S-0017/2003- Min. Finansów contra Konieczny

[Piotr Brysik]

Orzeczenie Sądu Najwyższego


Wyrok Sądu Najwyższego w sprawie S-0017/2003 - Ministerstwo Finansów Księstwa Sarmacji contra Damian Konieczny


Po przenalizowaniu wypowiedzi stron oraz przedstawionych dowodów, Sąd
Najwyższy Księstwa Sarmacji orzeka NAKAZ SPŁATY zobowiązania p.
Koniecznego wobec Księstwa Sarmacji zgodnie z żądaniem pozwu.


UZASADNIENIE


PODSTAWA PRAWNA

W chwili pobrania przedniotowego kredytu w Księstwie Sarmacji nie
obowiązywały rozporządzenia w sprawie kredytów, więc wiążącymi prawnie
były rozporządzenia i prawa Rzeczpospolitej Polskiej.
Wobec powyższych na podstawie Art. 222. oraz Art. 353-365 Kodeksu
Cywilnego RP orzeka spłatę przedmiotowego kredytu.

UZASADNIENIE

Z przedstawionych dowodów wynika, iż Pozwany otrzymał w dniu
25.05.2002 roku z Banku Sarmacji kwotę 500lt jako "kredyt na
rozpoczęcie działalności gospodarczej".

W swoich zeznaniach Pozwany twierdził, iż nie pamięta o fakcie
istnienia przedmiotowego kredytu oraz podważał fakt konieczności jego
zwrotu.

Wobec sprzeczności zeznań z przedstawionymi dowodami (m.in. treściami
wypowiedzi Pozwanego na liście Sarmacji) Sąd uznał autentyczność
przedstawionych dowodów, zaś zeznania Pozwanego - jako niewiarygodne.

Sąd uznał, iż przelew, którego tytułem był "kredyt" jest
wystarczającym dowodem na to iż Pozwany był świadom konieczności
spłaty wierzytelności. Również zapis rozmowy z Pozwanym z 6.07.2003
roku (oryginał: http://groups.yahoo.com/group/sarmacja/message/25205)
oraz wypowiedź:

>> *** początek cytatu ***
>
>>>> W dniu w którym Książe przekazał mi 500 lt, nie
>>>> było ustawy banku o spłacie kredytu, dlatego ja
>>>> mogę domniemywać, że kredyt mam spłacić za
>>>> czterdzieści lat, albo wcale.
>
>> *** koniec cytatu ***

jednoznacznie potwierdza ten fakt.

Wypowiedź Pozwanego z dnia 19.07.2003:

>>"Owszem pewnie jakieś ustalenia były, ale ja ich nie
>> pamiętam, Książe też."

potwierdza fakt istnienia ustaleń dotyczących przedmiotowego kredytu,
zaś zgodnie z prawem RP:

>>"Umowę uważa się za zawartą, gdy strony uzgodniły istotne
>> postanowienia (jej) dotyczące"

Brak materialnych dowodów zawarcia przedmiotowej umowy nie powoduje
jej nieważności.

Przedstawione dowody są w sprzeczności z zeznaniami Pozwanego, w
których twierdził, iż:

>> "nie ma żadnego długu w stosunku do Księstwa Sarmacji,
>> że nie brał kredytu".

oraz

>>>> pozwany nie przypomina sobie okoliczności związanych
>>>> zz przyznaniem rzekomego kredytu.

które Pozwany złożył zaledwie 5 dni później.

Brak uzgodnionego terminu spłaty (na który to fakt powoływał się
Pozwany w swoich wypowiedziach) nie przesuwa terminu spłaty na czas
nieokreślony, gdyż zgodnie z obowiązującym wówczas Art. 723 KC RP
"Jeżeli termin zwrotu pożyczki nie jest oznaczony, dłużnik obowiązany
jest zwrócić pożyczkę w ciągu sześciu tygodni po wypowiedzeniu przez
dającego pożyczkę".


Wobec powyższego Sąd zasądza zwrot wierzytelności w wysokości 500 lt
zgodnie z żądaniem pozwu. W przypadku braku wystarczających środków na
koncie Pozwanego, brakującą kwotę należy odzyskać na drodze przejęcia
nieruchomości będących własnością Pozwanego.

Stronom przysługuje prawo odwołania się od wyroku w terminie 7 dni od
jego publikacji. Po tym okresie wyrok staje się prawomocny i podlega
wykonaniu.

Złote Wybrzeże, 2003-08-12

Adam (Adik) baronet Stepaniuk h. Złote Wybrzeże Sędzia SN Księstwa Sarmacji


--------------------------------------------------------------------------------
Michał Sobczak