Dlaczego? Bo przeciwnik zgodnie z przewidywaniami zamurował swoją bramkę i mimo to podopieczni trenera Leszczyńskiego pokonali bramkarza SKS-u dwukrotnie. Zupełnie tak, jakby zapomnieli w jakim położeniu się znaleźli!

Twardo (ale nie brutalnie) grająca obrona SKS-u pękła po raz pierwszy w 42. minucie, kiedy Valeriano Taddei strzelił bramkę po rzucie rożnym. 10 minut później drugiego gola dla Czarnolasu strzelił Abdallah Mohamedi, który urwał się obrońcom SKS Podleszcz. Gra zaczęła się od nowa! Wystarczyło, że SKS strzeliłby jednego gola, a niemalże pozbawiłby Czarnolas szans na sukces, gdyż rywale SKS musieliby strzelić kolejne dwa gole. Tak się nie stało, ponieważ SKS postawił na defensywę i nie wykorzystał swojej jedynej w tym meczu bramkowej okazji. Regulaminowy czas meczu minął i potrzebna było dogrywka. Niestety ani jedna ani druga strona nie zdołała nawet stworzyć zagrożenia pod bramką przeciwnika.

Dramatyczny mecz miała rozstrzygnąć loteria – rzuty karne. Niestety – strzelec pierwszej bramki dla FC Czarnolasu nie wytrzymał napięcia i nie strzelił pierwszego karnego, natomiast SKS wykorzystał swoją pierwszą szansę. W drugiej kolejce kolejny nie trafiony karny dla Czarnolasu – sprawa stoi na ostrzu noża, tym czasem przeciwna strona znów wykorzystuje karnego. Trzeci i czwarty karny dla FC Czarnolasu wykorzystane – pozostaje cień szansy, gdyż przy trzecim karnym dla SKS-u pudłuje Eddie Hardiker, natomiast przy czwartym dobrze spisuje się Carasario Lambertini. W karnych było 2:3 dla SKS-u, ostatnia kolejka mogła przynieść rozwiązanie. I przyniosła – kolejny nerwowy Czarnolesianin nie trafia z jedenastu metrów i SKS Podleszcz zdobywa puchar Sarmacji w piłce nożnej!

Fascynujący finał, wspaniałe emocje, obyśmy mieli szczęście widzieć więcej takich meczy.

Leszek Żółtowski

Niestety, nasi reprezentanci nie mieli szansy pokazać swoich umiejętności w pełni, gdyż zawodnicy Mikrosławii grali bardzo ostro, brutalnie przerywając akcje Sarmatów. Mikorsławianie obejrzeli aż 6 zółtych kartek oraz jedną czerwoną. Mimo to, nasi piłkarze potrafili dwukrotnie pokonać opór rywali. Pierwsza bramka naszego zespołu padła w 58. minucie, a jej autorami był rewelacyjnie spisujący się duet: Dennis Simion (gol) i Sven – Inge Eling (asysta). 6 minut później wyrównał Wincenty Modzelewski. w 76. minucie pokazana została wspomniana czerwona kartka dla Ronniego Purse’a. Mikrosławianie bronili się w dziesiątkę przed zmasowanym atakiem Sarmatów. Musieli niestety uznać wyższość naszych piłkarzy: w 116. minucie  Ansel Giraud strzela bramkę po rzucie wolnym pośrednim. Do końca meczu nie padł już żaden gol.

Sarmacja w finale! W ostatnim meczu zagramy z grupowym rywalem – Al Rajn. Niestety, w zespole nie jest aż tak różowo. Mimo że nasza ekipa jest szczęśliwa z awansu do finału, to trener ma trochę zmartwień. Przede wszystkim skuteczność – nasi piłkarze mieli aż 13 (!) szans bramkowych, z których wykorzystali zaledwie 2, natomiast Mikrosławianie ze swoich 2 szans wykorzystali jedną. Ponadto, “Książęta” mogą być zmęczeni dwoma meczami w których odbyły się dogrywki.

Mimo wszystko, sądzę że damy radę wygrać. Kibice w to wierzą, piłkarze wierzą, wierzy i trener. Mimo pewnych trudności nasi zawodnicy jak dotąd dobrze się sprawdzali, więc nie ma się czego obawiać  w finale – zwłaszcza od zespołu który już pokonaliśmy w grupie.

Leszek Żółtowski

FC Czarnolas, opuszczony przez swojego trenera Henryka Leszczyńskiego, miał duże problemy z przeciwnikiem. Zawodnicy musieli zorganizować grę sami, co niestety nie dało dobrych efektów. Przez większość meczu zawodnicy Czarnolasu twardo bronili się co poskutkowało trzema żółtymi kartkami i kontuzją jednego z piłkarzy. Szaleńczy opór musiał w końcu ustąpić. Czarnolesianie nie wytrzymali kondycyjnie i w końcówce musieli uznać wyższość rywala. SKS Podleszcz znokautował FC Czarnolas dwoma ciosami, w 84. i 88. minucie. Dwie bramki Shkëlqima Bejko zniszczyły całkowicie nadzieje drużyny przeciwnej na korzystny rezultat w tym meczu. Spotkanie zakończyło się wynikiem 2:0.

Zasmuceni fani czarnoleskiej drużyny byli źli na trenera: “No ale jak to tak?! No gdzie on był?! I puchar chu… Ekhm… Pardon, huk strzelił.” – żalił się pan Stanisław, wieloletni kibic FC Czarnolasu.

Niestety, pan Stanisław się nie myli – puchar praktycznie przeszedł FC Czarnolasowi koło nosa. Trener Leszczyński podejrzewa że SKS Podleszcz zwyczajnie zamuruje swoją bramkę. Cóż, trener sam sobie winien, musi liczyć na cud, chociaż w sporcie nigdy nic nie wiadomo.

Leszek Żółtowski

O 20:30 na boisko wybiegło dwudziestu dwóch maksymalnie zdeterminowanych ludzi. Napięcie czuć było zarówno na murawie jak i wśród kibiców. Gdy sędzia rozpoczął spotkanie rozległ się niesamowicie głośny krzyk tysięcy gardeł sarmackich i sclavińko-trizondalskich kibiców. Być może ów krzyk wystraszył piłkarzy, którzy ocknęli się dopiero w drugiej połowie. W 65. minucie, niezawodny Sven – Inge Elling wspaniałym strzałem z za pola karnego pokonuje bramkarza RSiT. Kibice Sarmacji szaleją, bowiem do końca spotkania pozostało zaledwie 25 minut, a to nie wiele, mając na sobie presję ćwierćfinału. Mimo to piłkarze RSiT potrafili odbić się od dna i już 8 minut później mieliśmy remis, po strzale głową Arne Henriksona. “Książęta” jednak nie mogli pozwolić sobie na taki rezultat, widać trener nakazał im aby postarali się zakończyć spotkanie w regulaminowym czasie. I tak, w 81. minucie Denis Simion, który asystował przy bramce Svena – Inge Ellinga, po strzale z dystansu podniósł wynik spotkania na 1:2 dla Księstwa Sarmacji. Na dziewięć minut do końca meczu sarmaccy kibice byli niemal pewni wygranej, a na trybunach rozpoczynała się fiesta, jednak radość sympatyków “Książąt” popsuł Udo Braune, który w 85. minucie strzelił bramkę po rzucie rożnym wykonywanym przez Konrada Bergera. Do 90. minuty już nikt nie zdołał strzelić gola, chociaż obie strony starały się ze wszystkich sił. Do rozstrzygnięcia spotkania potrzebna była dogrywka…

Oba zespoły w dogrywce grały zachowawczo, nie dopuszczając przeciwnika do własnego pola karnego. Po chwili jednak, Sarmacja przejęła inicjatywę, i przyparła rywala do muru. Obrona RSiT była szczelna, jednakże po faulu jednego z obrońców Scalivini i Trizondalu sędzia podyktował rzut karny. Takiej okazji nie mógł przepuścić Birger Ueland, który ustalił tym samym wynik spotkania na 2:3 dla Księstwa. Po jego bramce gra zaostrzyła się. Widowisko przerodziło się w pole bitwy, co spowodowało że Raj Kalyani otrzymał czerwoną kartkę i opuścił plac gry.

Sarmacja triumfuje! Zespół trenera Kiechajasa idzie jak burza i pokonuje rywala z którym nie poradził sobie w poprzednim turnieju. Sarmaccy kibice szaleją z radości, bo jak tu nie cieszyć się z tak upragnionego zwycięstwa. Czekamy na więcej. Wkrótce poinformujemy was o wynikach losowania par półfinałowych.

Leszek Żółtowski

Monako jest znane jako trudny i wymagający tor. Gdy w kwalifikacjach na podium stanęli Browarczyk, Kiechajas i via Margończyk, ich zespoły mogły się czuć w miarę bezpiecznie.

Nadchodzi dzień wyścigu… Słońce świeci na niebie i nic nie wskazuje na to, żeby miało się to zmienić.

Pierwsze okrążenie. Walka jak zwykle. Ten blokuje innego, tamten wjeżdża na innego, a niektórym nawet się zdarzyło zasnąć za kierownicą, w wyniku czego zostali wyprzedzeni. Na jedenastym okrążeniu odpada pierwszy kierowca, damski rodzynek w mistrzostwach – Karolina von Lichtenstein, która to miała problemy z tylnym skrzydłem. Okrążenie później wyścig przymusowo skończył jej kolega z drużyny – Krzysztof Kowalczykowski. Tym sposobem team Wallace został wyeliminowany z walki o mistrzostwo w Monaco.

Po tych emocjonujących wydarzeniach na tor wróciły zwykłe walki o pierwszeństwo. Na szesnastym okrążeniu Browarczyk miał problem z skrzynią biegów, w wyniku czego stracił sporo czasu i został wyprzedzony przez Kiechajasa. W tym samym czasie via Margończyk i Staniszczak posunęli się o miejsce wyżej. Była to pierwsza zmiana podium w tym wyścigu.

Wiśnickiemu psuły się opony, Browarczykowi psuł się samochód – i to było powodem ich późniejszych spadków z podium.

Na okrążeniu pięćdziesiątym siódmym z wyścigu odpadł Michał Euskadi z Mernandeza. Potem – Kroll przymusowo robi pit-stop, Browarczykowi znów się psuje auto. W końcu zaś pierwszym kierowcą, który przekroczył metę w Monaco, został ostatecznie Timios Kiechajas, za nim zaś pędzili Staniszczak i via Margończyk. Sprawdziły się przewidywania, mówiące że Kiechajas po pechowym wyścigu w Barcelonie będzie bardzo zdeterminowany do walki o zwycięstwo. Brawa za hart ducha!

No to do zobaczenia w Stambule. Będzie jeszcze więcej walki o punkty, to możemy zagwarantować.

Wyniki wyścigu GP Barcelony (w nawiasie najlepsze czasy okrążenia):
1. 1. Timios Kiechajas (1:15.342)
2. 2 . Bartosz Staniszczak (1:14.979)
3. 3. Kedar Via Margończyk (1:15.114)
4. 4. Aaron Rozman (1:15.710)
5. 5. Zbyszko Browarczyk (1:14.947)
6. 6. Mackiewicz (1:14.416)
7. 7. Wiśnicki (1:15.310)
8. 8. Jakubowski (1:18.965)
9. 9. Patryk Kroll (1:18.394)
10. 10. Leszek Żółtowski (1:21.228)
11. 11. Michał Euskadi (1:19.695)
12. 12. Krzysztof Kowalczykowski (1:17.516)
13. 13. Karolina Von Lichtenstein (1:17.953)

Klasyfikacja generalna (w nawiasie ilość pkt.)
1. 1. Timios Kiechajas (88)
2. 2. Aaron Rozman (75)
3. 3. Mikołaj Wiśnicki (71)
4. 4. Kedar Via Margonczyk (69)
5. 5. Krzysztof Kowalczykowski (64)
6. 6. Bartosz Mackiewicz (63)
7. 7. Bartek Staniszczak (57)
8. 8. Zbyszko Browarczyk (35)
9. 9. Karolina Von Lichtenstein (24)
10. 10. Michał Euskadi (20)
11. 11. Łukasz Jakubowski (20)
12. 12. Patryk Kroll (12)
13. 13. Leszek Żółtowski (8)

Karolina Sobieszek i Mikołaj Wiśnicki

Cieszyć może fakt, że Zbyszko Browarczyk, zwycięzca poprzedniego turnieju snookerowego, mimo iż doszedł do finału to w nim nie zwyciężył. Oczywiście nie życzymy mu źle, ale rywalizacja jest potrzebna, monopol na zwycięstwa jest nudny, więc dla dobra zawodów warto by czasem ktoś pofatygował się o pokonanie faworyta. Więc kto chętny do pokonania Łukasza Jakubowskiego w najbliższym turnieju?

Leszek Żółtowski

Jednakże już w trakcie samego wyścigu mogliśmy oglądać sporo emocjonujących momentów. Czołówka stawki po ostatnim okrążeniu wyglądała zupełnie inaczej niż po sesji kwalifikacyjnej, a sam wyścig nie przypominał procesji, jak to często bywa. W Barcelonie zwyciężył nieoczekiwanie Kedar via Margończyk, który startował z piątej pozycji. Na drugim miejscu znalazł się Staniszczak, co może śmiało uznać za sukces, bowiem przy tak emocjonującym wyścigu ciężko było utrzymać swoją pozycję. Na trzeciej lokacie uplasował się Aaron Rozman, natomiast miejsce czwarte zajął Mikołaj Wiśnicki, co daje mu jednopunktową przewagę nad drugim w klasyfikacji generalnej Timiosem Kiechajasem. A właśnie Kiechajasa spotkało największe rozczarowani podczas ostatniego wyścigu. Uległ on bowiem pechowej kolizji podczas wyprzedzania Krzysztofa Kowalczykowskiego na 49 okrążeniu, co uniemożliwiło mu dalsze kontynuowanie jazdy.

Kiechajas nie zdobył ani jednego punktu w GP Barcelony, co zdeterminuje go do zaciętej walki o zwycięstwo w zbliżającym się GP Monaco. To samo dotyczy Krzysztofa Kowalczykowskiego, który był w Barcelonie zaledwie szósty, a obecnie jest wiceliderem mistrzostw. W kwalifikacjach Kiechajas po raz kolejny zajął drugie miejsce co na ciasnych uliczkach Księstwa Monaco może dąć mu szansę odrobienia straty do Mikołaja Wiśnickiego, który wystartuje ponownie z pozycji szóstej. Kowalczykowski natomiast wystartuje w Monaco z miejsca 5, co może utrudnić mu rywalizację z Kiechajasem, ale stawia go w sytuacji lepszej niż sytuacja lidera klasyfikacji generalnej – Mikołaja Wiśnickiego – który startuje tuż za nim, z pozycji szóstej. Odrobienie strat nie powinno nastręczać tak wytrawnym kierowcom jak Kiechajas i Kowalczykowski zbyt wiele trudności, gdyż jak wspomniałem strata jest bardzo niewielka (odpowiednio 2 i 1 jeden punkt do lidera). Chrapkę na fotel lidera napewno będzie miał również Rozman który ma tyle samo punktów co Kiechajas, ale startuje w Monaco ze słabego 9 miejsca. Czekamy z niecierpliwością na wyniki wyścigu GP Monaco i to co pokaże nam Mikołaj Wiśnicki oraz jego bezpośredni rywale, a także mamy nadzieję na bardzo emocjonującą walkę. Może znów ktoś sprawi niespodziankę…

Wyniki wyścigu GP Barcelony (w nawiasie najlepsze czasy okrążenia):
1. 1. Kedar via Margończyk (1:24:325)
2. 2. Bartosz Staniszczak (1.25.124)
3. 3. Aaron Rozman (1.25.314)
4. 4. Mikołaj Wiśnicki (1.25.132)
5. 5. Zbyszko Browarczyk (1.24.518)
6. 6. Krzysztof Kowalczykowski (1.25.185)
7. 7. Michał Euskadi (1.27.046)
8. 8. Łukasz Jakubowski (1.26.663)
9. 9. Leszek Żółtowski (1.28.528)
10. 10. Timios Kiechajas (nie ukończył)
11. 11. Bartosz Mackiewicz (nie ukończył)
12. 12. Karolina von Lichtenstein (nie ukończyła)
13. 13. Patryk Kroll (nie ukończył)

Klasyfikacja generalna (w nawiasie ilość pkt.)
1. 1. Mikołaj Wiśnicki (65)
2. 2. Krzysztof Kowalczykowski (64)
3. 3. Timios Kiechajas (63)
4. 4. Aaron Rozman (63)
5. 5. Bartosz Mackiewicz (55)
6. 6. Kedar via Margończyk (54)
7. 7. Bartosz Staniszczak (39)
8. 8. Zbyszko Browarczyk (25)
9. 9. Karolina von Lichtenstein (24)
10. 10. Michał Euskadi (20)
11. 11. Łukasz Jakubowski (16)
12. 12. Patryk Kroll (10)
13. 13. Leszek Żółtowski (7)

Leszek Żółtowski

Kibice reprezentacji świętowali na ulicach stolicy oraz pozostałych miast. “Cudownie! Rewelacyjnie! Super! Oby tak dalej! A co tam że przegrali ostatni w grupie z Bantu, toż musieli sobie odpocząć przed ćwierćfinałem.” – mówił pan Józek z Grodziska. “Dobrze jest! Napewno ograją RSIT! Musimy tłumnie iść na mecz i Naszych dopingować!” – nawoływała pani Helena ze Srebrnego Rogu. Kibice wierzą w sukces i trzymają kciuki. Teraz każde potknięcie oznacza pożegnanie z turniejem, ale nasza drużyna w takiej formie nie ma czego się obawiać. 1 wygrany i 1 zremisowany mecz w fazie grupowej ze Scholandią, aktualnymi mistrzami v-świata, o czymś świadczą. Pozostaje nam jedynie stać przy Naszych i ich wspierać. Reszta zależy od nich. Mecz ćwierćfinałowy odbędzie się 8 sierpnia, o godzinie 20:30.

Leszek Żółtowski

Jako że w końcu możemy normalnie funkcjonować, chciałem ogłosić nabór na redaktorów do naszego pisma. Pracy jest sporo, bo i sport w Sarmacji jest bardzo bogaty. Kukuły, Wirtualne Mistrzostwa Rajdowe, Sarmacka Liga Piłkarska i wiele innych tylko czekają aby opowiedzieć o nich światu. Do dzieła! Czekam na chętnych, mam nadzieję że okażecie zainteresowanie.

Leszek Żółtowski – redaktor naczelny