"Pewnej nocy, w zamierzchłych czasach, w skalistej dolinie, grupa ludzi rozpaliła ognisko, by się ogrzać i snuć opowieści. Nagle ktoś wpadł na pomysł, aby wstać i cieniem zilustrować słowa. Blask płomieni sprawiał, że na skałach pojawiały się sylwetki nadnaturalnej wielkości. Zachwyceni ludzie rozpoznawali bohaterów opowieści: silnego i słabego, oprawcę i ofiarę, boga i śmiertelnika."
W naszych czasach światła reflektorów zastąpiły ognisko, a maszyneria teatralna pojawiła się w miejsce kamiennych ścian. 27 kwietnia 2009 r. nastąpiło uroczyste otwarcie Teatru im Emila Potockiego w Nowym Kotwiczu przy Placu Teatralnym 1.
Budynek teatru
Budowa nowego teatru:
- trwała 18 miesięcy
- zużyto 238 ton stali, ponad 9 tys. m3 betonu
Najważniejsze dane dotyczące siedziby:
główna sala – 450 miejsc (ok. 400 m2 powierzchni)
loże - 3 piętra po 5 lóż
główna widownia ma 350 czerwonych foteli w 15 rzędach oraz drugi poziom ze 100 fotelami
scena – ok. 350 m2, z czego 100 m2 widoczne dla widowni
komin sceniczny – strop na wys. 15 m
sala kameralna – powierzchnia 150 m2, pięćdziesięcioosobowa widownia
foyer (hall główny) – ok. 200 m2 powierzchni (znajdują się w nim wejścia do sali głównej i kameralnej, szatnia, barek, zaplecze sanitarne)
dwie sale edukacyjne po ok. 90 m2 każda (dla grup 30-osobowych)
powierzchnia całkowita – ok. 3500 m2
powierzchnia użytkowa – ok. 3000 m2
Foyer
Neobarokowy gmach został wzniesiony na rzucie podkowy wg projektu Filipa Bruneteckiego.
Rzeźby tympanonu nad klasycystycznym frontem wykonali Stanisław Anioł Buonarrotti oraz Xawery Daniokowski. Widownia, foyer i westybul są dziełem sarmackiej firmy "W-Gorącej-Wodzie Company". Umieszczono tu popiersia znaczących osobistości (Guedesa de Limy, Mateusza von Lichtenstein-Iontza, Avrila Levengothona i innych). Malowidło na stropie widowni wykonał sarmacki malarz Andrzej Warchoł.
Główna scena
Budynek został dostosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych i wyposażony w nowe, elektrycznie sterowane wyposażenie. Na parterze znajdują się przylegające do siebie pracownie: stolarska, ślusarska, lalkarska; na pierwszym piętrze teatru: biura, trzy pokoje gościnne, a także mała sala konferencyjna.
