Witam w Muzeum Broni Białej, w Trzyczaszkowie

Lanca - W wieku XVII i XVIII włócznie były powszechnie używane nie tylko przez piechotę, ale i jazdę. Lanca (czyli włócznia kawaleryjska) mierzyła 2,8-2,9 m długości, z czego około 12 cm przypadało na grot. Żołnierze często mocowali na drzewcach lanc niewielkie flagi, zwane oriflamami. Podczas szarży flagi te wydawały charakterystyczny dźwięk, który wywierał niekorzystny wpływ na psychikę wroga. Cios zadany kawaleryjską lancą był bardzo silny, ponieważ żołnierz wykorzystywał do tego całą energię kinetyczną rozpędzonego konia. W średniowieczu ciężka włócznia rycerska - poprzedniczka lancy kawaleryjskiej - stanowiła główną broń rycerza. Mistrz walki mógł zadać nią tak potężny cios, że nie mogła go wytrzymać żadna zbroja. Wraz z wprowadzeniem broni palnej i przekształceniem rycerstwa w regularną jazdę, lanca ustąpiła miejsca pałaszowi i pistoletowi. W XVIII wieku lance stanowiły broń przede wszystkim lekkiej jazdy.

[ POWRÓT DO SPISU ]