Grodzisk, dnia 29 kwietnia 2004 r.

Dekret Księcia Sarmacji nr 152
o sukcesji

Art. 1. [Dziedziczność tronu]

Tron książęcy jest dziedziczny.

Art. 2. [Opróżnienie tronu]

1. Opróżnienie tronu książęcego następuje wskutek:
   1. rzeczywistej śmierci Księcia,
   2. abdykacji Księcia,
   3. opuszczenia Księstwa Sarmacji przez Księcia przez okres dłuższy, niż sześć miesięcy, w razie niepowołania Regenta lub Rady Regencyjnej,
   4. opuszczenia Księstwa Sarmacji przez Księcia przez okres dłuższy, niż dziewięć miesięcy.
2. Marszałek Izby Senatorskiej w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3 bądź sprawujący tymczasowo władzę książęcą Regent lub Rada Regencyjna w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, ogłaszają opróżnienie tronu książęcego.
3. W razie opróżnienia tronu książęcego sprawujący tymczasowo władzę książęcą Marszałek Izby Senatorskiej, Regent lub Rada Regencyjna wzywają, w określonym przez dekret porządku, osoby, które mogą objąć tron książęcy, do wyrażenia woli objęcia tronu. W razie, gdyby kolejno żadna z osób, która może objąć tron książęcy, nie wyraziła takiej woli, zarządzają i przeprowadzają wolną elekcję.

Art. 3. [Tymczasowe sprawowanie władzy książęcej]

1. W razie rzeczywistej śmierci Księcia, abdykacji Księcia lub nagłego opuszczenia Księstwa Sarmacji przez Księcia na okres dłuższy, niż dwa tygodnie, władzę książęcą przejmuje tymczasowo Marszałek Izby Senatorskiej.
2. W razie powołania Regenta lub Rady Regencyjnej, sprawują oni tymczasowo władzę książęcą.
3. Tymczasowo sprawujący władzę książęcą Marszałek Izby Senatorskiej, Regent lub Rada Regencyjna nie mają prawa do:
   1. ustanawiania i znoszenia oraz nadawania i pozbawiania tytułów szlacheckich i arystokratycznych,
   2. wyznaczania następcy Księcia,
   3. wyrażania zgody na zmianę Konstytucji,
   4. zmiany niniejszego dekretu,
   5. zmiany Dekretu o Regencie i Dekretu o Radzie Regencyjnej.

Art. 4. [Porządek dziedziczenia]

Tron książęcy jest dziedziczony przez najstarszego legalnego męskiegopotomka Księcia będącego Sarmatą, a w razie braku męskich potomków, przez najstarszegolegalnego żeńskiego potomka Księcia będącego Sarmatą.

Art. 5. [Wygaśnięcie rodziny książęcej]

W razie braku lub wygaśnięcia rodziny książęcej, tron książęcy mogąobjąć, według poniższego porządku:

1. Wyznaczony przez Księcia następca,
2. Powołany przez Księcia Regent,
3. Marszałek Izby Senatorskiej,
4. Następca wybrany w drodze wolnej elekcji.

Art. 6. [Wolna elekcja]

1. Do udziału w wolnej elekcji uprawnieni są Książęta–Seniorzy, diukowie, markizowie, hrabiowie, wicehrabiowie i baronowie Księstwa Sarmacji.
2. Po upływie pięciu dni od dnia ustalenia listy elektorów odbywa się, trwające pięć dni, zgłaszanie kandydatur. Kandydatem może być elektor, który zgłosił osobiście własną kandydaturę.
3. Po upływie pięciu dni od dnia ustalenia listy kandydatów odbywa się, trwające trzy dni, głosowanie.
4. Księciu–Seniorowi przysługuje sześć głosów, diukowi trzy, markizowi dwa i pół, hrabiemu dwa, wicehrabiemu półtora, baronowi jeden. Głosy oddawane są jawnie, tylko na jednego kandydata.
5. Elektorzy wybierają Księcia bezwzględną większością głosów — przewagą liczby głosów oddanych na kandydata nad sumą głosów oddanych na pozostałych kandydatów lub liczbą głosów oddanych przeciwko kandydatowi w razie, gdy zgłoszony został tylko jeden kandydat.
6. W razie niewybrania Księcia w trybie ust. 5 w razie, gdy zgłoszonych było co najmniej trzech kandydatów, po upływie trzech dni przeprowadza się kolejną, trwającą trzy dni, turę głosowania, w której nie bierze udziału kandydat, który uzyskał najmniejszą liczbę głosów.
7. W razie niewybrania Księcia w trybie ust. 5 w razie, gdy zgłoszony był tylko jeden kandydat, ponownie przeprowadza się procedurę wolnej elekcji. Ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 7. [Objęcie tronu książęcego]

1. Objęcie tronu książęcego następuje z chwilą koronacji Księcia, następującej po publicznym złożeniu przysięgi koronacyjnej o treści „Obejmując {z Bożej łaski} ({Bożej łaski i} woli Narodu — w razie wyboru w drodze wolnej elekcji) tron sarmacki, {uroczyście przysięgam Bogu Wszechmogącemu, w Trójcy Świętej Jedynemu, i} ślubuję Tobie, Narodzie Sarmacki, że sprawując władzę zachowywać i utwierdzać będę Prawo w duchu wolności, służyć wiernie dobru powszechnemu, wszelkie zło i niebezpieczeństwo od Sarmacji czujnie odwracać, strzec niezachwianie godności Narodu, a sprawiedliwość względem wszystkich za pierwszą sobie mieć cnotę. {Tak mi dopomóż Bóg i Święta Syna Jego Męka. Amen}”.
2. Szczegóły dotyczące ceremonii koronacji określają sprawujący władzę książęcą Marszałek Izby Senatorskiej, Regent lub Rada Regencyjna.
3. Z chwilą objęcia tronu przez Księcia z mocy prawa następuje przekazanie Księciu władzy przez Marszałka Izby Senatorskiej, Regenta lub Radę Regencyjną oraz odwołanie Regenta lub rozwiązanie Rady Regencyjnej.
4. W ciągu siedmiu dni od dnia objęcia tronu przez Księcia szlachta i arystokracja odnawiają przed Księciem złożone przysięgi szlacheckie i arystokratyczne. Odmowa lub faktyczne niezłożenie przysięgi pociągają za sobą utratę tytułu szlacheckiego lub arystokratycznego.

Art. 8. [Przepisy zmieniające]

1. W Dekrecie Księcia Sarmacji nr 89 o Radzie Regencyjnej z dnia 6 lipca 2003 r. z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany:
   1. Art. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie: „Na czele Rady Regencyjnej stoi Marszałek Izby Senatorskiej”;
   2. W art. 2 dodaje się pkt 5 o brzmieniu: „zmiany Dekretu o Regencie i Dekretu o sukcesji”.
2.  W Dekrecie Księcia Sarmacji nr 129 o Regencie z dnia 15 stycznia 2004 r. w art. 2 dodaje się pkt 5 o brzmieniu: „zmiany Dekretu o Radzie Regencyjnej i Dekretu o sukcesji”.

Art. 9. [Przepisy końcowe]

Dekret wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.