
UZBROJENIE OCHRONNE II-TARCZA
Tarcza jest jednym z najstarszych elementów uzbrojenia, znana już była w starżytnym Egipcie. Pokrywano ją skórami, płótnem, dodatkowymi płatami blachy. Popularne było malowanie na tarczy swego herbu, co stanowiło znak rozpoznawczy rycerza-trudno bowiem było go poznać w kompletnej zbroi.
Konstrukcyjnie tarcza to “płat” drewna, blachy zaopatrzony od wewnętrznej strony w tzw. imacz, wykonany najczęściej ze skóry bądź powrozu, dodatkowo po stronie wewnętrznej umieszczony był też pas służący do zawieszania tarczy na ramieniu. Bardzo często w tarczach nie wykonanych z metalu umieszczano tzw. umbo-czyli okrągle okucie wzmacniające tarcze, umieszczane w części środkowej.
RODZAJE TARCZ::
ADARGA
Ten typ tarczy sporządzany był ze skór antylopy, skóra ta była bardzo odporna na zniszczenie. Adarga składała się z dwóch warstw skóry sklejonych ze sobą a następnie zszytych. Pośrodku tarczy mocowane były dwa rzemienie (imacze) umożliwiające szybkie manewrowanie tarczą podczas walki.
KALKAN
Kalkan sporządzany był z plecionki-figowe pręty łączono jedwabnymi bądź wełnianymi nićmi. Kalkany były bardzo często bogato zdobione (kamienie szlachetne, złoto, aksamit itp.) ale i prostsze modele wyglądały imponująco-poprzez ozdobny ornament w plecionce. Kalkan jest typową tarczą wschodnią, niemniej w Scholandii również były w użytku, zwłaszcza w ramach ozdoby na turniejach.
SIPAR
Ten typ tarczy używany był w tym samym czasie co kalkan. Sipar jest perską tarczą (używaną jednak w Scholandii) o charakterystycznym kolistym kształcie, Powierzchnia tarczy była z reguły bogato zdobiona, nabijano ją złotem, srebrem, mosiądzem, wycinano kunsztowne ornamenty, czasem umieszczano na niej islamski półksiężyc. Niektóre z poźniejszych siparów sporządzano ze stali damasceńskiej.
PAWEZ
Jedna z najcięższych tarcz, zbudowana na bazie prostokąta lub trapezu. Pośrodku tarczy znajdowało się charakterystyczne wybrzuszenie. Pawez stosowany był przede wszystkim przez piechote, czasami posiadał wycięcie w górnej krawędzi służące do obserwowania pola walki.
Kasia van Derjick