„Wywiad z Wampirem” 


Reżyseria: Neil Jordan
Scenariusz: Anne Rice na podstawie własnej książki
Wytwórnia: Greffen Pictures
Muzyka: Elliot Goldenthal
Zdjęcia: Philippe Rousselot
W rolach głównych: Tom Cruise, Brad Pitt, Antonio Banderas, Stephen Rea, Chrystian Slater
Rok nagrania: 1994r

Film „wywiad z wampirem” nakręcony został na podstawie książki słynnej pisarki powieści grozy Anne Rice. 
Głównym bohaterem jest młody mężczyzna o imieniu Louis. Opowiada on dziennikarzowi niezwykłą historie swego życia… 
Louis był człowiekiem zamożnym, z posiadłością i majątkiem. Życie przestało mieć dla niego znaczenie, kiedy stracił najbliższe osoby. Wtedy to zaczął najbardziej na świecie pragnąć śmierci. „Sam ją zaprosił”. Z uwolnieniem od bólu życia na jego wezwanie przybył wampir o imieniu Lestat. Uczynił z niego podobna sobie istotę. Louis zaczął toczyć swe życie jedynie nocą, skazany na ciągłe rozterki, żal, strach i poczucie winy. Ten, który go stworzył stał się jego towarzyszem, nauczycielem, ojcem i opiekunem. I tak oto rozpoczęło się dziwne i burzliwe życie nowonarodzonego wampira. Louis w przeciwieństwie do swego twórcy kierował się czysto ludzkimi uczuciami. Nie mógł pogodzić się z myślą o tym, czym i jaki jest. Przez cały film toczył wewnętrzną walkę z samym sobą. Życie wieczne oraz młodość bez końca stały się dla niego wielkim cierpieniem. Nie chciał odbierać ludziom życia, choć doskonale wiedział, iż tylko to może utrzymać go w pełni sił witalnych, a bez ich krwi zginie. Starał się przetrwać dzięki zabijaniu zwierząt, lecz to zupełnie mu nie pomagało. Wędrował wraz ze swym „ojcem” po innych krajach uciekając lub poszukując sobie podobnych istot. Aż pewnego dnia Lestat przywrócił do „życia” małą dziewczynkę, która uśmiercił Louis. Stała się ona wielką miłością i córką ich obu. Klaudia była bezlitosna i „zimna”. Doskonale odwzorowywała swego twórcę. Bardziej jednak przywiązana była do Louisa, który bezgranicznie ja miłował. Z czasem jej stosunek do Lestata zaczął gwałtownie zmieniać się. Zaczęła nienawidzić go za to, co jej uczynił oraz na co skazał. Wraz z Louisem postanowili zabić swego „ojca”. Spalone zwłoki wrzucili do bagna będąc pewnymi swego zwycięstwa. Loui miał jednak wyrzuty sumienia z powodu tego, co zrobił jednak kochał Klaudię i dla niej był gotów na to poświęcenie. Wtedy to nasz bohater poznał całe grono istot takich jak on. Znalazł teatr prowadzony przez wampiry, z podziemiami będącymi ich kryjówką i miejscem snu za dnia w drewnianych trumnach. Nocami prowadzili oni przedstawienia na scenie swego teatru. „Wampiry grające wampiry”. Louis znalazł wśród nich wyjątkowo bliską sobie istotę. Byli sobą zafascynowani. Doskonale rozumieli się i wzajemnie mogli wiele się od siebie nauczyć. Wtedy Klaudia widząc, iż traci jedyna bliską osobę zażądała od Louisa stworzenia jej towarzyszki. Ten, choć wiedział, iż nie powinien dał życie wieczne wybranej przez dziewczynę kobiecie. Wampiry z teatru dowiedziały się jednak, iż Louis i Klaudia zabili swego twórcę i postanowili wymierzyć im za to karę. Najgorszą zbrodnia było, bowiem zabicie kogoś z ich gatunku. Louis został zamurowany w trumnie a Klaudia i jej nowa opiekunka wystawione zostały na słońce. Przyjaciel Louisa z teatru nie pozwolił jednak na jego śmierć. Uwolnił go. Zrozpaczony i wściekły Louis nie mógł znieść tego, co stało się z Klaudią. Nocą wzniecił ogień wśród trumien i zabił niemal wszystkie wampiry w podziemiach. Była to jego zemsta za to, co uczynili. Przetrwał jedynie ten, który mu pomógł. Louis nie chciał jednak pozostać z nim. Dowiedział się, ze jego ojciec przeżył i podążył na spotkanie z nim. Lestat przez cały czas żywił się krwią zwierząt. Zmienił się i wyglądał okropnie. Nadal jednak chciał żyć dalej z swym poplecznikiem. Lecz on nie zgodził się. Mijały dziesiątki, setki lat. Nowe technologie pozwoliły wampirowi zobaczyć na ekranie wschód słońca… ten jedyny i wyjątkowy, którego wiedział ze już nigdy nie zobaczy własnymi oczami na jasnym, czystym niebie…
Louis skończył swoja opowieść i zostawił dziennikarza samego, z nagrana na taśmach rozmową. Ten bez zastanowienia wsiadł do samochodu i włączył taśmę. Nie usłyszał jednak nigdy jej końca, a jedynie słowa „dam Ci wybór, którego sam nie miałem” z ust Lestata.