Surmeńskie imiona i nazwiska

Surmeńskie imiona i nazwiska – kultura surmeńska stworzyła własny, specyficzny system tworzenia imion i nazwisk, który po częściowym zaniku został odrodzony w ramach procesu hellenizacji. Przyjmowanie surmeńskich imion i nazwisk nie jest w żadnym stopniu obowiązkowe - choć władze, w ramach dbałości o promocję kultury, zachęcają do posługiwania się tradycyjnym systemem.

Imiona

Zgodnie ze zwyczajem, imiona męskie zawsze przyjmują końcówki -os (-ος), -as (-ας) lub -is (-ης), a żeńskie -a (-α) lub -ja (-ια). Człony początkowe w teorii mogą być takie same w obu przypadkach np. Stefanos, Joannis, Petros czy Stefanja, Joanna, Petra.

Nazwiska

W surmenii funkcjonują dwie równoległe tradycje przyjmowania nazwisk - toponimiczna i patronimiczna. Zgodnie z pierwszą, tworzy się dwuczłonowe nazwiska wskazujące na miejscowość bądź region pochodzenia. Często nazwiska takie były tłumaczone na podstawie łaciny i innych języków, stąd też na przykład nazwisko panującej dynastii apo Zep (απο Ζεπ) funkcjonowało za czasów Królestwa Surmeńskiego w formie de Zepp. Innym nazwiskiem tego typu jest apo Vu (απο Βυ), funkcjonujące również w formie von Voo.

Patronimiki to młodsza z tradycji, wywodząca się (w przeciwieństwie do pierwszej, helleńskiej) z kultury słowiańskiej. Zachowała się ona niemal bez zmian w Surmenii - choć do czasu hellenizacji, nazwiska patronimiczne były traktowane jako mniej istotne niż nazwiska o pochodzeniu zagranicznym, bądź wręcz używane jako drugie (bądź trzecie) imię. Tworzy się je dodając do imienia ojca końcówki -igos (-ηγος) w przypadku syna, bądź -kori (-κορη). Przykładowe nazwiska patronimiczne to Stefanoskori, Joannisigos czy Petroskori.