Dyskusja o szlachectwie w RSiT

[Michal]

Szlachta to grupa specyficzna, aczkolwiek w Księstwie bardzo powszechna. Jako grupa określana razem nie odgrywa obecnie żadnej roli, jednak jeżeli chodzi o jednostki, to szlachcice są elitą kraju. Bo niewielu jest tak naprawdę znaczących urzędników bez tytułu szlacheckiego.

Problem tkwi w tym, że szlachta jako stan nie jest uporządkowana. Oczywiście ma swoją hierarchię i trybunał, jednak nie można jasno określić priorytetów szlachcica i roli stanu utytułowanego w społeczeństwie.
O ile w RSiT, które jest państwem całkowicie demokratycznym trudno mówić o jakiejkolwiek roli szlachty, to jeżeli spojrzymy na Księstwo, arystokracja, czyli wyższy stopień szlachectwa posiada swoją odrębną Izbę, o całkiem przyzwoitych kompetencjach.

ZSiAR pragnie stworzyć w Rzeczypospolitej nie tyle organ co procedurę wdrożenia świadomości szlacheckiej w społeczeństwie. Chcemy szerzej ukazać problemy szlachty i jej "stabilizacyjną i pomocniczą rolę" w społeczeństwie.
Szlachta to przede wszystkim ludzie doświadczeni , którym nie brakuje rozsądku.

chociaż zdarzają się wyjatki

[Sobieszek]

Głównym problemem szlachty teraz jest zbyt duża ilość osób w niej, co też prowadzi do dewaluacji grupy jako takiej... Ale mniejsza o to; na przykład w RSiT szlachta jest na równi ze społeczeństwem, bo zwyczajnie jest nas za mało. Inaczej jest w KS, gdzie aktywnych okresowo jest ~60 mieszkańców. :-)

[Cysosz Zenek]

To nie szlachty jest za dużo, tylko za mało szaraków.

[Willam Young]

pewnie, że możemy wszystkim aktywnym dać tytuł szlachecki, i zastąpić obywatelstwo szlachectwem. Upodobnimy sie przy tym do Sarmacji. Możemy nawet wprowadzić historyczny podział na klasy szlachty (np. magnateria, szlachta średnia, gołota itd.) Ale wydaje mi sie, że tytuł szlachecki w Sarmacji to raczej dla szpanu jest (doprawdy ciekawy sposób na dowartościowanie się).

[Marcel Hans]

Dlaczego tak jest? Bo brakuje w Księstwie Sarmacji czegoś pomiędzy obywatelstwem, a szlachectwem. Albo inaczej, czegoś w randze szlachectwa, ale z innymi przywilejami dla innych grup docelowych.

[Sobieszek]

Ależ nie, przecież są odznaczenia! To też forma nagrody za pracę... Podczas ostatnich sarmackich nobilitacji sporo ich zostało wydanych, także nie jest to rzadko używana forma wynagrodzenia za pracę, a pozwala skutecznie podwyższyć wartość tytułu szlacheckiego i obywatelstwa sarmackiego.

[Marcel Hans]

Chętnie bym powiedział co mi się ciśnie na usta, ale nie powiem bo zaraz mnie spotkają represje. Uważam, że odznaczenia nie spełniają swojej wartości. Odznaczenie jest mniej warte. Moim zdaniem powinno się wprowadzić dwa stopnie:
- odpowiedni tytuł za pracę
- odpowiednia gama tytułów szlacheckich za pracę w imię bycia Sarmatą. Moim zdaniem, powinno się dawać tytuły szlacheckie tylko Sarmatom, którzy deklarują się za takich. Ja nim nie jestem co pokazuje, że to co mówię to nie puste hasło.

[Michal]

kwestia sarmackości jest dosyć sporna...
sam również siebie do końca nie określę Sarmatą, jednak jeżeli jest szlachectwo, to można coś ciekawego z tym zrobić, tym samym nie wyrzekając się ideałów w moim przypadku sclavinskich.

Wielu może zarzucić mi zsarmatyzowanie się. Że się do Księcia podlizuję, itp. Możecie sobie myśleć co chcecie. Ja tam swoje wiem. Posłuszeństwo wobec władzy Księcia jest poniekąd obowiązkiem, a podpisując Traktat o Inkorporacji przypieczętowaliśmy tym samym swoją wierność, i tak przecież zaprzysiężoną.

A jeżeli ja przysięgam, to staram sie w tym wytrwać.

[Marcel Hans]

Moim zdaniem tytuł powinien należeć się tylko Sarmacie, ew. komuś BARDZO zasłużonemu. Wiadomo, że trudno uznać, kto Sarmatą jest, ale myślę, że odpowiednie oświadczenie dopełniłoby sprawy.

Wielu może zarzucić mi zsarmatyzowanie się. Że się do Księcia podlizuję, itp. Możecie sobie myśleć co chcecie. Ja tam swoje wiem. Posłuszeństwo wobec władzy Księcia jest poniekąd obowiązkiem, a podpisując Traktat o Inkorporacji przypieczętowaliśmy tym samym swoją wierność, i tak przecież zaprzysiężoną.

Znanie Księcia to zsarmatyzowanie? Ja znam Księcia, często z nim rozmawiam i on wie, że nieraz mam stosunek krytyczny do zachowań Sarmatów. On także wie, że nie czuję się Sarmatą z krwi i kości. Jednak mimo to liczy się z moim zdaniem, tak samo jak Wy. Natomiast nikt się nie inkorporował. Akt unii

[Cysosz Zenek]

Nie należy zapominać, że szlachta to też różne poziomy, są diukowie, baroneci, tak więc widać wtedy wyraźnie, kto jakim Sarmatą jest.