|
Szanowni Scholandczycy!
Kolejny „Scholander” po¶więcony jest bież±cym wydarzeniom, zwi±zanym z aktualnymi pracami Ministerstwa Kultury. Od pocz±tku aktualnej kadencji Ministerstwo Kultury wykonało kilka ważnych prac, o których chcieliby¶my powiadomić naszych czytelników. Dwa miesi±ce pracy mogłyby dać znacznie więcej, niestety znaczne trudno¶ci Ministra Kultury, zwi±zane z dostępem do sieci nie pozwoliły na równie wydajna pracę jak w poprzednim miesi±cu. Ważnym jednak wydarzeniem było wybudowanie systemowe budynku Ministerstwa Kultury oraz znalezienie nowej pracownicy, Marty Napiórkowskiej, która pracuje obecnie nad odnowieniem i aktualizacj± strony Ministerstwa Kultury we współpracy z Ministrem Kultury. Planowany wyjazd Ministra Kultury zapewne nie poprawi sytuacji, lecz możemy mieć nadzieję, że od czasu do czasu uda się co¶ zrobić dla kultury scholandzkiej. W takiej sytuacji zawsze dotkliwie daje we znaki brak współpracowników, zarówno w ramach „Scholandra”, jak też w Ministerstwie Kultury. Wszyscy zdolni, aktywni i chętni pomóc w rozwoju kultury scholandzkiej s± mile widziani pod adresem:
ariel.szual@wp.pl
Wiktor Koliński
Minister Kultury
-----------------------------------------------------------------------------------------------
Drugi Scholandzki Konkurs Poetycki
Po długim okresie opracowywania wyników udało się zakończyć Drugi Scholandzki Konkurs Poetycki, w którym wzięło udział dziesięciu scholandzkich literatów. W¶ród nich znalazły się dwa wiersze, zwi±zane tematycznie ze Scholandia (jeden z nich uzyskał pierwsz± nagrodę), co nas szczególnie cieszy. Zwycięzcy otrzymali znaczne nagrody (pula nagród stanowiła sume 440 arm), wszystkie wiersze zostały opublikowane w czasopi¶mie „Scholander”. Podobnie jak wcze¶niej, zwycięzców wyłoniono w wyniku głosowania mieszkańców Scholandii w ankiecie, zamieszczonej na stronach Biura Statystycznego „Lamstat”. Poziom wierszy był bardzo różny, widać jednak wyraĄn± tendencję, zgodnie z któr± konkursy poetyckie (obecnie ukończony był trzecim w kolejno¶ci) wzbudzaj± coraz większe zainteresowanie Scholandczyków, którzy zarówno chętnie uczestnicz±, jak też głosuj±.
-----------------------------------------------------------------------------------------------
Międzynarodowy Konkurs Graficzny
Międzynarodowy Konkurs Graficzny w ramach współpracy kulturalnej Królestwa Scholandii i Mandragoratu Wamdystanu został już ukończony. Wyniki Konkursu były długo opracowywane, ze względu na to, że zwycięzcę wyłaniało scholandzko-wandejskie jury. Jak to często bywa w międzynarodowych konkursach, konsultacje członków jury zajęły znaczny okres czasu, lecz obecnie wiemy, że główna nagrodę (100 arm) otrzymał Szlachetny Pan Baron Janusz Lis. Gratulujemy! Wyróżnienie natomiast otrzymał przedstawiciel Mandragoratu Wandystanu. Był to pierwszy w naszej historii przykład organizacji międzynarodowego konkursu graficznego i należy uznać, że zakończył się wielkim sukcesem. Poniżej przedstawiamy zwycięska pracę Pana Lisa, zatytułowan± „¬ródło Rzeki Scholia”:
-----------------------------------------------------------------------------------------------
Mitologia germańska – nowa ekspozycja w Muzeum Kultury Germańskiej
Znacznym wydarzeniem kulturalnym było powstanie nowej ekspozycji w Muzeum Kultury Germańskiej. Ekspozycja jest po¶więcona mitologii starożytnych Germanów oraz ich religii, która znacznie wpłynęła na kształt obecnej religijno¶ci Scholandii. Autorem ekspozycji był Dyrektor Muzeum Prof. Dr Jerzy Gołowanow we współpracy ze Szlachetnym Panem Baronem Keradem Masterem. Obecna ekspozycja zapewne jest jedynie kolejnym etapem w procesie rozbudowy Muzeum. Cieszy nas niezmiernie, że w Scholandii tak aktywnie rozwijaj± się muzea, zwi±zane z kultur± starożytna naszej wirtualnej ojczyzny. Jeszcze raz potwierdza to fakt, że naród bez znajomo¶ci własnej historii nie ma tez przyszło¶ci i Scholandczycy dobrze zdaj± sobie z tego sprawę.
-----------------------------------------------------------------------------------------------
Jerzy Gołowanow
Dzieje rodu baronów von Staufen
Pierwsze wzmianki o rodzie von Staufen pochodz± z Kronik Inselii, zgodnie z którymi w roku 1356 szlachcic von Staufen z Hamburgu został zatrudniony przez kupców hanzeatyckich w charakterze kondotiera (najemnego dowódcy) i wraz ze swoim oddziałem został skierowany do Inselii, aby zapewnić bezpieczeństwo miejscowym kupcom. Bardzo szybko ród von Staufen zyskał wielki wpływ na politykę Inselii ze względu na zdolno¶ci militarne jego przedstawicieli, a także z powodu bogactwa (aż do dnia dzisiejszego ród von Staufen posiada własno¶ć ziemsk± na terenie Inselii. Pod koniec XVI wieku wszystkim Inselijczykom znane było imię Friedrich von Staufen, był to bowiem sławny dowódca statków kaperskich, które nękały flotę Deltyjczyków, zagrażaj±cych w tamtych czasach handlowym interesom Inselii. Na długo zachowano w pamięci wyprawę kaprów inselijskich na północ Scholandii, w trakcie której spalono flotę Delty niedaleko Foros. Dowódc± był wła¶nie Friedrich von Staufen, zwany odt±d przez sprzymierzeńców i wrogów „Stauf-Raubvogel”, albowiem podobnie do drapieżnego ptaka niechybnie atakował i szybko wycofywał się z bogat± zdobycz±.
Dokonania kaprów inselijskich zwróciły na siebie uwagę państwa scholijskiego i gdy w roku 1655 Król Scholii Rainur II wypowiedział Amfiktionii Deltyjskiej wojnę, sprzymierzaj±c się z Inseli±, wła¶nie Karl von Staufen dowodził poł±czon± flot± Inselii i Scholii, odnosz±c szereg zwycięstw nad siłami morskimi Delty. Gdy w 1684 roku został zawarty pokój pomiędzy Scholi± i Delt±, Inselijczycy byli bardzo niezadowoleni strat± większej czę¶ci Arden, chociaż byli w obozie zwycięzców. Win± za niekorzystne warunki pokojowe obarczono syna Karla von Staufen, który nazywał się Walter von Staufen i kieruj±c flot± sprzymierzonych nawi±zał bliski kontakt z Królem Scholii Aberengarem II, w tajemnicy przysięgaj±c mu wierno¶ć. Oburzenie ludno¶ci Inselii było tak wielkie, że Walter von Staufen musiał uciekać do Scholii, zabieraj±c ze sob± większo¶ć statków inselijskich, albowiem zdołał przekonać marynarzy, że służba Scholii bardziej im się opłaci. Ze względu na tak wielkie zasługi dla państwa scholijskiego, Król Aberengar II nadał admirałowi von Staufen dziedziczny tytuł barona.
Od końca XVII wieku los rodu von Staufen był ¶ci¶le zwi±zany ze Scholi±. Potomkowie Waltera von Staufen byli dowódcami wojskowymi i bogatymi wła¶cicielami licznych posiadło¶ci ziemskich. W okresie buntów za czasów panowania Abogarda VII, Markus von Staufen pozostał wierny swojemu królowi i musiał wraz z nim i¶ć na wygnanie do Inselii. Inselijczycy jednak wci±ż nie mogli przebaczyć potomkom rodu von Staufen starej zdrady i cudem unikn±wszy skrytobójstwa, Markus von Staufen zdecydował, że w takiej sytuacji nie ma dla niego miejsca w państwach Scholandii. W roku 1700, wraz ze swoim dobytkiem, na który składały się również statki, baron von Staufen wywędrował do powstałego w roku 1656 Królestwa Elsynor w Dreamlandzie. Było to w tamtych czasach jedno z najpotężniejszych państw starożytnego Dreamlandu, szczególnie po ogłoszeniu w 1664 roku Unii Weblandu, obejmuj±cej całe terytorium Wielkiej Wanty. Jako do¶wiadczony dowódca baron von Staufen został zaangażowany w wojsku Unii w randze generała. Kilka pokoleń rodu von Staufen wiernie służyły Królom Weblandu, a szczególnie od roku 1786, gdy za czasów panowania króla Elsynora II Unia została napadnięta przez Furlandię. Baron von Staufen był jednym z najskuteczniejszych dowódców jazdy Weblandu i wła¶nie od tamtych czasów na jego herbie pojawia się podkowa, ¶wiadcz±ca o militarnych sukcesach baronów von Staufen. Gdy w 1838 roku syn Elsynora II zgin±ł z r±k najeĄdĄców, Johannes von Staufen zdecydował, że odt±d jest on już wolny od przysięgi, danej domowi Elsynorów i powrócił do Inselii. Gdy natomiast Król Scholii Adamast I werbował na Inselii najemników, Johannes von Staufen zaci±gn±ł się do wojska wraz ze swoim oddziałem. Trudna sytuacja militarna Scholii po klęsce pod Czarn± Gór± z r±k koalicji północno-zachodniej została znacznie polepszona ze względu na wykorzystanie wysokich walorów militarnych najemników inselijskich, w¶ród których największ± rolę w odparciu koalicji odegrał Johannes von Staufen, któremu potwierdzono jego tytuł barona i mianowano dowódc± jazdy Scholii.
Ostatni wiek istnienia państwa scholijskiego przyniósł rodowi von Staufen spokojn± egzystencję. Jednym ze znacznych wydarzeń było wybudowanie w roku 1865 pałacu w Elfidias, którego wspaniałe walory estetyczne możemy podziwiać aż do dnia dzisiejszego.
|
