I C SK/1/05 Bojar contra Szcześniewski

[Bartek Rogalski]

11 lutego 2006 r.
Sygn. akt I C SK/1/05




POSTANOWIENIE

Sąd Krajowy Księstwa Sarmacji Wydział I Cywilny
w osobie SSK Bartosza Rogalskiego
po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2006 r. w Grodzisku
sprawy z powództwa Krzysztofa Bojara
przeciwko Rafałowi Szcześniewskiemu
o dokonanie publicznej zniewagi
postanawia:

1. wezwać strony do zajęcia ostatecznego stanowiska w sprawie w terminie trzech dni.

Sędzia Sądu Krajowego
Bartosz Rogalski



Zarządzenie:

1. doręczyć stronom odpis postanowienia wraz z pouczeniem.

[Bartek Rogalski]

Grodzisk, dnia 15 lutego 2006 r.
Sygn. akt I C SK/1/05

Sąd Krajowy Księstwa Sarmacji
Ul. W. Ratymirskiego 1, Grodzisk



ZARZĄDZENIE

Sąd Krajowy Księstwa Sarmacji Wydział I Cywilny
w osobie SSK Bartosza Rogalskiego
po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2006 r. w Grodzisku
sprawy z powództwa Krzysztofa Bojara
przeciwko Rafałowi Szcześniewskiemu
o dokonanie publicznej zniewagi
postanawia:

1. zamknięcie rozprawy. Wyrok zostanie ogłoszony w terminie siedmiu dni.


SSK Bartosz Rogalski

[Bartek Rogalski]

Grodzisk, dnia 15 lutego 2006 r.
Sygn. akt I C SK/1/05

Sąd Krajowy Księstwa Sarmacji
Ul. W. Ratymirskiego 1, Grodzisk






WYROK W IMIENIU KSIĘCIA SARMACJI

Sąd Krajowy Księstwa Sarmacji Wydział I Cywilny
w osobie SSK Bartosza Rogalskiego
po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2006 r. w Grodzisku
sprawy z powództwa Krzysztofa Bojara
przeciwko Rafałowi Szcześniewskiemu
o dokonanie publicznej zniewagi
postanawia:

1. nakazać pozwanemu Rafałowi Szcześniewskiemu umieszczenie w terminie
7 dni na Liście Dyskusyjnej Księstwa Sarmacji przeprosin o treści:
"Ja, Rafał Szcześniewski, przepraszam Krzysztofa Bojara za to, że w
okresie mojej niedawnej aktywności na liście dyskusyjnej Księstwa
Sarmacji dopuściłem się naruszenia jego dóbr osobistych poprzez
znieważenie." oraz oznaczenie go tematem "[WAŻNE]Przeprosiny";
2. nakazać pozwanemu zapłatę w ciągu 7 dni zadośćuczynienia w
wysokości 25 libertów na rzecz powoda za poniesione straty osobiste.

SSK Bartosz Rogalski


Zarządzenie:

1. odpis wyroku wraz z pouczeniem doręczyć stronom;
2. przenieść akta sprawy do sekretariatu.



UZASADNIENIE SKRÓCONE:

Sąd Księstwa Sarmacji Wydział I Cywilny po rozpoznaniu
sprawy I C/SK/1/05 z powództwa Krzysztofa Bojara przeciwko Rafałowi
Szcześniewskiemu uznał swoją właściwość do rozpatrywania sprawy, w
oparciu o art. 2 Kodeksu Karnego.

Sąd, w trakcie postępowania, ustalił co następuje: w toku dyskusji w
dniu 25 października 2005 roku pozwany określił w liście opublikowanym
na Liście Dyskusyjnej Księstwa Sarmacji zachowanie powoda jako przejaw
faktu bycia "zadufanym w sobie (...) i traktującym wszystkich innych
(..) z pogardą palantem" oraz "warszawskim dresem".

Imputacja podobnych cech jest niewątpliwie czynem
określonym art. 25 ust. 1 pkt 2 Kodeksu Karnego. Sąd nie przychylił się
do argumentacji pozwanego, jakoby treść, będąca
przedmiotem pozwu, nie była skierowana do powoda. Twierdzenie takie
stoi w ewidentnej sprzeczności z kontekstem wypowiedzi pozwanego.

Wcześniejszy list powoda z 25 października 2005, ok. godziny 14:24, na
który odpowiedzią jest list zawierający przedmiot powództwa, nie
posiada bezpośredniego związku z przedmiotem sprawy - nie może być
więc uznany za jakąkolwiek okoliczność łagodzącą.

Co więcej, pozwany nie wyraził jakiejkolwiek skruchy z faktu znieważenia powoda.

W związku z powyższym, Sąd przychylił się do wnioskowanego
zadośćuczynienia w wysokości 25 libertów oraz publicznych przeprosin
na LDKS.

[szczesniak]

wnosze o pelne uzasadnienie wyroku

[Bartek Rogalski]

Pełne uzasadnienie wyroku Sądu Krajowego Księstwa Sarmacji Wydział I
Cywilny wydanego w dn. 15 lutego 2006 r. w sprawie o sygn. akt I C SK/1/05

Sąd Księstwa Sarmacji Wydział I Cywilny uznał swoją właściwość do
rozpatrywania sprawy w oparciu o art. 2 Kodeksu Karnego.

Sąd, w trakcie czynności procesowych, ustalił, co następuje:

Podczas dyskusji mającej miejsce na Liście Dyskusyjnej Księstwa
Sarmacji w dniu 25 października 2005, ok. godziny 18:30 pozwany, w
odpowiedzi na list powoda o temacie "Śmierć III RP, Narodziny IV
NeoFaszystowskiej...", określił zachowanie powoda jako przejaw faktu
bycia "zadufanym w sobie (...) i traktującym wszystkich innych (..) z
pogardą palantem" oraz "warszawskim dresem". Powyższa wypowiedź była
reakcją na opinię powoda o części polskiego społeczeństwa, która
została wyrażona w liście powoda ok. godziny 14:25. Z relacji powoda
wynika, iż pozwany nie wykazał z powodu zaistniałej sytuacji żadnej
skruchy. Wnioskowane rozstrzygniecie sprawy to oficjalne przeprosiny
na Liście Dyskusyjnej Księstwa Sarmacji oraz zadośćuczynienie w
wysokości 25 libertów.

Wiarygodność zgromadzonego materiału dowodowego w zakresie opisywanego
przez powoda zdarzenia na Liście Dyskusyjnej Księstwa Sarmacji nie
podlega wątpliwości.

Kontekst przytoczonej wypowiedzi jest oczywisty - pozwany
ustosunkowuje się do wcześniejszego listu oraz osoby powoda. Użyta
fraza "no i właśnie przez takich (...)" jednoznacznie wskazuje na
powoda jako adresata słów pozwanego.

Biorąc pod uwagę powyższe, argumentacja pozwanego, iż przytoczone
epitety nie odnoszą się do osoby powoda, jest, w ocenie Sądu, dalece
nieprawdopodobna.

Określenia rodzaju "palant" czy "warszawski dres" w sposób
bezsprzeczny stanowią obrazę adresata i stanowią czyn określony art.
25 ust. 1 pkt 2 Kodeksu Karnego. Sąd wyraża swe głębokie ubolewanie z
powodu zaistnienia faktu prowadzenia dyskusji w podobnym stylu ze
strony sarmackiego szlachcica.

Zaistnienie faktu Wyrażenia negatywnej opinii powoda o części polskiego społeczeństwa,
pomimo dyskusyjnej klasyfikacji moralnej, nie posiada bezpośredniego
związku z przedmiotem sprawy - nie może być więc uznany za jakąkolwiek
okoliczność łagodzącą.

Wg relacji powoda pozwany nie wyraził skruchy, co świadczy o działaniu
z pełną premedytacją.

W związku z powyższym, Sąd przychylił się do wnioskowanego
odszkodowania w wysokości 25 libertów za wyrządzoną krzywdę oraz
oficjalnych przeprosin na LDKS na podstawie art. 19 ust. 2 i 3 KC w związku z art. 25 ust. 1 pkt. 2 KK.


SSK Bartosz Rogalski

[szczesniak]

Tytuł (pozew, akt oskarżenia ew. wniosek o ukaranie): APELACJA w sprawie: I C SK/1/05
Wnioskodawca: Rafał Szcześniewski
ID wnioskodawcy: A1255
E-mail wnioskodawcy: [email protected]
Miejsce zamieszkania wnioskodawcy: Sola
Wnioskowane rozstrzygnięcie: uchylenie wyroku Sądu I Instancji
Charakter sprawy (cywilna / karna/ administracyjna/ **apelacja): apelacja
Opis stanu faktycznego i dowody:

Wysoki Sądzie, chciałbym wnieść o apelację z kilku powodów. Zacznę od kwestii finansowej. Powód domaga się ode mnie 25 lt, które zasądził sędzia Rogalski. Powód jednak w całej sprawie nie wykazał, aby w efekcie mojej wypowiedzi poniósł jakiekolwiek straty, a już tym bardziej straty wymagające zadośćuczynienia finansowego. Mimo wszystko sędzia Rogalski postanowił mu je przyznać, nie zachowując obiektywizmu oraz zasady o rozstrzyganiu wszelkiego rodzaju wątpliwości na korzyść pozwanego. Sędzia Rogalski wydając wyrok, wydał go wyłącznie w oparciu o zeznania powoda. Wydaje się, iż moje zeznania zostały pominięte nieprzypadkowo. Wydaje się, iż sędzia Rogalski z góry założył taki obrót sprawy. Po złożeniu wyjaśnień, jak i przez cały okres procesu byłem do dyspozycji sędziego. Jeżeli moje wyjaśnienia budziły wątpliwości, byłbym gotów w każdej chwili je rozwiać. Sędzia jednak miast dążyć do poznania prawdy, postanowił w całości odrzucić moje wyjaśnienia. Postanowił jednostronnie oceniać zaistniałe fakty, co niewątpliwie wypacza orzeczenie. Z góry założył prawdziwość wersji powoda zmuszając mnie do udowodnienia swej niewinności, łamiąc tym samym zasadę domniemanej niewinności.

W uzasadnieniu czytamy:
„Co więcej, pozwany nie wyraził jakiejkolwiek skruchy z faktu znieważenia powoda.”
Co uważam za swego rodzaju niedorzeczność. Czemu bowiem miałbym wyrazić wówczas skruchę, skoro nie poczuwałem się do winy (jak i nadal się nie poczuwam)? Skoro uważam, iż jestem niewinny, czemu miałbym wyrażać skruchę i przepraszać zawczasu? Czemu moje poczucie o niewinności jest dodatkowym dowodem mojej winy? Przecież samo oskarżenie nie oznacza winy!

Stwierdzenie:
„Wcześniejszy list powoda z 25 października 2005, ok. godziny 14:24, na
który odpowiedzią jest list zawierający przedmiot powództwa, nie
posiada bezpośredniego związku z przedmiotem sprawy - nie może być
więc uznany za jakąkolwiek okoliczność łagodzącą.”
jest co najmniej błędne. Jak to nie posiada bezpośredniego związku z przedmiotem sprawy? Przecież jest to post, na który padła kontrowersyjna, rozpatrywana odpowiedź. Jest to wypowiedź równie kontrowersyjna i równie ostra. Nie można rozpatrywać odpowiedzi na post, bez uwzględnienia treści posta, na który ta odpowiedź padła. Sędzia w sposób ewidentny i celowy nie dąży do poznania prawdy, ignorując wszelkie dowody i wyjaśnienia strony pozwanej.

Dodatkowo uzasadnienie wyroku, znacznie wykracza poza samą argumentację powoda, co ponownie może świadczyć o braku obiektywizmu sędziego. Powoda poruszyły jedynie słowa: “zadufanym w sobie palantem”, sędzia jednak dodał do tego: "warszawski dres", czego nie domagał się nawet sam oskarżyciel. Jeżeli to sędzia uzasadnia oskarżenia powoda, wyręcza go w tym, gdyż ten nie zrobił tego w sposób dostateczny, oznacza to, iż sędzia przestaje być sędzią, a staje się stroną w sprawie.

Sędzia nie reagował również na próbę wciągnięcia mnie w przepychanki słowne, w jakie starał się mnie wciągnąć powód. Sala sądowa nie jest przecież miejscem wzajemnych komentarzy powoda i pozwanego, lecz wyjaśnień na linii powód-sędzia oraz pozwany-sędzia.

Wobec powyższego, uważam, iż proces daleki był od uczciwego, jaki mi się należy. Stąd też mój wniosek o apelację.

[szczesniak]

------------------------------------------------------------
BANK SARMACJI - DOKONANO PRZELEWU
------------------------------------------------------------

Od: Rafał Szcześniewski (pralnia)
Do: Książę Piotr Mikołaj (korona-skarb)
Kwota: 15
Tytułem: uzasadnienie+apelacja

[Bartek Rogalski]

Grodzisk, dnia 4 marca 2006 r.
Sygn. akt I C SK/1/05

Sąd Krajowy Księstwa Sarmacji
Ul. W. Ratymirskiego 1, Grodzisk



ZARZĄDZENIE

Sąd Krajowy Księstwa Sarmacji Wydział I Cywilny
w osobie SSK Bartosza Rogalskiego
po zapoznaniu się w dniu 4 marca 2006 r. w Grodzisku
z apelacją Rafała Szcześniewskiego
w sprawie z powództwa Krzysztofa Bojara
przeciwko Rafałowi Szczęśniewskiemu
o dokonanie publicznej zniewagi
zarządza:

1. przekazanie akt sprawy Sądowi Najwyższemu.

Sędzia Sądu Krajowego
Bartosz Rogalski

[Abraxas]

4 marca 2006 r.
Sygn. akt I C SK/1/05



POSTANOWIENIE

Sąd Najwyższy Księstwa Sarmacji
w składzie: PSN Przemysław Figiel
po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2006 r. w Grodzisku
apelacji Rafała Szcześniewskiego
w sprawie z powództwa Krzysztofa Bojara
przeciwko Rafałowi Szcześniewskiemu
o dokonanie publicznej zniewagi
postanawia:

1. wezwać do wniesienia odpowiedzi na apelację Krzysztofa Bojara i do złożenia wyjaśnień w sprawie w terminie siedmiu dni.


P o u c z e n i e :
Strona ma prawo odmowy składania wyjaśnień. Niezłożenie wyjaśnień w oznaczonym terminie oznacza nieskorzystanie z prawa do składania wyjaśnień. Oświadczenie o nieskorzystaniu z prawa do wyjaśnień skraca bieg terminu.

Zarządzenie:

1. odpis postanowienia wraz z pouczeniem doręczyć stronie.


Prezes Sądu Najwyższego,
Przemysław Figiel

[Krzysztof Bojar]

Wysoki Sądzie!
Co do samego faktu znieważenia mnie przez Wicehrabiego
Szcześniewskiego, to nie mam zamiaru nic dodawać, ponieważ
uważam, że wszystko w tej sprawie zostało już przeze mnie
powiedziałem, a moje zdanie na ten temat bynajmniej sie nie
zmieniło. Co do faktu zarządania przeze mnie skromnego
zadośuczynienia w wysokości 25 lt, to jest to zadoścuczynienie
za straty moralne, jakie moim zdaniem poniosłem przez fakt
publicznego znieważenia mnie. Chcialbym także zaprzeczyć,
abym próbował wciągać pozwanego w "przepychanki słowne".
Uważam, że mam prawo ustosunkowywać się do wypowiedzi
drugiej strony i podważać jej argumenty, biorąc pod uwagę
specyfikę procesów cywilnych, w których nie uczestniczą
przedstawiciele stron w osobach prokuratora i obrońcy. Nie
uważam też, aby sędzia Rogalski był wydając wyrok w
jakikolwiek sposób stronniczy.

Z wyrazami szacunku,
Krzysztof Bojar

[Abraxas]

5 marca 2006 r.
Sygn. akt I C SK/1/05



POSTANOWIENIE

Sąd Najwyższy Księstwa Sarmacji
w składzie: PSN Przemysław Figiel
po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2006 r. w Grodzisku
apelacji Rafała Szcześniewskiego
w sprawie z powództwa Krzysztofa Bojara
przeciwko Rafałowi Szcześniewskiemu
o dokonanie publicznej zniewagi
postanawia:


1. wezwać Rafała Szcześniewskiego do ustosunkowania się do twierdzeń Krzysztofa Bojara w terminie siedmiu dni.


P o u c z e n i e :
Strona ma prawo odmowy składania wyjaśnień. Niezłożenie wyjaśnień w oznaczonym terminie oznacza nieskorzystanie z prawa do składania wyjaśnień. Oświadczenie o nieskorzystaniu z prawa do wyjaśnień skraca bieg terminu.


Zarządzenie:
1. odpis postanowienia wraz z pouczeniem doręczyć stronie.



Prezes Sądu Najwyższego,
Przemysław Figiel

[szczesniak]

Wysoki Sądzie, jak czytamy we wniosku powoda, jest on wręcz oburzony moją wypowiedzią. Oburzony do tego stopnia, iż domaga się przeprosin oraz finansowego zadośćuczynienia, jak to tłumaczy, „za straty moralne”, chociaż nie jest w stanie wykazać jakie, i czy w ogóle je poniósł. Nie wiadomo nawet na jakiej zasadzie wyliczył, iż wynoszą one 25 lt, a nie np. 20 lub 30 lt. Moja wypowiedź, która, jak twierdzi, była skierowana do niego, w jego mniemaniu, nie jest godna szlachcica, obywatela Sarmacji. Nie widzi jednak niczego złego w swojej wypowiedzi, poprzedzającej moją odpowiedź, która to była kierowana do mnie, o treści:

Gdybym ja był przekonany, że to jest wybór świadomej części
społeczeństwa, to bym ten wybór uszanował, ale że byl to w
znacznej części wybór ciemnoty z zapadłych wsi i dewocji
słuchjącej Radia Maryja...


Tym samym w sposób jawny, lecz nie bezpośredni określił mnie, wyborcę PiS, mianem „ciemnoty z zapadłych wsi i dewocji słuchającej Radia Maryja”. Moja odpowiedź była jedynie utrzymana w tonie wypowiedzi powoda. Również jawna, lecz nie bezpośrednia. Być może błędem było zniżać się do poziomu powoda. Niemniej jednak on jest inicjatorem tejże wymiany, od niego wszystko się zaczęło i nie możemy powiedzieć, iż to on jest ofiarą. Nie można bowiem obrażać drugiego mieszkańca, a następnie iść do Sądu, bo ten (mieszkaniec), obraził nas w swej wypowiedzi.

Nie poczuwam się do jakiejkolwiek winy. To moja osoba, wicehrabiego, została znieważona, zaś moja wypowiedź była odpowiedzią na tę zniewagę. Jeżeli jestem winny, to tak samo winny jest Krzysztof Bojar. Jeżeli Krzysztof Bojar jest ofiarą, taką samą ofiarą jestem i ja.

[Krzysztof Bojar]

Wysoki Sądzie!
Z całym szacunkiem dla pozwanego, ale moim zdaniem
Pan Szcześniewski powinien bardziej starać sie czytać
ze zrozumieniem. W mojej wypowiedzi powiedziałem
bardzo wyraźnie, że moim zdaniem Lecha Kaczyńskiego
wybrała w znacznej części ciemnota z zapadłych
wsi i dewocja słuchająca Radia Maryja, a nie, że wszyscy
którzy na tego kandydata głosowali, do tych grup się
zaliczają i dziwi mnie bardzo, że pozwany potraktował to
jako zniewagę (szczególnie, że stwierdzałem tylko, że
niewykształcona ludność wiejska i słuchacze RM stanowili
sporą część elektoratu obecnego prezydenta RP, co jest
prawdą).

Pozdrawiam,
Krzysztof Bojar

[szczesniak]

[Abraxas]

12 marca 2006 r.
Sygn. akt I C SK/1/05



POSTANOWIENIE

Sąd Najwyższy Księstwa Sarmacji
w składzie: PSN Przemysław Figiel
po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2006 r. w Grodzisku
apelacji Rafała Szcześniewskiego
w sprawie z powództwa Krzysztofa Bojara
przeciwko Rafałowi Szcześniewskiemu
o dokonanie publicznej zniewagi
postanawia:

1. wezwać strony do zajęcia ostatecznego stanowiska w sprawie w terminie trzech dni.


P o u c z e n i e
Jeżeli strony w terminie trzech dni od dnia wezwania nie zajmą ostatecznego stanowiska w sprawie, uznaje się, że nie skorzystały z prawa do zajęcia ostatecznego stanowiska w sprawie. Oświadczenie o nieskorzystaniu z prawa do zajęcia ostatecznego stanowiska w sprawie skraca bieg terminu.


Zarządzenie:

1. doręczyć stronom odpis postanowienia wraz z pouczeniem.



Prezes Sądu Krajowego,
Przemysław Figiel