Targum do Księgi Koheleta 5, 17

Hinne aszer-raiti ani tow aszer-jafe leechol-welisztot wilir'ot towa bechol-amalo szejja'amol tachat-haszszemesz mispar jamej-hajjaw aszer-natan-lo haelohim ki-hu chelqo

"Oto, to zobaczyłem ja dobre, które (jest) piękne: aby jeść i pić i aby oglądać dobrą (rzecz) w całym swoim utrudzeniu, którym (człowiek) się trudzi pod słońcem (według) liczby dni życia, które dał mu Bóg, albowiem to (jest) dział jego" (Koh 5, 17)

Widzieć coś dobrego w swojej pracy, jeść i pić w pokoju, przeżyć życie spokojnie, odejść bez żalu. Każdy z nas chciałby właśnie w ten sposób istnieć na tym świecie. Jakże często jednak nie potrafimy tego dokonać, jakże często się niepokoimy, walczymy za wątpliwe cele, dążymy do czegoś, co później okazuje się bezwartościowym. Kohelet zachęca nas do pokoju - całkowitego i pełnego. Podobnie też mówi Księga Psalmów w Ps 131,1:

Lo gawach libbi welo-ramu ejnaj welo-hillachti bigdolot uwnifla'ot mimmenni

"Nie wywyższa się serce moje i nie wznoszą się oczy moje i nie dążę do wielkich (rzeczy) i do zbyt cudownych dla mnie" 

Jaki ma sens rozmyślanie o rzeczach niebiańskich, skoro nie wiemy, co jest dla nas dobre, po co żyjemy, do czego dążymy. Każdy z nas ma własne potrzeby, które zaspokaja w ciągłym trudzie. Od nas jedynie zależy, czy potraktujemy nasze życie jako trwanie wypełnione ciężkimi obowiązkami i cierpieniem, czy też jako czas radości i szczęścia w pokoju serca. Kohelet wskazuje na to, że bez poznania samego siebie nie potrafimy tak naprawdę cieszyć się życiem. On sam wszystkiego doświadczył - bogactwa i przyjemności, ale też cierpienia i ubóstwa, wielkich czynów i codziennego trudu, szacunku i hańby, radości i smutku, mądrości i głupoty. Wszystkiego doświadczył, a jednak mówi, że dobrym w życiu człowieka jest pokój w jego codziennej pracy, doświadczenie małych radości i przyjemności, pogoda ducha i wytrwałość. "To jest dział jego" - mówi Kohelet o każdym z nas. Do nas należy ten czas, który otrzymaliśmy tylko jeden raz. Nigdy nie powtórzy się życie, którego teraz doświadczamy. A więc warto przeżywać każdą chwilę w pełni, nie oczekiwać ciągle przyszłych dóbr i nie rozpamiętywać przeszłe. Żyjemy tu i teraz, teraz pracujemy, pijemy i jemy! Teraz doświadczamy najpiękniejszej chwili naszego życia! Każda następna będzie inna, każdy człowiek przeżywa ją inaczej, nikt nie może nam powiedzieć, jak mamy żyć - to jest zadanie dla nas.

Pokój serca można zdobyć drogą obserwacji samego siebie w różnych sytuacjach, tak jak uczynił to Kohelet. On dogłębnie zbadał życie i doszedł do zaskakujących wniosków, że nie w wielkich czynach, powodujących szacunek i uznanie innych tkwi cel życia, lecz jedynie w życiu na co dzień, życiu w pokoju i radości.

Sziwwiti wedomamti nafszi kegamul 'alej 'immo kagamul 'alaj nafszi

"Uspokoiłem i ucieszyłem istotę moją, (tak) jak niemowlę przy matce jego, jak niemowlę (jest) [przy mnie] istota moja" (Ps 131,2)