Grodzisk, dnia 16 czerwca 2003 r.

Dekret Księcia Sarmacji nr 85
w sprawie ratyfikacji Konwencji valdeńskiej
o przestrzeganiu zasad protokołu dyplomatycznego w korespondencji elektronicznej

W Imieniu Księstwa Sarmacji
KSIĄŻĘ SARMACJI
podaje do powszechnej wiadomości:

W dniu 15 czerwca 2003 r. została sporządzona w LebenCity w ValdeniiKonwencja valdeńska o przestrzeganiu zasad protokołu dyplomatycznegow korespondencji elektronicznej.

Po zaznajomieniu się z powyższą Konwencją Książę uznał ją i uznaje za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej zawartych; oświadcza, że wymieniona Konwencja jest przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona, oraz przyrzeka, że będzie niezmiennie zachowywana.

Dano w Grodzisku, dnia 16 czerwca 2003 r.

Konwencja valdeńska
o przestrzeganiu zasad protokołu dyplomatycznego w korespondencji elektronicznej

Państwa wirtualne będące Stronami niniejszej Konwencji,

Pomne, że od najdawniejszych czasów ludy wszystkich krajów stosują jasno określone warunki korespondencji pomiędzy sobą,

Uznając, iż zasady protokołu dyplomatycznego powinny zostać prawnie unormowane,

Potwierdzając, że normy międzynarodowego prawa zwyczajowego powinny nadal obowiązywać w sprawach, które nie zostały wyraźnie uregulowane postanowieniami niniejszej Konwencji,

Uzgodniły, co następuje:

Artykuł 1.

Celem niniejszej Konwencji valdeńskiej (zwanej dalej Konwencją) jest uregulowanie i ujednolicenie zasad protokołu dyplomatycznego, używanego podczas korespondencji elektronicznej.

Artykuł 2.

Ustala się jednolite zasady podpisywania korespondencji elektronicznej (e-mail):

1. zasady obligatoryjne - określające, iż każdy e-mail wysyłany przez przedstawiciela państwa zawierać musi stopkę, w skład której wchodzą:
• dokładne określenie osoby wysyłającej wiadomość,
• określenie jej stanowiska (rangi) stopnia wojskowego,
• określenie państwa, które reprezentuje,
• określenie adresu internetowego strony głównej państwa, które reprezentuje.
2. zasady fakultatywne - określające, iż każdy e-mail wysyłany przez przedstawiciela państwa zawierać może nagłówek, w skład którego wchodzą:
• określenie osoby wysyłającej wiadomość,
• określenie jej stanowiska (rangi) stopnia wojskowego,
• określenie państwa, które reprezentuje.

Artykuł 3.

Dopuszczalne jest umieszczanie w stopce e-maila dodatkowych informacji związanych z:

• dokładniejszym określeniem danego państwa, szczególnie poprzez podanie jego nazwy w języku narodowym, obcym bądź ogólnie obowiązującym skrótem,
• podaniem dodatkowych informacji o osobie wysyłającej wiadomość, szczególnie poprzez podanie jest adresu / adresów e-mail, bądź też stron internetowych z nią związanych.

Artykuł 4.

W treści wysyłanej na listy międzynarodowe bądź przedstawicieli innych państw wiadomości niedopuszczalne jest umieszczanie w szczególności:

1. wulgaryzmów i wyrazów uznanych powszechnie za obelżywe bądź obraźliwe,
2. stosowanie zwrotów uznanych powszechnie za obelżywe bądź obraźliwe,
3. dokonywanie zmian w cytowaniu wypowiedzi innych osób,
4. obrażanie przedstawicieli państw, innych ludzi, innych państw wirtualnych bądź też realnych, organizacji państwowych, międzynarodowych, zarówno realnych jak i wirtualnych,
5. obrażanie uczuć innych ludzi, zarówno religijnych, jak i światopoglądowych czy innych,
6. formułowanie treści w ten sposób, iż wynika z niej, że wiadomość została wysłana przez inną osobę,
7. wypowiedzi wprowadzającej chaos bądź mogącej doprowadzić do powstania chaosu na liście międzynarodowej.

Artykuł 5.

Strony niniejszym ustanawiają Radę, w której każda z nich będzie reprezentowana przez jednego przedstawiciela, w celu rozpatrywania spraw dotyczących realizacji niniejszej Konwencji. Zasady prac Rady i jej funkcje określić może oddzielna umowa.

Artykuł 6.

Ustala się jednolite zasady dotyczące formułowania treści e-maila:

1. zasady podstawowe - określające, iż każdy e-mail wysyłany przez przedstawiciela państwa zawierać powinien:
• zwroty grzecznościowe, rozpoczynające e-mail i go kończące,
• jasne wyrażanie stanowiska w określonej kwestii,
• określenie polityki państwa, które reprezentuje,
• odpowiedzi na pytania, kierowane do państwa, z wyłączeniem kwestii objętych przez dane państwo klauzulą tajemnicy państwowej, bądź których ujawnienie zostanie przez państwo uznane za naruszające jego interesy.
2. zasady dodatkowe - określające, iż każdy e-mail wysyłany przez przedstawiciela państwa wysyłany powinien być w ściśle określonym celu, którego wysłanie nie może powodować wzrostu ilości korespondencji na międzynarodowych listach dyskusyjnych.

Artykuł 7.

Niniejsza Konwencja podlega ratyfikacji według zasad wewnętrznych państwa przystępującego. Dokumenty ratyfikacyjne będą składane Cesarzowi Leblandii.

Artykuł 8.

Niniejsza Konwencja zostanie otwarta do przystąpienia dla każdego państwa. Dokumenty przystąpienia będą składane Cesarzowi Leblandii.

Artykuł 9.

1. Niniejsza Konwencja wejdzie w życie siódmego dnia od daty ratyfikacji Konwencji przez piąte z kolei państwo i nadesłanie Cesarzowi Leblandii dokumentów potwierdzających ratyfikację przez każde państwo przystępujące Konwencji oraz po umieszczeniu o niej wzmianek na stronach państwa przystępujących.
2. Dla każdego z państw, które ratyfikuje Konwencję lub do niej przystąpi w czasie późniejszym, Konwencja wejdzie w życie siódmego dnia po złożeniu przez to państwo dokumentu ratyfikacyjnego lub dokumentu przystąpienia oraz po umieszczeniu o niej wzmianek na stronach państwa przystępujących.

Artykuł 10.

Cesarz Leblandii będzie zawiadamiał wszystkie państwa, które ratyfikowały Konwencję:

1. o składaniu podpisów pod niniejszą Konwencją oraz o składaniu dokumentów ratyfikacyjnych lub dokumentów przystąpienia,
2. o dniu, w którym niniejsza Konwencja wejdzie w życie zgodnie z artykułem 8.,
3. o uznaniu, iż jakieś państwo nie realizuje postanowień Konwencji.

Artykuł 11.

Każda ze stron ratyfikująca Konwencję może z niej wystąpić po uprzednim poinformowaniu o tym Cesarza Leblandii z minimum tygodniowym wyprzedzeniem.

Artykuł 12.

Cesarstwo Leblandii zobowiązuje się utworzyć stronę internetową, na której umieści listę wszystkich państw, które ratyfikują Konwencję. Umieści także po konsultacji z Radą informacje o państwach, które ratyfikowały Konwencję, lecz nie realizują jej postanowień.

Artykuł 13.

Zmiany w treści Konwencji mogą być wprowadzone po ponownym ratyfikowaniu jej treści wraz z proponowanym zmianami przez wszystkie państwa będące jej sygnatariuszami.

Artykuł 14.

Oryginał niniejszej Konwencji, będzie umieszczony na stronach Cesarstwa Leblandii, które prześle uwierzytelnione jego odpisy wszystkim państwom akceptującym Konwencję.

Sporządzono w LebenCity w Valdenii dnia piętnastego czerwca dwa tysiące trzeciego roku.