Czy to tu?

[Adrian Trydencki]

http://statekm.wordpress.com/2010/01/21/czy-to-tu/

Odstawiłem talerz z resztami płatków na stół. Wyszedłem z kuchni na korytarz. Teraz albo nigdy więcej i nigdzie. Po cichutku, na paluszkach podbiegłem pod drzwi. Uchyliłem je i zapytałem:

- Co robicie?

- Nic, chlejemy.

- Okej, idę stąd.

Podbiegłem pod drugie drzwi, koloru żółci i różu.

- Co robicie?

- Nie musimy nic robić, jesteśmy cudni.

- Okej, idę dalej.

Drzwi koloru zielono-biało-czarnego.

- Co robicie?

- Wszystko.

- Okej, papa.

Kolejne wrota, ale koloru żółtego z klamką w kształcie delfinów.

- Hej, co robicie?

- Wiesz doskonale co robimy, ale nie będziemy Cię zmuszać, żebyś to też robił.

- Wiem, dobrze, że jesteście. Idę chyba dalej.

Kolejne drzwiczki niebiesko – czerwone.

- Co robicie?

- A co chciałbyś robić?

Uchyliłem drzwi bardziej, a ogrom ścian i ich kolory mnie oślepiły, przy stołach, na ławach i sofach siedzieli roześmiani ludzie i zachęcająco machali rękoma. Może to tutaj, a może nie. To będą już moje trzecie drzwi w życiu, może jest ich za wiele. A może czas zrzucić z siebie brudne ubrania i wejść do przejrzystego świata w czystym ubraniu, a może będzie to zbyt trudne?

- Chyba dobrze robisz – znów pojawił się Pan H.

- Dawno Cię nie widziałem, ale zawsze mi pomagałeś, teraz też potrzebuję twojej pomocy.

[Jan Dmowski y Potocki]

Nie zastanawiaj się dłużej

[Marcel Hans]

Bracie weź, że wchodź! Pomogę Ci!

[Tomasz Czunkiewicz]

Jak już napisałeś, wołam rękoma - come in, mate!

[Adrian Trydencki]

No to ja też pomacham <macha>

[Jan Dmowski y Potocki]

Łelkam tu