Prof. dr dr net. Piotr Abogard Scholandzki

Dzieje Scholandii w roku 2008

Wstęp

Miał to być dla Królestwa Scholandii rok przełomowy. Zresztą wystarczy znać choć trochę historię Scholandii by dojść do wniosku, że każdy rok miał swoje rewolucyjne i przełomowe wydarzenia. Jak więc było z rokiem 2008?

Polityka wewnętrzna

W Nowy Rok 2008 Królestwo Scholandii weszło pod rządami Scholandzkiej Partii Demokratycznej, która wygrała 11 listopada 2007 roku wybory parlamentarne. Była to XV kadencja scholandzkiego Parlamentu. Trzy mandaty zgarnęła wspomniana wyżej SPD: Mateusz Walczak, Krystian Gmurek i Piotr Jabłoński, dwa mandaty zaś Nowa Demokracja: Janusz Lis, Jerzy Mordecki. Była to pierwsza kadencja w Parlamencie dla Krystiana Gmurka i Piotra Jabłońskiego (późniejszy Król Scholandii Piotr Abogard Scholandzki). Marszałkiem Parlamentu został Krystian Gmurek zaś Wicemarszałkiem Piotr Jabłoński. Premierem i Ministrem Spraw Zagranicznych został Mateusz Walczak, Wicepremierem i Ministrem Finansów i Gospodarki Jerzy Mordecki, Ministrem Spraw Wewnętrznych i Administracji Krystian Gmurek, Ministrem Kultury Piotr Jabłoński. W składzie Rządu znalazł się również Pełnomocnik Rządu ds. promocji w osobie Marcina Landeckiego, odwołany później po aferze związanej z wyłudzaniem pieniędzy od nowych mieszkańców.
Styczeń roku 2008 był dla parlamentarzystów okresem wielkiej próby. W tym właśnie czasie trwały w Parlamencie prace nad projektem nowej Konstytucji autorstwa panów Tariffa i van Starcka. Największym problemem był jednak brak porozumienia między Królem a systemowcami w sprawie zapisów w nowej Konstytucji nt. systemu. Wywołało to wielką jak na scholandzkie warunki burzę. 5 stycznia na liście dyskusyjnej Królestwa Scholandii pojawiło się oświadczenie Króla Scholandii. Następnie oświadczenie wydała dość liczna grupa obywateli Królestwa Scholandii, w którym zawarte były słowa poparcia dla Jego Królewskiej Mości Ulryka Dariusza Scholandzkiego. Konflikt z systemowcami został jednak w ciągu następnych dni stłumiony. Nowa Konstytucja została przyjęta przez Parlament wraz z kontrowersyjnym dla systemowców artykułem 44. i podpisana przez Króla 31 stycznia.

Parlament XV kadencji uchwalił:
- 4 ustawy budżetowe
- Ustawę o cenach minimalnych
- Poprawkę do Kodeksu Karnego (związana z cenami minimalnymi)
- Ustawę o wykonywaniu mandatu posła
- Ustawę o działach administracji rządowej
- Ustawę o przyznaniu kwoty startowej
- Ustawę o obronie kraju.

W międzyczasie nastąpiło również odwołanie Ministra Kultury Piotra Jabłońskiego, który przez dłuższy okres czasu był nieobecny. Nowym Ministrem Kultury został Paweł Nawoj. Bez większych opóźnień uchwalano również Ustawy budżetowe na poszczególne miesiące. XV kadencja Parlamentu zmierzała pomału ku końcowi. 24 stycznia Król wydał Dekret o ogłoszeniu nowych wyborów do Parlamentu. Najważniejszą rzeczą jaka wydarzyła się w tej kadencji Królewskiego Rządu Scholandii było odmrożenie stosunków dyplomatycznych z Księstwem Sarmacji, które nastąpiło 2 lutego.

W skład Parlamentu XVI kadencji weszło trzech polityków z ramienia Nowej Demokracji: Janusz Lis, Jerzy Mordecki, Marcin Pośpiech oraz dwóch z SPD: Krystian Gmurek i Kamil Magnus. Marszałkiem Parlamentu został Marcin Pośpiech, funkcję Wicemarszałka piastował Krystian Gmurek. 21 lutego Parlament udzielił wotum zaufania Rządowi w składzie: Premier Janusz Lis, Minister Finansów i Gospodarki Jerzy Mordecki, Minister Kultury Filip Fischer, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji Maciej Derby, Minister Promocji Mat Max, Minister Spraw Zagranicznych Marcin Pośpiech oraz pełnomocnik Rządu ds. reformy edukacji Alev van Dovski.

Pierwszym widocznym objawem aktywności były działania Ministra Spraw Zagranicznych, który dokonał przeglądu korpusu dyplomatycznego oraz powołał Mateusza Walczaka na reprezentanta Królestwa Scholandii przy Organizacji Polskich Mikronacji. Rząd miał spore problemy z Ministrem Kultury, który najpierw zniknął (w tym czasie Ministrem Kultury był Janusz Lis) a potem pojawił się by otrzymać ponownie resort kultury. Jednak na tym problemy Rządu z Ministrem Fischerem się nie skończyły, gdyż znów zniknął i ponownie na jego miejsce powołany został Premier Janusz Lis. Stary-nowy Minister Kultury powołał niemalże zaraz po swoim kolejnym powołaniu na urząd Ministra Kultury, Macieja Derby na stanowisko dyrektora Muzeum Starych Stron Scholandzkich, którego zadaniem miało być przeniesienie materiałów na nową stronę MSSS wykonaną przez Pawła Kot-Kreskowego. Nie próżnował również MFiG, który w kwietniu przyznał dywidendy udziałowcom spółek skarbu państwa, które zamknęły swoją działalność z zyskiem. Scholandia zyskała nowych ambasadorów: do Księstwa Sarmacji trafił Piotr Jabłoński, do Królestwa Elderlandu Marcin Landecki zaś do Konsulatu Tyrencji i Luminatu Wojciech Pabian. Odwołani zaś zostali ambasadorzy w Natanii i Al-Rajnie z powodu braku aktywności.
Pod koniec kwietnia Minister Lis ogłosił konkurs Ministerstwa Kultury pod hasłem ,,Wycieczka po Scholandii‘’. Podzielony był na dwie części: graficzną i literacką.

W maju Minister Mordecki wydał rozporządzenie, które zwiększało kwotę startową dla nowych mieszkańców do 100 Arminów.
Problem z Ministrem Kultury nie okazał się jedynym problemem kadrowym rządu, gdyż doszło również do odwołania Macieja Derby ze stanowiska Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Na jego miejsce powołany został Kuba Pakulski.

Łącznie Parlament XVI kadencji uchwalił:
- 8 ustaw nowelizacyjnych: Ustawa o działach administracji rządowej, Ustawa administracyjna, Ustawa o Liście dyskusyjnej, Ustawa o partiach politycznych, Ustawa o wspieraniu nowych inwestycji, Ustawa zasadach powoływania i funkcjonowania instytucji kulturalnych, Ustawa o nabyciu i utracie obywatelstwa i prawa pobytu, Regulamin Parlamentu.
- 4 ustawy budżetowe
- 4 nowe ustawy: Kodeks Rodzinny, Ustawę o Kulturze, Ustawę o uchyleniu niektórych traktatów, Ustawę o Scholandzkim Zasobie Kadrowym.

30 maja ogłoszone zostały wybory do Parlamentu Królestwa Scholandii XVII kadencji. Zupełnie niespodziewaną sytuację mogliśmy zaobserwować tuż przed rozpoczęciem wyborów. Nowa Demokracja, która zwyciężyła w poprzednich wyborach nie zdecydowała się na start, a co więcej nastąpił jej wypis z ewidencji partii. Do wyborów stanęła więc Scholandzka Partia Demokratyczna i KWW ,,Lepsza Scholandia‘’. Zgodnie z tym co można było przewidzieć wybory zdecydowanie wygrała SPD, wprowadzając czterech swoich przedstawicieli do Parlamentu: Krystiana Gmurka, Mateusza Walczaka, Piotra Jabłońskiego oraz Kamila Magnusa. Jeden mandat uzyskał KWW ,,Lepsza Scholandia ‘’ a dokładniej Marcin Landecki. Marszałkiem Parlamentu został Mateusz Walczak, a Wicemarszałkiem Marcin Landecki.

Rząd otrzymał wotum zaufania od Parlamentu i 28 czerwca Jego Królewska Mość Ulryk Dariusz Scholandzki powołał nowy Królewski Rząd Scholandii w składzie:
Premier, Minister Finansów i Gospodarki: Krystian Gmurek
Wicepremier, Minister Kultury i Promocji: Piotr Jabłoński
Minister Spraw Zagranicznych: Mateusz Walczak
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji: Kamil Magnus.

Nowy Rząd szybko przystąpił do pracy. Została uchwalona nowa Ustawa o Kulturze, poprzednia zaś uchwalona przez poprzedników została uchylona.
4 lipca na scholandzkim czacie odbyły się zorganizowane przez Rząd obchody z okazji święta Patrona Scholandii – św. Ulryka. Na uroczystość tę przybyło wielu gości zagranicznych.
Minister Finansów i Gospodarki Krystian Gmurek powołał dnia 15 lipca Jerzego Mordeckiego na stanowisko Prezesa Spółek Skarbu Państwa w miejsce Pawła Kota-Kreskowego, który podał się do dymisji.
Pierwszy miesiąc Rządu nie był na pewno imponujący. Duży wpływ na to miała niska aktywność Premiera Gmurka, który miał duże problemy z aktywnością spowodowane życiem realnym. 28 lipca zwołano konferencję rządu na której wyjaśniono przyczynę nieobecności Premiera i nakreślono plany na przyszłość. Premier Gmurek podał więc swój Rząd do dymisji.

Scholandzka Partia Demokratyczna postanowiła, że nowym Premierem zostanie Piotr Jabłoński i tak też się stało. 3 sierpnia Jego Królewska Mość Ulryk Dariusz Scholandzki powołał nowy Królewski Rząd Scholandii. Główną zmianą było rozdzielenie Ministerstwa Kultury i Promocji na dwa oddzielne resorty. Resortem Kultury miał kierować Premier Jabłoński, zaś za resort Promocji odpowiedzialny był debiutujący w roli Ministra Wojciech Pabian. Nowym Ministrem Finansów i Gospodarki został Jerzy Mordecki, zaś Ministrem Spraw Wewnętrznych i Administracji ponownie Kamil Magnus.
W tym okresie często pojawiały się w Parlamencie Interpelacje poselskie za sprawą jedynego opozycjonisty, Marcina Landeckiego, skierowane do poszczególnych ministrów Królewskiego Rządu. Padła również propozycja zorganizowania v-mundialu w Scholandii. Jednak pomysł Posła Landeckiego został odrzucony przez pozostałych parlamentarzystów zdaniem których, Scholandia powinna zająć się w pierwszej kolejności własnymi problemami, które wydawały się według nich znacznie ważniejsze.

6 sierpnia pojawił się projekt designu strony głównej Scholandii. Jego autorem był Daniel Chojnacki (obecnie Książę Sarmacji Daniel Łukasz). Projekt miał zarówno swoich przeciwników i zwolenników. Jednak żaden inny projekt w późniejszym czasie nie pojawił się, zaś ten przedstawiony przez Daniela Chojnackiego był na pewno wykonany bardzo profesjonalnie.

23 sierpnia Minister Kultury Piotr Jabłoński powołał na stanowiska Dyrektora Galerii Narodowej i Muzeum Starych Stron Scholandzkich Jego Królewską Wysokość Filipa Kerada von Porta Regni-Scholandzkiego. Pojawiła się również nowa strona MSSS. Prace nad stronę rozpoczął Paweł Kot-Kreskowy, jednak ukończył ją wspomniany wyżej Jego Królewska Wysokość Filip Kerad von Porta Regni-Scholandzki.
Okres wakacyjny pomału dobiegał końca, zaczęły się jednak problemy związane z nieobecnością Ministra Magnusa. Jego nieobecność zbytnio się przeciągała i Rząd zdecydował się na powołanie Wiceministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, którym został Marcin Landecki. W związku z tym, że Minister Magnus nie wrócił i nie dawał żadnych znaków życia, został odwołany z pełnionej przez siebie funkcji, w jego miejsce powołano Wiceministra Landeckiego. Kamil Magnus został również odwołany z funkcji Kierownika SCI, a Minister Jabłoński ogłosił konkurs na nowego Kierownika tej jakże ważnej scholandzkiej instytucji.

Minister Promocji, którym był Wojciech Pabian, publikował co jakiś czas raporty z tego co jako Minister uczynił. Jednak to nie minister a inicjatywy obywatelskie były główną siłą napędową promocji. Dobry przykład dał najpierw Marcin Landecki z Kubą Pakulskim, którzy w swoim miejscu zamieszkania rozwiesili plakaty promujące Scholandię. W ich ślady poszli również inni, Marcin Pośpiech wraz z Januszem Lisem, którzy zorganizowali podobną akcje plakatowania w Warszawie. Minister Landecki dość szybko zabrał się do roboty. Jedną z pierwszych rzeczy które rozpoczął była organizacja wyborów lokalnych w prowincji Delty i Proftazji. Wiele zamieszania w trakcie kampanii wyborczej wywołał jeden z kandydujących, Kazimir Makowski vel Rodz. Jego program wyborczy był bardzo kontrowersyjny, a ciągłe spamowanie Listy Dyskusyjnej okazało się bardzo denerwujące dla Scholandczyków. Ostatecznie zakończyło się na moderacji kandydata na Prefekta prowincji DiP. Pierwsze głosowanie nie przyniosło jednak rozstrzygnięcia, gdyż byliśmy świadkami remisu. Jednak w powtórzonym głosowaniu Kazimir Makowski vel Rodz musiał uznać wyższość Mateusza Walczaka, który w przeszłości pełnił już funkcję prefekta Delty i Proftazji.

Wydawało się, że Rząd nie będzie miał już więcej problemów kadrowych w tej kadencji. Jednak było to złudne myślenie. Do dymisji podał się Wicepremier i Minister Spraw Zagranicznych Mateusz Walczak. Wkrótce potem nastąpiło rozwiązanie Scholandzkiej Partii Demokratycznej, której to przyszło w udziale tworzenie rządu w tej kadencji. Różnica zdań wśród członków doprowadziła więc do rozwiązania jednej z najbardziej zasłużonych dla Scholandii partii politycznych. Nowym Ministrem Spraw Zagranicznych został Premier Jabłoński, zaś w resorcie kultury zastąpił go Kuba Pakulski. Warto również wspomnieć, że cały czas trwał konkurs ogłoszony jeszcze za czasów Ministerstwa Kultury i Promocji ,,I ty możesz przyczynić się do promocji Scholandii’’. Konkurs ten, jak to zwykle bywało w przeszłości, był wielokrotnie przedłużany.
Jeśli już mowa o konkursach, ogłoszony został również konkurs dla obywateli i mieszkańców Sojuszniczych Królestw Dreamlandu i Scholandii, pod patronatem Premierów sojuszniczych Królestw. Jednak do tej pory nie doczekaliśmy się wyników tego konkursu.

16 września Jego Królewska Mość Ulryk Dariusz Scholandzki złożył w Parlamencie wniosek o odwołanie z funkcji sędziego Królewskiego Sądu Scholandii Svena de Yremy. Wniosek ten został poparty przez Parlament.

Ważnym wydarzeniem było również odznaczenie Jego Królewskiej Mości Ulryka Dariusza Scholandzkiego orderem przyjaźni i współpracy przez Księcia Sarmacji Piotra Mikołaja. Miało to bardzo duże znaczenie, przecież w tym samym roku (w lutym) odmrożone zostały stosunki dyplomatyczne między naszymi państwami i wkraczały na nową, jakże odmienną lepszą drogę.

W dniach 20-28 września mieliśmy do czynienia z czymś co zdarza się stosunkowo rzadko i związane jest z nieco dłuższą nieobecnością monarchy. Chodzi oczywiście o Regencję. Regentem został Książę Lis. Najważniejsza rzeczą jaka wydarzyła się podczas regencji Księcia Lisa była reforma Liceum, nad którą pracował również Regent, wraz z Marcinem Pośpiechem i Piotrem Jabłońskim. Przyznana została również na wniosek Rektora KUS Królewska Nagroda Naukowa. Laureatami tej nagrody zostali: prof. Dr dr net. Alev van Dovski i Dr dr net. Piotr Jabłoński. Wkrótce po tym Dr dr net. Piotr Jabłoński otrzymał Nominację Profesorską.

Minister Landecki ogłosił konkurs na kierownika Scholandzkiego Zasobu Kadrowego, w którym zwyciężył Wojciech Wochal. Jednak ze względu na jego zniknięcie, został po dość krótkim czasie odwołany. Podobnie sprawa miała się ze zwycięzcą konkursu na Kierownika SCI, Jackiem Kałuża, który został również bardzo szybko odwołany. Minister Kultury swą decyzję umotywował niewypełnianiem obowiązków oraz niesubordynacją nowego Kierownika SCI.
W rządzie pojawiła się kolejna osoba. Wiceministrem Finansów i Gospodarki został mianowany Andy Sky. W skład jego kompetencji wchodziło monitorowanie kont zapasowych prowincji, został również powołany na Prezesa Spółek Akcyjnych, w których pakiet większościowy miał Skarb Państwa oraz miał zarządzać Scholandzkim Składem Surowców.

Kolejnym problemem kadrowym okazało się nagłe wycofanie ze scholandzkiego życia Ministra Kultury, Kuby Pakulskiego, który motywował swoją decyzję natłokiem zadań w realu. W związku z tym Jego Królewska Mość na wniosek Premiera powołał na pełniącego obowiązki Ministra Kultury, Premiera Jabłońskiego. Odwołano również na wniosek Ministra Spraw Zagranicznych Piotr Jabłońskiego, Ambasadora Królestwa Scholandii w Królestwie Elderlandu Marcina Landeckiego, który podał się do dymisji. 12 października nastąpiło ponowne wpisanie Nowej Demokracji do ewidencji partii politycznych. Nowa Demokracja stała się więc jedyną po rozwiązaniu Scholandzkiej Partii Demokratycznej scholandzką partią polityczną. Możemy zatem zaobserwować interesującą sytuację, w której przez dłuższy czas w Scholandii nie było żadnej partii politycznej, co jest czymś nowym i niespotykanym wcześniej w scholandzkiej historii.

XVII kadencja Parlamentu miała się już ku końcowi. Parlamentarzyści w czasie trwania tej kadencji uchwalili:
- 4 ustawy budżetowe
- Ustawę o kulturze, Ustawę o certyfikatach, Ustawę o umiejscowieniu i budowie obiektów kultury użyteczności publicznej oraz Ustawę o wspieraniu kształcenia oraz stypendiach naukowych i studenckich.

10 października ogłoszone zostały wybory do Parlamentu Królestwa Scholandii XVII kadencji. Do wyborów przystąpiła Nowa Demokracja i KWW ,,Niezależni ‘’. Zwycięzcą wyborów okazał się KWW ,,Niezależni’’, który wprowadził dwóch posłów do Parlamentu (dlatego, że z jego ramienia kandydowały tylko dwie osoby): Krystian Gmurka r. van Dovski oraz Aleva van Dovskiego. Nowa Demokracja uzyskała w związku z tym trzy mandaty: Janusz Lis, Marcin Pośpiech, Marcin Landecki. Pierwszy raz zatem w historii większość parlamentarną uzyskało ugrupowanie, które zdobyło mniej głosów w wyborach. Marszałkiem Parlamentu został Krystian Gmurek zaś sprawowanie funkcji Wicemarszałka przypadło Marcinowi Landeckiemu.

5 listopada stało się coś niespodziewanego. Jego Królewska Mość Ulryk Dariusz Scholandzki usynowił Piotra Jabłońskiego. Od tamtej pory Piotr Jabłoński zmienił nazwisko na Piotr Abogard Scholandzki oraz otrzymał tytuł arystokratyczny Księcia Alexiopolis, znalazł się więc w rodzinie królewskiej. Tego samego dnia pojawił się również dekret o abdykacji Jego Królewskiej Mości Ulryka Dariusza Scholandzkiego na rzecz syna, Piotra Abogarda Scholandzkiego. Koronacja miała miejsce 12 listopada na scholandzkim czacie. Obecni byli na niej przedstawiciele wielu mikronacji. Ceremonia poprawadziła Monika Izdebska, Szef Kancelarii Koronnej. Po powitaniu gości i założeniu korony na głowę nowego monarchy nastąpiła mowa koronacyjna. Nastąpiła więc bardzo ważna zmiana, zmiana na scholandzkim tronie. Piotr Abogard Scholandzki został trzecim w historii Królem Scholandii.

W dniu koronacji Jego Królewskiej Mości,tuż po uroczystości powołany został nowy Królewski Rząd Scholandii w składzie:
Premier, Minister Promocji – Janusz Lis
Minister Finansów i Gospodarki – Jerzy Mordecki
Minister Spraw Zagranicznych – Marcin Pośpiech
Minister Kultury – Michał Borkowski
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji – Marcin Landecki.
Ponadto w składzie rządu znalazł się ponownie Andy Sky, który został powołany na stanowisko Wiceministra Finansów i Gospodarki.

Kilka dni przed koronacją Jego Królewskiej Mości Piotra Abogarda Scholandzkiego, w dreamlandzkim ,,Graficie‘’ ukazał się artykuł dotyczący sytuacji w sojuszu scholandzko-dreamlandzkim. Artykuł ten wywołał wielką burzę. Wszystko zakończyło się Oświadczeniem ze strony Rządu Królestwa Dreamlandu. Szerzej o sprawach sojuszu zostanie opisane poniżej przy okazji opisywania polityki zagranicznej.
Rząd rozpoczął swoją pracę z nadzieją na poprawę skuteczności promocji Scholandii. Na samym początku tej kadencji za sprawą Ministra Promocji Janusza Lisa, powstała promocyjna lista dyskusyjna, na którą mógł zapisać się każdy chętny obywatel który chciałby promować Scholandię.
Minister Lis ogłosił również nowy konkurs na Kierownika SCI. Zwycięzcą konkursu został Piotr Kępiński.

Wraz ze zmianą monarchy nastąpiła również zmiana na stanowisku Szefa Kancelarii Koronnej, Monikę Izdebską zastąpił Mateusz Walczak.

15 października Minister Spraw Zagranicznych Marcin Pośpiech ogłosił skład scholandzkiej delegacji w Organizacji Polskich Mikronacji. Jednocześnie podziękował dotychczasowemu reprezentantowi Królestwa Scholandii przy OPM, Mateuszowi Walczakowi.
W skład nowej delegacji weszli: Premier Janusz Lis, Minister Pośpiech (przewodniczący delegacji) oraz Jego Królewska Mość Piotr Abogard Scholandzki.

Nowy Parlament również szybko zabrał się do pracy. Zniesione zostały: Ustawa o SZK, Ustawa o Kulturze, Ustawa o polityce społecznej państwa oraz Ustawa o certyfikatach. Nowelizacji zaś zostały poddane: Ustawa o działach administracji rządowej, Ustawa o wykonywaniu mandatu posła, Ordynacja podatkowa oraz Regulamin Parlamentu.
Nastąpiła również zmiana Ambasadora Królestwa Scholandii w Księstwie Sarmacji. W związku ze wstąpieniem Piotra Abogarda Scholandzkiego na tron, nie mógł on dalej pełnić tej funkcji. Nowym Ambasadorem został Kuba von Salvepol Pakulski.

Działania promocyjne Rządu nabierały rozpędu. Działo się tak zwłaszcza za sprawą zaangażowania w promocję scholandzkich obywateli. Wyróżniali się przy tym nowi mieszkańcy Scholandii, co było zjawiskiem dotąd bardzo rzadko spotykanym. Do Scholandii znów zaczęli napływać nowi mieszkańcy. Wszystkie zaangażowane w promocję osoby były na biężąco nagradzane przez Ministra Lisa punktami prestiżu oraz nagrodami pieniężnymi.

Dnia 30 listopada Premier Janusz Lis uchylił rozporządzenie o świętach narodowych. W tym samym dniu Jego Królewska Mość Piotr Abogard Scholandzki wydał Dekret o Świętach Narodowych, ograniczając ich liczbę do dwóch. Nowością było wprowadzenie Dnia Korony Królestwa Scholandii. Drugim świętem, które znalazło miejsce w Królewskim dekrecie było święto patrona Scholandii, Św. Ulryka.

Warto również wspomnieć o działaniach Ministra Kultury, Michała Borkowskiego, dla którego był to debiut w roli członka Rządu. Udało mu się ożywić zapomnianą nieco Galerię Scholandczyków, do której dołączyło kilka nowych osób. Powołał również na stanowiska Dyrektora Galerii Scholandczyków Małgorzatę Borkowską, zaś Natalia Tadra została etatowym pracownikiem ministerstwa i miała zajmować się pisaniem notek w portalu e-kultura (portal Ministerstwa Kultury). Ministerstwo Kultury wspólnie z Królewskim Uniwersytetem Scholandii zorganizowało również Konkurs Wiedzy Historycznej o Królestwie Scholandii, który odbył się na scholandzkim czacie.

13 grudnia po raz kolejny Prezes Spółek Skarbu Państwa Andy Sky wypłacił dywidendy akcjonariuszom Spółek notowanych na giełdzie, w których większościowy pakiet akcji posiada Skarb Państwa.

14 grudnia odbyły się obchody Dnia Korony Królestwa Scholandii. Jego Królewska Mość Piotr Abogard Scholandzki wygłosił swoją pierwszą mowę tronową. Następnie Prefekt Prowincji Stołecznej, Krystian Gmurek r. van Dovski dokonał odsłonięcia pomnika pierwszego Króla Scholandii Armina Frederika, który stanął w Scholopolis.
Po odsłonięciu pomnika głos ponownie zabrał Król Piotr Abogard Scholandzki, który ogłosił, że Królewskiemu Uniwersytetowi Scholandii zostaje nadane imię ,,Królów Scholandzkich‘’. Ogłoszono również, że Wydział Politechniczny został włączony do Uniwersytetu, zaś jego dziekanem został mgr net. Ulryk Dariusz Scholandzki, którego zadaniem jest przygotowanie materiały dydaktycznego dla przyszłych studentów. Na sam koniec uroczystości odczytany został Dekret Nobilitacyjny.

23 grudnia Jego Królewska Mość Piotr Abogard Scholandzki udał się w swoją drugą podróż zagraniczną (pierwszą odbył do Gmachu Narodów Organizacji Polskich Mikronacji gdzie wygłosił przemówienie). Tym razem Król Scholandii udał się wraz z Szefem Kancelarii Koronnej, Mateuszem Walczkiem, do Księstwa Sarmacji by spotkać się z Księciem Sarmacji Jego Książęcą Mością Danielem Łukaszem i jego dworem. Po spotkaniu na sarmackim czacie odbyła się otwarta audiencja obydwu monarchów. Spotkanie zaowocowało wydaniem wspólnego oświadczenia Koron Królestwa Scholandii i Księstwa Sarmacji, w którym obaj monarchowie zapewniali o chęci współpracy i rozwijaniu dalszych przyjaznych relacji między obywatelami obydwu państw. Ciekawostką związaną z wizytą Jego Królewskiej Mości Piotra Abogarda Scholandzkiego w Księstwie Sarmacji jest udzielenie przez Króla Scholandii wywiadu ,,Głosowi Grodziska’’. Był to pierwszy w historii wywiad jakiego kiedykolwiek udzielił Król Scholandii.

Polityka Zagraniczna

Organizacja Polskich Mikronacji

Królestwo Scholandii było wyróżniającym się państwem jeśli chodzi o aktywność w OPM. Z początkiem nowego roku ówczesny Minister Spraw Zagranicznych Marcin Pośpiech powołał Mateusza Walczaka na reprezentanta Królestwa Scholandii w OPM. Mateusz Walczak zaliczał się do najbardziej aktywnych przedstawicieli. Warto również dodać, że przez dłuższy czasu Dyrektorem Gabinetu Sekretarza Generalnego był Scholandczyk, Marcin Pośpiech. Tuż pod koniec roku z funkcji reprezentanta Scholandii przy OPM odwołany został Mateusz Walczak. Od tej pory Scholandia posiada trzyosobową delegację: Minister Spraw Zagranicznych Marcin Pośpiech(przewodniczący delegacji), Premier Królewskiego Rządu Scholandii Janusz Lis, oraz Jego Królewska Mość Piotr Abogard Scholandzki, Król Scholandii. Scholandzka Delegacja uczestniczyła również w II Sesji Plenarnej OPM, która odbyła sie 31 grudnia.

Stosunki scholandzko–sarmackie

Kto by pomyślał na początku roku 2008, że przyniesie on tak nagłą zmianę w relacjach z Księstwem Sarmacji. W lutym ówczesny Minister Spraw Zagranicznych Mateusz Walczak, za zgodą Jego Królewskiej Mości Ulryka Dariusza Scholandzkiego odmroził kontakty dyplomatyczne z Księstwem Sarmacji. Wszystko było na dobrej drodze ku normalności we wzajemnych relacjach. Tak też się stało. Aktualnie można powiedzieć, że stosunki te znacznie się ociepliły. Dochodziło w tym czasie do dość regularnych spotkań między Rządami sarmackim i scholandzkim. Pod koniec roku doszło nawet do wizyty Króla Scholandii w Księstwie Sarmacji a w przyszłym roku ma nastąpić rewizyta Księcia Sarmacji Daniela Łukasza w Scholopolis. Spotkanie zakończyło się wydaniem wspólnego Oświadczenia Koron Królestwa Scholandii i Księstwa Sarmacji. Przy okazji wizyty scholandzkiego monarchy w Księstwie Sarmacji została podpisana umowa o partnerstwie stolic obu państw, Scholopolis i Grodziska. Należy również wspomnieć o symbolicznym geście jakim było nadanie Jego Królewskiej Mości Ulrykowi Dariuszowi Scholandzkiemu Orderu Przyjaźni i Współpracy przez Księcia Sarmacji Piotra Mikołaja (obecnie Książę Senior). Nieco wcześniej Order Przyjaźni i Współpracy otrzymał Minister Spraw Zagranicznych Marcin Pośpiech. Tak jak w przypadku Scholandii, również w Sarmacji nastąpiła zmiana na sarmackim tronie. Księcia Piotra Mikołaja zastąpił wspomniany wcześniej Książę Daniel Łukasz. Zmiany monarchów nie wpłynęły na wzajemne relacje. Można nawet stwierdzić, że obecni monarchowie starają się by wzajemne kontakty wciąż mogły się rozwijać. Do Scholandii zawitał również Ambasador Księstwa Sarmacji Książę Michael von Lichtenstein.

Sojusz scholandzko–dreamlandzkie

Królestwo Dreamlandu wciąż jestem najważniejszym partnerem Królestwa Scholandii. Jednak bywały w tym roku momenty gdy obie strony pokazywały, że jest nieco inaczej. Weźmy choćby pod lupę reakcję w Królestwie Dreamlandu na Expose Kanclerza Księcia Sarmacji, który w swoim Expose napisał, że Scholandia jest uważana za najważniejszego partnera międzynarodowego Księstwa Sarmacji. Kolejna sprawa to reakcja w obu krajach na artykuł w dreamlandzkim ,,Graficie‘’ autorstwa zresztą byłego Scholandczyka ( w Scholandii znanego jako Artur Urban). Wywołało to dość dużą burzę w obu krajach. Padły również ostre słowa, chociażby Króla Seniora Scholandii na Liście Dyskusyjnej Królestwa Dreamlandu. Rząd Królestwa Dreamlandu zareagował na to wszystko wydając oświadczenie, w którym można było przeczytać, że Rząd ubolewa nad tym iż ,,zwykła notatka prasowa wzbudziła takie zamieszanie i naruszyła fundamenty sojuszu’’. Padły również nieco bardziej optymistyczne słowa: ,,Rząd Królewski jest zdania, że naszemu Sojuszowi potrzebne są nowe rozwiązania i dialog, który ostatnio nie przebiegał w zadowalający sposób‘’. Oczywiście do spotkania Rządów Sojuszniczych Królestw doszło. Omawiana była przyszłość sojuszu oraz podjęto decyzje o likwidacji Stałej Komisji Traktatowej. Nie można również zapomnieć o tym, że 26 czerwca powstała Lista Dyskusyjna mieszkańców Sojuszniczych Królestw. Pomysł ten jednak nie wypalił, gdyż aktywność poza krótkim okresem na samym początku jest praktycznie zerowa.

Uznanie nowych państw

W roku 2008 Królestwo Scholandii podpisało traktat o wzajemnym uznaniu i nawiązaniu stosunków dyplomatycznych z czterema nowymi państwami. W styczniu z Królestwem Elderlandu, w czerwcu z Państwem Kościelnym Rotria i Piątą Rzeczpospolitą Polską oraz w grudniu z Triumwiratem Erboki.
W planach jest również uznanie Okoczii o czym dyskutowali ze sobą przedstawiciele Sojuszniczych Rządów na ostatnim spotkaniu. Cytując słowa Ministra Spraw Zagranicznych Królestwa Scholandii Marcina Pośpiecha: ,,Przedstawiciele Królestwa Dreamlandu nie wyrazili sprzeciwu na
propozycję podpisania traktatu o wzajemnym uznaniu Scholandii z Okoczią, ale przed podjęciem decyzji o uznaniu Dreamland chce najpierw szczegółowo przyjrzeć się temu państwu.‘’
Spośród nowych państw uznawanych przez Królestwo Scholandię nasz Ambasador trafił tylko do Królestwa Elderlandu. Jednak w wyniku dymisji, Marcin Landecki, bo o nim mowa, zrezygnował z pełnienia swojej misji w Elderlandzie.

Scholandzkie Ambasady

Tuż po odmrożeniu stosunków dyplomatycznych z Księstwem Sarmacji Królestwo Scholandii wysłało do Sarmacji swojego ambasadora którym był Piotr Jabłoński. Pełnił on swoja misję do czasu koronacji. Aktualnym Ambasadorem Królestwa Scholandii w Księstwie Sarmacji jest Kuba von Salvepol Pakulski. W Królestwie Dreamlandu wciąż naszym ambasadorem jest Krystian Gmurek r. van Dovski. Bez zmian również w Austro – Węgrzech gdzie swoją misję dyplomatyczną pełni Mateusz Walczak.
Odwołani zostali nieaktywni ambasadorzy, którzy pełnili swoje misje w Sułtanacie Al Rajn (Paweł Nawoj) i w Królestwie Natanii (Adrian Duszek).

Edukacja

Królewski Uniwersytet Scholandii

W nowy rok Królewski Uniwersytet Scholandii wchodził z nowym Rektorem, którym został prof. Dr dr net. Alev van Dovski powołany jeszcze w 2007 roku oraz z nową strukturą organizacyjną. Jednak przez kolejne miesiące praktycznie nic na KUS się nie działo. Wykładów wcale nie przybywało nie licząc tych, które były pracami magisterskimi bądź doktoranckimi, jednak i tak te można byłoby policzyć na palcach jednej ręki.
W ciągu tego roku Uniwersytet skończyły dwie osoby – mgr net. Krystian Gmurek r. van Dovski (teologia), oraz prof. Dr dr net. Piotr Abogard Scholandzki (doktoraty z historii Scholandii i ze stosunków międzynarodowych). Absolwentów było więc jak na lekarstwo. By móc się dalej rozwijać Królewski Uniwersytet Scholandii potrzebował pewnych zmian. Do tych zmian oczywiście doszło. 2 września pojawiła się w końcu nowa strona Uniwersytetu. Wykonana została przez grono profesorskie, które dzięki wzajemnej współpracy wyeliminowało jeden z głównych problemów jedynej scholandzkiej uczelni wyższej. Wraz z nową stroną nadeszły również i inne zmiany, pojawił się nowy Regulamin KUS. Nad nowym regulaminem prace trwały dość długo, wprowadził on jednak rewolucyjne zmiany. Warto dodać, że wszelkie dyskusje na tematy związane z Uczelnią grono profesorskie przeprowadzało na specjalnie do tego stworzonej Liście Dyskusyjnej KUS, która spełniła swoje zadanie. Rewolucyjną zmianą, która znalazła się w nowym Regulaminie KUS, była danie możliwości studiowania na scholandzkiej uczelni również studentom zagranicznym. Warunkiem aby potencjalny student mógł zaczął studia na KUS, było to iż musiał on być obywatelem państwa z którym Królestwo Scholandii utrzymuje oficjalne stosunki dyplomatyczne. Oprócz nowego Regulaminu i nowej strony pojawiła się również nowa struktura organizacyjna KUS. Pojawiło się stanowisko prorektora ds. studenckich, którym został prof. Dr dr net. Piotr Abogard Scholandzki. Ponadto poszczególnymi wydziałami kierowali:

- Wydziałem Wojskowym – Dr net. Marcin Pośpiech
- Wydziałem Stosunków Międzynarodowych – Dr net. Andre van Starck
- Wydziałem Prawa i Administracji – Prof. Dr dr net. Alev van Dovski
- Wydziałem Ekonomii i Finansów – Dr net. Monika Izbeska
- Interdyscyplinarnym Wydziałem Nauk Społecznych – Prof. Dr dr net. Piotr Abogard Scholandzki

Został również wprowadzony nowy regulamin przyznawania Królewskiej Nagrody Naukowej, która będzie odtąd przyznawana raz na jednak rok realny (12 lat scholandzkich). W mijającym roku zostały przyznane dwie Królewskie Nagrody Naukowe. Ich laureatami zostali: prof. Dr dr net. Alev van Dovski oraz prof. Dr dr net. Piotr Abogard Scholandzki. Wręczenie Królewskich Nagród Naukowych oraz nadanie tytułu profesorskiego Piotrowi Abogardowi Scholandzkiemu nastąpiło w czasie Regencji Księcia Janusza Lisa.
Dzięki tym wszystkim zmianom Królewski Uniwersytet Scholandii umocnił swoją pozycję jeszcze bardziej. Choć właściwie od samego początku swojego istnienia ( Królewski Uniwersytet Scholandii istnieje od czasu założenia Scholandii) KUS uważany był za najbardziej rozwiniętą szkołę wyższą w polskim mikroświecie. Aktualnie na KUS studiują nie tylko osoby ze Scholandii lecz również obywatele innych państw. Nowy Regulamin oraz danie możliwość studiowania na KUS studentom zagranicznym wprowadziło nową jakość tej elitarnej scholandzkiej uczelni.
Pod koniec roku Królewskiemu Uniwersytetowi Scholandii nadano imię ,,Królów Scholandzkich’’. Uroczyste nadanie imienia Uniwersytetowi nastąpiła podczas obchodów z okazji Dnia Korony Królestwa Scholandii, które miały miejsce 14 grudnia. W czasie tych obchodów pojawiło się również Oświadczenie wspólne Jego Królewskiej Mości Piotra Abogarda Scholandzkiego i Rektora KUS prof. Dr dr net. Aleva van Dovskiego, które informowało również o tym, że Politechnika Scholandzka zostaje włączona w skład Uniwersytetu jako Wydział Politechniczny na którego czele stanął mgr net. Ulryk Dariusz Scholandzki (któremu wcześniej nostryfikowano realny tytuł magistra). Nowemu Dziekanowi powierzona została misja stworzenia wydziału oraz jego poprowadzenia. Patrząc nieco wstecz na próby uruchomienia Politechniki Scholandzkiej należy mieć nadzieję, że tym razem pomysł ten zostanie w końcu zrealizowany i Wydział Politechniczny będzie miał w przyszłości wielu absolwentów.

Liceum

Jak wszyscy doskonale wiemy, aby uzyskać scholandzkie obywatelstwo należy zdać scholandzką maturę w Liceum im. Książąt Szwabii. Liceum podobnie jak KUS przeszło również reformę. Wszystko to działo się podczas Regencji Księcia Lisa. Powstała nowa strona Liceum autorstwa Marcina Pośpiecha oraz zupełnie nowe wykłady. W pracę nad reformą KUS byli zaangażowani oprócz wspomnianego wyżej Marcina Pośpiecha, również Książę Lis i Piotr Jabłoński. Rewolucyjną zmianą jaka została wprowadzona był podział matury na dwie części: pisemną i ustna. Najpierw trzeba było zaliczać maturę pisemną, która została skonstruowana w formie testu. Część ustna scholandzkiej matury opiera się głównie na rozmowie z wykładowcą, gdzie uczeń ma prawo zadawać pytania tak samo, jak i wykładowca, w przeciwieństwie do typowego egzaminowania, z którego maturzysta nie wynosi z reguły niczego nowego. Nowym Dyrektorem został Marcin Pośpiech, zaś wykładowcami Janusz Lis i Piotr Jabłoński. Część ustna scholandzkiej matury polega na luźnej rozmowie z wykładowcą. Każdy ma możliwość zapytania swojego wykładowcy o wszystko czego jest ciekawy i czego chciałby się dowiedzieć. Wykładowca pyta również przyszłego absolwenta o to, jaką rolę widzi dla siebie w Scholandii i próbuje również coś doradzić. Taka forma kontaktu sprawdza się na pewno bardziej, niż samo wypełnianie testu jak to miało miejsce przed reformą. Od czasu wprowadzenia reformy Liceum zyskało ponad 15 nowych absolwentów, którzy stali się również scholandzkimi obywatelami. W przypadku Liceum można więc z czystym sumieniem stwierdzić, że reforma ta była bardzo trafionym pomysłem.

Kultura

2 marca w Kanikogradzkiej Galerii Fotografii pojawiła się nowa wystawa zdjęć. Ich autorem był Michał Śwircz zaś w lipcu można było podziwiać wystawę zdjęć Elżbiety Adonju. Mogliśmy również obserwować wystawę na stronach Małego Domku Aukcyjnego, którego właścicielem jest Krystian Gmurek r. van Dovski.

Ministerstwo Kultury zadbało o to, aby mogło posiadać swój portal. E-kultura powstała 24 marca. Z początku pomysł z E-kulturą nie wydawał się najlepszy, jednak czas pokazał iż portal ten spełnia pokładane w nim nadzieje. Obecnie w portalu pojawiają się na bieżąco notki dotyczące kulturalnych i sportowych wydarzeń w Scholandii. Możemy również przeczytać relacje z czatów, jeśli w danym tygodniu miała miejsce jakaś uroczystość.

Jednak były i takie inicjatywy, które nie przyjęły się praktycznie w ogóle. Mowa o projekcie Marcina Pośpiecha ,,Cytaty’’ który po niezłym początku wyraźnie zwolnił i dziś mało kto o tym pamięta a szkoda, bo na pewno nie brakłoby ciekawych cytatów do dodania. Na pewno jedną z przyczyn takiego stanu rzeczy było nieumieszczenie linka do „Cytatów” na stronie głównej Scholandii.

Udaną inicjatywą zaś było założenie Biblioteki w Kanikogradzie przez Janusza Lisa. Zbiory Biblioteki są na bieżąco uzupełniane o nowe pozycje. Możemy tam znaleźć np. expose scholandzkich premierów, mowy tronowe scholandzkich monarchów czy też opowiadania, wiersze i książki. Jest to więc obszerna skarbnica wiedzy i dorobku kulturalnego na który pracowały pokolenia Scholandzczyków.

15 czerwca nastąpiło otwarcie galerii, tym razem prywatnej. Mowa o Landecki Gallery, której właścicielem jest Marcin Landecki. Również od dłuższego czasu nie oglądaliśmy w niej żadnej nowej wystawy.
Powstało również Scholandzkie Archiwum Debat, jednak w jego zbiorach znajdują się zapisy zaledwie z dwóch debat. Na pewno wpływ na to ma fakt, że w Scholandii debaty należą raczej do rzadkości. Pozostaje mieć jednak nadzieje, że w przyszłości ulegnie to zmianie. Scholandzkie Archiwum zostało stworzone przez Kubę Pakulskiego, również i kolejna inicjatywa czyli ,,Moja Autobiografia‘’ wyszła spod skrzydeł Szefa Towarzystwa Wydawniczo – Informacyjnego. Ta inicjatywa również nie spełniła pokładanych w niej nadziei.

Kolejny raz dał o sobie znać jeden z najbardziej wybitnych scholandzkich twórców w ostatnim czasie. Mowa oczywiście o Jerzym Mordeckim. Najpierw ,,I po co Ci to było‘’ w Teatrze Jednego Widza a następnie kolejna odsłona powieści ,,Raz do Roku w Skirolandzie’’ oraz pod koniec roku ,,Galeria Trochę Zakręcona‘’.
Oprócz wspomnianego wyżej Jerzego Mordeckiego dali o sobie znać również inni scholandzcy twórcy, Marcin Pośpiech ,,Kamyk pstryknął kulę’’ oraz ,,Opowieści starego marynarza’’ Elżbiety Adonju.

Elżbieta Adonju doczekała się również wystawy swoich prac w Galerii Narodowej. Wystawa została otwarta 21 lipca.
Muzeum Starych Stron Scholandzkich, jak można było już wcześniej przeczytać w niniejszym wykładzie doczekało się w końcu swojej nowej strony.

Nie można odmówić Ministerstwu Kultury chęci do wsparcia i rozwijania zainteresowania scholandzką kulturą. Okazało się jednak, że Scholandczycy niechętnie brali udział w konkursach Ministerstwa. Obecnie można zaobserwować nieco inną tendencję, a mianowicie organizację konkursów na scholandzkim czacie. Ministerstwo Kultury wspólnie z KUS przygotowało konkurs historyczny wiedzy o Scholandii.

W ślady Ministerstwa Kultury poszedł także burmistrz miasta Kanikogradu, Janusz Lis, który zorganizował konkurs Biblioteki w Kanikogradzie.
Na sam koniec zostawiłem chyba największy sukces scholandzkich artystów. Mowa o I Festiwalu Kulturalnym v-świata. Na cztery kategorie konkursowe aż w trzech kategoriach tryumfowali reprezentacji naszego Królestwa: w konkursie muzycznym Mateusz Walczak, w konkursie literackim Jerzy Mordecki, w konkursie plastycznym Elżbieta Adonju. Pokazuje to wielki poziom naszych rodzimych artystów wyróżniający się w sposób znaczący na tle artystów i twórców z innych v-państw.

Media

Ten rok z całą pewnością nie był obfity w nowe wydania scholandzkich gazet.
Najwięcej bo aż 6 numerów wydała lokalna gazeta prowincji Dolii i Faerie ,,Życie‘’. Mamy już trzeciego z kolei Redaktora Naczelnego tej gazety w ostatnim roku (nie licząc Jakuba Biegłego, który był naczelnym przez zaledwie kilkadziesiąt minut), jest nim Piotr Kępiński. Poprzednikami Piotra Kępińskiego byli Michał Borkowski i Kuba Pakulski. Gazeta ,,Życie'' ukazuje się na najczęściej spośród wszystkich scholandzkich gazet, wychodzi raz na miesiąc, najczęściej w pierwszy poniedziałek nowego miesiąca, nie jest to jednak żadną regułą.

Kolejna scholandzka gazeta to Mordecki Journal, którego redaktorem jest Jerzy Mordecki. Nie można stwierdzić jak w przypadku ,,Życia‘’ kiedy ukazuje się zazwyczaj nowy numer. Z tym bywa różnie, zdarzało się iż trzy numery zostały opublikowane w jednym miesiącu. Gazeta ta często zaopatrzona jest w humor Jurka Mordeckiego, do którego przywykli Scholandzczycy i z pewnością bardzo im się sposób pisania autora podoba.

Następny w kolejności jest ,,Sport Scholandzki’’. Niestety – doczekaliśmy się tylko dwóch numerów tej gazety, która opisywała wydarzenia ze Scholandzkiej Ligi Piłki nożnej oraz Scholandzkiej Ligi Sportów Motorowych. Szkoda, że nie doczekaliśmy się jej kontynuacji, gdyż wyżej wymienione inicjatywy sportowe cieszą się dużym zainteresowaniem, także na pewno byłoby wiele osób chętnych do przeczytania kolejnych jej numerów.

Ostatnią gazetą jaka ukazała się w tym roku jest ,,Niecodziennik Scholijski‘’ a dokładniej jego 15 numer, póki co ostatni.

Scholandzka Agencja Prasowa również nie grzeszyła aktywnością. Artykuły w niej pojawiały się sporadycznie.

Oby w przyszłym roku zaczęło się ukazywać więcej wydań scholandzkich gazet, kto wie, być może powstaną i nowe gazety?

Sport

Scholandczycy bardzo chętnie uczestniczyli w różnego typu inicjatywach sportowych. Oczywiście najwięcej chętnych przyciągały szczególnie dwie inicjatywy: Scholandzka Liga Piłki Nożnej oraz Scholandzka Liga Sportów Motorowych. Sponsorzy również chętnie dofinansowywali te inicjatywy, włączały się także prowincje i Ministerstwo Kultury. Jednak było coś czego brakowało, chodzi o relacje z tych wydarzeń. Do rzadkości należały relacje z meczów Scholandzkiej Ligi Piłki nożnej, z którymi mógłby zapoznać się zwykły Scholandczyk nie biorący udziału w tych inicjatywach. Znacznie częściej pojawiały się relacje z wyścigów Scholandzkiej Ligi Sportów Motorowych.Do wyjątków przeczących temu co zostało napisane powyżej należał Kuba Pakulski, który postanowił stworzyć stronę swojej drużyny (Czarne Elfy) a wkrótce potem pojawił się również nowy stadion Czarnych Elfów.
SLPN i SLSM nie były jedynymi inicjatywami sportowymi tego roku w Scholandii. Na samym początku roku odbył się choćby scholandzki Turniej Czterech Skoczni. Jego inspiratorem i twórcą był Paweł Nawoj, który był również przez pewien czas Ministrem Kultury. Jednak niestety Paweł Nawoj zdecydował się na opuszczenie Królestwa Scholandii, więc chyba jak na razie nie mamy co liczyć na tego typu imprezy w przyszłości.
Pod koniec roku zorganizowane zostały dwa turnieje, pierwszy był turniej w Narciarstwie Alpejskim (nagrody fundowała prowincja Dolii i Faerie) oraz turniej Warcabowy (nagrody ufunduje prowincja Arden i Inselii).

Rok ten nie był na pewno dla sportu stracony, działo się naprawdę jak na scholandzkie warunki sporo. Można żałować tego, że scholandzkie gazety (wyjątkiem był Sport Scholandzki, doczekaliśmy się jednak tylko jego dwóch numerów) rzadko pisały na temat sportu. Tego rodzaju artykuły byłyby z pewnością poczytne gdyż wielu scholandczyków chętnie uczestniczy w zawodach sportowych organizowanych w Scholandii. Jednak i poza Scholandią miały miejsce różne inne zawody sportowe, jak choćby Mini Olimpiada, która odbyła się w Grodzisku. Scholandia zwyciężyła nawet w klasyfikacji generalnej zgarniając w każdej konkurencji medale ( tylko w jednej był brąz, w reszcie konkurencji same złote medale).

Rozwój Prowincji

Trzy scholandzkie prowincje doczekały się swoich własnych statutów. Mowa o prowincjach: Arden i Inselii, Darei i Scholii oraz Dolii i Faerie.
Dzięki zachętom ze strony Rządu prowincje coraz chętniej przenosiły się również na nowy scholandzki serwer. Prym w tej kwestii wiodły Darea i Scholia, Dolia i Faerie oraz Bergia i Elfida.

Podstawowy problem prowincji wciąż istniał i kwitł w najlepsze. Chodzi oczywiście o aktywność mieszkańców poszczególnych prowincji. Dochodziły do tego częste zmiany prefektów w prowincjach, które nie sprzyjały procesowi długofalowego rozwoju prowincji przez jedna osobę. Na pewno wyróżniała się na tym tle prowincja Dolii i Faerie, która oprócz wydawania gazety ,,Życie’’ doczekała się swojej Biblioteki, oraz organizowała konkursy i turnieje dla mieszkańców Scholandii.

Organizowanie turniejów tylko i wyłącznie dla mieszkańców danej prowincji byłoby czymś zupełnie nietrafionym, byłby wielki problem ze znalezieniem wystarczającej liczby osób chcących wziąć udział w tych inicjatywach.
Jednak i w innych prowincjach zdarzyły się różne ciekawe inicjatywy. Taką było np. otwarcie Aquaparku w Scholopolis przez p.o. Prefekta Darei i Scholii Wojciecha Pabiana.

Prowincja Delty i Proftazji miała wielkie problemy ze swoją stroną, która nagle zniknęła. Zdecydowano się na powrót do starszej wersji strony prowincji. Wielu prefektów próbowało swoich sił, jednak póki co efektów nie widać. Priorytetem na nowy rok jest z pewnością wspomniana wyżej nowa strona główna prowincji.

W Prowincji Arden i Inselii także wydarzyło się kilka ciekawych rzeczy. W Internetii powstał między innymi Cyrk, Kino i Park. Interesującą ciekawostką jest nadanie honorowego obywatelstwa prowincji Arden i Inselii Księciu van Starckowi. To jeden z przykładów wykorzystania w praktyce statutu prowincji. Internetia została również zgłoszona jako kandydat w konkursie Organizacji Polskich Mikronacji na ulokowanie Biblioteki OPM. Ciekawym wydarzeniem kulturalnym w prowincji było wystawienie sztuki ,,Serenada’’ w reżyserii Natalii Besztarda.

Ostatnia prowincja to Bergia i Elfida, która była najmniej aktywną ze wszystkich scholandzkich prowincji. Kolejni Prefekci prowincji usiłowali podejmowali nieskuteczne jak się później okazało próby pobudzenia aktywności w prowincji. Całkiem niedawno odbyły się wybory lokalne w Begii i Elfidzie. Być może nowo wybrany prefekt będzie w stanie już w nowym roku poprawić aktywność tej prowincji.

System informatyczny

Nowy rok nie zaczął się zbyt optymistycznie. Pod koniec roku ubiegłego udało się wprowadzić system remontów, ten rok nie przyniósł jednak żadnej na tyle wielkiej zmiany w scholandzkim systemie informatycznym.
Konflikt na linii Król–systemowcy zdominował pierwszy miesiąc nowego roku. Przyczyną konfliktu był zapis nt. systemu w projekcie nowej scholandzkiej Konstytucji. Wspomniane było już na początku niniejszego wykładu Oświadczenie Jego Królewskiej Mości Ulryka Dariusza Scholandzkiego, które pojawiło się na Liście Dyskusyjnej. Odzew scholandzkich obywateli był natychmiastowy. Tego samego dnia pojawiło się Oświadczenie licznej grupy obywateli, które w całej rozciągłości popierało zdanie Króla. Udało się osiągnąć kompromisowe rozwiązanie. Decyzje w Radzie miały zapadać większością głosów, zaś w przypadku remisu decydujący głos miał mieć Król Scholandii. Niestety konflikt ten wywołał również pewne negatywne skutki. Głównym jego skutkiem było odsunięcie na bok jednego z systemowców Andrzeja von Nurenberga, który przestał również być Szefem Kancelarii Koronnej, zastąpiła go Monika Izdebska. Można by więc powiedzieć, że Scholandia od tej pory ma tylko jednego systemowca – Jego Królewską Wysokość Filipa Kerada von Porta Regni-Scholandzkiego.
Pod koniec roku Janusz Lis wykonał projekt medali prestiżu. Projekt ten został zaakceptowany przez jego Królewską Mość Piotra Abogarda Scholandzkiego. Z kolei Jego Królewska Wysokość Filip Kerad von Porta Regni-Scholandzki wprowadził grafiki medali prestiżu do systemu. Od tamtej pory grafiki medali prestiżu można podziwiać po zalogowaniu się na swoje konto, w panelu obywatela.

Podsumowanie

Rok 2008 był więc bardzo obfitym w wydarzenia rokiem. Z politycznej sceny zniknęła Scholandzka Partia Demokratyczna, a jedyną partią polityczną w Scholandii jest obecnie Nowa Demokracja. Polityka międzynarodowa przyniosła również niespodzianki, jak choćby odmrożenie stosunków dyplomatycznych z Księstwem Sarmacji co jeszcze w zeszłym roku wydawało się czymś niemożliwym. Scholandzcy twórcy, artyści i sportowcy godnie reprezentowali Scholandię, wykazując się swoim kunsztem zarówno w kraju jak i w konkursach międzynarodowych.
Nastąpiła także gruntowna reforma scholandzkiego szkolnictwa. Zarówno KUS jak i Liceum doczekały się reform jak i swoich nowych stron. KUS stał się uczelnią dostępną nie tylko dla Scholandczyków, otworzył się także na studentów zagranicznych,co jest wielką nowością w jego przypadku. Pozycja scholandzkiego szkolnictwa jeszcze bardziej się ugruntowała.
Z prasą sprawa przedstawiała się nieco inaczej, było jej po prostu zbyt mało, kolejne numery poszczególnych gazet albo nie ukazywały się wcale albo raz na dłuższy okres czasu (jak choćby w przypadku ,,Życia‘’, raz na miesiąc).
Obyło się także bez większych zmian w scholandzkim systemie. Wielkie nadzieje rozbudził projekt nowego design strony głównej, czas pokaże czy uda się go wprowadzić w przyszłości. Scholandia także dysponuje nowym serwerem, w mijającym roku dało się zaobserwować przenoszenie niektórych scholandzkich stron na nowy serwer.
Jedną z najważniejszych zmian, o ile nie najważniejszą, była abdykacja Jego Królewskiej Mości Ulryka Dariusza Scholandzkiego na rzecz swego syna, Piotr Abogarda Scholandzkiego.
W mijającym roku mogliśmy zaobserwować coś zupełnie nowego, coś czego wcześniej brakowało. Dzięki Kodeksowi rodzinnemu a także rozporządzeniu do tego Kodeksu, przed scholandczykami stanęły niespotykane dotąd możliwości. W taki oto sposób w Scholandii pojawiłyusynowionysię dwa rody arystokratyczne: ród von Salvepol oraz ród van Dovscy. Wszystko zaczęło się od Aleva van Dovskiego, który zdecydował się usynowić Krystiana Gmurka i Piotra Jabłońskiego (przysposobienie tego drugiego zostało jednak anulowane gdyż został usynowiony przez Jego Królewską Mość Ulryka Dariusza Scholandzkiego). W ślady Aleva van Dovskiego poszedł również Janusz Lis, który zdecydował się usynowić Marcina Pośpiecha, Mat Maxa oraz Kubę Pakulskiego. Janusz Lis został nawet dziadkiem, gdyż jego dwaj synowie również zyskali synów.
Oprócz przysposobień zawarte zostały również trzy małżeństwa: Michała Śwircza z Sylwią Woźniak, Marcina Landeckiego z Natalią Besztarda oraz Michała Borkowskiego z Małgorzatą Jankowską.
Na koniec warto podsumować działania promocyjne. W ciągu ostatnich tygodni 2008 roku do Scholandii przybyło wielu nowych mieszkańców. Wszystko to za sprawą aktywnych działań promocyjnych. W promocję włączyli się również zwykli mieszkańcy, nie tylko rząd jak było dotychczas. Dzięki promowaniu Scholandii na wielu forach internetowych, blogach, przybyło nam wielu nowych mieszkańców.