Grodzisk, dnia 25 maja 2002 r.

Dekret Księcia Sarmacji nr 1
Konstytucja Księstwa Sarmacji

W Imię Boga Wszechmogącego! Ja, Piotr Mikołaj, Książę Sarmacji chcąc zapewnić pomyślny rozwój Księstwa w duchu prawdy, sprawiedliwości i dobra, pragnąc zagwarantować zachowanie wolności oraz podstawy dla ustanowienia powszechnego dobrobytu, ustanawiam niniejszą Konstytucję jako pierwszą w państwie ustawę oraz kartę praw i swobód Narodu.

1^o  Księstwo Sarmacji

1. Księstwo Sarmacji jest państwem prawa.
2. Władzę ustawodawczą w Księstwie Sarmacji sprawuje Sejm, władzę wykonawczą - Książę, władzę sądowniczą - niezawiśli sędziowie.
3. Wszyscy są równi wobec prawa.
4. 1. Oficjalnym językiem Księstwa Sarmacji jest język polski. 2. Flagą Księstwa Sarmacji jest tkanina o stosunku szerokości do długości 5:8, składająca się z trzech poziomych pasów: białego, czerwonego i niebieskiego o stosunkach szerokości do szerokości flagi odpowiednio 2:1:1. 3. Godłem Księstwa Sarmacji jest wizerunek orła białego na dwudzielnej pionowo tarczy herbowej, której lewa połowa jest barwy czerwonej, zaś prawa niebieskiej. 4. Stolicą Księstwa Sarmacji jest miasto Grodzisk.

2^o  Sejm

5. Sejm uchwala ustawy i uchwały większością głosów.
6. Sejm składa się z trzech posłów, wybieranych w wyborach powszechnych, równych, bezpośrednich w głosowaniu tajnym na okres sześciu miesięcy. Co dwa miesiące następuje wymiana jednej trzeciej składu Sejmu.
7. W razie opróżnienia mandatu posła Książę zarządza wybory uzupełniające.
8. Pracami Sejmu kieruje Książę.
9. Ustawy uchwalone przez Sejm zatwierdza Książę.

3^o  Książę

10. Na czele Księstwa Sarmacji stoi Książę.
11. Osoby Księcia oraz Księcia-Seniora są nietykalne.
12. Książę prowadzi politykę wewnętrzną i zewnętrzną Księstwa Sarmacji w sprawach niezastrzeżonych dla innych organów władzy, w szczególności:1) sprawuje władzę wykonawczą,2) zapewnia wykonanie ustaw,3) reprezentuje Księstwo Sarmacji,4) za zgodą Sejmu mianuje i odwołuje sędziów,5) stosuje prawo łaski,6) ustanawia i nadaje ordery i odznaczenia Księstwa Sarmacji,7) ustanawia i nadaje tytuły szlacheckie Księstwa Sarmacji,8) za zgodą Sejmu wyznacza swojego następcę.
13. Książę może w sytuacji zagrożenia państwa wprowadzić stan wyjątkowy. W trakcie trwania stanu wyjątkowego prawa i wolności mogą ulec ograniczeniu lub zawieszeniu.

4^o  Sędziowie

14. Sędziowie wydają wyroki w imieniu Księcia.
15. Sędziowie Księstwa Sarmacji tworzą Sąd Najwyższy. Sąd Najwyższy orzeka o zgodności ustaw z Konstytucją oraz określa powszechnie obowiązującą wykładnię Konstytucji i ustaw. Sąd Najwyższy rozpatruje odwołania od wyroków sędziów w składzie zmniejszonym o sędziego, który wydał wyrok lub jest stroną w sprawie.

5^o  Prawa i wolności

16. Księstwo Sarmacji jest wolnym państwem, którego celem jest ochrona, obrona i popieranie wolności w obrębie jego granic. Żadna z wolności nie jest absolutna, ale ograniczenie którejkolwiek może mieć miejsce tylko w ramach przewidzianych przez Konstytucję.
17. Obywatelstwo Księstwa Sarmacji nadaje Sejm na wniosek Księcia.
18. Każdy obywatel ma prawo do zgromadzeń i wnoszenia petycji w dowolnej sprawie przy zachowaniu postępowania pokojowego i bez użycia przemocy.
19. Każdy obywatel ma prawo, sam lub razem z innymi, prywatnie lub publicznie, odbywać praktyki religijne, ateistyczne czy też związane z wyznawanymi wierzeniami.
20. Każdy obywatel ma prawo do wyrażania i rozpowszechniania informacji, opinii i wierzeń w mowie, piśmie i obrazie.
21. Każdy obywatel ma prawo do wolności nauki i nauczania i do uprawiania sztuki.
22. Każdy obywatel ma prawo do dostępu do informacji i idei.
23. Każdy obywatel ma prawo do przemieszczania się w obrębie państwa.
24. Każdy obywatel ma prawo do tajemnicy korespondencji i komunikowania się.
25. Każdy obywatel ma prawo do zakupu, nabycia, wynajęcia, posiadania, użycia, obciążania hipotecznego, sprzedaży, najmu oraz przenoszenia prywatnej własności lub jej dowolnej części. Prywatna własność obejmuje dowolne dobro lub rzecz wartościową, materialną czy niematerialną, nieruchomość lub rzecz osobistą.
26. Każdy obywatel ma prawo do swobodnego wykonywania zawodu, profesji czy sposobu zarobkowania, zakładania i prowadzenia przedsięwzięć handlowych i produkcyjnych oraz rozprowadzania towarów i świadczenia usług.
27. Każdy obywatel ma prawo do wchodzenia w wiążące umowy zawierające wyłącznie dobrowolnie przyjęte postanowienia.
28. Każdy obywatel ma prawo stowarzyszać się i wchodzić w porozumienia i spółki, związki i inne organizacje jeśli ich cele są pokojowe i nie zakładają przemocy.
29. Poza prawami wyszczególnionymi w Konstytucji Sąd Najwyższy ma prawo do określania i chronienia praw niewyszczególnionych, według zasad jakie następują:1) Żaden organ władzy państwowej nie może pozbawić jakiejkolwiek osoby praw w tej Konstytucji wyszczególnionych ani innych praw do wolności i własności nie wyszczególnionych w Konstytucji poza sytuacjami kiedy został ogłoszony wyrok sądowy w wyniku rozprawy karnej lub cywilnej.2) Prawa do wolności i własności obejmują każdy rodzaj ludzkiej działalności, który nie jest niszczący dla praw do wolności i własności innych, i dotyczą wszystkich obywateli.
30. Wszystkie prawa. za wyjątkiem praw wybierania i wybieralności do Sejmu. i wolności gwarantowane przez Konstytucję obejmują osoby nieposiadające obywatelstwa, przebywające na terytorium państwa.
31. W razie orzekania, czy pozbawienie przez organ władzy konstytucyjnie gwarantowanej wolności jest zgodne z Konstytucją, Sąd Najwyższy będzie wymagał by ustawodawca dowiódł istnienia każdego z czterech warunków:1) cel rozważanego prawa lub regulacji mieści się w kompetencjach władzy, która prawo lub regulację wprowadziła;2) prawo lub regulacja mieści się w kompetencjach władzy, która je wprowadziła i jest w sposób istotny związane z zakładanym celem, to znaczy przyjęte środki są uprawnione i właściwe dla osiągnięcia celu;3) istnieje proporcjonalność między skutkami ograniczeń powodowanych przez prawo czy regulację a jego celem, czyli konsekwencje nie są nieproporcjonalne do zakładanych korzyści. Im bardziej uciążliwe są skutki wydanego prawa, tym ważniejszy społecznie musi być cel, by je uzasadnić;4) ten sam cel nie może być osiągnięty przez ustanowienie prawa mniej naruszającego wolność. Prawo może być akceptowane, kiedy w jak najmniejszym stopniu narusza wolność, co oznacza, że nie istnieje mniej szkodliwe rozwiązanie alternatywne.Jeżeli ustawodawca wykaże istnienie każdego z czterech powyższych warunków podczas cywilnego procesu dowodowego, Sąd Najwyższy utrzyma prawo w mocy.
32. System prawa karnego nie może być użyty w żadnych okolicznościach do ukarania osoby niewinnej zarzucanego czynu, nie może też on nigdy chronić przed karą sprawców przestępstw. Naruszenia prawa lub pomyłki popełnione przez organy ścigania podczas postępowania śledczego nie mogą powodować u sędziego uprzedzenia wpływającego na ocenę co do winy lub niewinności podejrzanego. Nikt nie może być tymczasowo pozbawiony wolności inaczej niż w zgodzie z postanowieniami Konstytucji.
33. W każdym momencie postępowania procesowego oskarżony ma prawo do informacji o oskarżeniu wniesionym przeciw niemu. Ma też on prawo do korzystania z pomocy obrońcy.
34. Oskarżony będzie uważany za niewinnego dopóki nie zostanie mu udowodniona wina w prawidłowym i publicznym postępowaniu sądowym przed niezależnym i bezstronnym sądem; ma prawo do szybkiego i publicznego procesu. Nie może być zmuszany do świadczenia przeciwko sobie. Nikt nie może być sądzony za to samo przestępstwo więcej niż jeden raz.
35. Prawo wszystkich osób do bezpieczeństwa własnego domu, dochodów i majątku wobec wkroczeń, rewizji i zajęć nie może być naruszane inaczej niż w wyniku decyzji wydanej przez sędziego z wystarczającej przyczyny, z konkretnym wskazaniem miejsca przeszukania czy rzeczy do zajęcia.
36. Osoba, która została bezprawnie pozbawiona wolności może otrzymać odszkodowanie za poniesione skutkiem tego straty materialne.
37. Orzekając w sprawie kryminalnej sędzia powinien nakazać jako część wyroku zwrot przez skazanego straty, jaką poniósł poszkodowany, chyba że nadzwyczajne okoliczności to uniemożliwiają.