Rzeczpospolita Sclavińska

[Guedes de Lima]

Mam pytanie jak względem prawa wyglądałaby taka hipotetyczna sytuacja:

Sclavinia jak kraj koronny inkorporuje jakąś inną mikronację?

Czy taki scenariusz jest realny czy prawo jakoś to sankcjonuje?

[vonCetnarovich]

Raczej nie, gdyż sami jesteśmy Krajem Korony podległym pod Księstwo Sarmacji. No chyba, że KS da nam jakąś nieaktywną część TerKoru.

[Iontz]

Jesteśmy państwem teoretycznie osobnym, ale połączonym z KS przez unię. Sytuacja dosyć podobna jak z Polską i Litwą w czasach RON. Traktat unii zastrzega sprawy związane z polityką zagraniczną jako wyłączne kompetencje władz sarmackich. Dlatego - sytuacja taka wymaga niewątpliwej konsultacji z MSZ, Kanclerzem, Księciem. Czy inkorporacja jest możliwa trudno mi określić.

[Guedes de Lima]

Szkoda, tak sobie pomyślałem, że to byłaby ciekawa inicjatywa, kraj korony inkorporuje jakieś państewko pod swoje skrzydła. No nic, dziękuję za wyjaśnienia.

[Mustafa Owski]

Raczej władze nie dopuszcządo taiego precedensu, kiedy to KK inkorporuje inną nację. Byołby to jawne podważenie autorytetu Sarmacji jako instytucji nadżędnej.

[Guedes de Lima]

Znaczy uważam, że nadal zachowalibyśmy autorytet w postaci Sarmacji.
Chociaż nie wiem, może to głupi pomysł ale chciałem jakąś dyskusję nawiązać. :)

[Aaron]

Politykę zagraniczną Sclavinii prowadzi rządk KS. Natomiast Sclavinia jest oddzielnym państwem - połączonym unią. Więc nie ma w zasadzie prawnych przeciwwskazań. Musi być wola polityczna.

[Piotr Mikołaj]

Jest dokładnie tak, jak napisał Jego Ekscelencja Prezydent. Fakt, iż politykę zagraniczną Sclavinii prowadzi rząd Księstwa Sarmacji, sam w sobie nie stoi na przeszkodzie dokonaniu inkorporacji przez kraj Korony. Gdyby miało dojść do takich działań:

1. Rząd sclaviński powinien zwrócić się z wnioskiem do MSZ.
2. MSZ następnie wystąpiłby do Kanclerza o zgodę na podjęcie negocjacji.
3. Kanclerz wyznaczyłby organ właściwy do ich prowadzenia (mógłby to być np. minister sclaviński) i określiłby zakres jego pełnomocnictw.
4. Organ negocjacyjny po uzgodnieniu z MSZ wystąpiłby o zgodę na podpisanie umowy.
5. Następnie, jako że mówimy o inkorporacji, a nie unii, nastąpiłaby ratyfikacja (w przypadku unii wymagana jest także ustawowa zgoda na ratyfikację).
6. Organ negocjacyjny po uzgodnieniu z MSZ lub sam MSZ złożyłby Kanclerzowi wniosek o ratyfikację.
7. Kanclerz złożyłby wniosek o ratyfikację na moje ręce wraz z kompletem dokumentów.

Szczegóły: http://prawo.sarmacja.org/akt,1971.html

Konkludując, ewentualne "nie" może być wyłącznie polityczne (pomijając tu pejoratywny dla niektórych wydźwięk tego słowa), a nie prawne.