Zjednoczmy się narody
w duchu bratniej zgody.
Niechaj skończą się anatgonizmy
i wspólnotą naszą wielką
tworząc polityki pluralizmy
bądźmy wypełniająca się rzeką.
W imię Trizondalu, Sclavinii i Pieciopolski.
W imię historii, tradycji i kultury.
W imię przeszłych, teraźniejszych i przyszłych lat.
Rozwińmy sztandary Jedynej Rzeczpospolitej
z trojga Narodów koroną spowitej.
[Myślą autora, która przewodziła pisaniu tego wiersza, była nadzieja że wzbudzi on powszechne uczucia narodwego patriotyzmu i potrzeby głębszego duchowego zjednoczenia]




