I C SK/1/05 Bojar contra Szcześniewski

[Krzysztof Bojar]

Wysoki Sądzie!
Termin trzech dni minął juz dawno temu i chyba wyraźnie widać,
że żadna ze stron nie skorzystała z możliwości zajęcia stanowiska
końcowego, dlatego uprzejmie sugerowałbym, aby Wysoki Sąd
doprowadził już tą sprawę do końca...

Pozdrawiam,
Krzysztof Bojar

[Abraxas]

28 marca 2006r.
Sygn. akt I SC SK/1/05


POSTANOWIENIE

Sąd Najwyższu Księstwa Sarmacji
w składzie: PSN Przemysław Figiel
po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2006r. w Grodzisku
apelacji wniesionej przez Rafała Szcześniewskiego
w sprawie I SC SK/1/05
postanawia:

1. zamknięcie rozprawy. Wyrok zostanie ogłoszony w terminie siedmiu dni.

[Abraxas]

Grodzisk, dnia 3 kwietnia 2006 r.
Sygn. akt I C SK/1/05






WYROK W IMIENIU KSIĘCIA SARMACJI

Sąd Najwyższy Księstwa Sarmacji
w składzie: Prezes Sądu Najwyższego, Przemysław Figiel
po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2006 r. w Grodzisku
apelacji w sprawie z powództwa Krzysztofa Bojara
przeciwko Rafałowi Szcześniewskiemu
o dokonanie publicznej zniewagi
postanawia:

1. podtrzymać w całości wyrok Sądu Krajowego.
2. skorygować treść wymaganych przeprosin poprzez zamianę "w
okresie mojej niedawnej aktywności" na "w październiku 2005r.".
3. skreślić następujący fragment uzasadnienia wyroku Sądu Krajowego: "Określenia rodzaju "palant" czy "warszawski dres" w sposób
bezsprzeczny stanowią obrazę adresata i stanowią czyn określony art.
25 ust. 1 pkt 2 Kodeksu Karnego. Sąd wyraża swe głębokie ubolewanie z
powodu zaistnienia faktu prowadzenia dyskusji w podobnym stylu ze
strony sarmackiego szlachcica.

Zaistnienie faktu Wyrażenia negatywnej opinii powoda o części polskiego społeczeństwa,
pomimo dyskusyjnej klasyfikacji moralnej, nie posiada bezpośredniego
związku z przedmiotem sprawy - nie może być więc uznany za jakąkolwiek
okoliczność łagodzącą.

Wg relacji powoda pozwany nie wyraził skruchy, co świadczy o działaniu
z pełną premedytacją.".


UZASADNIENIE:
Co meritum rozstrzygnięcie sprawy w I instancji jest zgodne ze stanowiskiem Sądu Najwyższego. Określenie kogokolwiek mianem "palanta" jest wysoce znieważające. To jest dla Sądu jasne.

Sąd nie miał tez wątpliwości, że słowa pozwanego skierowane były bezpośrednio do powoda. Użył on mianowicie zaimka wskazującego "takich" [jak adwersarz], co jednoznaczenie wskazuje na to, kogo dotyczą użyte przez pozwanego epitety. Nie może być tu mowy o ocenie całej grupy społecznej czy też napiętnowaniu określonego zachowania. Słowa te, być może pośrednio stanowiące stwierdzenie generalne, godzą przede wszystkim i bezpośrednio w powoda.

W tych okolicznościach jedyną kwestią mogącą budzić wahanie jest wysokość i rodzaj zadośćuczynienia. Sąd, orzekając kwotę zadośćuczynienia, wziął pod uwagę okoliczności łagodzące: emocje, towarzyszące dyskusji oraz brak bezpośredniego zamiaru znieważenia powoda. Niemniej, zniewaga, której dopuścił się powód, jest zniewagą ciężką - dotyka ona osoby znieważanej w znacznym stopniu. Stąd też, Sąd uznał, że same przeprosiny to zbyt mało, aby naprawić wyrządzoną krzywdę. Mając powyższe na względzie, Sąd orzekł jak na wstępie.


Prezes Sądu Najwyższego,
Przemysław Figiel