Dodatek Sclavińcko - Trizondalski.

[Marcel Hans]

Tyś jest cały taka gwara
Hmm no i kropki się nie daje w temacie

[Adrian Trydencki]

Ja myślałem że to umyślne, ot taka gwara.

To jest precedens i futuryzm i tak zostanie!

[Adrian Trydencki]

TEKST FABULARYZOWANY!

Tak, to ja znowu ja. Wiem, że wszędzie znacie moją twarz, moje ruchy i poczynania, jednak opowiem wam moją historię od początku:
Było to dawno, dawno nie pamiętają tego nawet najstarsi Rotryjczycy, urodziłem się we wspaniałej i kochającej rodzinie, króra całe życie żyła w dostatku i szczęściu. Rosłem, jak na drożdżach pólkając to coraz większe porcje batonów francuskich i masła orzechowego, moje usta mieliły je bez ustanku. Uwielbiałem te poranne czyność, wszytsko popijałem szklaną ciepłego mleko 3,2 %, było ono zawsze pasteryzowane i sterylnie gotowane.
Potem często wychodziłem do szkoły, by siedząc w pierwszej ławie, wykoanej z litego orzecha i pomalowanej lakierem, który przyprawiał mnie o mdłości, wykonywać ćwiczenia na szóstkę ze słonecznikiem lub słoneczkiem. Edukacja zawsze była moją mocną stroną, wyjawiało się to moich wytwornych słowach: "Kurwa" oraz wyszukanego "Ja pier-dolę". Poznałem również psychologiczne metody walczenia z wrogiem, które polegały na nieustannym krzyczniu i obwinaniu innych oraz mówieniu z dykcją Owidiusza: "Twoje zdanie mnie nie obchodzi". Ukończyłem Hogłart z pięcioma wyróżnieniami, najbardziej jestem dumny z wyróżnienia w dziedzinie "Zakryj oczy, a ja zniknę". Sztukę tę opanowałem do perfekcji, pokazałem to niedawno, jest tylko jeden mankament, że czasem szybko pojawiam się znowu.
Pewnego dnia, kiedy słońce paliło ulice żarem szedłem do domu, jak zwykle, a zza krzaka wyskoczył Ash i złapał mnie w pokeball. Przykre.

[Henrikas Daktaras]

No, nawet zrozumialem, o co chodzi

[Marcel Hans]

Ładny

[Tomasz Czunkiewicz]

Satoshi nie złapał, a uwolnił Cię. Złapanie było na początku lutego.

[Adrian Trydencki]

Siedzę sam na parapecie i wzdycham do szklanych domów,
Z oknem mrok przytula szybę i głaszcze ją namiętnie,
Gwiazdozbiory szybko się zmieniają

I czekam nadal na tego gwiezdengo i szybkonogiego jednorżca,
Czy naprawdę on jest tylko mitem?

[Marcel Hans]

Na fladze wisi... Mam nadzieję, że nie mitem!

No apropo ładnie, że używasz nazwy "szklane domy" Uwielbiam ją, nie wiem czemu, ale brzmi dumnie i dostojnie. Chociaż to teraz błąd stylistyczny (nazwy nie podam, ale w skrócie chodzi o to, że krótsze rzeczy zastępujemy ich opisami) to na prawdę podoba mi się taka poezja z takimi określeniami.

[Adrian Trydencki]

Nienawidzę szkalnych domów, bo kojarzą mi się z powieścią Żeromskiego 'Ludzie bezdomni'

[Marcel Hans]

Określenia takiego czy wieżowców? A ja kocham te nowopolskie określenia Tak się Adrian kształtował język