Grodzisk, dnia 30 sierpnia 2004 r.

Dekret Księcia Sarmacji nr 173
- Akt Inkorporacji Teutonii

W Imię Boga Wszechmogącego!

My, Piotr Mikołaj, z łaski Bożej książę Sarmacji, pan w Grodzisku i suweren Armerii, Baraniego Pola, Gellonii, Korony Sarmacji, Morwanu, Mirii, Nowicji, Sangii, Wagarii, Tropikany, Trzyczaszkowa oraz Złotego Wybrzeża, oznajmiamy wszystkim i każdemu z osobna, komu o tym wiedzieć należy, iż postanowiliśmy życzeniu cesarza Jakóba I Wielkiego, cesarza Teutonii etc. się przychylić, a to na wsze czasy ziemię teutońską do Sarmacji przyłączyć i otoczyć ją naszą, i naszych dziedziców i następców najszczerszą ojcowską opieką.

Przeto, w przytomności panów sarmackich i teutońskich, stanowimy, co następuje:

Primo:

Wyspy teutońskie jako Marchię Teutońską do Sarmacji przyłączamy i prawa prowincji jej przyznajemy.

Secundo:

Jakóbowi I Wielkiemu tytuł markiza nadajemy i ustanawiamy go Marchii Teutońskiej namiestnikiem i panem, a wszystkie jego zadawnione krzywdy nam wyrządzone przebaczamy i puszczamy w niepamięć. Zwyczaj teutoński szanując i pragnąc niezmienionym zachować, postanawiamy każdego prawego następcę Jakóba I Wielkiego na namiestnika i pana Marchii Teutońskiej powoływać.

Tertio:

Teutońskich szlachciców, to jest Konrada barona Henniga, Kazimierza barona Wichurę, Macieja barona Kicha, Karola barona Nosewicza i kawalera Porngotyka w poczet szlachty sarmackiej przymujemy, a ich tytuły i herby uroczyście zatwierdzamy.

Quarto:

Przyjętych w poczet szlachty sarmackiej panów teutońskich do złożenia w ciągu sześciu niedziel przysięgi na wierność nam, księstwu i jego prawom zobowiązujemy.

Quinto:

Teutońskich obywatelów, to jest markiza Jakóba I Wielkiego, Konrada barona Henniga, Macieja barona Kicha, Patryka Krolla, Dorotę Kwapisz, Wacława Moskala, Karola barona Nosewicza, kawalera Porngotyka, Urszulę Pumę i Kazimierza barona Wichurę, za sarmackich obywatelów i wiernych poddanych naszych od dnia dzisiejszego uznajemy.

Sexto:

Marchii Teutońskiej prawa i zwyczaje niezmienionymi zachować chcemy, i tam tylko, gdzieby w sprzeczności z prawami księstwa naszego stały, wykonywać ich zabraniamy.

Septimo:

Podział Marchii Teutońskiej na ziemie Enderasji i Slavii utrzymujemy, które to jako baronie ziemi teutońskiej pod starostów przywództwem widzieć chcemy. Jeśliby jednak wolą Marchii Teutońskiej w prawie wyrażoną było urządzenie to odmienić, sprzeciwiać się temu nie będziemy, szanując wolę nowych poddanych naszych takiego spraw swoich pod naszym panowaniem ułożenia, jakieby było im najbardziej dogodne.

Octavo:

Teutońskich urzędników na ich godnościach zachowujemy, chyba żeby prawo księstwa naszego ich zadania urzędnikom grodziskim wyraźnie przepisywało.

Nono:

Świętego prawa własności strzegąc, prawnych właścicieli na ich majętnościach uroczyście zachowujemy. A że ziemi teutońskiej monetę naszą nadajemy, postanawiamy, iż za każdego goldena właściciel pięć libertów otrzyma, która to zamiana w ciągu sześciu niedziel nastąpić może.

Decimo:

Na wieczną rzeczy pamiątkę postanawiamy, aby dzień 30 sierpnia w całym księstwie naszym jako Dzień Inkorporacji był uroczyście obchodzony.

Undecimo:

Aby interesy naszych teutońskich poddanych zabezpieczyć, postanawiamy, iż Piotr baronet Krupiński, kanclerz rządu naszego, w ciągu dwunastu niedziel jako rzecznik nowych poddanych naszych będzie działał, a wszystkie ich prośby, wnioski i skargi na nasze ręce wiernie przekazywał.

Duodecimo:

Grodziskim urzędnikom zlecamy, a to w szczególności Mateuszowi baronowi Gawendzie i Tomaszowi baronetowi Urbanowi, aby najpierwszym ich zadaniem było aktu niniejszego w ciągu dwóch niedziel ze szczególną pilnością wykonanie, a to pełne ziemi teutońskiej z macierzą sarmacką połączenie.

Dano w Pałacu w Grodzisku dnia 30 sierpnia Roku Pańskiego dwa tysiące czwartego.

Statut Marchii Teutońskiej

My, Piotr Mikołaj, z łaski Bożej książę Sarmacji, pan w Grodzisku i suweren Armerii, Baraniego Pola, Gellonii, Korony Sarmacji, Morwanu, Mirii, Nowicji, Sangii, Wagarii, Tropikany, Teutonii, Trzyczaszkowa oraz Złotego Wybrzeża, niniejszy Statut Marchii Teutońskiej nadajemy.

Rozdział I
MARCHIA TEUTOŃSKA

Art. 1.

1. Marchia Teutońska jest prowincją Księstwa Sarmacji.
2. Prawo Marchii stanowią, w hierarchii ważności:
   1. konstytucja Księstwa Sarmacji,
   2. ratyfikowane przez Księstwo Sarmacji umowy międzynarodowe,
   3. ustawy Księstwa Sarmacji i dekrety Księcia z mocą ustawy,
   4. rozporządzenia wydane z upoważnienia aktów, o których mowa w pkt. c,
   5. niniejszy statut,
   6. ustawy Marchii i dekrety Namiestnika z mocą ustawy Marchii,
   7. dekrety Namiestnika i rozporządzenia Marchii wydane z upoważnienia aktów, o których mowa w pkt. e i f,
   8. normy prawa zwyczajowego.

Art. 2.

1. Marchia jest wspólnym dobrem wszystkich jej mieszkańców.
2. Wskrzeszona walką i ofiarą najlepszych swoich synów ma być przekazywana w spadku dziejowym z pokolenia na pokolenie.
3. Każde pokolenie zobowiązane jest wysiłkiem własnym wzmóc siłę i powagę Marchii.
4. Za spełnienie tego obowiązku odpowiada przed potomnością swoimi honorem i imieniem.

Art. 3.

1. Na czele Marchii stoi Namiestnik.
2. Na Nim spoczywa odpowiedzialność za losy Marchii.
3. Jego obowiązkiem naczelnym jest troska o dobro Marchii.
4. W Jego osobie skupia się władza nad Marchią.

Art. 4.

1. Organami Marchii, pozostającymi pod zwierzchnictwem Namiestnika, są: Rada Marchii i Sąd Marchii.
2. Ich zadaniem naczelnym jest służenie Marchii.

Art. 5.

1. W ramach Marchii i w oparciu o nią kształtuje się życie społeczeństwa.
2. Marchia zapewnia mu swobodny rozwój, a gdy tego dobro powszechne wymaga, nadaje mu kierunek lub normuje jego warunki.
3. Marchia powoła samorząd terytorialny do udziału w wykonywaniu zadań życia zbiorowego.

Art. 6.

1. Twórczość jednostki jest dźwignią życia zbiorowego.
2. Marchia zapewnia mieszkańcom możność rozwoju ich wartości osobistych oraz wolność sumienia, słowa i zrzeszeń.
3. Granicą tych wolności jest dobro powszechne.

Art. 7.

1. Wartością wysiłku i zasług mieszkańca na rzecz dobra powszechnego mierzone będą jego uprawnienia do wpływania na sprawy publiczne.
2. Ani pochodzenie, ani wyznanie, ani płeć, ani narodowość nie mogą być powodem ograniczania tych uprawnień.

Art. 8.

1. Praca jest podstawą rozwoju i potęgi Marchii.
2. Marchia roztacza opiekę nad pracą i sprawuje nadzór nad jej warunkami.

Art. 9.

Marchia dąży do zespolenia wszystkich mieszkańców w harmonijnym współdziałaniu na rzecz dobra powszechnego.

Rozdział II
NAMIESTNIK

Art. 10.

Namiestnik, jako czynnik nadrzędny w Marchii, harmonizuje działania naczelnych organów Marchii oraz rozstrzyga między nimi spory kompetencyjne.

Art. 11.

Namiestnik:

1. zwołuje i rozwiązuje Radę Marchii,
2. zarządza otwarcie, odroczenie i zamknięcie sesji Rady Marchii,
3. reprezentuje Marchię na zewnątrz,
4. obsadza urzędy Marchii Jemu zastrzeżone.

Art. 12.

1. Namiestnik korzysta z uprawnień osobistych stanowiących Jego prerogatywy.
2. Do prerogatyw tych należy:
   1. mianowanie i odwoływanie Prezesa Sądu Marchii oraz Prokuratora Marchii,
   2. powoływanie dwóch deputowanych do Rady Marchii,
   3. mianowanie sędziów,
   4. powoływanie i odwoływanie starostów,
   5. rozwiązywanie Rady Marchii przed upływem kadencji,
   6. oddawanie funkcjonariuszy publicznych pod sąd Sądu Marchii,
   7. nadawanie orderów i odznaczeń, Jemu zastrzeżonych.

Art. 13.

1. Jeżeli Namiestnik nie może przejściowo sprawować urzędu, zawiadamia o tym Kanclerza Rady Marchii, który tymczasowo przejmuje obowiązki Namiestnika.
2. Gdy Namiestnik nie jest w stanie zawiadomić Kanclerza Rady Marchii o niemożności sprawowania urzędu, wówczas o stwierdzeniu czasowej przeszkody w sprawowaniu urzędu przez Namiestnika rozstrzyga Sąd Marchii na wniosek Kanclerza Rady Marchii.
3. W razie uznania przejściowej niemożności sprawowania urzędu przez Namiestnika Sąd Marchii powierza Kanclerzowi Rady Marchii tymczasowe wykonywanie obowiązków Namiestnika.
4. Kanclerz Rady Marchii tymczasowo, do czasu powołania nowego Namiestnika, wykonuje obowiązki Namiestnika w razie:
   1. śmierci Namiestnika,
   2. zrzeczenia się Urzędu przez Namiestnika,
   3. opróżnienia urzędu w innych przypadkach określonych prawem.
5. Jeżeli Kanclerz Rady Marchii nie może wykonywać obowiązków Namiestnika, obowiązki te przejmuje Prezes Sądu Marchii.
6. Osoba wykonująca obowiązki Namiestnika nie może postanowić o rozwiązaniu Rady Marchii.

Art. 14.

Namiestnik ma prawo w czasie, gdy Rada Marchii jest rozwiązana, wydawać w razie konieczności dekrety z mocą ustawy Marchii, z wyjątkiem zmiany Statutu.

Rozdział III
RADA MARCHII

Art. 15.

Rada Marchii sprawuje funkcje ustawodawcze i kieruje sprawami Marchii niezastrzeżonymi innym organom władzy; nadto do Rady Marchii należy ustalanie budżetu i nakładanie ciężarów na mieszkańców.

Art. 16.

1. Rada Marchii składa się z trzech deputowanych.
2. Dwóch deputowanych wybieranych jest przez społeczeństwo w wyborach powszechnych, równych i bezpośrednich.
3. Jeden deputowany powoływany jest przez Namiestnika spośród mieszkańców najgodniejszych.
4. Kadencja Rady Marchii trwa trzy miesiące, licząc od dnia zwołania.
5. Rozwiązanie Rady Marchii przed upływem kadencji wymaga wskazania powodu.
6. Nowe wybory zarządza Namiestnik w ciągu dwudziestu dni od rozwiązania Rady Marchii.
7. Głosowanie odbędzie się nie później niż dwudziestego dnia po zarządzeniu wyborów.
8. Dekret Namiestnika określi dodatkowe wymagania, jakie musi spełniać osoba, która ma objąć funkcję deputowanego.

Art. 17.

1. Prawo wybierania i wybieralności ma każdy mieszkaniec, który nie został pozbawiony praw publicznych prawomocnym wyrokiem sądu.
2. Ordynacja wyborcza do Rady Marchii unormuje postępowanie wyborcze.

Art. 18.

1. Na pierwszym posiedzeniu Rady Marchii deputowani wybierają ze swojego grona Kanclerza Rady Marchii na okres kadencji.
2. Do czasu ukonstytuowania się następnej Rady Marchii, Kanclerz Rady Marchii zachowuje uprawnienia, służące mu przy wyborze Namiestnika.
3. Kanclerz Rady Marchii koordynuje pracę Rady Marchii i odpowiada za spójną pracę departamentów.

Art. 19.

1. Na pierwszym posiedzeniu nowo obranej Rady Marchii Kanclerz Rady Marchii powierza każdemu deputowanemu, włączając w to jego samego, funkcję Sekretarza Departamentu.
2. Deputowany nie może sprawować funkcji sekretarza więcej, niż jednego Departamentu.

Art. 20.

Uchwała Rady Marchii unormuje zasady odbywania posiedzeń i regulamin Rady Marchii.

Art. 21.

Kanclerz Rady Marchii powierza deputowanym funkcje:

1. Sekretarza Departamentu Finansów i Gospodarki,
2. Sekretarza Departamentu Kultury i Dziedzictwa Narodowego,
3. Sekretarza Departamentu Spraw Wewnętrznych i Infrastruktury.

Art. 22.

Sekretarze działają według kompetencji podległych im Departamentów:

1. Departament Finansów i Gospodarki odpowiada za przedkładanie Radzie Marchii projektu budżetu, nadzór nad skarbem Marchii oraz stabilny rozwój gospodarki teutońskiej,
2. Departament Kultury i Dziedzictwa Narodowego odpowiada za upowszechnianie i rozwój kultury teutońskiej oraz otacza ją opieką,
3. Departament Spraw Wewnętrznych i Infrastruktury odpowiada za bezpieczeństwo publiczne w prowincji, zarządza planami zagospodarowania terenów oraz sprawuje nadzór nad funkcjonowaniem baronii, miast i wsi.

Art. 23.

1. Sekretarze Departamentów przekazują projekty ustaw Marchii Kanclerzowi Rady Marchii.
2. Każdy projekt ustawy Marchii, po przedstawieniu przez Sekretarza Departamentu — projektodawcę, musi zostać przegłosowany bezwzględną większością głosów w Radzie Marchii, przy udziale co najmniej połowy ustawowej liczby deputowanych, o ile Statut nie stanowi inaczej.
3. Przyjęte projekty zostają przekazane Namiestnikowi w celu ich podpisania i wdrożenia.
4. Namiestnik stwierdzi podpisem moc ustawy Marchii prawnie uchwalonej oraz zarządzi jej ogłoszenie w Dzienniku Ustaw Marchii.
5. Ustawa Marchii może upoważnić Namiestnika do wydawania dekretów w czasie i zakresie przez nią oznaczonym; upoważnieniem tym nie może być objęta zmiana Statutu.
6. Namiestnik w ciągu trzech dni od otrzymania projektu ustawy Marchii zwrócić go Radzie Marchii z żądaniem ponownego rozpatrzenia.
7. Jeżeli Rada Marchii jednomyślnie uchwali ponownie projekt bez zmian, Namiestnik, stwierdziwszy podpisem moc ustawy Marchii, zarządzi jej ogłoszenie w Dzienniku Ustaw Marchii.

Art. 24.

1. Deputowani składają przed objęciem mandatu ślubowanie treści następującej: „Świadom obowiązku wierności wobec Księstwa Sarmacji i Marchii Teutońskiej, ślubuję uroczyście i zaręczam honorem, jako deputowany do Rady Marchii, w pracy na rzecz dobra Księstwa Sarmacji i Marchii Teutońskiej nie ustawać, a troskę o ich godność, zwartość i moc za pierwsze mieć sobie przykazanie”.
2. Odmowa ślubowania lub ślubowanie z zastrzeżeniem równoznaczne jest z odmową przyjęcia mandatu.

Art. 25.

Namiestnik ma prawo wydania i jednoczesnego wdrożenia dekretów z mocą ustawy Marchii, jeżeli dekrety te dotyczą:

1. organizacji, zasad i warunków działania władz administracyjnych,
2. organizacji, zasad i warunków działania Sądu Marchii,
3. zasad i warunków działania listy dyskusyjnej Marchii.

Art. 26.

1. W sprawach szczególnej wagi Namiestnik może zwołać Radę Gabinetową.
2. Radę Gabinetową tworzy Rada Marchii obradująca pod przewodnictwem Namiestnika.
3. Radzie Gabinetowej przysługują kompetencje Rady Marchii.

Art. 27.

Deputowani do Rady Marchii mają obowiązek udzielania w ciągu trzech dni odpowiedzi na interpelacje i zapytania Starostów i grupy co najmniej pięciu mieszkańców Marchii.

Art. 28.

1. Ustawa Marchii oznacza urzędy i stanowiska, których przyjęcie pociąga za sobą utratę mandatu deputowanego do Rady Marchii.
2. Deputowanemu do Rady Marchii nie wolno wykonywać czynności niedających się pogodzić ze sprawowaniem mandatu, pod skutkami określonymi w ustawie Marchii.

Art. 29.

Prawo inicjatywy ustawodawczej należy do Namiestnika, deputowanych oraz grupy co najmniej 5 mieszkańców, o ile Statut nie stanowi inaczej.

Rozdział IV
ADMINISTRACJA MARCHII

Art. 30.

Administracja Marchii jest służbą publiczną.

Art. 31.

Dla celów administracji ogólnej Marchia będzie podzielona pod względem terytorialnym na baronie

Art. 32.

Podział administracyjny oraz organizację administracji, a w szczególności zakres działania jej organów określi dekret Namiestnika.

Art. 33.

1. Na czele baronii stoją Starostowie.
2. Starostowie:
   1. dbają o wykonywanie ustaw Marchii i dekretów Namiestnika;
   2. dbają o przestrzeganie prawa baronii;
   3. administrują stronami internetowymi baronii;
   4. kierują prośby i skargi mieszkańców do odpowiednich Sekretarzy Departamentów,
   5. reprezentują mieszkańcow przed władzami Marchii.

Rozdział V
SĄDOWNICTWO

Art. 34.

1. Sąd Marchii wymierza sprawiedliwość w imieniu Namiestnika.
2. Przez wymiar sprawiedliwości Sąd Marchii strzeże ładu prawnego w Marchii i kształtuje poczucie prawne społeczeństwa.
3. Sąd Marchii jest sądem właściwym w sprawach, które nie należą do właściwości sądu w Grodzisku lub Sądu Najwyższego Księstwa Sarmacji.
4. Sędziowie są w sprawowaniu swego urzędu sędziowskiego niezawiśli.
5. Od orzeczenia Sądu Marchii przysługuje odwołanie do sądu w Grodzisku.

Rozdział VI
FINANSE PUBLICZNE

Art. 35.

Marchia działa według ustawy budżetowej przygotowywanej comiesięcznie przez Departament Finansów i Gospodarki i uchwalanej przez Radę Marchii.

Art. 36.

1. Sekretarz Departamentu Finansów i Gospodarki, przygotowując projekt budżetu, uwzględnia podział środków pomiędzy Departamenty.
2. Kadra urzędnicza Departamentów finansowana jest ze środków przyznanych poszczególnym Departamentom

Art. 37.

Namiestnik ma prawo skierować dodatkowe środki finansowe do danego Departamentu, jeżeli Skarb Marchii jest zdolny je pokryć.

Rozdział VII
ZMIANA NAMIESTNIKA

Art. 38.

1. W razie opróżnienia urzędu Namiestnika procedura wybierania Namiestnika wygląda następująco:
2. Kandydata na Namiestnika wybiera Zgromadzenie Elektorów.
3. Prezesowi Sądu Marchii służy prawo wskazania innego kandydata.
4. Jeżeli Prezes Sądu Marchii z tego uprawnienia skorzysta, wyboru Namiestnika dokonają mieszkańcy w głosowaniu powszechnym spośród dwóch kandydatów: Zgromadzenia Elektorów i Prezesa Sądu Marchii.
5. Jeżeli Prezes Sądu Marchii oświadczy, że nie zamierza skorzystać z prawa wskazania kandydata albo w ciągu siedmiu dni od dokonanego przez Zgromadzenie Elektorów wyboru nie wskaże innego kandydata i nie zarządzi głosowania powszechnego, kandydat Zgromadzenia Elektorów uznany będzie za obranego na Namiestnika.

Art. 39.

1. Zgromadzenie Elektorów składa się z Kanclerza Rady Marchii, jako przewodniczącego, członków arystokracji sarmackiej zamieszkujących w Marchii najpóźniej w dniu opróżnienia urzędu Namiestnika oraz trzech elektorów, wybranych spośród mieszkańców najgodniejszych przez Radę Marchii.
2. W Zgromadzeniu Elektorów nie mogą zasiadać osoby pozbawione praw publicznych prawomocnymi wyrokami sądu.
3. Mandaty elektorów wygasają z mocy prawa w dniu rozpoczęcia panowania przez nowo obranego Namiestnika.

Art. 40.

1. Zgromadzenie Elektorów zwołuje Kanclerz Rady Marchii najpóźniej na piętnasty dzień po opróżnieniu urzędu Namiestnika.
2. Na trzy dni przed terminem Zgromadzenia, Rada Marchii zbierze się, na zaproszenie Kanclerza Rady Marchii, celem dokonania wyboru elektorów.
3. Jeżeli Rada Marchii jest rozwiązana, a wynik wyborów do Rady Marchii w nowym składzie nie jest jeszcze ogłoszony - wyboru elektorów dokonają deputowani, wchodzący w skład poprzedniego Rady Marchii.

Art. 41.

Kanclerz Rady Marchii przedkłada Księciu wniosek o powołanie Namiestnika wybranego przez Zgromadzenie Elektorów lub mieszkańców w zgromadzeniu powszechnym.

Art. 42.

1. Namiestnik składa przed objęciem urzędu przysięgę treści następującej: „Świadom odpowiedzialności za losy Marchii przysięgam Panu Bogu Wszechmogącemu, w Trójcy Świętej Jedynemu oraz Księciu i Księstwu Sarmacji, na urzędzie Namiestnika: wierność Księciu i Księstwu Sarmacji zachować, praw zwierzchnich Marchii bronić, jej godności strzec, prawo Marchii stosować, względem wszystkich mieszkańców równą kierować się sprawiedliwością, zło i niebezpieczeństwo od Marchii odwracać, a troskę o jej dobro za naczelny poczytywać sobie obowiązek. Tak mi dopomóż Bóg i Święta Syna Jego Męka. Amen”.
2. Akt złożenia przysięgi stwierdzają podpisem: nowo obrany Namiestnik oraz osoby urzędowe, obecne przy zaprzysiężeniu.

Rozdział VIII
ZMIANA STATUTU

Art. 43.

1. Zmiana Statutu może być dokonana, za zgodą Księcia, z inicjatywy Namiestnika lub grupy co najmniej dwóch deputowanych.
2. Wniosek postawiony przez Namiestnika może być głosowany tylko w całości i bez zmian lub ze zmianami, na które Namiestnik wyrazi zgodę.
3. Ustawa Marchii zmieniająca Statut z inicjatywy Namiestnika wymaga uchwały Rady Marchii, powziętej zwykłą większością głosów; z inicjatywy zaś grupy co najmniej dwóch deputowanych - uchwały, powziętej większością ustawowej liczby deputowanych.
4. Namiestnik może w ciągu siedmiu dni od otrzymania projektu ustawy Marchii zmieniającego Statut zwrócić go Radzie Marchii z żądaniem ponownego rozpatrzenia.
5. Jeżeli Rada Marchii uchwali ponownie projekt bez zmian, Namiestnik, stwierdziwszy podpisem moc ustawy Marchii, zarządzi jej ogłoszenie, chyba, że rozwiąże Radę Marchii.