Rzeczpospolita Sclavińska

[Wieniawa]

W nawiasach podano lata panowania

Dynastia Świętowidów

Czebotar I Brodaty 1255-132? (1313-132?)
Bolesław I Prawy ?-1364 (132?-1364); przyjął chrzest
Bolesław II Lwie Serce 1353-1401 (1364-1401); wygrał bitwę pod Akomoną w walce z Konkwisdoratem Sedonii (1399)

Dynastia Wagendów

KRÓLOWIE
Godwin I Pobożny 1383-1429 (1401-1429); wybudował Katedrę w Nowym Wilnie, które uczynił stolicą
Godwin II Wielki 1409-1470 (1429-1470); jeden z najwybitniejszych władców Sclavinii, wybudował ponad 40 zamków i obmurował 121 grodów,
Godwin III Oczytany 1448-1501 (1470-1501); wybitny uczony, wybudował uniwersytet w Nowym Wilniei kilka akademii w mniejszych miastach
Ludwik I Katolicki 1476-1529 (1501-1529); rozpoczął erę rozkwitu handlu morskiego ze Sclavinią rozbudowując istniejące porty i budując nowe
Ludwik II 1500-1580 (1529-1560); nie wyróżniał się niczym szczególnym
Emil I Zdobywca (1550-1612); podbił całą wyspę Sclavińską
Bolesław III Mądry 1589-1640 (1612-1640); rozbudował Uniwersytet w Nowym Wilnie, i wybudował w nim jedną z największych fortec na świecie
Wojciech I 1620-1648 (1640-1648); zrzucony z tronu przez brata Ulryka a następnie wygnany
Ulryk I Długonogi 1624-1659 (1648-1659); niczym się nie wyróżniał
Ulryk II Pamiętny 1645-1700 (1659-1700); rozbudował kilka fortec i zmodernizował wojsko
Emil II 1681-1755 (1700-1755); niczym się nie wyróżniał

CESARZE
Emil III 1721-1789 (1755-1789); wybudował pałac w Nowym Wilnie (jego wielkość porównywalna jest z wielkościa Wersalu) i ogłosił się Cesarzem
Wojciech II 1760-1819 (1789-1819); bardzo zmodernizował wojsko
Henryk I 1801-1859 (1819-1859); powiększył uniwersytet w Nowym Wilnie i wybudował uniwersytet w Grynbergu
Henryk II 1831-1889 (1859-1889); utworzył Cesarską Akademię Oficerską w Bundesece
Stanisław I 1861-1891 (1889-1891); rozpoczął budowę portu w Hengardzie, rozwinął prasę
Michał I 1864-1903 (1891-1903); bardzo rozbudował marynarkę wojenną
Michał II 1888-1911 (1903-1929); za jego rządów wybuchła wielka rewolucja, w wyniku której Sclavinia stała się republiką, Cesarz Michał został wygnany

[Gamaliel]

Jezus Maria, sami Wielcy, Pobożni i Mądrzy....A gdzie Karol Młot, Henryk Brodaty czy Pepin Mały?

Tu masz ciekawy zbiór

http://haggard.w.interia.pl/przydomki.html

[Wieniawa]

Wielkie dzięki. Może do nas dołączysz?

[Gamaliel]

Może i dołączę, jako stary erpegowiec mam troszke wprawy w wymyślaniu historii. Ale narazie czas nie pozwala.

[Iontz]

[Gamaliel]

Świat Mroku (wilkołak, wampir) około 5 lat ciągle czyli cała noc raz w tygodniu, trochę w maga, alternity (systemy nie ukazały się w polsce), sporo w systemy autorski które sami stworzyliśmy - najczesciej fantasy, troszkę w kult, od jakiś 3-4 lat nieprzerwanie w neuroshimę - aktualnie mój ulubiony system. Nie licze oczywiście sporadycznych prób z innymi systemami, jak np. warhammer. Ogólnie gram nieprzerwanie chyba 12 albo 13 rok.

[Sigrun]

Cytat:

Charakterystyka i historia Wladimira I Walina, oraz ”Legenda o Władimirze Eldoratdzkim” Wladimir I Walin – syn Krzysztofa Walina i Urszuli Olianówny, zwany też Władimirem Eldoratdzkim, legendarny wódz i założyciel miasta Eldorat „Wszyscy jesteśmy bestiami – bestiami strasznymi, bestiami władczymi, bestiami rasistowskimi, ale… jesteśmy bestiami konsekwentnymi i inteligentnymi. To odróżnia nas od zwierząt. Trochę.” – Wladimir I Walin, znany też jako Władimi Eldoratdzki Krzysztof Walin był syn Dębowara, pierwszego znanego wodza Karkniw – miasta u podnóży gór na północy, stolicy krótkotrwałego Hrabstwa Walińskiego. To on właśnie postawił w swym grodzie pierwsze sklepy, wybudował zamek i ogrodził miasto murami. To z jego czasów pochodzą tak świetne zabytki sakralne jak Krąg Słońca (miejsce pogańskiego kultu słońca) czy Pałac na Wzgórzu (rezydencja żony władcy, zbudowana z marmuru). Jednak jego władza nie była pełna. Jego niewielkie wojsko władało tylko okręgiem o promieniu kilkunastu kilometrów wokół miasta. Dlatego też Krzysztof zaaranżował swe małżeństwo z Uruszlą Olianówną – córką Oliana z Grot, kowala, wodza społeczności górników na wschodzie. Dzięki temu młode państwo rozciągnęło się i uzyskało stały dopływ minerałów i ludzi, plemię Oliana było, bowiem liczne i prężne. Jednak czas pokoju nie trwał długo. W potężnych dolinach i kniejach gór, do których przytulony był Karkniw, rozwineło się barbarzyńskie państwo plemienne. Wodzem i despotą był tam Ivarr Wywidrzew, dziki olbrzym o niemałym sprycie. Podbił on i związał unią personalną kilkanaście plemion górali. Nie myślał jednak z początku o podboju południa. Jego państwo niedługo jednak zaczęło dusić się ekonomicznie – znikł podtrzymujący gospodarkę handel między plemionami, towary nie były rozprowadzane, grzęzły w państwie, które po woli zaczęło zataczać błędne koło. Ivarr nie mógł ruszyć na północ, ku jeszcze wyższym szczytom, ani na wschód lub zachód – ku stromym klifom opadającym do spienionego oceanu. Powziął więc ekspansję na południe. Jednak nie tylko z północy napierali wrogowie. Na zachodzie zaczęli cumować korsarze – piraci, grabiący wszystko, co tylko wpadnie im w ręce. Plądrowali pola uprawne i raz podeszli aż do stolicy, skąd zostali jednak odepchnięci przez władcę. Kraj był otoczony właściwie z każdej strony, zaczęło brakować zboża i żywności, nikomu nie potrzebne hałdy żelaza wypełniały skarbiec państwa, które straciło swych kupców wśród plemion północy. Zaczynał się kryzys. Wtedy to syn Krzysztofa – Wladimir – stwierdził, że nie można bezczynnie siedzieć i ciągle zacieśniać front. Bez pytania ojca o zgodę, w pewną letnią noc, wyjechał z miasta z pokaźną ciżbą ludzi, kierując swe spojrzenie na niezbadane południe. Nikt nie wie, ilu ludzi ze sobą zabrał – rozważania mówią jedynie o drużynie, czy nawet o całej populacji (ta opcja wygasła, gdy archeologowie znaleźli w mieście kroniki opisujące dzieje zmagań nawet do piętnastu lat po wyjeźdźcie Wladimira; mówią między innymi o śmierci Krzysztofa i objęciu rządów przez jego żonę). Po wyjeźdź grupa księcia od razu skierowała się na południowy-wschód, gdzie wniknęła po jakimś czasie w wielkim lesie, który w tamtych czasach odejmował prawie cały zachodni brzeg. Tam też historia grupy na jakiś czas się urywa i wiąże znowu po wyjście z potężnej puszczy, na kilkanaście kilometrów na północ od Zatoki Eldoratdzkiej. Z kronik wiemy też, że w czasie przechodzenia przez las Wladimir budował tymczasowe wioski postojowe – do dziś zachowała się jedna, przy południowym krańcu lasu – Odpoczynek Księcia, przez który przebiega Szlak Wladimira. Jest to ośrodek turystyczny w tamtym rejonie. Kiedy po kolejnych tygodniach grupa w końcu osiągnęła morze, wybuchły rozruchy. Część ludzi była już zmęczona ciągłymi wędrówkami i chciała wrócić do Karkniw (w tym okresie, dwa lata po opuszczeniu miasta przez Wladimira, hrabstwo była otoczone ze wszystkich stron i ratowała je wojna między barbarzyńcami a korsarzami). Wybuchły bitwy – większa cześć ludności odeszła na północ, gdzie została jednak do nogi wybita pobliżu Husjawewa, przez korsarzy. Wladimir wyruszył na zachód, ku niezbadanym ostępom półwyspu wychodzącego najdalej w morze. Wtedy też słuch o nim zaginął. Przez pięć lat nie zjawiał się, tym czasem Karkniw zostało zdobyte i splądrowane – wielu ludzi uszło na południe i połączyło się z rosnącą populacją wiosek nad morzem. Na razie na północy sytuacja była burzliwa – zamordowano Ivarra, a jego państwo rozpadło się znowu na dziesiątki plemion, które powzięły walkę między sobą i z rozbitą na księstwa ziemią korsarzy, którzy zajęli szeroki pas lądu, od morza do morza, w środku drogi pomiędzy Karkniw a Eldorat. W tym też burzliwym czasie powrócił Wladimir – prowadził ze sobą dużą grupę ludzi całą swą drużynę. Szybko przejął władzę i nazwał powstające miasto Eldorat – nikt nie wie, czemu akurat w ten sposób. Rok po powrocie kobieta z przyprowadzonej grupy urodziła mu syna, którego ojciec nazwał Krzysztofem II Walinem – pierwszym władcą Kraju Eldorat. Wnuk Wladimira, Stanislaw, został królem Królestwa Eldorat i Karkniw. Sam Wladimir prowadził potem wiele zwycięskich wojen. Gdy północ była ogarnięta wojną, on zaatakował osłabione państwa korsarzy, wbijając się w nie jak nóż w masło. Taktyką zaskoczenia dotarł aż do Husjawewa – twierdzy jednego z państw piratów. Tam odbył pierwsze swe walne zwycięstwo – najpierw bitwę o Husjawew, potem zaś oblężenie tegoż. Tam też zakotwiczyła armia Wladimira, który metodą małych kroków podbijał powoli okoliczne tereny i, wyprowadzając jednocześnie części ludzi na południe, odgradzał swe włości od coraz bardziej chaotycznych ziem północy. Potem wyprawił się na wschód – w czasie bitwy o Lemnicaj zabił króla kolejnego państwa korsarzy i szybko zaczął grabić księstwa ościenne. W tym czasie na południu Eldorat stawało się potęgą, miastem-olbrzymem, powoli przylegającym do całego pasa przybrzeżnego zatoki i sięgającemu ku północy. Podczas gdy Wladimir wiązał walką wrogów na północy, południowe ziemie nie buły specjalnie nękane i rozwijały się w spokoju. Klęskę wojskom dziedzica Walinów zadała dopiero wielka unia ostatnich państw zachodnich korsarzy. Unia militarna zadała królowi klęskę pod Krawjewem, zmuszając armię Eldorat do wycofania się pod Lemnicaj. Sam wódz pojechał wtedy na wschód, gdzie podbił wszystkie tamtejsze skłócone księstewka, tworząc Marchię Wschodnię. Utworzony w ten sposób pas ziemi pomiędzy Husjawewem a lasem zachodnim pozwolił na przerzucanie wojsk i osadników w pobliże Karkniw. Tam nie istniało żadne państwo – niewielkie wojska eldoratdzkie odnosiły zwycięstwa nad hołotą barbarzyńców. W niedługim czasie zdobyto Karkniw i ostatecznie wyparto plemiona w góry, skąd nigdy już nie wróciły i wymarły w wiek po tych wydarzeniach. Państwo korsarzy, obejmujące wciąż potężne tereny, było otoczone z trzech stron. Miało jednak siłę, o której nie mógł marzyć w tak wczesnej fazie panowania Wladimir – mieli flotę. Dzięki temu przerzucali niewielkie oddziału wzdłuż wybrzeży, wiążąc walką tamtejsze oddziały i zmuszając władcę do zaangażowania większej liczby wojsk na dłuższym pasie terenu. Rozproszone siły Eldorat i Karkniw powoli ulegały skupionym wojskom najeźdźców, którzy odbijali kolejne miasta i tereny. Poświęcenie Oliana z Grot, regenta Karkniw, w czasie drugiej bitwy o Lemnicaj pozwoliło wojsku Wladimira wycofać się do Husjawewa, gdzie zorganizowali obronę. Opór nie trwał jednak długo – potężna armia obległa twierdzę. W czasie drugiej próby przerwania oblężenia zginął Wladimir I Walin – miał ledwie trzydzieści lat. Miasto zdobyto dwa lata później. Nie przerwano jednak pasa ziemi łączącego północ z południe – ciągle wrzała tam wojna, uniemożliwiając pozbawionej ludzi flocie działania. Wtedy też do wojny włączyły się dotychczas rozproszone oddziały Eldorat, które nadal rozwijało się we względnym spokoju. Ta wojna szarpana trwała wiele dziesiątek lat – stracono w jej czasie wiele ziem, wiele ziem odzyskano a wielu wodzów straciło życie. Za czasów Stanislawa I Walina, pierwszego i ostatniego króla Królestwa Eldorat i Karkniw, korsarze przerwali w końcu pas ziemi i rozlali się po równaniach naokoło Eldorat. Karkniw po raz kolejny splądrowano. Miasto stołeczne było jednak w tym czasie najpotężniejszym miastem w promieniu wielu setek mil – umożliwiła to polityka Wladimira i jego syna. Korsarze wycofali się i zachowali dla siebie dwie trzecie lądu, który jeszcze niedawno był prawie całkowicie pod panowaniem Walinów… Ta sytuacja trwała kilka pokoleń, aż w końcu unia korsarzy rozpadła się, a oni wycofali się z lądu eldoratdzkiego. Czas Sclavinii nadchodził, a wokół jej najwybitniejszego wodza, Wladimira Eldoratdzkiego, narosło wiele legend…

Może nie bardzo trzyma się tego co wyżej - ale własne!

[Mustafa Owski]

ładnie, obszernie.

[Sigrun]

A przeczytałeś :P ?

EDIT:
Mogę takie hurtowo pisać.

[Mustafa Owski]

Przeczytałem a co?? Hurtowo?? Skąd ty to bierzesz. napewno się wzorujesz na czymś, (na kilku tych "cysiach") pozmieniałes nazwy że sa nie do poznania, dodales swoje pomysły i jest super. (jeśli wymysliłes wszystko sam to pełen RESPEKT)[a nawet jesli nie to i tak brawo za prace i chęci]

[Sigrun]

Ja to sam wymyślam :/ . Mam 3 lata doświadczenia...

[Mustafa Owski]

To gratuluje. niezly z ciebie "muzg" Zgłoś się do ministra oświaty ay cię zatrudnił jako głównego historyka. (moze sie zgodzi) No normalnie brak mi słów. Sam takie zeczy wymyslasz... WOW

[Sigrun]

Inithrizm też wymyśliłem sam... Jeszcze Legenda o Władimirze Eldoratdzkim do napisania.

[Mustafa Owski]

Stary, legendami zajmij się później. Na gwałt potzrbna nam jest porządna historia, a ty masz potencjał. Postaraj się napisac cos o każdym z królów których wymienił Emil. Potem legendy. Zbierz wszystkie info o histori Sclavini jakie do tej pory są, zrób z tych info ogólny zarys, a potem uzupełniaj luki. Tak bedzie najlepiej. Czekamy na nowe publikacje.

[Sigrun]

Historia będzie, towarzyszu Kalashnikov :) . Tylko dużo tych królów jest i jakby mało wiem, jak to powiązać z Walinami :/ .

[ Dodano: 2007-07-20, 14:25 ]
Dobra - zacznę od tego Czebotara I. Mam już pomysł jak ich ze sobą powiązać (znaczy Walinów i Świętowidów). Na gwałt potrzebuje też zdjęć podobnych do tego przy Władimirze.