Skarlandczyków ze świecą szukać

Jednym z wielu problemów Skarlandu jest brak a raczej bardzo mała liczba (1 obywatel) obywateli związanych tylko ze Skarlandem, obecnie skład obywateli skarlandzkich to głównie rotryjczycy, surmeńczycy i inni, przez co większość obywateli nie przywiązuje uwagi do Skarlandu w takim stopniu jak np. do Rotrii.

Po co część obywateli chciała uzyskać skarlandzkie obywatelstwo skoro nie chcą działać w Skarlandzie?

Królowa gdzie?

Przykładem aktywności Jej Królewska Mość Eleonora nie świeci, po mimo w miarę regularnych logowań aktywność monarchini spadła niemalże do zera. Praktycznie zerowa aktywność monarchini przekłada się na aktywność obywateli bo jeżeli samej Królowej się nie chce to czemu zwykły obywatel ma chcieć.

Debata ws. likwidacji = likwidacja państwa?

Debata sama w sobie powstała aby rozpocząć dyskusję nad dalszym sensem istnienia Skarlandu, niewykluczone jednak, że padną pomysły odnośnie ratunku dla samego państwa i Skarland mimo wszystko utrzyma się przez jakiś czas, jeżeli jednak debata pozostanie martwa to w najbliższym czasie zostanie przeprowadzona operacja likwidacji Królestwa Skarlandu.

Jego Królewska Mość Andreas I uznał, że Rada Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa nie przyniesie Królestwu Skarlandu żadnych wyraźnych korzyści w związku z czym Królestwo Skarlandu nie wejdzie do Rady jako kraj założycielski, wątpliwe jest również aby wszedł do niej w przyszłości.

Rząd Narodowy Królestwa Skarlandu po mimo poparcia udzielonego zarówno Traktatowi Paryskiemu jak i Konwencji o Ziemiach Niczyich w Kortezach Generalnych sugerował, aby Król nie podpisał oby dwóch aktów z uwagi na stosunek niektórych państw założycielskich do Królestwa Skarlandu. Ostatecznie Rząd pozostawił Królowi decyzję co do losów obu dokumentów.