Grodzisk, dnia 29 grudnia 2003 r.

Ustawa Rady Książęcej nr 5
- Kodeks Karny

DZIAŁ I
CZĘŚĆ OGÓLNA

Artykuł 1. [Zasady odpowiedzialności karnej]

1. Odpowiedzialności karnej podlega ten, kto popełnia czynzabronionypod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia.
2. Odpowiedzialności karnej za przestępstwo popełnione przezzaniechaniepodlega ten, na kim ciążył prawny obowiązek zapobiegnięcia skutkowi.
3. Nie stanowi przestępstwa występek, który popełniony zostałnieumyślnie,a którego sprawca po zwróceniu uwagi zaprzestał jego popełniania.

Artykuł 2. [Zasięg obowiązywania ustawy]

1. na liście dyskusyjnej Księstwa Sarmacji oraz listach dyskusyjnychsamorządów,
2. na czacie Księstwa Sarmacji oraz czatach samorządów,
3. na kanale IRC Księstwa Sarmacji oraz kanałach IRC samorządów,
4. w pozostałych miejscach publicznych Księstwa Sarmacji isamorządów,
5. w prasie Księstwa Sarmacji oraz na pozostałych stronach internetowych,
6. w kontaktach między osobami fizycznymi i prawnymi KsięstwaSarmacji.

Artykuł 3. [Klasyfikacja przestępstw]

1. Przestępstwo jest zbrodnią lub występkiem.
2. Zbrodnią jest czyn określony jako ścigany z całą surowością prawa.
3. Zbrodnią jest także przestępstwo ciągłe, polegające napopełnieniudwóch lub więcej czynów zabronionych w stosunkowo krótkich odstępachczasuoraz ponowne przestępstwo tego samego rodzaju.

Artykuł 4. [Wyłączenie odpowiedzialności karnej]

1. Nie popełnia przestępstwa, kto działa w celu uchyleniabezpośredniegoniebezpieczeństwa grożącego jakiemukolwiek dobru chronionemu prawem,jeżeliniebezpieczeństwa nie można inaczej uniknąć, a dobro poświęcone nieprzedstawia wartości oczywiście wyższej od dobra ratowanego.
2. W razie przekroczenia granic stanu wyższej konieczności, sąd możezastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jejwymierzenia.

Artykuł 5. [Kary zasadnicze]

Karami zasadniczymi są:

1. grzywna,
2. ograniczenie wolności,
3. pozbawienie wolności,
4. banicja.

Artykuł 6. [Banicja]

1. Kara banicji trwa dożywotnio.
2. Wymierzenie kary banicji powoduje:
   1. usunięcie skazanego z miejsc, o których mowa w art. 2. pkt.1-4,
   2. usunięcie skazanego z systemu automatycznej gospodarkiSyriusz,
   3. usunięcie skazanego z systemu bankowego Księstwo Sarmacji,
   4. usunięcie skazanego z innych systemów Księstwa Sarmacji isamorządów,
   5. uznanie skazanego za osobę zmarłą - majątek skazanegopozostałypo wykonaniu zobowiązań umownych przechodzi na własność Korony.

Artykuł 7. [Pozbawienie wolności]

1. Kara pozbawienia wolności trwa najkrócej miesiąc, najdłużej dwa lata; wymierza sięją w miesiącach i latach.
2. W czasie odbywania kary pozbawienia wolności skazanemu zostajeuniemożliwione:
   1. wypowiadanie się w miejscach, o których mowa w art. 2. pkt.1-4,
   2. korzystanie z systemu automatycznej gospodarki Syriusz,
   3. korzystanie z systemu bankowego Księstwo Sarmacji,
   4. korzystanie z innych systemów Księstwa Sarmacji i samorządów.
3. W czasie odbywania kary ograniczenia wolności skazany może byćobowiązanydo wykonania pracy wskazanej przez sąd. Obowiązek polega na wykonaniunieodpłatnej,kontrolowanej pracy poza sektorem wytwórczym gospodarki Księstwa Sarmacji na rzecz Księstwa Sarmacji lub samorządu wskazanegoprzez sąd, w wymiarze nie większym, niżcztery godziny w stosunku tygodniowym.
4. Niewykonanie przez skazanego w określonym tygodniu obowiązku, o którym mowa w ust. 3., pociąga za sobą przedłużenie o tydzień okresu odbywania kary.

Artykuł 8. [Ograniczenie wolności]

1. Kara ograniczenia wolności trwa najkrócej miesiąc, najdłużej rok; wymierza się ją w miesiącach.
2. W czasie odbywania kary ograniczenia wolności skazanemu możezostać uniemożliwione:
   1. swobodne wypowiadanie się w miejscach, o których mowa w art.2. pkt.1-4,
   2. swobodne korzystanie z systemu automatycznej gospodarkiSyriusz,
   3. swobodne korzystanie z systemu bankowego Księstwo Sarmacji,
   4. swobodne korzystanie z innych systemów Księstwa Sarmacji isamorządu.
3. W czasie odbywania kary ograniczenia wolności skazany może byćobowiązanydo wykonania pracy wskazanej przez sąd. Obowiązek polega na wykonaniunieodpłatnej,kontrolowanej pracy poza sektorem wytwórczym gospodarki Księstwa Sarmacji na rzecz Księstwa Sarmacji lub samorządu wskazanegosąd, w wymiarze nie większym, niżdwie godzinyw stosunku tygodniowym.
4. Niewykonanie przez skazanego w określonym tygodniu obowiązku, o którym mowa w ust. 3., pociąga za sobą przedłużenie o tydzień okresu odbywania kary.

Artykuł 9. [Grzywna]

1. Grzywnę wymierza się w wysokości od 25 do 5 000 libertów.
2. Grzywnę orzeczoną obok kary ograniczenia wolności lub karypozbawieniawolności wymierza się wwysokości od 100 do 7 500 libertów.
3. Sąd może zwrócić się do organów ścigania z wnioskiem o ustalenie możliwości finansowych oskarżonego w razie orzekania grzywny powyżej 1 000 libertów.

Artykuł 10. [Zobowiązanie do naprawieniawyrządzonychkrzywd]

Wymierzając karę grzywny, karę ograniczenia wolności lub karępozbawienia wolności sąd może zobowiązaćskazanego do:

1. publicznego przeproszenia pokrzywdzonego,
2. naprawienia w całości lub w części szkody wyrządzonejprzestępstwem,chyba że sąd orzekł karę dodatkową w postaci obowiązku naprawieniaszkody.

Artykuł 11. [Kary dodatkowe]

Karami dodatkowymi są:

1. pozbawienie praw publicznych,
2. degradacja lub usunięcie z Sił Zbrojnych Księstwa Sarmacji,
3. przepadek przedmiotów lub innych korzyści majątkowychpochodzących zprzestępstwa albo równowartości tych przedmiotów lub korzyści,
4. obowiązek naprawienia szkody,
5. nawiązka,
6. chłosta,
7. dyby.

Artykuł 12. [Pozbawienie praw publicznych]

1. Pozbawienie praw publicznych obejmuje utratę czynnego i biernegoprawawyborczego do organu władzy publicznej, utratę prawa do udziału wsprawowaniu wymiaru sprawiedliwości oraz do pełnienia funkcji worganach iinstytucjach państwowych i samorządu, jak również utratęposiadanego tytułu szlacheckiego lub arystokratycznego; pozbawienieprawpublicznych obejmuje ponadto utratę orderów, odznaczeń i tytułówhonorowych oraz utratę zdolności do ich uzyskania w okresie trwaniapozbawienia praw.
2. Sąd może orzec pozbawienie praw publicznych w razie skazania zazbrodnię.
3. Karę pozbawienia praw publicznych wymierza się na okres od trzechmiesięcy do dwóch lat.Pozbawienie praw publicznych obowiązuje oduprawomocnienia się wyroku; okres, na który te kary orzeczono, niebiegniew czasie odbywania kary ograniczenia wolności lub kary pozbawieniawolności, chociażby za inne przestępstwo.

Artykuł 13. [Przepadek przedmiotów lub innychkorzyścimajątkowych pochodzących z przestępstwa]

1. Sąd orzeka przepadek przedmiotów lub innych korzyści majątkowychpochodzących bezpośrednio lub pośrednio z przestępstwa, chyba żepodlegają zwrotowipokrzywdzonemu lub innemu podmiotowi.
2. W wypadku skazania za przestępstwo przynoszące korzyść majątkowąosobiefizycznej, prawnej lub jednostce organizacyjnej nie mającej osobowościprawnej, a popełnione przez sprawcę działającego w jej imieniu lubinteresie, sąd orzeka przepadek przedmiotów lub innych korzyścimajątkowychpochodzących bezpośrednio lub pośrednio z przestępstwa, chyba żepodlegają zwrotowipokrzywdzonemu lub innemu podmiotowi.
3. Jeżeli orzeczenie przepadku przedmiotów lub innych korzyści, októrychmowa wyżej, jest niemożliwe, sąd może orzec w wypadkach określonych wust. 1-2. obowiązek uiszczenia kwoty pieniężnej stanowiącejrównowartośćtych przedmiotów lub korzyści.
4. W razie współwłasności orzeka się przepadek udziału należącego dosprawcy albo obowiązek uiszczenia kwoty pieniężnej stanowiącejrównowartośćudziału sprawcy.
5. Przedmioty objęte przepadkiem przechodzą na własność Korony zchwiląuprawomocnienia się wyroku.

Artykuł 14. [Obowiązek naprawienia szkody]

1. W wypadku skazania za przestępstwo sąd może orzec, a na wniosekpokrzywdzonego, innej osoby uprawnionej lub prokuratora - sąd orzekaobowiązeknaprawienia wyrządzonej szkody w całości albo w części lubzadośćuczynienieza doznaną krzywdę.
2. Zamiast obowiązku określonego w ust. 1. sąd może orzec na rzeczpokrzywdzonego nawiązkę.

Artykuł 15. [Wymiar nawiązki]

Nawiązkę wymierza się w wysokości od 25 do 5 000 libertów.

Artykuł 16. [Chłosta i dyby]

Sposób wykonywania kary chłosty i dyb określa dekret Księcia.

Artykuł 17. [Ustanie karalności przestępstwa]

1. Karalność przestępstwa ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia:
   1. upłynęło osiem miesięcy - gdy czyn stanowi zbrodnię,
   2. upłynęły cztery miesiące - gdy czyn stanowi występek.
2. Karalność przestępstwa ściganego z oskarżenia prywatnego ustaje zupływem dwóch miesięcy od czasu, gdy pokrzywdzony dowiedział się o osobie sprawcyprzestępstwa, nie później jednak niż z upływem czterech miesięcy odczasu jego popełnienia.
3. W wypadkach przewidzianych w ust. 1. i 2., jeżeli dokonanieprzestępstwazależy od nastąpienia określonego w ustawie skutku, bieg przedawnieniarozpoczyna się od czasu, gdy skutek nastąpił.

Artykuł 18. [Odpowiedzialność karna zaprzestępstwapopełnione za granicą]

1. Ustawę karną sarmacką stosuje się do mieszkańca KsięstwaSarmacji, który popełniłprzestępstwo za granicą.
2. Ustawę karną sarmacką stosuje się do cudzoziemca, który popełniłzagranicą przestępstwo skierowane przeciwko interesom Księstwa Sarmacji,mieszkańca Księstwa Sarmacji, sarmackiej osoby prawnej lub sarmackiejjednostkiorganizacyjnej niemającej osobowości prawnej.
3. Warunkiem odpowiedzialności za czyn popełniony za granicą jestuznanietakiego czynu za przestępstwo również przez ustawę obowiązującą wmiejscu jego popełnienia.
4. Warunek przewidziany w ust. 3. nie ma zastosowania do:
   1. sarmackiegofunkcjonariusza publicznego, który pełniąc służbę za granicą popełniłtam przestępstwo w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych,
   2. osoby, która popełniła przestępstwo w miejscu niepodlegającym defacto lub de iure żadnejwładzy państwowej,
   3. osoby, któraza granicą popełniła:
      1. przestępstwo przeciwko Księstwu Sarmacji,
      2. przestępstwo przeciwko sarmackim urzędom lubfunkcjonariuszompublicznym,
      3. przestępstwo przeciwko istotnym sarmackim interesomgospodarczym,
      4. przestępstwo fałszywych zeznań złożonych wobec urzędusarmackiego.

Artykuł 19. [Definicje ustawowe]

1. Korzyścią majątkową lub osobistą jest korzyść zarówno dla siebie,jak i dla kogo innego.
2. Groźbą bezprawną jest zarówno groźba, o której mowa w art. 22.,jak i groźba spowodowania postępowania karnego lub rozgłoszeniawiadomościuwłaczającej czci zagrożonego lub jego osoby najbliższej; nie stanowigroźby zapowiedź spowodowania postępowania karnego, jeżeli ma onajedynie na celu ochronę prawa naruszonego przestępstwem.
3. Funkcjonariuszem publicznym jest:
   1. Książę Sarmacji,
   2. poseł, senator, namiestnik, burmistrz, wójt, sołtys, członekkolegialnego organu władzysamorządowej,
   3. sędzia, prokurator,
   4. przedstawiciel dyplomatyczny, członek personeludyplomatycznego, urzędnikkonsularny,
   5. osoba będąca pracownikiem administracji rządowej, innegoorganu państwowegolub samorządu, chyba że pełni wyłącznie czynnościusługowe, a także inna osoba w zakresie, w którym uprawniona jest dowydawania decyzji administracyjnych,
   6. osoba zajmująca kierownicze stanowisko w innej instytucjipaństwowejlub samorządowej,
   7. funkcjonariusz organu powołanego do ochrony bezpieczeństwapublicznego,
   8. osoba pełniąca zawodową służbę wojskową.

DZIAŁ II
CZĘŚĆ SZCZEGÓLNA

ROZDZIAŁ I
PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO KSIĘSTWU SARMACJI

Artykuł 20.

Zabronione i ścigane z całą surowością prawa jest:

1. podejmowanie działalności zmierzającej bezpośrednio dourzeczywistnienia pozbawienia niepodległości, oderwania części obszarulub zmiany środkami bezprawnymi konstytucyjnego ustroju KsięstwaSarmacji,
2. czynienie przygotowań do popełnienia przestępstwa, o którym mowaw pkt.1.,
3. podejmowanie działalności zmierzającej bezpośrednio do usunięciaśrodkamibezprawnymi organu władzy Księstwa Sarmacji lub samorządu,
4. czynienie przygotowań do popełnienia przestępstwa, o którym mowaw pkt.3.,
5. doprowadzenie miejsc, o których mowa w art. 2. pkt. 1-4 do stanupraktycznej nieużywalności,
6. działanie zmierzające do urzeczywistnienia celu, o którym mowa wpkt.5.,
7. wywieranie przemocą lub groźbą bezprawną wpływu na czynnościurzędoweorganu władzy Księstwa Sarmacji lub samorządu,
8. działanie na szkodę Księstwa Sarmacji, będąc upoważnionym dowystępowaniaw imieniu Księstwa Sarmacji w stosunkach z rządem obcego państwa lubzagraniczną organizacją,
9. branie udziału w działalności obcego wywiadu przeciwko KsięstwuSarmacji,
10. celowe wprowadzanie w błąd sarmackiego organu państwowego, oddając usługiwywiadowcze Księstwu Sarmacji, przez dostarczanie podrobionych lubprzerobionych dokumentów albo przez ukrywanie prawdziwych lubudzielanie fałszywychwiadomości mających istotne znaczenie dla Księstwa Sarmacji.
11. publiczne znieważanie Narodu Sarmackiego lub Księstwa Sarmacji,
12. publiczne znieważanie Księcia Sarmacji,
13. publiczne znieważanie głowy obcego państwa, akredytowanego szefaprzedstawicielstwa dyplomatycznego takiego państwa, osobę korzystającązpodobnej ochrony na mocy ustaw, umów lub powszechnie uznanych zwyczajówmiędzynarodowych,osobę należącą do personelu dyplomatycznego przedstawicielstwa obcegopaństwaalbo urzędnika konsularnego obcego państwa w związku z pełnieniem przeznich obowiązków służbowych - jeżeli państwo obce zapewnia wzajemność,
14. publiczne znieważanie znaku państwowego,
15. publiczne znieważanie znaku państwa obcego - jeżeli państwo obcezapewnia wzajemność.

ROZDZIAŁ II
PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO OBRONNOŚCI

Artykuł 21.

Zabronione i ścigane z całą surowością prawa jest:

1. dopuszczanie się zamachu na Siły Zbrojne,
2. czynienie przygotowań do popełnienia przestępstwa, o którym mowaw pkt.1.,
3. prowadzenie zaciągu do służby wojskowej w obcym wojsku lub wobcejorganizacji wojskowej,
4. wspieranie obcego wojska lub obcej organizacji wojskowej,
5. niewykonanie lub odmowa wykonania rozkazu przez osobę pełniącą czynną służbę wojskową.

ROZDZIAŁ III
PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO WOLNOŚCI

Artykuł 22.

Zabronione i ścigane z całą surowością prawa jest:

1. grożenie innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lubszkodę osoby najbliższej w rozumieniu prawa Księstwa Sarmacji lubRzeczypospolitej Polskiej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonymuzasadnionąobawę, że będzie spełniona,
2. stosowanie przemocy lub groźby bezprawnej w celu zmuszenia innejosoby dookreślonego działania lub zaniechania.

ROZDZIAŁ IV
PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO WOLNOŚCI SUMIENIA I WYZNANIA

Artykuł 23.

1. Zabronione jest publiczne prezentowanie treści obrażających uczucia religijne w taki sposób, że może to narzucić ich odbiór osobie, która sobie tego nie życzy oraz w miejscach, o których mowa w art. 2. pkt. 1-4,
2. Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.

ROZDZIAŁ V
PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO WOLNOŚCI SEKSUALNEJ I OBYCZAJNOŚCI

Artykuł 24.

Zabronione jest:

1. publicznie prezentowanie treści pornograficznych w taki sposób,że możeto narzucić ich odbiór osobie, która sobie tego nie życzy oraz w miejscach, o których mowa w art. 2. pkt. 1-4,
2. prezentowanie osobie która nie ukończyła 15 lat treścipornograficznych,
3. publiczne używanie wyrazów wulgarnych w taki sposób, że może to narzucić ich odbiór osobie, która sobie tego nie życzy oraz w miejscach, o których mowa w art. 2. pkt. 1-4.

ROZDZIAŁ VI
PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO CZCI

Artykuł 25.

1. Zabronione jest:
   1. pomawianie innej osoby, grupy osób, instytucji, osoby prawnejlubjednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej o takiepostępowanielub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lubnarazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska lubzawodu albo rodzaju działalności - jeżeli zarzut jest nieprawdziwy,
   2. znieważanie innej osoby.
2. Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.

ROZDZIAŁ VII
PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO DZIAŁALNOŚCI INSTYTUCJI PAŃSTWOWYCH ISAMORZĄDOWYCH

Artykuł 26.

Zabronione i ścigane z całą surowością prawa jest:

1. udaremnianie lub utrudnianie wykonania czynności służbowej osobieuprawnionej do przeprowadzenia kontroli przewidzianej przepisami prawaalboosobie przybranej jej do pomocy,
2. wprowadzanie w błąd funkcjonariusza publicznego w czasie wykonywania przez niego czynności służbowych i w związku z nimi,
3. wykonywanie czynności związanej z funkcją funkcjonariuszapublicznego,podając się za niego,
4. przyjmowanie korzyści majątkowej lub osobistej albo jejobietnicy, żądanietakiej korzyści lub jej obietnicy w związku z pełnieniem funkcjipublicznej,
5. działanie na szkodę interesu publicznego lub prywatnego poprzezprzekroczenie uprawnień lub niedopełnienie obowiązków w związku zpełnieniemfunkcji publicznej,
6. podejmowanie się pośrednictwa w załatwieniu sprawy w zamian zakorzyśćmajątkową lub osobistą albo jej obietnicę, powołując się na wpływy worganie władzy Księstwa Sarmacji lub samorządu bądź w innej instytucjidysponującej środkami publicznymi albo wywołując przekonanie innejosobylub utwierdzając ją w przekonaniu o istnieniu takich wpływów.

Artykuł 27.

Zabronione jest:

1. znieważanie funkcjonariusza publicznego lub osoby przybranej mudo pomocypodczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych,
2. znieważanie lub poniżanie organu władzy Księstwa Sarmacji lubsamorządu.

ROZDZIAŁ VIII
PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO WYMIAROWI SPRAWIEDLIWOŚCI

Artykuł 28.

Zabronione i ścigane z całą surowością prawa jest:

1. zeznawanie nieprawdy lub zatajanie prawdy, składając zeznaniemające służyćza dowód w postępowaniu sądowym lub prokuratorskim, z zastrzeżeniem, iżskładającemu zeznanie przysługuje prawo do odmowy świadczenia przeciwkosobie,
2. fałszywe oskarżanie przed organem powołanym do ścigania luborzekaniaw sprawach o przestępstwo,
3. kierowanie przeciwko określonej osobie ścigania o przestępstwoprzeztworzenie fałszywych dowodów lub inne podstępne zabiegi,
4. zatajanie dowodów niewinności osoby podejrzanej o zbrodnię,
5. zawiadamianie o przestępstwie organu powołanego do ścigania,wiedząc,że przestępstwa nie popełniono,
6. utrudnianie lub udaremnianie postępowania karnego, pomagającsprawcyprzestępstwa uniknąć odpowiedzialności karnej, w szczególności poprzezzacieranie śladów przestępstwa,
7. usuwanie, ukrywanie, zbywanie, obciążanie lub uszkadzanie mieniazajętegolub zagrożonego zajęciem w celu udaremnienia wykonania orzeczenia sądu,
8. publiczne rozpowszechnianie bez zezwolenia wiadomości zpostępowaniaprzygotowawczego, zanim zostały ujawnione w postępowaniu sądowym,
9. publiczne rozpowszechnianie wiadomości z tajnej rozprawy sądowej,
10. samodzielne uwalnianie się będąc pozbawionym wolności napodstawieorzeczenia sądu lub prawnego nakazu wydanego przez inny organ państwowy.

ROZDZIAŁ IX
PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO PORZĄDKOWI PUBLICZNEMU

Artykuł 29.

Zabronione jest publiczne nawoływanie do popełnienia przestępstwa wrozumieniu prawa Księstwa Sarmacji lub Rzeczypospolitej Polskiej.

ROZDZIAŁ X
PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO OCHRONIE INFORMACJI

Artykuł 30.

Zabronione i ścigane z całą surowością prawa jest:

1. ujawnianie lub wbrew przepisom prawa wykorzystywanie informacjistanowiącychtajemnicę państwową,
2. wykorzystywanie wbrew przepisom prawa lub przyjętemu na siebiezobowiązaniuinformacji, z którą zapoznano się w związku z pełnioną funkcją,wykonywaną pracą, działalnością publiczną, społeczną, gospodarcząlub naukową,
3. uzyskiwanie bez uprawnienia informacji podłączając się doprzewodu służącegodo przekazywania informacji lub przełamując elektroniczne, magnetycznealbo inne szczególne jej zabezpieczenie,
4. ujawnianie informacji, o której mowa w pkt. 3.,
5. nieuprawnione niszczenie, uszkadzanie, usuwanie lub zmiana zapisuistotnejinformacji lub udaremnienie w inny sposób lub znaczne utrudnienieosobieuprawnionej zapoznanie się z nią.

ROZDZIAŁ XI
PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO DOKUMENTOM I TOŻSAMOŚCI

Artykuł 31.

Zabronione i ścigane z całą surowością prawa jest:

1. podrabianie lub przerabianie w celu użycia za autentycznydokumentu alboużywanie takiego dokumentu jako autentycznego,
2. poświadczanie w dokumencie nieprawdy co do okoliczności mającychznaczenie prawne albo używanie takiego dokumentu,
3. wyłudzanie poświadczenia nieprawdy przez podstępne wprowadzenie wbłądfunkcjonariusza publicznego lub innej osoby uprawnionej do wystawieniadokumentu albo używanie takiego dokumentu,
4. niszczenie, uszkadzanie lub czynienie bezużytecznym dokumentu,którymnie ma się prawa wyłącznie rozporządzać,
5. podszywanie się pod inne osoby.

ROZDZIAŁ XII
PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO MIENIU I OBROTOWI GOSPODARCZEMU

Artykuł 32.

Zabronione i ścigane z całą surowością prawa jest:

1. kradzież mienia - jeżeli pokrzywdzonym nie jest Korona ściganieodbywasię z oskarżenia prywatnego,
2. przywłaszczenie mienia - jeżeli pokrzywdzonym nie jest Koronaściganieodbywa się z oskarżenia prywatnego,
3. sprzeniewierzenie powierzonego mienia - jeżeli pokrzywdzonym niejestKorona ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego,
4. wymuszenie zwrotu wierzytelności własnej lub osoby najbliższejprzy użyciuprzemocy lub groźby bezprawnej,
5. żądanie korzyści majątkowej w zamian za zwrot bezprawniezabranegomienia - jeżeli pokrzywdzonym nie jest Korona ściganie odbywa się zoskarżeniaprywatnego,
6. przywłaszczanie powierzonego mienia - jeżeli pokrzywdzonym niejestKorona ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego,
7. doprowadzenie innej osoby do niekorzystnego rozporządzeniawłasnym lubcudzym mieniem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej za pomocąwprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności donależytegopojmowania przedsiębranego działania - jeżeli pokrzywdzonym nie jestKorona ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego,
8. działanie na szkodę majątkową osoby fizycznej, prawnej albojednostkiorganizacyjnej niemającej osobowości prawnej, przez nadużycieudzielonegomu uprawnienia lub niedopełnienie ciążącego na nim obowiązku, będącobowiązanym na podstawie przepisu prawa, decyzji właściwego organu lubumowy do zajmowania się jej sprawami majątkowymi lub działalnościągospodarczą - jeżeli pokrzywdzonym nie jest Korona ściganie odbywa sięzoskarżenia prywatnego; nie podlega karze, kto przed wszczęciempostępowaniakarnego dobrowolnie naprawił w całości wyrządzoną szkodę,
9. udaremnianie lub utrudnianie przetargu lub wchodzenie wporozumienie z innąosobą, działając na szkodę majątkową właściciela mienia, osoby lubinstytucji, na których rzecz przetarg jest dokonywany - jeżelipokrzywdzonym nie jest Korona ściganie odbywa się z oskarżeniaprywatnego.

ROZDZIAŁ XIII
POZOSTAŁE PRZESTĘPSTWA

Artykuł 33.

Zabronione i ścigane z całą surowością prawa - w razie dużej wagi czynuzabronionego - jest:

1. popełnienie przestępstwa na szkodę mieszkańca Księstwa Sarmacjilubosób mu najbliższych w rozumieniu prawa Rzeczypospolitej Polskiej, oilenie wyczerpuje ono znamion innych czynów zabronionych,
2. wykorzystywanie luk w systemie informatycznym Księstwa Sarmacji lub samorząduterytorialnego, systemie automatycznej gospodarki Syriusz, systemiebankowymKsięstwa Sarmacji lub systemie osoby, grupy osób, instytucji, osoby prawnejlub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, do użycia systemu niezgodnie z jego przeznaczeniem,
3. niewypełnianie obowiązków określonych prawem.

DZIAŁ III
POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 34.

1. Ustawa wchodzi w życie z dniem 15 stycznia 2004 r.
2. Z dniem wejścia w życie ustawy traci moc Ustawa Sejmu nr 2 - prawo karne z dnia 10 czerwca 2002 r.