
|
|
Most na Narwi
Co
było pierwsze - Most czy Grodzisk? To pytanie od wieków uczeni
sobie zadają. Bo jak długo Grodzisk istnieje, tak długo jest i
Most. Po nim to przecie mieszkańcy Acjo na pomoc Sarmom szli, tędy
dumni książęta trzyczaszkowscy do miasta wkraczali, i po nim
rzemieślnicy swe towary z przemysłowej dzielnicy wieźli. Na początku
drewniany był. Na ponad trzysta łokci był długi, a szeroki taki,
że cztery wozy bez problemu minąć sie nim mogły. środkiem ku górze
się wybrzuszał, a końce jego łagodnie ku brzegom opadały. Wieki
całe stał ponad Narwią prężąc się dumnie by mieszczanie bez kłopotu
na południe chodzić mogli. W 1709 roku podczas buntu przeciw
Lazarusowi most spłonął, a choć mieszkańcy most murowany
chcieli wystawić, książęta trzyczaszkowscy zgody na to nie dali,
bo widząc projekt stwierdzili z oburzeniem, że w mieście które
niedawno przywileje prawie wszystkie straciło, zbytku takiego być
nie może. Aż dnia pewnego młody architekt się zjawił, i pomysł
swój radzie miasta wyłożył.
- Mości panowie - rzekł. - Jeśli mostu zdobnego
postawić wam nie wolno, to brzydki postawcie. Tylko tak, by gdy
wrogowie wasi upadną poprawić go się dało. To mówiąc plany
gotowe wyjął, a gdy mieszkańcy nań spojrzeli, jak jeden mąż
stwierdzili, że większej ohydy ze świecą szukać. Wtedy młodzieniec
drugi pergamin wyciągnął i na stary nałożył. A radni krzyknęli
w zachwycie. Tego samego dnia delegacja z planem do
trzyczaszkowskich książąt się udała, a tamci widząc brzydotę
projektu, bez wahania na budowę się zgodzili. Długo most musiał
czekać na dokończenie. Najpierw tyrania książąt
trzyczaszkowskich, a potem bieda wielka budowy dokończyć nie dała.
Dopiero w XIX wieku po wielkiej rewolucji przemysłowej i dużej
poprawie w standardzie życia ludzi, wznowiono prace przy moście
według planów młodego architekta. Gdy budowę zakończono oczom
mieszkańców ukazał się widok iście niezwykły. Na jedenastu
starych filarach i nawierzchni wyłożoną w kratę dwanaście przęseł
stało z kolumienek ponad metrowej wysokości. A pomiędzy każdym z
przęseł na słupku rzeźbiona postać, a każda z nich inna była.
Incisive
|