Grodzisk, dnia 29 grudnia 2003 r.

Ustawa Rady Książęcej nr 4
- Kodeks Cywilny

Art. 1.

Pełną zdolność do czynności prawnych w Księstwie Sarmacji posiadają:

1. obywatele Księstwa Sarmacji,
2. zarejestrowane w Księstwie Sarmacji osoby prawne.

Art. 2.

1. Ograniczoną zdolność do czynności prawnych w Księstwie Sarmacji posiadają mieszkańcy Księstwa Sarmacji nieposiadający obywatelstwa Księstwa Sarmacji.
2. Osoby o ograniczonej zdolności do czynności prawnych nie mogą zaciągać bez poręczenia osób o pełnej zdolności do czynności prawnych zobowiązań o wartości przekraczającej 200 lt.
3. Osoba udzielająca poręczenia osobie o ograniczonej zdolności do czynności prawnych udzielając takiego poręczenia bierze na siebie odpowiedzialność za wykonanie zobowiązania zaciągniętego przez osobę o ograniczonej zdolności do czynności prawnych.

Art. 3.

Osobami prawnymi są:

1. Księstwo Sarmacji,
2. jednostki samorządu terytorialnego,
3. zarejestrowane w Sądzie Najwyższym oraz sądach prowincji, o ile takie zostały ustanowione, osoby prawne.

Art. 4.

Szczegółowe zasady rejestracji, funkcjonowania i znoszenia osób prawnych, o których mowa w art. 3 pkt 3) określa dekret Księcia.

Art. 5.

Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie,która z faktu tego wywodzi skutki prawne.

Art. 6.

1. Umowy sprzeczne z prawem oraz zawarte w złej woli są nieważne.
2. Czynności prawne podjęte bez zachowanej w ustawie formy są nieważne.

Art. 7.

1. Kto wyrządził drugiemu krzywdę, zobowiązany jest do jej naprawienia.
2. W odniesieniu do szkód poniesionych przez pokrzywdzonego w odniesieniu do realnych dóbr przyjmuje się stosunek wartości złotego polskiego do liberta określony w dekrecie Księcia.

Art. 8.

1. Zobowiązania podlegają wykonaniu w terminie określonym w umowie.
2. Jeżeli umowa nie określa terminu wykonania zobowiązania, roszczenie o wykonanie zobowiązania podlega realizacji w terminie 14 dni od chwili jego zgłoszenia.

Art. 9.

Wyróżnia się następujące rodzaje umów:

1. umowa kupna-sprzedaży, w której podmiot sprzedający zobowiązuje się do przeniesienia własności określonego dobra na podmiot kupujący w zamian za określoną kwotę pieniędzy,
2. umowa zamiany, w której podmioty zobowiązują się do wzajemnej wymiany lub świadczenia określonych dóbr,
3. umowa o pracę, w której pracobiorca zobowiązuje się do wykonywania określonej pracy na rzecz pracodawcy w zamian za określone dobro,
4. umowa pożyczki, w której podmiot zaciągający pożyczkę zobowiązuje się do zwrotu określonych dóbr oraz wynagrodzenia podmiotowi udzielającemu pożyczki,
5. umowa wypożyczenia, w której podmiot wypożyczający określone dobro zobowiązuje się do jego zwrotu,
6. umowa użycia, w której podmiot użyczający zobowiązuje się do użyczenia określonego dobra lub świadczenia określonej czynności w zamian za określone w umowie dobro,
7. obietnica, w której podmiot obiecujący zobowiązuje się do określonej czynności prawnej,
8. oferta handlowa, w której sprzedawca zobowiązuje się do przeniesienia własności określonego dobra na kupującego, który zgłosi chęć zakupu – o ile dane dobro może zostać sprzedane,
9. umowa ubezpieczenia, w której podmiot ubezpieczający zobowiązuje się do przeniesienia własności określonego dobra na podmiot ubezpieczany w razie wystąpienia określonych przesłanek w zamian za określone dobro świadczone przez podmiot ubezpieczany,
10. umowa darowizny, w której podmiot obdarowujący zobowiązuje się do przeniesienia własności określonego dobra na rzecz podmiotu obdarowanego.

Art. 10.

1. Jeżeli nie jest możliwe wykonanie zobowiązania określonego umową, powodowi przysługuje równowartość zobowiązania w walucie sarmackiej, a jeżeli nie jest to możliwe, kolejno w majątku nieruchomym i ruchomym pozwanego – o ile powód nie wyraża innej woli.
2. Każdego dnia za niewykonanie zobowiązania naliczane są odsetki karne w wysokości 1% zobowiązania.
3. Przepisy ust. 1. stosuje się także do określania zobowiązań w związku z wyrządzoną krzywdą.

Art. 11.

Wyróżnia się następujące rodzaje własności:

1. własność prywatna, należąca do konkretnego mieszkańca Księstwa Sarmacji,
2. własność państwowa, należąca do Korony,
3. własność komunalna, należąca do jednostek samorządu terytorialnego,
4. współwłasność, należąca do nie więcej, niż czterech mieszkańców Księstwa Sarmacji, przy czym udziały współwłaścicieli są równe, zaś każdy z nich odpowiada majątkowo proporcjonalnie do wielkości udziału,
5. własność osób prawnych.

Art. 12.

Z mocy prawa nieważne jest:

1. przekazanie praw do określonego dobra obciążonego zobowiązaniem umownym,
2. zawieranie umów ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej i karnej,
3. zawieranie umów, w wyniku których osoby prawne wchodzą bezpośrednio lub za pośrednictwem posiadanych przez nie osób prawnych w posiadanie własnych udziałów.

Art. 13.

1. Pracodawca nabywa autorskie prawa majątkowe do dóbr stworzonych w ramach stosunku pracy.
2. W szczególności, Księstwo Sarmacji nabywa autorskie prawa majątkowe do stron internetowych, skryptów oraz innych dóbr stworzonych w związku z funkcjonowaniem prowincji, miast, wsi, innych jednostek samorządu terytorialnego oraz urzędów i instytucji powołanych przez władze publiczne.

Art. 14.

Sąd Najwyższy prowadzi rejestr kluczy elektronicznych mieszkańców Księstwa Sarmacji oraz osób prawnych.

Art. 15.

1. Za jednomyślną zgodą stron postępowanie o wykonanie zobowiązania umownego lub naprawienie wyrządzonej krzywdy może zostać przeprowadzone w ramach prywatnego arbitrażu.
2. Strony, wyrażając zgodę na arbitraż, zrzekają się możliwości dochodzenia swych praw przed sądami Księstwa Sarmacji.
3. Należycie wydane orzeczenia arbitrażowe podlegają wykonaniu przez władze Księstwa Sarmacji.
4. Szczegółowe warunki funkcjonowania prywatnego arbitrażu oraz warunki, jakie muszą spełniać osoby przeprowadzające arbitraż określa dekret Księcia.

Art. 16.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 15 stycznia 2004 r.