N8 - Wniosek o wyjaśnienię uchwały IS

[zbbrow]

Wysoki Sądzie!

Zwracam się do Wysokiego Sądu z prośbą o wyjaśnienie niejasnej sytuacji związanej z najnowszą Uchwałą Izby Senatorskiej.

[khand]

13 lutego 2007 r.
Wyrok w imieniu Ksiestwa Sarmacji

Sąd Księstwa Sarmacji w składzie Mandragor Khand orzeka:

Uchwała Izby Senatorskiej o treści:
"Izba Senatorska oczekuje powołania Pana Konrada hrabiego von Staufen na urząd Ministra Spraw Zagranicznych."

nie ogranicza prawa Księcia do swobodnego powoływania Ministra Spraw Zagranicznych.

UZASADNIENIE

Przepis art. 7. pkt 5 i 7 Konstytucji Księstwa Sarmacji stanowi, iż Książę określa skład i kompetencje Rządu oraz powołuje i odwołuje ministrów.

Prawo do powoływania ministrów nie podlega ograniczeniom konstytucyjnym innym niż ograniczeniom przepisu art. 12 Konstytucji. Przepis art. 12 konstytucji stanowi, iż należy odwołać ministra jeżeli właściwa Izba wyraziła ministrowi wotum nieufności. W przypadku Ministra Spraw Zagranicznych właściwą Izbą jest Izba Senatorska. Izba Senatorska wyraża ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych wotum nieufności większością głosów liczby senatorów. Jeżeli uchwała została przyjęta przez Izbę Senatorską, Książę odwołuje ministra.

Ustrojodawca nie przyznaje Izbie Senatorskiej prawa do powoływania ministrów. Jest to suwerenne prawo Monarchy. Ograniczeniem prawa do swobodnego powoływania ministra może być jedynie takie powołanie ministra, które stanowi obejście prawa Izby Senatoskiej do odwołania ministra co stanowiło przedmiot wcześniejszego orzecznictwa Sądu.

Prawo do odwoływania ministra nie jest jednak tożsame z prawem do wskazywania kandydata na urząd ministra.

W przedmiotowej uchwale Izba Senatorska tylko OCZEKUJE powołania Pana Konrada hrabiego von Staufen na urząd Ministra Spraw Zagranicznych. Mieści się to w prawie Izby Senatorskiej do wyrażania opinii w drodze uchwał. Nie stanowi, jednak w sensie prawnym, ograniczenia suwerennej decyzji Księcia do powołania innego kandydata niż rekomendowany przez Izbę.

Sąd konstytucyjny poza marginesem rozważań pozostawił kwestie polityczne - to jest możliwość odwoływania przez Izbę kolejnych ministrów w celu wymuszenia skutku jakim jest powołanie ministra rekomendowanego. Należy jednak zwrócić uwagę, że ustrojodawca Księstwa Sarmacji nie uzależnia powołania Ministra od uprzedniej zgody Izby Senatorskiej. Każde głosowanie nad odwołaniem ministra ma charakter konkretny. Głosowanie za podjęciem uchwały rekomendującej powołanie określonej osoby na funkcję ministra nie jest tożsame z głosowaniem za wyrażeniem wotum nieufności innej osobie niż rekomendowana przez Izbę Senatorską.

Wobec powyższego należało orzec jak w sentancji
_________________
diuk mandragor KHAND