TANIEC WESELNY
Ten krótki fragment został zapisany na marginesie jednej z kronik Cutiusa Eruditusa (XIII wiek), przy opisie przyjęcia weselnego u lorda Dalacha. Taniec przeznaczony był dla dwóch par tańczących ze sobą w duecie, przy czym w tańcu mogła brać udział nieograniczona ich ilość.
„… kiedy po nabożeństwie udał się dwór cały lorda Dalacha na zamek, aby ucztować instrumenty muzycy stroić zaczęli, a pieśń ta piękną będąc, przygotowań należytych oczekiwała.
I przybywszy para młoda z seniorem i małżonką jego taniec zaczęli. Wpierw przed siebie ruszyli wokół komnaty, obracawszy się do siebie przy każdym rogu uśmiechy wymieniając. A wydawać by się mogło kiedy w słońcu ich stroje złote się mieniły, jakoby to nie oni, a jedwab opadał na pierzynę, taką płynność w tańcu osiągnęli. Poruszali się powoli i z delikatnością.
Potem w miejscu stali, a jakby ruszyć chcieli - krok markując nogą. Gdy muzycy pieśń swą kończyli mężowie tyłem do swych pań odwrócili się i obrót wykonując towarzyszkami się zamienili i znowu od nowa taniec zaczęli. Do tańczących jednak dołączyła reszta gości.”
Dalej Cutius skupił się na ucztowaniu i należytym zachowaniu przy stole, powoli przechodząc w trudny świat politycznych dysput.
Daniel Styczyński
Plik można nie tylko odsłuchać na stronie, lecz także ściągnąć, klikając prawym przyciskiem myszy na linku i zapisujac plik : Taniec Weselny