Grodzisk, dnia 30 lipca 2003 r.

Ustawa Sejmu nr 23
o samorządzie terytorialnym

Sejm Księstwa Sarmacji oraz Książę Sarmacji, w celu zapewnienia wewnętrznej różnorodności Księstwa Sarmacji, zdecydowani zapewnić mieszkańcom Sarmacji warunki pełnej realizacji w życiu politycznym, społecznym i gospodarczym poprzez politykę umożliwiania i popierania samorządności, stanowią niniejszą ustawę.

Artykuł 1.

Władze Księstwa Sarmacji podejmują działania, zgodnie z zasadąpomocniczości, tylko wówczas i tylko w takim zakresie, w jakim celeproponowanych działań nie mogą być zrealizowane w sposób wystarczającyprzez samorząd, natomiast z uwagi na skalę lub skutki proponowanych działań,mogą one zostać lepiej zrealizowane przez władze Księstwa Sarmacji.

Artykuł 2.

  1. Podstawową jednostką samorządu terytorialnego Księstwa Sarmacji jest prowincja.
  2. Prowincja może powierzać swoje zadania ustanowionym przez siebie niższym jednostkom samorządu terytorialnego.
  3. Podział Księstwa Sarmacji na prowincje określa dekret Księcia. Zmiana granic prowincji następuje za ich zgodą.

Artykuł 3.

  1. Na czele prowincji stoją namiestnicy, powoływani przez Księcia.
  2. Opróżnienie urzędu namiestnika następuje wskutek:
    1. zrzeczenia się urzędu przez namiestnika,
    2. opuszczenia przez namiestnika Księstwa Sarmacji,
    3. skazania namiestnika na karę uniemożliwiającą wykonywanie urzędu,
    4. stwierdzenia przez Sąd Najwyższy niewypełniania obowiązków przez namiestnika,
    5. decyzji uprawnionego organu władzy prowincji.

Artykuł 4.

  1. Do obowiązków namiestnika należy:
    1. reprezentowanie prowincji w kontaktach z władzami Księstwa Sarmacji,
    2. prowadzenie stron internetowych prowincji,
    3. prowadzenie mapy prowincji,
    4. prowadzenie wykazów mieszkańców i osób prawnych zarejestrowanych w prowincji,
    5. kierowanie polityką prowincji,
    6. powoływanie i odwoływanie urzędników w prowincji, o ile prawo prowincji nie stanowi inaczej,
    7. wykonywanie kompetencji nieobsadzonych urzędów w prowincji,
    8. wykonywanie kompetencji niezastrzeżonych dla innych urzędów w prowincji,
    9. sprzedaż terenów w prowincji nieznajdujących się na terenie ustanowionych przez prowincję niższych jednostkek samorządu terytorialnego,
    10. reprezentowanie i zarząd skarbem prowincji,
    11. udzielanie mieszkańcom prowincji informacji o zasadach funkcjonowania prowincji i Księstwa Sarmacji.
  2. Namiestnik może powierzać wykonywanie obowiązków, o których mowa w ust. 1., powoływanym przez siebie osobom.
  3. Prawo prowincji może przewidywać wykonywanie obowiązków, o których mowa w ust. 1., przez innych urzędników.

Artykuł 5.

  1. Statut prowincji, zwany dalej "statutem", określa:
    1. ustrój polityczny i społeczno-gospodarczy prowincji,
    2. prawa i wolności mieszkańców prowincji,
    3. organy władzy w prowincji, ich uprawienia oraz tryb powoływania i odwoływania,
    4. procedurę wprowadzania zmian statutu.
  2. Pierwszy statut prowincji nadaje Książę podczas powoływania namiestnika.

Artykuł 6.

  1. Prowincje mogą ustanawiać prawa w zakresie, w jakim nie są one sprzeczne z prawem Księstwa Sarmacji oraz statutami, z zastrzeżeniem postanowień ust. 2. O zgodności rozstrzyga Sąd Najwyższy.
  2. Prawo prowincji może przewidywać ograniczenie praw i wolności określonych Konstytucją Księstwa Sarmacji w zakresie, w jakim jest to niezbędne dla zachowania charakteru prowincji.
  3. Prawo prowincji w szczególności nie może dopuszczać naruszania istoty prawa własności, praw do sprawiedliwego procesu ani zasady lex retro non agit.
  4. Do wyłącznych kompetencji władz Księstwa Sarmacji należą sprawy:
    1. polityki zagranicznej,
    2. bezpieczeństwa zewnętrznego,
    3. infrastruktury informatycznej,
    4. systemu automatycznej gospodarki,
    5. emisji waluty,
    6. oficjalnych miejsc wymiany informacji,
    7. wymiaru sprawiedliwości w sprawach, których stronami są mieszkaniec mieszkający w prowincji, osoba prawna zarejestrowana w prowincji lub prowincja oraz mieszkaniec mieszkający w innej prowincji, osoba prawna zarejestrowana w innej prowincji, inna prowincja lub Księstwo Sarmacji.
  5. Postanowienia ust. 4. pkt a) nie odnoszą się do prowadzenia przez władze prowincji, miast i wsi polityki współpracy z regionami, miastami i wsiami państw obcych, z zastrzeżeniem jej zgodności z polityką zagraniczną Księstwa Sarmacji oraz konieczności przeprowadzenia bieżących konsultacji na jej temat z władzami Księstwa Sarmacji.
  6. Sąd w Grodzisku rozpatruje odwołania od wyroków w sprawach karnych i cywilnych sądów prowincji, o ile takie zostały ustanowione. Przez sądy rozumie się także władze wykonujące ich kompetencje. Postępowanie w sprawach karnych i cywilnych w prowincjach jest jednoinstancyjne.

Artykuł 7.

  1. Każdy mieszkaniec Księstwa Sarmacji jest mieszkańcem prowincji lub okręgu stołecznego.
  2. Każdy nowy mieszkaniec Księstwa Sarmacji ma prawo do wyboru prowincji, w której chce zamieszkać z zastrzeżeniem, iż prowincje mają prawo do wprowadzania ograniczeń w zakresie napływu nowych mieszkańców.
  3. Każdy mieszkaniec ma prawo do swobodnego opuszczenia prowincji, którą zamieszkuje.

Artykuł 8.

  1. Konta organów władzy prowincji oraz prowincji w Banku Sarmacji noszą nazwy według wzoru: "prowincja", "prowincja-nazwa organu władzy".
  2. Prowincje przekazują 30% procent miesięcznego przychodu Skarbowi Państwa Księstwa Sarmacji ostatniego dnia każdego miesiąca, za wyjątkiem przekazywania 30% przychodu pochodzącego ze sprzedaży terenów, pobieranego przez Skarb Państwa Księstwa Sarmacji podczas sprzedaży.
  3. Ostatniego dnia każdego miesiąca prowincje publikują raport finansowy, zawierający szczegółowe informacje o przychodach, rozchodach i stanie skarbu prowincji.

Artykuł 9.

W razie stwierdzonej przez Sąd Najwyższy, na wniosek Księcia, rażącejniezgodności działań władz prowincji z prawem, Książę może wyznaczyć władzekomisaryczne. Zadaniem władzkomisarycznych jest przywrócenie w prowincji sytuacji zgodnej z porządkiemprawnym Księstwa Sarmacji oraz doprowadzenie do przywrócenia funkcjonowania władzprowincji określonych statutem.

Artykuł 10.

Władze Księstwa Sarmacji przekazują okręgowi stołecznemu i/lub prowincjomdo których należał mieszkaniec w dniu przeprowadzenia procedury, o której mowa w art. 5.Ustawy Sejmu nr 15 o martwych duszach z dnia 23 listopada 2002 r.:

  1. połowę uzyskanych środków finansowych,
  2. tereny należące do mieszkańca wraz z zabudową i infrastrukturą, położone na terytorium okręgu stołecznego lub prowincji.

Artykuł 11.

Zabronione i ścigane z całą surowością prawa są:

  1. działalność zmierzająca bezpośrednio do urzeczywistnienia pozbawienia niepodległości, oderwania części obszaru lub zmiany przemocą konstytucyjnego ustroju Księstwa Sarmacji,
  2. czynienie przygotowań do popełnienia przestępstwa, o którym mowa w pkt. 1.,
  3. podejmowanie działań zmierzających bezpośrednio do usunięcia przemocą organu władzy Księstwa Sarmacji lub samorządu terytorialnego,
  4. czynienie przygotowań do popełnienia przestępstwa, o którym mowa w pkt. 3.,
  5. wywieranie przemocą lub groźbą bezprawną wpływu na czynności urzędowe organu władzy Księstwa Sarmacji lub samorządu terytorialnego,
  6. przyjmowanie korzyści majątkowej lub osobistej lub jej obietnicy albo żądanie takiej korzyści w związku z pełnieniem funkcji publicznej,
  7. działanie na szkodę interesu publicznego lub prywatnego poprzez przekroczenie uprawnień lub niedopełnienie obowiązków w związku z pełnieniem funkcji publicznej.

Artykuł 12.

  1. Ustawa wchodzi w życie po czternastu dniach od chwili ogłoszenia.
  2. Stosunek miast i wsi, założonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, do prowincji, na których terenie się znajdują, określają dwustronne umowy, zawarte w oparciu o art. 2. ust. 2. niniejszej ustawy.