Zła Surmenia…

Pan Ioannis Avrampoulos wzleciał na wyżyny surmeńskiej polityki obejmując stery rządu i próbując wprowadzić swoją wizję Królestwa Surmeńskiego. Pan Avrampoulos w czasie wojny sukcesyjnej w Skarlandzie udzielał wsparcia dla jednego ze skarlandzkich rządów emigracyjnych, którym sam kierował jako Ciro Andres de Catalan – ewenement w skali mikroświata udzielanie samemu sobie poparcia…

23 grudnia 2013 roku w Geruzji rozpoczęła się rozprawa Pana Ioannisa, na której się nie stawił więc nie skorzystał z prawa do obrony, jednak w dniu 19 kwietnia br. czyli długo po zakończeniu procesu w Surmenii na forum Skarlandu Pan Avrampoulos stwierdził:

Właśnie wtedy nie miałem czasu, by uczestniczyć w życiu wirtualnym z powodów prywatnych. Cała szykana przeciw mnie jest wynikiem walki politycznej.

Biedak nie miał czasu bo był zajęty w zabawę w Demokratyczną Estellę (jako Pedro Camayo) i zapewne wprowadzał swe światłe idee w inny państwach zanim ocknął się, że w jego ojczyźnie (sic!) sądzili go za min. próbę wprowadzenia dyktatury.

…a Skarland jeszcze gorszy.

Krótko po przyjeździe Pana Ioannisa A. do Skarlandu spostrzeżono, że jego adres IP wskazuje aż na 4 różne osoby co z miejsca stało się obiektem zainteresowania Prokuratury Generalnej, w toku postępowania wykazano możliwe związki z jeszcze dwiema tożsamościami. Prokuratura wezwała Pana Ioannisa A. przed swe oblicze aby mógł udzielić wyjaśnień – na co oczywiście nie zareagował – zapewne znowu brak czasu. W związku z brakiem aktywności Sąd Najwyższy rozpatrywał sprawę Ioannisa A. ledwo ponad 2 dni i również go skazał na banicję min za więcej niż jedną tożsamość, próbę obalenia władz itd.

Może Skarland i Surmenia uknuły spisek przeciwko szanownemu Avrampoulosowi?

Jeżeli chodzi o teorię spiskową w całej sprawie to warto zauważyć, że zarówno skarlandzki jak i surmeński rząd nie knuły żadnych spisków przeciwko człowiekowi, który sam dość zręcznie wyautował się z życia politycznego w tych państwach – w tym przypadku zasługa rządów obu państw jest żadna, ponieważ Pan Ioannis sam skutecznie spiskuje przeciwko sobie.

La Palma kolejnym celem ucieczkowym Avrampoulosa

Teraz Avrampoulos nawiał do słonecznej Republiki Palmowej gdzie oprócz narzekania na spisek postanowił również troszeczkę pogrozić tym co wie:

[..]wiem bardzo dużo o malwersacjach dokonywanych na dworach królewskich Kaharonei i Walencji.

Surmenio i Skarlandzie bójcie się bo oto Avrampoulos obmyśla plan zemsty buahahaha…

Co czeka Republikę Palmową? Jeżeli Pan Avrampoulos zacznie swoje wywody to zapewne władze w Santiago tego nie odczują ale gdy zacznie sypać wyssanymi z palca oskarżeniami może stać się wielkim wrzodem na du**e władz Republiki Palmowej.

Eliminować takie persony

Osoby pokroju Pana Avrampoulosa, które liczą na szybkie dojście do władzy a potem próbują zniszczyć ustalony porządek w danej mikronacji powinno się eliminować z życia mikronacyjnego lub umieszczać w mikronacjach typu Federacja Brodryjska gdzie będzie mógł taki osobnik realizować swoje chore ambicje polityczne.

—————————————————————————

Dowiedz się więcej o sprawie/materiały źródłowe:

Geruzja  Sąd Najwyższy  Ioannis w Skarlandzie   Ioannis w la Palmie

Ów mariage nie zapowiada się na wielki, polityczny ruch ze strony obu państw. Jednego możemy być pewni: umocni on stosunki międzydynastyczne Medyceuszy i de Zep’ów. Mały krokami widzimy, że Skarland wychodzi poza woal hermetycznie skondensowanej politycznej masy, którą kotłował w sobie przez ostatnie lata i coraz bardziej wychyla się na arenie międzynarodowej, głównie przez inicjatywy Korony. Wygląda na to, że nie tylko uroda, ale i majestat samej Królowej Eleonory jest mocno zauważalny, nawet w tak gorącym tyglu skarlandzkiej polityki. Dzień przed uroczystym ślubem Królowa Eleonora gościć będzie w Królestwie Agurii. Królowa spotka się z królem Agurii oraz rodziną królewską na zamku królewskim w Grodźcu. Celem spotkania będzie umówienie dalszych stosunków dyplomatycznych z Królestwem Agurii. Królestwo Skarlandu bardzo ceni sobie sojusz z Królewstwem Agurii, ponieważ w najcięższych czasach dla Skarlandu Aguria okazała się niezawodnym sprzymierzeńcem.