Za dwa dni rozpoczną się wybory do Izby Narodów, wybory na całkiem nowych zasadach i wybory bardzo istotne dla Rzeczpospolitej. W prawdzie Izba Narodów nie jest tak istotna jak Rząd i stanowisko Prezydenta jednak daje szerokie możliwości dla zwycięzców. Zanim jeszcze zostaną oddane pierwsze głosy zastanówmy się: dokąd zmierzamy my, a dokąd zmierza Rzeczpospolita? Nie są to pytania filozoficzne, a dość istotne dla podjęcie decyzji przy urnie, ale także przy wdrażaniu reform. Chciałbym w tym artykule moimi oczami przedstawić wizję poszczególnych grup obywateli na państwo i jego rozwój. Pozwolę sobie oczywiście wrzucić kilka osób do wspólnych worków, jednak inaczej nie potrafiłbym tego zrobić.
Pierwszą wizją i właściwie najnowszą w Rzeczpospolitej jest wizja państwa scentralizowanego, konserwatywnego. Trzeba bowiem wiedzieć, że 45% obywateli przejawia poglądy konserwatywne. Nie przeprowadziłem oczywiście żadnego wywiadu z konserwatystami, ale będę opierał się na tym co zrobili i na tym co mają w planach robić. Kto reprezentuje tą wizję: Michał Staropodlaski oraz Karolina Sobieszek. Zacznę od Pani Sobieszek. Zasiadała chyba we wszystkich kadencjach Izby Narodów. Jest przeciwnikiem jakichkolwiek drastycznych reform, jak chociażby mała reforma kolegialności samorządu w Powiecie Triland. Nie popiera ona takich rozwiązań, bo jak sama mówi:
Jeśli nie potrafimy zapewnić dobrej aktywności w centrali, to co dopiero mówić o samorządach…
Najpewniej zapomniała, że w przypadku RSiT mowa ciągle o jednym miejscu publicznym… Przejdźmy do Staropodlaskiego. Jest on założycielem Bloku Demokratyczno-Konserwatywnego. Blok ten opowiada się przeciw liberalizmowi, ale też przeciw socjalizmowi. Ogólnie Michał nastawiony jest na powrót do starych nazw i struktur rodem z Rzeczpospolitej Sclavińskiej i Księstwa Trizondalu uważając, że na tradycji opierać należy wszystko.
Jak więc będzie wyglądać państwo konserwatystów wg. nas? Przede wszystkim będzie państwem, gdzie jednostka będzie miała władzę nad grupą osób. A więc jeśli nie będzie Prezydenta znowu mogłoby dojść do kryzysu. Pewne jest też oparcie wszystkiego o stare struktury urzędnicze i kadrowe. Nie wyobrażam sobie państwa konserwatystów bez zmiany nazwy parlamentu (która wymaga zmiany konstytucji).
Druga wizja to wizja państwa liberalnego w etapie II. Dlaczego w etapie drugim? Bo etap pierwszy przeżywamy od chwili wyboru Jana Potockiego na Prezydenta. Sądzę, że Marcin Komosiński oraz Krzysztof Poland będą chcieli jakby odrodzenia liberalizmu w znacznie lepszym wykonaniu, jednak ze starą kadrą, bo nowej nie widać. Zacznijmy od drugiego kandydata. Krzysztof Poland wykazał się aktywnością w sferze kultury Nowego Kotwicza. Prowadzi on nawet własną gazetę i radio. W sprawach polityki jest niewyraźnym liberałem. Z jednej strony popiera ogólny zarys czegoś, a z drugiej projekt łamiący założenia tego co popiera. Właściwie można śmiało powiedzieć, że dla Krzysztofa słowo “socjalizm” oznacza zło wcielone, chociaż nigdy nie odniósł się merytorycznie do jakichkolwiek argumentów przeciwników.
Marcin Komosiński jest obecnie ministrem skarbu i administracji. Jest to chyba najtwardszy liberał ze wszystkich liberałów, który jednak kruszy się…. Zdarzały się już wypowiedzi, gdzie Komosiński zgadzał się z krytyką co do nieudolności władzy wykonawczej. Tym razem jednak Przedstawiciel Komosiński ma zamiar zająć się sportem (nie wiadomo jednak co w tej sprawie może IN).
Jak będzie wyglądało państwo liberałów? Najpewniej tak jak teraz, tylko lekko zmodernizowane. Liberałowie nastawią się na wolność jednostki i wolność od v-państwa, a więc nasze państwo będzie administrowane może i sprawnie, ale tylko administrowane. Oczywiście nie wykluczam, iż mogłyby w takim państwie zapaść decyzje o cofnięciu reform nieliberalnych, a będących socjalnymi, jednak to dalej będzie jedynie administrowanie, a nie rządzenie.
Wizja trzecia to wizja państwa socjalnego. Reprezentować ją mają Marcel Hans oraz Karton Soku – sprawdzony już duet w Izbie Narodów. O ile w przypadku liberałów będą oni zapewne zmienić drobne rzeczy w istniejącym dziś państwie liberalnym, to Socjaliście odwołują się do Prezydentury Hansa i będą chcieli wprowadzić na powrót zasady i struktury wówczas istniejące i świetnie się sprawdzające. Zacznijmy jednak od drugiego kandydata znowu. Karton Soku to doświadczony polityk, który był już Ministrem Skarbu i Administracji. Dał się poznać przede wszystkim jako obrońca słowa we wszystkich aspektach (chodzi o sprawę cenzury przekleństw głównie). Hans był już Prezydentem Rzeczpospolitej i stawia na reformy społeczno-administracyjne w celu przywrócenia porządku panującego za jego prezydentury, tym razem jednak za pomocą władzy ustawodawczej.
Jak będzie wyglądało państwo socjalne? Przede wszystkim pomoc ze strony każdego urzędu i nastawienie się na sprawowanie pieczy nad nowymi mieszkańcami, oczywiście do pewnego momentu. Znaczne ułatwienia co do prawa i różnych wniosków. Nowe hasło państwa socjalnego, o którym nikt nie myślał za Prezydenta Hansa to hasło kolegialności administracji. Dodatkowo dochodzą jeszcze sprawy Czynnika Pracy i poziomów pracy.
Pozostał jeszcze jeden kandydat, kandydat niezależny: Zenek Cysosz, który jest wolnym elektronem w polityce Rzeczpospolitej Sclavinii i Trizondalu. To on stworzył ordynację wg. której już za dwa dni oddamy tylko jeden głos. Trudno nam coś więcej powiedzieć o jego wizji na państwo.Mamy jeszcze Adriana Jasińskiego, ale o tym nie wiadomo nam już zupełnie nic.
Jak więc widać scena polityczna Rzeczpospolitej oferuje wyborcy masę różnych opcji wyboru. Należy się tylko zastanowić co będzie najlepsze dla Rzeczpospolitej: nowy model państwa konserwatywnego, obecne państwo liberalne, czy państwo socjalne widziane już za kadencji Prezydenta Hansa? Jednak w tym wszystkich najważniejsza będzie frekwencja, chociaż i tak ona nie odpowiada stanowi realnemu, to pokaże gdzie wyborcy mają programy polityków…
)
