokość 3,1m - masa 55,3t - uzbrojenie haubica 155mm L52, MG3 7,62mm - zasięg jazdy 420km - szybkość max 60km/g - silnik wysokoprężny MTU 881 o mocy 735kW (1000KM) |
|