II K SK/11/06- Osk. publ. c/a Awa

[Melanie R-J-Ch]

Akt oskarżenia


Oskarżony: Mateusz Awa
ID Oskarżonego: A7026
Adres e-mail Oskarżonego: [email protected]
Miejsce zamieszkania Oskarżonego: Sodoma

Oskarżyciel: Prokurator Generalny Księstwa Sarmacji Melanie s.d. Reddy-Janiczek-Chojnacka
ID Oskarżyciela: A5920
Adres e-mail Oskarżyciela: [email protected] oraz [email protected]
Miejsce zamieszkania oskarżyciela: Fer

Charakter sprawy: Karna

Stan faktyczny i uzasadnienie:

Wysoki Sądzie!

Życie w Księstwie Sarmacji jest dobrowolnym wyborem każdego mieszkańca. Wyrażając chęć na mieszkanie w Księstwie musimy automatycznie dostosować się do norm tu panujących. Chwalimy sobie to, iż jesteśmy społeczeństwem bardzo sympatycznym. Jednak kiedy dochodzi do łamania prawa potrafimy też sprawiedliwie osądzić mieszkańca za jego czyny.

W dniu 23 czerwca 2006 roku o godzinie 14:03 Pan Awa zamieścił w Sztuce Ulicznej grafikę, którą jednoznacznie można określić jako znieważającą Księstwo Sarmacji, czyli tym samym Pan Awa popełnił przestępstwo określone przez art. 20 ust. 11 Kodeksu Karnego („publiczne znieważanie [...] Księstwa Sarmacji”).

Z kolei 26 czerwca 2006 r. o godzinie 11:36 w SzU pojawiła się grafika, którą twóca okazywał lekceważenie dla Księstwa Sarmacji [Kodeks Wykroczeń, art. 10 ust. 1 w brzmieniu: "publiczne okazywanie lekceważenia N(...) Księstwu Sarmacji (...)].

Oskarżony jest też autorem komentarza w SzU z dnia 26 czerwca 2006 roku z godziny 21:04, którego treść:

"Weź się przymknij człowieku z sianem bo udajesz kozaka a naprawde bujasz się w pedalskich okularkach i zapuszczonych pejsach więc nie wiem dal czego się nazwałeś ,,najseksowniejszym" ...chyba już do reszty zgłupiałeś aha i na tym zdjeciu co na mail kliniki przyszlo masz ,,trochę" łupieżu na włosach sexowna cioto"

jest atakiem na funkcjonariusza publicznego, posła Michała barona Radetzky'ego [przestępstwo wskazane przez art. 27 ust. 1 Kodeksu Karnego - "(zabronione jest:) znieważanie funkcjonariusza publicznego (...) podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych"].

Oskarżony używał również wyrazów wulgarych w Sztuce Ulicznej, co zabrania art. 10 p. 8 Kodeksu Wykroczeń ["publiczne używanie wyrazów wulgarnych w taki sposób, że może to narzucić ich odbiór osobie, która sobie tego nie życzy (...)"].

Powołując się na art. 28 Konstytucji Księstwa Sarmacji można stwierdzić, iż "żadna wolność nie jest absolutna". Konstytucyjna wolność słowa nie zezwala na łamanie prawa, autor może jedynie wyrażać własną opinię w sposób nienarzucający jej nikomu, ani też nie łamiący prawa.

W związku z powyższym Prokuratura Generalna zwraca się do Wysokiego Sądu o zbadanie tej sprawy w postępowaniu sądowym i wydanie wyroku skazującego!

Dowody:

Komentarz z godziny 22:15 (2006-06-24):

http://www.sarmacja.org/strona,news,1280

Komentarz z godziny 21:19 (2006-06-26):

http://www.sarmacja.org/strona,news,1302

Miejsca w SzU, z których usunięte zostały grafiki Pana Awy w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa i poniżej nazwy, pod którymi wysłane zostały na adres e-mail PSK:

Grafika 1: http://www.sarmacja.org/strona,news,1276
"Dowód nr 1 - PG vs Awa"

Grafika 2: http://www.sarmacja.org/strona,news,1295
"Dowód nr 2 - PG vs Awa"

Oraz screen komentarza Pana Awy wysłany na adres PSK oznaczony jako "Dowód nr 3 - PG vs Awa"

Wnioskowane rozstrzygnięcie: Ograniczenie wolności na okres 2 miesięcy, kara grzywny w wysokości 350 libertów i publiczne przeprosiny Michała barona Radetzky'ego na LDKS.

Z poważaniem,
__________________
Melanie s.d. Reddy-Janiczek-Chojnacka
PGKS

[Michał Paweł Sobczak]

Dowody w sprawie zostały wyłożone pod następujacymi adresami:

http://www.sobczak.only.pl/sad/dowod1.jpg ;
http://www.sobczak.only.pl/sad/dowod2.gif ;
http://www.sobczak.only.pl/sad/dowod3.png ;

Za zgodnosć z oryginałem przesłanym przez oskarżenie,
28 IV 2006, (-) SSK M. P. Sobczak

[Michał Paweł Sobczak]

Grodzisk, dnia 28 czerwca 2006 r.

Postanowienie

Prezes Sądu Krajowego, Michał P. Sobczak, po dokonaniu w dniu 28 VI 2006 r., wstępnej kontroli publicznego aktu oskarżenia przeciwko Mateuszowi Awie o czyny z art. 10 pkt 1 k.w. i art. 20 pkt. 11 k.k., na podstawie art. 6 ust. 3 k.p.s., postanawia:

I. Przyjąć sprawę do rozpoznania na rozprawie, w Wydziale II Karnym,
II. Do rozpoznania sprawy wyznaczyć SSK M.P. Sobczaka.

Zarządzenie:
- Wpis do rep. "K" poz. 11,
- Doręczyć stronom,
- Odnotować.

[Michał Paweł Sobczak]

Zarządzenie

Na pdostawie art. 7 ust. 2 k.p.s., sąd WZYWA oskarżonego do złożenia wyjaśnień w terminie siedmiu dni, pod rygorem uznania, ze zrezygnował z prawa dowyjaśnień. Oświadczenie o rezygnacji z tego prawa skraca bieg terminu.

Na zarządzenie zażalenie nie służy.

[Michał Paweł Sobczak]

Reporting-MTA: dns; tur.go2.pl
X-o2-pl-Mailer-2-0-1-Queue-ID: 64E5F2B2700
X-o2-pl-Mailer-2-0-1-Sender: rfc822; [email protected]
Arrival-Date: Thu, 29 Jun 2006 11:19:06 +0200 (CEST)

Final-Recipient: rfc822; [email protected]
Action: failed
Status: 5.0.0
Diagnostic-Code: X-o2-pl-Mailer-2-0-1; pacany.pl: Host not found

[Michał Paweł Sobczak]

Zarządzenie

Wobec zwrócenia przez serwer poczty, na którym konto poczty elektronicznej ma oskarżony, wiadomosci zawierającej postanowienie o przyjęciu sprawy do rozpoznania, zarządza się ogłoszenie postanowienia publiczne ze skutkiem doręczenia.

Na zarządzenie zażalenie nie służy

[Michał Paweł Sobczak]

Grodzisk, dnia 11 lipca 2006 r.


DOTYCZY: II K SK/11/06

Postanowienie

Sąd Krajowy Księstwa Sarmacji, Wydział II Karny w składzie:
1) Sędzia SK Michał P. Sobczak- przewodniczący
z urzędu,
w dniu 11 lipca 2006 r.,
na posiedzeniu niejawnym
p o s t a n a w i a:

I. Ogłosić PRZERWĘ w postępowaniu na okres siedmiu dni, tj. do dnia 18 lipca 2006 r.

Zarządzenie:
- Odnotować,
- Przedstawić akta po upływie siedmiu dni


Na postanowienie nie służy zażalenie.

[Michał Paweł Sobczak]

Grodzisk, dnia 18 lipca 2006 r.


DOTYCZY: II K SK/11/06

Postanowienie

Sąd Krajowy Księstwa Sarmacji, Wydział II Karny w składzie:
1) Sędzia SK Michał P. Sobczak- przewodniczący
z urzędu,
w dniu 18 lipca 2006 r.,
na posiedzeniu niejawnym
p o s t a n a w i a:

I. Przerwane postępowanie podjąć,

Zarządzenie:
- Odnotować,

Na postanowienie nie służy zażalenie.

[Michał Paweł Sobczak]

Zarządzenie

Na podstawie art. 7 ust. 4 kps, sąd WZYWA strony do złożenia końcowych oświadczeń w sprawie w terminie trzech dni od wydania niniejszego zarządzenia.

Na zarządzenie zażalenie nie przysługuje.

[Melanie R-J-Ch]

Wysoki Sądzie!

Prokuratura Generalna Księstwa Sarmacji chce przedstawić Mateuszowi Awie zarzut popełnienia przestępstwa określonego przez art. 33 ust. 2 Kodeksu Karnego, tj.
wykorzystywanie luk w systemie informatycznym Księstwa Sarmacji lub samorządu terytorialnego, systemie automatycznej gospodarki Syriusz, systemie bankowym Księstwa Sarmacji lub systemie osoby, grupy osób, instytucji, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, do użycia systemu niezgodnie z jego przeznaczeniem. Na dowód przesyłam na adres e-mail PSK wyciągi z kont Awy i jego klonów w osobach:

A7366 – Gabriel „Gabi” Nowacki
A7358 – Maciej Grad – Błysk
A7375 – Daniel „Dan” Eliot
A7023 – dr.Mateusz „panaf” Awa

Dodatkowym dowodem jest zapis z archiwum Bramy Sarmackiej, który potwierdza, iż oba poniższe konta były używane z jednego IP:

[Michał Paweł Sobczak]

Grodzisk, dnia 25 lipca 2006 r.

Postanowienie

Sąd Krajowy Księstwa Sarmacji, Wydział II Karny w składzie:
1) Sędzia SK Michał P. Sobczak- przewodniczący
po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2006 r.,
na posiedzeniu niejawnym
wniosku Prokuratury Generalnej
o włączenie do akt sprawy nowych dowodów oraz włączenia do aktu oskarżenia nowych zarzutów, postanawia:

I. Wniosek ODDALIĆ w całości.

Zarządzenie:
- Odnotować.

U z a s a d n i e n i e

W dniu 18 lipca 2006 r., Prokurator Generalna (oskarżyciel), złożyła przed sądem wniosek o włączenie do aktu oskarżenia zarzutu popełnienia przez oskarżonego przestępstwa określonego w art. 33 ust. 2 Kodeksu Karnego, mianowicie wykorzystywania luk w systemie informatycznym Księstwa Sarmacji do użycia tego systemu niezgodnie z przeznaczeniem, a także o włączenie do akt sprawy dowodów na poparcie tego zarzutu.

Sąd zauważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 ust. 6 Kodeksu Postępowania Sądowego, oskarżony ma prawo do obrony. W myśl tej zasady, trzeba oskarżonemu umożliwić wypowiedzenie się co do wszystkich faktów i dowodów, jakie są w sprawie przeprowadzane. Art. 7 k.p.s. wyraźnie i ściśle zakreśla przebieg postępowania rozpoznawczego. W myśl tychże przepisów, po wydaniu przez sąd zarządzenia o wezwaniu do złożenia końcowych oświadczeń w sprawie, nie ma możliwości wezwania stron do złożenia kolejnych oświadczeń w innych kwestiach. Końcowe oświadczenie w sprawie powinno być jedynie podsumowaniem wszystkich tez strony, a także ostatecznym odniesieniem się do twierdzeń przeciwnika procesowego. Nie powinno się w tej części postępowania rozpoznawczego przedstawiać ani nowych faktów, ani nowych dowodów, wobec niemożności udzielenia przeciwnikowi procesowemu prawa do repliki. Sąd stoi na stanowisku, że odstępstwo od ścislych zasad przebiegu postępowania wyrażonych w art. 7 k.p.s., jest możliwe jedynie w nadzwyczajnych przypadkach, gdzy przepisy te, z uwagi na okoliczności, nie mogą mieć zastosowania. Sąd nie widzi w tej sprawie sytuacji nadzwyczajnej, której okolicznościami można byłoby usprawiedliwić odstępstwo od zasad określonych w art. 7 Kodeksu.

W związku z powyższym, należało orzec, jak w sentencji.

[Michał Paweł Sobczak]

Zarządzenie

Sąd zamyka postępowanie rozpoznawcze. Wyrok zostanie wydany w terminie siedmiu dni.

Na zarządzenie zażalenie nie służy.

[Michał Paweł Sobczak]

Grodzisk, dnia 25 lipca 2006 r.


P o s t a n o w i e n i e


Sąd Krajowy Księstwa Sarmacji, Wydział II Karny w składzie:
1) Sędzia SK Michał P. Sobczak - przewodniczący;
w dniu 25 lipca 2006 r.
na posiedzeniu niejawnym
z urzędu
w sprawie II K SK/11/06 (Osk. publ.- Prokurator Generalny c/a. Mateusz Awa ; Art. 20 ust. 11 k.k.)
postanawia

I. Postępowanie ZAWIESIĆ do dnia 5 sierpnia 2006 r..

Zarządzenie:
- Odnotować,
- Doręczyć.

(-) Sędzia SK Michał P. Sobczak

[Michał Paweł Sobczak]

Grodzisk, dnia 5 sierpnia 2006 r.


P o s t a n o w i e n i e


Sąd Krajowy Księstwa Sarmacji, Wydział II Karny w składzie:
1) Sędzia SK Michał P. Sobczak - przewodniczący;
w dniu 5 sierpnia 2006 r.
na posiedzeniu niejawnym
z urzędu
w sprawie II K SK/11/06 (Osk. publ.- Prokurator Generalny c/a. Mateusz Awa ; Art. 20 ust. 11 k.k.)
postanawia

I. Zawieszone postępowanie PODJĄĆ.

Zarządzenie:
- Odnotować,
- Doręczyć.

(-) Sędzia SK Michał P. Sobczak

[Michał Paweł Sobczak]

Grodzisk, dnia 11 sierpnia 2006 r.

WYROK
w imieniu Księcia Sarmacji

Sąd Krajowy Księstwa Sarmacji, Wydział II Karny w składzie:
1) Sędzia SK Michał P. Sobczak- przewodniczący;
po rozpoznaniu w dniach 29 czerwca, 11, 18, 25 lipca, 5, 11 sierpnia 2006 r.,
na rozprawie
z udziałem Prokurator Generalnej Księstwa Sarmacji
sprawy z oskarżenia publicznego
przeciwko
Mateuszowi Awie
oskarżonemu o to, że:
1) publikując w dniu 23 czerwca 2006 r., grafikę w dziale "Sztuka Uliczna" na głównej stronie Księstwa Sarmacji, publicznie znieważył Księstwo Sarmacji, a to czyn z art. 20 pkt 11 Kodeksu Karnego,
2) publikując w dniu 26 czerwca 2006 r., grafikę w dziale "Sztuka Uliczna" na głównej stronie Księstwa Sarmacji, okazał publiczne lekceważenie Księstwu Sarmacji, a to wykroczenie z art. 10 pkt. 1 Kodeksu Wykroczeń,
3) w dniu 26 czerwca 2006 r., w komentarzach do grafiki w dziale "Sztuka Uliczna" na głównej stronie Księstwa Sarmacji, publicznie znieważył funkcjonariusza publicznego podczas lub w związku z wykonywaniem przezeń czynności urzędowych, a to o czyn z art. 27 pkt 1 Kodeksu Karnego,
4) w bliżej niesprecyzowanej dacie, używał w dziale "Sztuka Uliczna" na głównej stronie Księstwa Sarmacji wyrazów wulgarnych, a to o czyn z art. 10 pkt 8 Kodeksu Wykroczeń;
(sygn. akt II K SK/11/06)
orzeka, co następuje:

I. Uznaje oskarżonego WINNYM tego, że publikując w dniach 23 czerwca 2006 r., grafikę w dziale "Sztuka Uliczna" na głównej stronie Księstwa Sarmacji publicznie znieważył K i okazał lekceważenie Księstwu Sarmacji, co stanowi przestępstwo określone art. 20 pkt 11 Kodeksu Karnego oraz wykroczenie określone art. 10 pkt 1 Kodeksu Wykroczeń,
II. Uznaje oskarżonego NIEWINNYM tego, że publikując w dniu 26 czerwca 2006 r., grafikę w dziale "Sztuka Uliczna" na głównej stronie Księstwa Sarmacji, okazał publiczne lekceważenie Księstwu Sarmacji, co stanowi wykroczenie z art. 10 pkt. 1 Kodeksu Wykroczeń,
III. Na podstawie zbiegających się przepisów art. 20 pkt 11 Kodeksu Karnego i art. 10 pkt 1 Kodeksu Wykroczeń, w związku z art. 9 k.k., wymierza oskarżonemu karę GRZYWNY w wysokości siedemdziesięciu pięciu libertów,
IV. W pozostałej części, postępowanie karne UMARZA.


Wyrok jest nieprawomocny. Na podstawie art. 9 ust. 3 lif. f., k.p.s., stronom przysługuje prawo do wniesienia o pełne uzasadnienie niniejszego wyroku. Na podstawie art. 10 ust. 1 k.p.s., od niniejszego wyroku przysługuje stronom apelacja. Na podstawie art. 10 ust. 3 k.p.s., apelację wnosi się w terminie zawitym siedmiu dni od daty wydania pełnego uzasadnienia wyroku. Po bezskutecznym upływie terminu na wniesienie apelacji, wyrok stanie się prawomocny.


U z a s a d n i e n i e

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 27 czerwca 2006 r., Prokurator Generalna Melanie Reddy- Janiczek- Chojnacka (oskarżyciel) złożyła w Sądzie Krajowym akt oskarżenia przeciwko Mateuszowi Awie (oskarżonemu), zarzucając mu publiczne znieważenie oraz okazywanie lekceważenia Księstwu Sarmacji, a także znieważenie funkcjonariusza publicznego podczas lub w związku z wykonywaniem przezeń czynności urzędowych, jak również publiczne używanie wulgaryzmów.

Na poparcie swoich tez o stanie faktycznym, oskarżenie zgłosiło następujące dowody:
1) Wyrys z grafiki opublikowanej przez oskarżonego w dniu 23 czerwca 2006 r.,
2) Wyrys z grafiki opublikowanej przez oskarżonego w dniu 26 czerwca 2006 r.,
3) Odpis komentarza opublikowanego przez oskarżonego w dniu 26 czerwca 2006 r.

Oskarżony nie wnosił repliki wobec twierdzeń oskarżenia. Sąd uznał te dowody za wystarczające, a fakty powoływane przez oskarżenie- za należycie udowodnione.

Sąd zauważył, co następuje:

Oskarżenie nie zasługuje na uwzględnienie w całości. W pierwszej kolejności zatem sąd odniesie się do tych części oskarżenia, które uznał za niezasadne.

I.
Na uwzględnienie nie zasługuje zarzut publicznego znieważenia funkcjonariusza publicznego w związku lub podczas wykonywania przez niego czynności urzędowych. Poseł Michał Radetzky, w okresie opublikowania przedmiotowego komentarza, istotnie, był funkcjonariuszem publicznym w rozumieniu art. 19 ust. 3 pkt 2 k.k., w związku z czym jego znieważenie niewątpliwie mogło stanowić popełnienie przestępstwa określanego w art. 27 pkt 1 k.k. Należy zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 27 pkt 1 k.k., który penalizuje jedynie takie znieważenie funkcjonariusza publicznego, które następuje w toku wykonywania przez niego czynności służbowych, lub w związku z nimi, zatem nie każde zachowanie polegające na znieważeniu osoby, która jest funkcjonariuszem publicznym w rozumieniu art. 19 ust. 3 k.k., jest jednocześnie przestępstwem z art. 27 pkt 1 Kodeksu. W związku z zasadą, że, z wyjątkiem faktów notoryjnych i domniemań, okoliczności faktyczne zobowiązana jest udowodnić strona, która powołuje się na nie, sąd oczekiwał od oskarżyciela przedstawienia argumentów i dowodów na to, że znieważenie nastąpiło w toku wykonywania przez pokrzywdzonego czynności urzędowych, albo w związku z nimi, których to oskarżenie nie przedstawiło. W związku z tym, nie można uznać tego faktu za należycie dowiedziony. Poseł Radetzky wykonywał czynności urzędowe lub został znieważony w związku z nimi. Nie wynikało to wprost z żadnego dowodu przedstawionego przez oskarżenie, nie może być również domniemywane i nie jest faktem notoryjnym. W związku z tym, uznać należy, że nie została spełniona przesłanka art. 27 pkt 1 k.k., zatem nie można uznać zachowania polegającego na znieważeniu posła Radetzky'ego za czyn wypełniający znamiona przestępstwa określonego powołanym wyżej przepisem art. 27 k.k.

Sąd nie przesądza jednakże tego, czy oskarżony jest winny, czy też nie, popełnienia czynu zabronionego art. 25 ust. 1 pkt 2 k.k., gdyż w tym przedmiocie sąd orzekać nie może, z uwagi na brak skargi uprawnionego oskarżyciela. Art. 25 ust. 2 k.k., stanowi, że przestępstwo znieważenia innej osoby jest przestępstwem prywatnoskargowym, zatem możliwość wytoczenia oskarżenia przez prokuraturę na rzecz innej osoby dopuszczona może być jedynie wyjątkowo, jeśli wymaga tego ochrona praworządności, własności lub praw obywateli. Prokuratura nie dowodziła, ani nawet nie uprawdopodobniła tutaj, ze wystąpiły owe wyjątkowe okoliczności, o których mowa powyżej, w związku z czym należy uznać, że nie istnieją przesłanki do wytoczenia oskarżenia na rzecz pokrzywdzonego. Sąd nie badał zatem, czy istotnie nastąpiło znieważenie innej osoby.

II.
Sąd nie uznał za zasadny również zarzutu, jakoby oskarżony okazał publiczne lekceważenie Księstwu Sarmacji, publikując w dniu 26 czerwca 2006 r., w dziale "Sztuka Uliczna" na głównej stronie Księstwa Sarmacji grafikę przedstawiającą dwa zwrócone przeciwko sobie rewolwery, przy czym jeden jest większy i stoi obok niego bliżej nieokreślony symbol, przypominający złączone litery "T" i "W", natomiast obok drugiego, mniejszego, znajduje się Herb Wielki Księstwa Sarmacji, a na środku całej kompozycji widnieje napis "Widzisz Różnicę?".

Sąd nie znalazł podstaw do uznania, że w takim przypadku doszło do publicznego okazywania lekceważenia Księstwu Sarmacji. Za lekceważenie można uznać akt wyrażenia pogardy, czy też braku szacunku wobec Księstwa. Sąd zwraca uwagę, że, aby można było dany stan faktyczny podciągnąć pod przepis art. 10 pkt. 1 k.w., lekceważenie musi być wyraźne, nie zaś wynikać z przeprowadzenia analogii, czy z domniemania. Inna interpretacja tego przepisu pozwoliłaby na zalegalizowanie przypadków skazywania osoby za zwyczajną krytykę władz wyrażoną w ostrzejszej, niż zazwyczaj się to czynić przyjęło, formie. Nie można zatem wywodzić, że umieszczenie symbolu Księstwa Sarmacji obok rewolweru, czy też nawet obok rewolweru mniejszego, aniżeli drugi, może stanowić przyczynę do uznania oskarżonego za winnego okazywania publicznego lekceważenia Księstwa Sarmacji. Aby dojść do takiej subsumpcji, należy przeprowadzić daleko idące wnioskowanie, które prowadzić by mogło do powstania niebezpiecznego precedensu, na istnienie którego sąd pozwolić nie może w świetle obowiązywania zasady państwa prawa.

Sąd nie widzi także możliwości zastosowania w tym przypadku przepisu art. 20 pkt 14 k.k., który penalizuje znieważenie znaku państwowego Księstwa Sarmacji. Z uwagi na fakt, że w Księstwie Sarmacji istnieją szczegółowe uregulowania dotyczące używania znaków państwowych, na tychże uregulowaniach opierać powinna się ocena tego, czy użycie znaku państwowego w określonych okolicznościach stanowi jego znieważenie, czy też nie.

Sąd nie dopatrzył się w omawianym przypadku złamania przepisów ustawy z dnia 6 maja 2006 r., o symbolach Księstwa Sarmacji (Dz. Pr. poz. 445). Sąd nie uważa, aby złamany miał zostać przepis art. 6 przedmiotowej ustawy, który stanowi o obowiązku zachowania szacunku przy umieszczaniu symbolu państwowego. Zdaniem sądu taki sposób umieszczenia Herbu Wielkiego Księstwa Sarmacji, jaki został zastosowany w przedmiotowej grafice, nie godzi w powagę tegoż znaku państwowego, a pozostałe elementy rysunku nie powodują obniżenia rangi symbolu państwowego. Nie można jednoznacznie rozstrzygnąć, czym jest bliżej nieokreślony symbol, o którym mowa wyżej oraz do czego odnosi się napis na rysunku. Aby zinterpretować grafikę, należy przeprowadzić daleko idące wnioskowanie, które w tej sytuacji nie może być dopuszczone, gdyż mogłoby prowadzić do faktycznego zdeprecjonowania przepisu art. 11 ustawy do rangi ozdoby. Mając na uwadze art. 11 ustawy, należy podkreślić, że symbole państwowe mogą być używane przez każdego, z zachowaniem przepisu art. 6 oraz art. 12 ustawy, który zakazuje umieszczania symbolu państwowego na przedmiotach przeznaczonych do obrotu handlowego.

W związku z powyższym, nie można zachowaniu oskarżonego przypisać miana czynu zabronionego.

III.
Sąd uznaje w całej rozciągłości zarzut oskarżenia, jakoby oskarżony, publikując w dniu 23 czerwca 2006 r., w dziale Sztuka Uliczna" na głównej stronie Księstwa Sarmacji grafikę przedstawiającą barwy narodowe Księstwa Sarmacji z naniesionymi nań literami "KS", a więc powszechnie używanym skrótem nazwy "Księstwo Sarmacji" oraz otoczoną frazami: "cioty", "cienkie bolki", "ich armia nadaje się jedynie do zoo", "frajerzy", dopuścił się popełnienia przestępstwa określonego w art. 20 pkt 11 Kodeksu Karnego.

Grafika z dnia 23 czerwca wyraźnie ma na celu znieważenie Księstwa Sarmacji. Użycie wobec jakiegokolwiek podmiotu słów powszechnie uznanych za obraźliwe, w dodatku z wyraźnym wskazaniem podmiotu, w stronę którego słowa te są kierowane, z całą stanowczością musi prowadzić do znieważenia określonego podmiotu. Wskazanie strzałkami barw narodowych, jako znaku, który symbolizuje tu Księstwo Sarmacji, uwydatnia jeszcze intencje oskarżonego.

Sąd zwraca uwagę, że, w odróżnieniu od grafiki z dnia 26 czerwca 2006 r., grafika z dnia 23 czerwca wyraźnie pokazuje intencje oskarżonego i nie pozostawia wątpliwości co do celu, w jakim została stworzona. Jak sąd wywodził powyżej, od wyrazistości i jasności przekazu zależy uznanie, czy dane zachowanie można podciągnąć pod przepisy o znieważeniu Księstwa Sarmacji. Zdaniem sądu, w tym przypadku, w odróżnieniu od przypadku omawianego w punkcie II uzasadnienia, wyrazistość i jasność przekazu nie pozostawiają najmniejszych wątpliwości co do możliwości podciągnięcia zachowania pod przepis art. 20 pkt 11 Kodeksu Karnego.

Wedle sądu, czyn, o którym mowa powyżej wypełnia również przesłanki czynu zabronionego na mocy art. 10 pkt 1 Kodeksu Wykroczeń. Lekceważeniem jest akt pogardy, czy też okazanie braku szacunku wobec jakiejś rzeczy, czynu lub osoby. Notatka o treści "nie bądź frajer, olej ich", naniesiona na znak symbolizujący Księstwo, jak również frazy umieszczone wokół znaku pozwalają uznać, że czyn ten wypełnia również przesłanki określone w art. 10 pkt 1 k.w. Zdaniem sądu, już samo znieważenie można uznać jednocześnie za lekceważenie, gdyż osoba, która znieważa przedmiot, nie może odnosić się do niego z szacunkiem i z gruntu rzeczy okazuje wobec niego pogardę.

IV.
W związku z naczelną zasadą materialnego prawa karnego, która stanowi, że jedno zachowanie może stanowić jedynie jeden czyn zabroniony, sąd nie mógł wziąć za podstawę orzekania o karze każdego z przepisów ustaw karnych z osobna. Zasada ta stypuluje, że w razie zbiegu dwóch przepisów ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo, na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów ustawy, jednakże karę orzeka w oparciu o przepis przewidujący karę najsurowszą. Wobec tego, w związku ze zbiegiem przepisów dwóch ustaw karnych (Kodeksu Karnego i Kodeksu Wykroczeń), sąd wymierzył oskarżonemu karę w oparciu o przepisy Kodeksu Karnego.

Sąd nie przychylił się do wniosków oskarżenia odnośnie kar. Sąd uważa, że kara ograniczenia wolności w wymiarze dwóch miesięcy, a także grzywna w wysokości 350 libertów to sankcje zbyt wygórowane, biorąc pod uwagę niską szkodliwość społeczną oraz rangę popełnionego czynu. Należy wziąć pod uwagę fakt, że grafika, której niezgodność z prawem sąd uznał, została szybko ocenzurowana, zatem nie zdążyła wyrządzić szkód społecznych znacznych rozmiarów.

Oskarżony nie pojawił się na rozprawie, w związku z czym sąd nie mógł zapoznać się z jego wnioskami odnośnie sprawy. Sąd nie wie, czy oskarżony wyraża skruchę oraz czy żałuje popełnienia czynu, za który został skazany, w związku z czym nie znalazł podstaw do wymierzenia mu kary w minimalnym, ustawowym pułapie.

W związku z powyższymi przesłankami, sąd uznał karę grzywny w wysokości siedemdziesięciu pięciu libertów za wystarczającą i uważa, że należycie spełni wszystkie swoje cele.

Mając na uwadze powyższe, należało orzec, jak w sentencji.


**********************
Sąd Krajowy Księstwa Sarmacji poleca i rozkazuje wszystkim, którym to dotyczyć może, aby postanowienia wyroku niniejszego wykonały i w razie potrzeby- pomocy udzieliły. Klauzulę prawomocności nadano z urzędu dnia 19 sierpnia 2006 r., stwierdzajac jednoczesnie, że niniejszy wyrok jest prawomocny z dniem 19 sierpnia 2006 r.

(-) Sędzia SK Michał P. Sobczak
**********************