Najważniejsze jest to, że ludzie nie mają moralnego prawa eksterminacji
istot, z którymi wspólnie zamieszkują Ziemię!

[ powrót do spisu ]

Tygrys (Panthera tigris) i lew (Panthera leo)

Lew i tygrys to dwa najpotężniejsze drapieżniki należące do rodziny kotowatych. Pierwszy z nich występuje w Afryce i zupełnie szczątkowo w Azji. O wiele liczniejsza w Azji jest natomiast populacja tygrysów. Głównym obszarem występowania tych drapieżników są Indie, Półwysep Malajski, południowe krańce Syberii i Mandżuria.

Oprócz przynależności do tej samej rodziny, lwy i tygrysy łączą również wspólne kłopoty. Wyraźnie ubywa terenów, na których żyją te potężne drapieżniki. Jeszcze dwa tysiące lat temu lwy zamieszkiwały nawet w południowo-wschodniej Europie oraz w Azji Mniejszej i na Bliskim Wschodzie.

Lew perski i kaplandzki został doszczętnie wytępiony. Obecnie poza liczącą ok. 200 osobników grupą w rezerwacie Kathijawar w Indiach lwy stosunkowo licznie występują tylko w Afryce. Ale nawet tam ich populacji ulega zmniejszeniu. Całkowicie wytępiono je w Afryce Północnej. Lew wpisany został na listę gatunków zagrożonych wyginięciem.

Podobny, jeśli nawet nie gorszy los spotkał tygrysy. Wielkie azjatyckie koty są jednymi z najpiękniejszych stworzeń żyjących na Ziemi. I jednymi z najbardziej zagrożonych wyginięciem. Koty te zamieszkują tereny o bardzo różnym klimacie. Można je spotkać zarówno na mroźnej Syberii, jak i w tropikach. Naukowcy wyróżnili kilka podgatunków tygrysa. Najmniejszym z nich jest tygrys sumatrzański, największym syberyjski. Oprócz tych dwóch odmian spotyka się tygrysy bengalskie i indochińskie. Bardzo rzadkimi zwierzętami są tzw. białe tygrysy. Ze względu na brak pigmentu ich sierść jest biało, a pręgi kasztanowe.

U każdego podgatunku występują charakterystyczne plamy i pręgi na głowie oraz poprzeczne pasy na reszcie ciała. Stanowi ona świetny kamuflaż w lasach, w których żyją. Jest to także bardzo przydatna cecha maskująca podczas polowania. Tygrysy żyją samotnie, łączą się w prawy jedynie w okresie godowym. Drapieżniki znaczą swój obszar moczem, zadrapaniami na korze drzew i śladami pazurów na ziemi. Są drapieżnikami przystosowanaym i do trybu życia, jaki prowadzi łowca. Wszystkie potrzebne do tego zmysły, wzrok, węch i słuch mają szczególnie wyostrzone. Jako że są doskonałym pływakami, potrafią przepływać na położone w nurcie rzek wyspy. Ulubionym posiłkiem tych dużych kotów są dziki, antylopy i jelenie. Głodny tygrys zaatakuje jednak nieomal każde stworzenie, które wejdzie mu w drogę. Drapieżnik potrafi także łowić ryby. Gdy w okolicy nie starcza im żywego pożywienia, tygrysy jedzą padlinę.

Według ocen Światowego Funduszu Ochrony Przyrody w ciągu ostatnich 100 lat populacja tygrysów na świecie zmniejszyła się o 95 procent, tzn. do ok 7000 osobników. Obecnie żyje tylko kilkaset sztuk (600 do 800) tygrysów sumatrzańskich. Zmniejszające się obszary dzikiej przyrody powodują, że tygrysy sumatrzańskie muszą polować na zwierzęta domowe. Drastycznemu zmniejszeniu ulega też populacja innych podgatunków.

Tygrys syberyjski (Panthera tigris altaica) jest największym zwierzęciem swego gatunku osiągającym do 3 m długości. Jego wdzięk i piękno ukrywają nieusprawiedliwioną sławę okrutnego zabójcy. Jego uroda jest jego przekleństwem. Smutnym faktem jest to, ze największy przedstawiciel wielkich kotów i jedno z najbardziej dostojnych zwierząt jest ssakiem, któremu grozi wyginięcie. Tygrys ten został nazwany syberyjskim z powodu miejsca zamieszkania. Występuje na większym obszarze niż inne podgatunki tygrysów. Ten wielki kot często przemierza setki kilometrów w poszukiwaniu pożywienia. Podczas srogiej syberyjskiej zimy futro tygrysa traci kolor. Dzięki temu zwierzę łatwiej wtapia się w otoczenie. Ma on dłuższą i gęstszą sierść niż inne tygrysy. Różni się także od nich tym, iż posiada na bokach na brzuchu warstwę tłuszczu,(do 5 cm) która chroni to piękne zwierzę przed lodowatymi wiatrami i niskimi temperaturami.

Tygrysy syberyjskie w liczbie nie przekraczającej 300 sztuk zamieszkują już tylko góry Sichote-Alin, gdyż wyrąb lasów ogranicza ich naturalne siedliska. Wygląda na to, że tygrysy syberyjskie wkrótce niestety wyginą. Teoretycznie tygrysy syberyjskie są zwierzętami objętymi przez rosyjskie prawo całkowitą ochroną. Po rozpadzie Związku Radzieckiego, Kraj Ussuryjski nawiązał kontakty gospodarcze z Koreą Południową, Japonią i Chinami. Zagraniczne przedsiębiorstwa przemysu drzewnego nie mogą działać na terenie Związku Radzieckiego, lecz gdy weszły na rynek rosyjski, wycięły ponad 4 miliny hektarów lasu. Jeszcze większy obszar został zniszczony przez pożary. Wycinając lasy japońsy i koreańscy drwale łamią prawo dotyczące ochrony przyrody. Ponadto sami mieszkańcy tych rejonów naruszają zakazy. Kłusownictwo stało się tam obecnie powszechne do tego stopnia, że czarnorynkowe ceny tygrysich skór i kości są regularnie podawane przez radio i ogłaszane na ulicach. W ostatnich kilku latach kłusownictwo stało się wielce dochodowym procederem, gdyż rozmatie części ciała tych zwierząt są poszukiwanymi składnikami, w upowszechniającej się coraz bardziej, tradycyjnej medycynie chińskiej.

Tygrysów południowochińskich żyje zaledwie ok 25 sztuk. W ostatnich pięćdziesięciu latach zupełnie wyginęły tygrysy z Bali, Jawy i okolic Morza Kaspijskiego. Ponieważ dziś nawet rezerwaty nie gwarantują tygrysom bezpieczeństwa, niektórzy zoolodzy twierdzą, że jedynie ogrody zoologiczne mogą je uchronić przed ostateczną zagładą. W wyniku masowych polowań na tygrysy, zwłaszcza w Indiach i Chinach, ich liczebność gwałtownie spadła.
Ogrody zoologiczne podjęły się ochrony gatunku.