Realna tradycja językowa

[Marcel Hans]

Słuchajcie ostatnio pisałem o języku trizondalskim był on zawsze martwy, ale nigdy nie w 100%. Otóż po powstaniu podstawowych słówek wielu Trizondalczyków zaczęło używać powitań i pożegnań w realnych rozmowach, przez komunikator gadu-gadu, na czatach oraz w e-mailach. Furorę zrobiło słowo Lofens - żegnaj, które zaczęli używać niemal wszyscy. Bardzo podobało mi się jak ktoś nie z Trizondalu dziwił się z powodu takiego pożegnania. Z czasem ludzie się przyzwyczaili. To była takie miłe zaznaczenie pewnej odrębności. Może znowu powinniśmy tego używać?

[Juice Carton]

Ciągle jakieś dziwne pomysły...


Lofans Hans

[Marcel Hans]

Tak było realnie

Mógłbym się obrazić ale wiesz co nie Euskadź mi tu

[Juice Carton]

Mógłbym się obrazić

Za co? Za Lofans Hans? To przez ten scalviński akcent

[Marcel Hans]

No właśnie za wymowę! Weź posłuchaj mieszkańców Meridy

[Onufry von Pohner]

Wyróżniało to nas i nie trzeba się było uczyć całego języka. Przez co łatwiej można było wpaść komuś w pamięć.

[Marcel Hans]

Chodziło o dwa słowa Ale to było fajnie poczuć taką więź

[Cysosz Zenek]

Mocium Panie może to dziwnie wyglądać z zewnątrz, ale kilka zwrotów można używać dla kolorytu o ile się powszechnie przyjmą.

[Jan Dmowski y Potocki]

Mocium Panie czasami mówi do mnie babcia, z którą mieszkam

[Onufry von Pohner]

Do mnie babcia mówi, Panie Prezydencie :d