|
Szanowni Scholandczycy!
Obecna kadencja Ministra Kultury zbliża się ku końcowi, należałoby więc podsumować aktualną działalność Ministerstwa Kultury. Najważniejszym wydarzeniem było niewątpliwie rozpisanie Miesiąca Sztuki Dramatycznej, dzięki któremu zmobilizowano licznych autorów w całej Scholandii. Wystawiono 5 sztuk dramatycznych, wśród których były również całkiem innowacyjne i ciekawe. Frekwencja na Premierach była znaczna (odwiedzali nas również gości z zagranicy), jedna ze sztuk została również wystawiona zagranicą (w Dreamlandzie). Wydarzenie to było również ciekawe, albowiem krótki okres (jeden miesiąc) oraz czas wakacyjny (od połowy sierpnia do połowy września) nie stanęły na przeszkodzie skutecznemu przeprowadzeniu Miesiąca Sztuki Dramatycznej. Oznacza to, że w Scholandii mamy znaczny potencjał twórczy, oznacza to również, że Scholandczycy chcą i potrafią tworzyć. Jest to na pewno bardzo pocieszające i być może jest podstawą do twierdzenia, że jednak nie dla wszystkich Scholandczyków kultura=sport. Niestety trzeba przyznać, że liczne nieobecności Pani Minister Kultury z przyczyn technicznych uniemożliwiły inne inicjatywy. Mamy więc nadzieję, że w następnej kadencji nowy Minister Kultury będzie miał o tyle dobra sytuację techniczną, że będzie w stanie zrealizować wszystkie swoje pomysły, czego też z całego serca życzy redakcja „Scholandra”
Wiktor Koliński
-----------------------------------------------------------------------------------------------
Muzeum Kultury Celtyckiej w Bergii
Od chwili uchwalenia nowej Ustawy Administracyjnej i połączenia prowincji historycznych dwójkami powstawała nieraz sytuacja, w której jedna z prowincji historycznych rozwijała się, natomiast inna była znacznie zaniedbana. Nie inaczej działa osie przez dłuższy czas w Prowincji Bergii i Elfidy. Kultura rozwijała się właściwie tylko w Elfidzie, natomiast o kulturze Bergii można było tylko przeczytać nieco wzmianek w wykładzie Prof. Gołowanowa pt. „Historia Bergii” oraz zobaczyć kilka zabytków, wprawdzie szczegółowo opisanych, lecz nielicznych. Obecnie jednak kierownictwo Prowincji Bergii i Elfidy w osobie PO Prefekta Mateusza Sikory we współpracy z Kierownikiem Instytutu Kultury Elfickiej Prof. Dr J. Gołowanowem podjęło decyzję o utworzeniu na terytorium Bergii Muzeum Kultury Celtyckiej ze względu na doskonałe zachowanie kilku typowych wiosek celtyckich, zagubionych wysoko w górach niedaleko zachodniej granicy Scholandii. Zwraca na siebie uwagę doskonałe (typowo celtyckie!) wykonanie strony głównej Muzeum
( http://republika.pl/muzeum_celtow/
), którą zawdzięczamy współpracy Pana Sikory i Pana Doriana Unnament. Pierwsza ekspozycja Muzeum – „Historia Celtów” i wszystkie inne teksty zostały napisane prze Prof. Gołowanowa, który też został kierownikiem Muzeum. Mamy nadzieję na dalsze ekspozycje, poświęcone kulturze Celtów – narodu, który odgrywał nieraz kluczową rolę w historii Scholandii.
Wiktor Koliński
-----------------------------------------------------------------------------------------------
Muzeum Kultury Rycerskiej
Od starożytności Scholia była sławna swoimi rycerzami, którzy utworzyli swoistą kulturę i wciąż pozostają wzorem dla obecnej elity szlacheckiej Scholandii. Liczne informacje o historii i kultury rycerstwa można było znaleźć w wykładzie Prof. Gołowanowa pt. „Historia rycerstwa w Scholii”. Obecnie jednak dzięki inicjatywie Prefekta Prowincji Darei i Scholii Szlachetnego Pana Barona Kerada Master we współpracy z Panią Kasią van Derjik (autorką tekstów), studentką Wydziału Historycznego KUS (promotor – Prof. Dr Jerzy Gołowanow), powstało Muzeum Kultury Rycerskiej w Scholopolis
( http://kerad-master.hbd.pl/mkr/
), nawiązujące do tradycji rycerskich w Scholii. Obecnie strona Muzeum zawiera kilka ekspozycji, związane z etosem rycerskim, fortyfikacjami, uzbrojeniem i historią rycerstwa scholijskiego. Wysoki poziom tych ciekawych ekspozycji pozwala sądzić, że Scholandczycy będą coraz lepiej rozumieli instytucję rycerstwa scholijskiego.
Wiktor Koliński
-----------------------------------------------------------------------------------------------
Jerzy Gołowanow
Dzieje rodu hrabiego Tanis
Legendarny już teraz dla większości Scholandczyków Sergiej Kanikov, hrabia Tanis był jednym ze współzałożycieli Królestwa Scholandii. Właśnie jego inicjatywie zawdzięczamy utworzenie Ministerstwa Infrastruktury (później MSWiA, a obecnie - MSWAiI), strony Ministerstwa oraz pierwszych inicjatyw, związanych z rozwojem administracji lokalnej i infrastruktury w Królestwie Scholandii. Hrabia Tanis odegrał również znaczną rolę w polityce – był jednym z założycieli Partii Ludzi Inteligentnych, MSZ w kilku kadencjach,
Marszałkiem Parlamentu oraz Premierem Rządu Królewskiego.
Przodkowie hrabiego Tanis według legendy pochodzili z Centralnej Scholii, gdzie posiadali niewielką posiadłość zwaną z germańska „Ritterstein” jako wolni wojownicy z rody Germanów, którzy w IX wieku całkowicie podbili tę krainę. Zgodnie z prawem Germanów po podboju 2/3 ziemi uprawnej przeszło w ręce zaborców, przy czym wolni wojownicy otrzymali ziemię wraz z uprawiającymi ją rolnikami. W kronikach Scholopolis zachował się zapis o przekazaniu Reinhardtowi von Ritterstein posiadłości na północy od Scholopolis.
Spokojne życie jednak nie pasowało do sposobu życia wojowników i Panowie z Ritterstein aktywnie włączali się w ekspansywną politykę królów Scholii centralnej. Kolejny zapis w kronikach wspomina „Pana z Ritterstein”, który poległ jako bohater w walce podczas wyprawy przeciwko Scholijczykom zachodnim.
Pierwszy hrabia Tanis był najbliższym dworzaninem Króla Radgara I, który na początku X w. rozpoczął działania, zmierzające do zjednoczenia Scholii w jeden organizm państwowy. W jednej z bitew na przedpolu Scholopolis młody jeszcze wtedy giermek królewski Bernard von Ritterstein zauważył, że wojsko Scholijczyków północnych przygotowało się do ataku na lewe skrzydło wojska królewskiego, ukrywając się za drzewami pobliskiego lasu. Nie zważając więc na niebezpieczeństwo stanął na widoku nieprzyjaciela i dźwiękiem trąbki sygnałowej ściągnął na niego wojska królewskie. Trąbka grała, aż odważny giermek został ciężko zraniony strzałą. Za ten wielki czyn Król Radgar I uhonorował Bernarda von Ritterstein tytułem hrabiego Tanis i uczynił go swoim doradcą.
Za czasów Radgara II hrabiowie Tanis byli mocno zaangażowani w walki na północy kraju, gdzie zmagania Deltyjczyków i Scholijczyków nie doprowadziły za panowania tego Króla do jakiegoś konkretnego rozstrzygnięcia. Radgar II nie potrafił zapewnić wystarczającego zaopatrzenia wojsku, którym dowodził hrabia Tanis i dlatego też sytuacja Scholijczyków była bardzo trudna w obliczu ciągłego zagrożenia napadami wojsk Delty. Właśnie wtedy po raz pierwszy hrabia Tanis po raz pierwszy wykorzystał swoje wyjątkowe zdolności dyplomatyczne. Bez względu na olbrzymią przewagę Deltyjczyków, wojsko Scholii potrafiło utrzymać wszystkie swoje zdobycze przede wszystkim dzięki wciąż przeciągającym się rozmowom pokojowym i kilkakrotnymi rozejmami. Hrabia Tanis zaangażował całe wojsko w budowanie prowizorycznych, lecz imponująco wyglądających twierdz, doskonale widocznych ze strony deltyjskiej. Rozmiary tych twierdz (zbudowanych w większości z cienkiego drewna) sugerowały posiadanie wielkich garnizonów, powstrzymywały Deltyjczyków od napadów oraz czyniły ich bardziej ustępliwymi w rozmowach pokojowych. Gra na zwłokę pozwoliła hrabiemu Tanis przetrzymać bunt możnowładców pod koniec panowania Radgara II, gdy cała północna Scholia była objęta buntem i doczekać się reform wojskowych Radgara III, który ostatecznie wysłał znaczne posiłki, które dobitnie pokazały Deltyjczykom, że ich próby ekspansji na południe będą miały fatalne dla nich skutki.
Król Radgar docenił niezwykłe zdolności dyplomatyczne hrabiego Tanis i powierzył mu kierowanie dyplomacja królewską. Za czasów Radgara VI hrabia Tanis zapewnił Scholii przyjaźń Inselii i Wolnych Miast Arden oraz zneutralizował Deltę Zachodnię. Dyplomatyczne talenty hrabiego Tanis pozwoliły Radgarowi VI na podbój pozostałej części współczesnej Scholandii poza Elfidą. Dobre stosunki z Inselią zaowocowały trwałą obecnością w wojsku scholijskim doradców – Rzymian z Inselii, co znacznie zwiększyło moc uderzeniową Scholijczyków. Wolne Miasta Arden, skuszone obietnicą eksploatacji Delty Wschodniej dostarczały Scholijczykom statki, dzięki którym Scholia zniszczyła niemal całkowicie niegdyś znaczną potęgę morską Delty.
Gdy do władzy w Scholii doszedł Król Abogard I, dyplomatyczne zdolności hrabiów Tanis, które były niejako „dziedziczone”, ale też nauczane, stały się konieczne do realizacji pokojowej polityki Króla. Stare i wciąż trwałe przyjacielskie kontakty hrabiego Tanis z możnowładcami Inselii i Wolnych Miast Arden były podstawą do skutecznych ruchów dyplomatycznych, które doprowadziły w końcu do zawarcia sojuszu zaczepno-obronnego oraz podpisania szeregu umów handlowych. O wiele więcej wysiłku wymagało zadanie nawiązania przyjacielskich stosunków z Deltą. Dopiero po latach wysiłków, za pośrednictwem polityki obietnic i tworzenia atmosfery zagrożenia, Amfiktionia Deltyjska zgodziła się na sojusz ze Scholią. Za te wielkie osiągnięcia hrabia Tanis został mianowany Kierownikiem Rady Królewskiej.
Od XIII wieku hrabiowie Tanis stale byli wśród najbliższych dworzan Króla Scholii, lojalni w jego konfliktach z Parlamentem i wspierający go w kierowaniu państwem.
|
